Քրիստոսի չարչարանքների սրբավայրերում կատարվող մշտական շաբաթական թափորի կարգացուցակ

Информатика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման մեթոդների մշակմանը՝ հիմնված ոչ հստակ (fuzzy) բազմությունների տեսության վրա՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել նախագծման գործընթացի ճկունությունը և անորոշության պայմաններում որոշումների կայացման արդյունավետությունը։ Նյութում վերլուծվում են ոչ հստակ տրամաբանության հիմնական սկզբունքները և դրանց կիրառությունը թվային համակարգերի մոդելավորման մեջ, որտեղ մուտքային և ելքային պարամետրերը հաճախ կրում են անորոշ կամ միջանկյալ արժեքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման ավտոմատացման ալգորիթմներին, որոնք թույլ են տալիս օպտիմալացնել տրամաբանական սխեմաների կառուցվածքը՝ հաշվի առնելով բազմաչափ չափանիշներ, ինչպիսիք են արագագործությունը, էներգասպառումը և բաղադրիչների քանակը։ Քննարկվում են նաև ոչ հստակ բազմությունների կիրառմամբ որոշումների կայացման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս բարելավել սխեմաների հարմարվողականությունը փոփոխվող պահանջներին և աշխատանքային պայմաններին։

Литература

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Ղազարոս Աղայանի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության մատենագիտական ամբողջական պատկերը՝ ընդգրկելով նրա գրական ժառանգությունը, մանկավարժական գործունեությունը և հասարակական-մշակութային ներդրումը 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի հայ իրականության մեջ։ Նյութում համակարգված կերպով ներկայացվում են նրա ստեղծագործությունները՝ հեքիաթներ, բանաստեղծություններ, արձակ գործեր, մանկավարժական և հրապարակախոսական հոդվածներ, ինչպես նաև դրանց հրատարակությունների ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Աղայանի դերին հայ մանկական գրականության ձևավորման և զարգացման գործընթացում, որտեղ նա կարևորեց ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա ստեղծված դաստիարակչական և բարոյական արժեքներով հարուստ ստեղծագործությունները։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև նրա գործունեությունը որպես ուսուցիչ և հասարակական գործիչ, որը նպաստել է կրթության տարածմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Մատենագիտական նյութը օգնում է ամբողջական պատկերացում կազմել Աղայանի գրական ավանդի մասին՝ ցույց տալով նրա ստեղծագործությունների բազմաժանր բնույթը և դրանց նշանակությունը հայ գրականության պատմության մեջ։

Право

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության «Հաշվապահական հաշվառման և աուդիտի մասին» օրենքի բովանդակությունը, կառուցվածքը և կիրառման հիմնական սկզբունքները՝ բացահայտելով ֆինանսական հաշվետվությունների կազմման և աուդիտորական վերահսկողության իրավական հիմքերը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման պահանջները, ֆինանսական տեղեկատվության գրանցման, դասակարգման և ներկայացման կանոնները, ինչպես նաև հաշվապահական քաղաքականության ձևավորման սկզբունքները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է աուդիտի էությանը, տեսակներին և իրականացման փուլերին՝ ներառյալ ներքին և արտաքին աուդիտը, աուդիտորական եզրակացության կազմումը և ֆինանսական հաշվետվությունների արժանահավատության գնահատումը։ Գրքում քննարկվում են նաև օրենքի կիրառման շրջանակները, կարգավորող մարմինների դերը, կազմակերպությունների պատասխանատվությունը և ֆինանսական թափանցիկության ապահովման պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային ստանդարտների հետ համապատասխանությանը, հաշվապահական և աուդիտորական գործունեության որակի վերահսկմանը և տնտեսական միջավայրի վրա օրենքի ազդեցությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում ՀՀ հաշվապահական և աուդիտորական օրենսդրության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով հաշվապահների, աուդիտորների, ֆինանսիստների և իրավագետների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից արևմտահայերենի քերականական կառուցվածքի ուսումնասիրությանն ու ներկայացմանը՝ կենտրոնանալով Կոստանդնուպոլսում և Փոքր Ասիայում տարածված լեզվական գործածության վրա։ Այն կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայերենի ձևավորման, կանոնակարգման և տարածաշրջանային առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Քերականական նկարագրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի հնչյունական, ձևաբանական և շարահյուսական համակարգերը, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչպես են բառերը փոխվում, կազմվում և կապակցվում խոսքի ու գրավոր շարադրանքի մեջ։ Նման աշխատություններում սովորաբար ներկայացվում են հայերենի հնչյուններն ու արտասանության առանձնահատկությունները, գոյականի հոլովումը, բայի խոնարհումը, դերանունների և ածականների գործածությունը, նախդիրներն ու կապերը, բառերի կազմությունը և նախադասության կառուցման հիմնական կանոնները։ Կոստանդնուպոլսի լեզվական միջավայրի ընդգծումը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ քաղաքը 19-րդ դարում արևմտահայ գրական, կրթական և մշակութային կյանքի առանցքային կենտրոններից էր։ Այստեղ ձևավորված լեզվական ավանդույթները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել արևմտահայ գրական լեզվի զարգացման և տարածման վրա։ Փոքր Ասիայի խոսվածքային առանձնահատկությունների ներառումը թույլ է տալիս լեզուն դիտարկել նաև ավելի լայն տարածաշրջանային համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տեղական արտասանական, բառապաշարային և քերականական տարբերություններին։ Աշխատությունը կարող էր ծառայել ինչպես հայերեն սովորող օտարերկրացիներին, այնպես էլ լեզվաբաններին, ուսուցիչներին և հայագիտությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է արևմտահայերենի պատմական զարգացման, լեզվական նորմերի ձևավորման և 19-րդ դարի հայերենի քերականական նկարագրության ավանդույթի ուսումնասիրության համար։

