Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության բյուջետային համակարգի ձևավորման ու զարգացման արդի հիմնախնդիրները

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Իսահակ Իսահակյանի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գրողի կենսագրական ուղին, նրա ձևավորման միջավայրը, հասարակական և մշակութային գործունեությունը, ինչպես նաև գրական աշխարհայացքի զարգացման հիմնական փուլերը։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նրա մանկությունն ու պատանեկությունը, կրթությունը, գրական գործունեության սկզբնավորումը, հասարակական կյանքի տարբեր իրադարձությունների ազդեցությունը նրա աշխարհընկալման վրա և հետագա ստեղծագործական ճանապարհը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրողի ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկություններին, որոնցում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայրենիքի, ժողովրդի, սիրո, կարոտի, մենության, բնության, կյանքի և մահվան, մարդու ներաշխարհի ու ազգային ինքնության թեմաները։ Նրա պոեզիայում առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայրենի բնաշխարհի և ժողովրդի կյանքի գեղարվեստական պատկերումը, իսկ զգացմունքային խորությունը հաճախ համադրվում է պարզ, երաժշտական և պատկերավոր լեզվի հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև նրա բանաստեղծական լեզվի և ոճի առանձնահատկություններին՝ քնարականության, ժողովրդական խոսքի տարրերի, բանահյուսական մոտիվների, պատկերավորման միջոցների և ռիթմական կառուցվածքների ուսումնասիրությամբ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել սիրային քնարերգությանը, որտեղ անձնական զգացմունքը հաճախ վերածվում է ավելի լայն՝ մարդու հոգեբանական ապրումների և գոյության իմաստի մասին խորհրդածության։ Բնության թեման ևս կարևոր տեղ է զբաղեցնում ստեղծագործական ժառանգության մեջ․ բնապատկերը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես միջավայր, այլև որպես հերոսի հոգեվիճակն արտահայտող գեղարվեստական միջոց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արձակ ստեղծագործությունները, որտեղ հեղինակն անդրադառնում է մարդու ճակատագրին, հասարակական հարաբերություններին, ազգային կյանքի խնդիրներին և պատմական հիշողությանը։ Կարևոր է նաև բանահյուսության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ժողովրդական պատկերները, լեզվական արտահայտությունները և ազգային մտածողության տարրերը զգալի դեր են ունեցել նրա գեղարվեստական համակարգի ձևավորման գործում։ Գրողի կյանքի և ստեղծագործության փոխկապակցված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կենսագրական փորձառությունները, պատմական իրադարձությունները և անձնական ապրումները վերածվել գեղարվեստական նյութի։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նրա ստեղծագործությունների տեղին հայ գրականության պատմության մեջ և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց ունեցած նշանակությանը։ Նրա ժառանգությունը դիտարկվում է որպես ազգային գրական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որը միավորում է ժողովրդական ավանդույթը, դասական բանաստեղծական ձևերը և անհատական քնարական աշխարհընկալումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, աշակերտներին, ուսանողներին, մանկավարժներին, գրականագետներին և գրողի ստեղծագործական ժառանգությունն ավելի խորությամբ ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Математика

Ֆիզիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտերի առկայության պայմաններում չեզոք և լիցքավորված մասնիկների դիֆրակցիոն երևույթների տեսական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մասնիկների ալիքային հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը արտաքին դաշտերի հետ և այդ փոխազդեցության ազդեցությունը դիֆրակցիոն պատկերների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չեզոք ու լիցքավորված մասնիկների վարքագծի տարբերություններին, ինչպես նաև էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի պարամետրերի փոփոխության հետևանքով առաջացող ֆիզիկական էֆեկտներին։ Վերլուծվում են մասնիկների շարժման, փուլային փոփոխությունների, ինտերֆերենցիայի և դիֆրակցիայի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են նաև համապատասխան երևույթների նկարագրման տեսական մոդելները և քվանտամեխանիկական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու արտաքին դաշտերի ազդեցությունը մասնիկների ալիքային վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է մասնիկների դիֆրակցիայի ֆիզիկական մեխանիզմների և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քվանտային մեխանիկայի, տեսական ֆիզիկայի, մասնիկների ֆիզիկայի և էլեկտրամագնիսական երևույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Медицина

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է անաէրոբ ծագման հետծննդյան էնդոմետրիտների կլինիկական և լաբորատոր առանձնահատկությունների, ինչպես նաև դրանց բուժման ժամանակակից սկզբունքների ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը վերլուծում է հետծննդյան շրջանում զարգացող արգանդի լորձաթաղանթի բորբոքային գործընթացների ախտածագումնաբանությունը, անաէրոբ միկրոֆլորայի դերը հիվանդության զարգացման մեջ և դրանց կլինիկական դրսևորումների առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման լաբորատոր մեթոդներին, մանրէաբանական հետազոտություններին, բորբոքային ցուցանիշների գնահատմանը և հիվանդության ծանրության աստիճանի որոշմանը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է բուժման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ հակամանրէային թերապիայի ընտրության սկզբունքները, համալիր բուժման ռազմավարությունները և բարդությունների կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևոր է մանկաբարձ-գինեկոլոգների, կլինիկական մանրէաբանների և առողջապահության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով հետծննդյան վարակների վաղ ախտորոշման, արդյունավետ բուժման և մայրական առողջության պահպանման գործի կատարելագործմանը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է առաձգականության տեսության խառը եզրային խնդիրների և մեխանիկական ալիքների դիֆրակցիայի ուսումնասիրությանը այնպիսի տիրույթներում, որտեղ առկա են լարումների տեղային կենտրոնացում առաջացնող կառուցվածքային անհամասեռություններ։ Քննության կենտրոնում են ճաքեր, անցքեր, կտրվածքներ, անկյունային հատվածներ և երկրաչափական այլ առանձնահատկություններ պարունակող առաձգական մարմինները, որոնց շրջակայքում արտաքին բեռնվածության ազդեցությամբ լարումների ու դեֆորմացիաների բաշխումը կարող է էապես տարբերվել համասեռ տիրույթներում դիտվող պատկերից։ Հետազոտության շրջանակում ձևակերպվում և վերլուծվում են խառը եզրային խնդիրներ, որոնց դեպքում մարմնի սահմանի տարբեր հատվածներում կարող են տրվել տեղաշարժերի, լարումների կամ դրանց համապատասխան հարաբերակցությունների վերաբերյալ տարբեր պայմաններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լարումների կենտրոնացման գոտիներում մեխանիկական դաշտերի վարքին և այն մաթեմատիկական առանձնահատկություններին, որոնք առաջանում են կառուցվածքային անկանոնությունների եզրերի ու ծայրամասերի մոտ։ Դիտարկվում են նաև առաձգական ալիքների տարածման և այդպիսի անհամասեռությունների հետ փոխազդեցության գործընթացները, որոնց հետևանքով կարող են առաջանալ ալիքների անդրադարձ, բեկում, ցրում և դիֆրակցիա։ Մաթեմատիկական վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել տեղաշարժերի ու լարումների դաշտերը, ուսումնասիրել ալիքային դաշտի տարածական կառուցվածքը և գնահատել երկրաչափական ու ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի մեխանիկական արձագանքի վրա։ Կարևոր խնդիրներից է լարումների կենտրոնացման գործակիցների և կառուցվածքի առավել ծանրաբեռնված հատվածների որոշումը, քանի որ դրանք անմիջականորեն կապված են նյութերի ամրության և կառուցվածքային տարրերի հուսալիության գնահատման հետ։ Ալիքային խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու, թե ինչպես են դինամիկ բեռնվածությունները տարածվում վնասվածքներ կամ երկրաչափական անհամասեռություններ պարունակող միջավայրերում։ Նման խնդիրների լուծման համար կարող են կիրառվել անալիտիկ, ասիմպտոտիկ և թվային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրելու ինչպես ստատիկ, այնպես էլ դինամիկ երևույթները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ամրության մեխանիկայի, կառուցվածքային ճարտարագիտության, նյութագիտության և ալիքային գործընթացների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լարումների կենտրոնացման