Математика

Օպտիմիզացիայի մեթոդները մեքենայական ուսուցման խնդիրներում աշխատությունը նվիրված է մեքենայական ուսուցման մաթեմատիկական և հաշվարկային հիմքերին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով օպտիմիզացիայի մեթոդներին, որոնք կիրառվում են մոդելների ուսուցման և արդյունավետության բարձրացման գործընթացում, այն ներկայացնում է նպատակային ֆունկցիաների մինիմալացման և մաքսիմալացման հիմնական մոտեցումները, ներառյալ գրադիենտային մեթոդները, ստոխաստիկ օպտիմիզացիան, կոնվեքս և ոչ կոնվեքս խնդիրների լուծման եղանակները, ինչպես նաև նեյրոնային ցանցերի ուսուցման ընթացքում կիրառվող ալգորիթմները, գիրքը բացատրում է, թե ինչպես են տվյալների ծավալը, պարամետրերի ընտրությունը և հաշվարկային բարդությունը ազդում ուսուցման որակի և մոդելի ընդհանրացման կարողության վրա, միաժամանակ ներառելով տեսական հիմնավորումներ, մաթեմատիկական ապացույցներ և գործնական օրինակներ, որոնք օգնում են հասկանալ ժամանակակից արհեստական բանականության համակարգերի աշխատանքի հիմքում ընկած օպտիմիզացիոն սկզբունքները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակի լեզվական, մշակութային և պատկերային արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը բրիտանական ժողովրդական հեքիաթներում՝ դրանք հայկական հեքիաթային նյութի հետ զուգադրելու միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակն է ոչ միայն որպես դեպքերի հաջորդականությունը կազմակերպող պատմողական գործոն, այլև որպես տվյալ մշակույթի աշխարհընկալումը, ավանդական պատկերացումները և արժեքային համակարգը արտացոլող հասկացույթ։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի անվանումներն ու ժամանակային հարաբերություններ արտահայտող բառային և քերականական միջոցները, անցյալի, ներկայի և ապագայի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ժամանակի տևողության, կրկնության, հաջորդականության և սահմանային պահերի լեզվական ներկայացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հեքիաթային ժամանակի պայմանական բնույթին, երբ իրադարձությունների ընթացքը կարող է տարբերվել առօրյա ժամանակի սովորական տրամաբանությունից, իսկ երկարատև ժամանակահատվածները ներկայացվել որպես սեղմված պատմողական հատվածներ։ Քննվում են նաև օրվա և տարվա ժամանակների, տարիքային փուլերի, ճանապարհորդության, սպասման, վերադարձի և փոփոխության հետ կապված ժամանակային պատկերները։ Բրիտանական և հայկական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու մշակույթներում հանդիպող ընդհանուր հեքիաթային օրինաչափությունները և ժամանակի ընկալման մշակութային առանձնահատկությունները։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն կայուն բանաձևերը, պատմության սկիզբն ու ավարտը նշող արտահայտությունները, ժամանակային մակբայները, կրկնվող կառուցվածքները և այն լեզվական միավորները, որոնց միջոցով ստեղծվում է անցյալի անորոշ կամ առասպելական ժամանակի տպավորություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի ցիկլային և գծային ընկալումների հարաբերակցությանը, հերոսի կյանքի փուլերի ու փորձությունների ժամանակային կազմակերպմանը և ժամանակային խորհրդանշանների դերին հեքիաթի իմաստային կառուցվածքում։ Զուգադրական մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե նմանատիպ պատմողական իրավիճակները ինչպես են լեզվականորեն ձևակերպվում տարբեր ազգային ավանդույթներում և ինչպիսի մշակութային իմաստներ են ձեռք բերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, բանահյուսագիտության և զուգադրական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ժամանակի հասկացութային և լեզվական ներկայացման ազգային ու համընդհանուր առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։