երևույթների գնահատմանը, կառուցվածքների հուսալիության վերլուծությանը և բարդ երկրաչափությամբ առաձգական միջավայրերում ալիքների տարածման օրինաչափությունների բացահայտմանը։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Խերսոնի եպիսկոպոս Ամպելիոսի անձին, եկեղեցական գործունեությանը և նրա ծառայության պատմական միջավայրին՝ ներկայացնելով հոգևորականի կյանքն ու գործունեությունը քրիստոնեական եկեղեցու պատմության և տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում եպիսկոպոսի կենսագրության վերականգնումն է, նրա հոգևոր ծառայության հիմնական փուլերի բացահայտումը, եկեղեցական կառույցներում ունեցած դիրքի գնահատումը և այն պատմական պայմանների քննությունը, որոնցում իրականացվել է նրա գործունեությունը։ Նման բնույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մեկ հոգևոր գործչի կենսագրության միջոցով լուսաբանել նաև ավելի լայն եկեղեցապատմական գործընթացներ՝ թեմական կառավարման կազմակերպումը, հոգևորականության դերակատարությունը, եկեղեցու և հասարակության փոխհարաբերությունները, կրոնական կրթությունը, բարեգործությունը և հոգևոր կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջավայրի վրա, որտեղ ձևավորվել է հոգևորականի աշխարհայացքը և իրականացվել նրա հետագա ծառայությունը։ Կարևորվում են կրթությունը, հոգևոր պատրաստությունը, եկեղեցական աստիճանակարգում առաջխաղացումը և այն հանգամանքները, որոնք նպաստել են եպիսկոպոսական ծառայության ստանձնմանը։ Հոգևորականի կենսագրությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական կյանքի պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական ինստիտուտների գործունեությունը հասկանալու աղբյուր։ Եպիսկոպոսի պաշտոնը ենթադրում էր վարչական, հովվական և հասարակական բազմաբնույթ պարտականություններ, ուստի նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ թեմի կառավարման մեխանիզմներին, հոգևորականների միջև հարաբերություններին և հավատացյալ համայնքների հետ տարվող աշխատանքին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թեմական կառավարմանը։ Եպիսկոպոսը եկեղեցական կառույցի շրջանակում պատասխանատու էր թեմի հոգևոր կյանքի կազմակերպման, եկեղեցիների և հոգևոր հաստատությունների գործունեության վերահսկման, հոգևորականների ծառայության համակարգման և եկեղեցական կարգապահության պահպանման համար։ Այս գործառույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էր կազմակերպվում եկեղեցական վարչարարությունը և ինչպիսի խնդիրների էր բախվում թեմական ղեկավարությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել թեմական հաստատությունների աշխատանքը, եկեղեցական պաշտոնների բաշխումը, հոգևորականների պատրաստության խնդիրները, եկեղեցական ունեցվածքի կառավարումը և համայնքային կյանքի կազմակերպումը։ Կարևոր ուղղություն է հովվական գործունեության ուսումնասիրությունը։ Եպիսկոպոսական ծառայությունը չէր սահմանափակվում վարչական պարտականություններով, այլ ներառում էր հավատացյալների հոգևոր առաջնորդությունը, եկեղեցական արարողությունների կազմակերպումը, կրոնական ուսուցումը և համայնքային հարաբերությունների կարգավորումը։ Հոգևոր առաջնորդի գործունեության միջոցով հնարավոր է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական կյանքի առանձնահատկությունները, բնակչության և եկեղեցու կապերը, ինչպես նաև այն բարոյական ու հասարակական խնդիրները, որոնց նկատմամբ եկեղեցական իշխանությունը ձևավորում էր իր դիրքորոշումը։ Առանձին տեղ է հատկացվում կրթական գործունեությանը։ Եկեղեցական կառույցները պատմականորեն կարևոր դեր են ունեցել հոգևոր կրթության և կրոնական գիտելիքի տարածման գործում։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել հոգևոր ուսումնական հաստատությունների գործունեությունը, ապագա հոգևորականների պատրաստությունը, կրոնական կրթության կազմակերպումը և եկեղեցական գրականության տարածումը։ Եպիսկոպոսի վերաբերմունքը կրթական խնդիրներին կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նրա գործունեության առաջնահերթությունները և եկեղեցական կյանքի զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է բարեգործական և հասարակական գործունեությունը։ Թեմական կառույցները հաճախ մասնակցում էին կարիքավորների օգնության, կրթական ու խնամատար հաստատությունների պահպանման և հասարակական աջակցության տարբեր նախաձեռնությունների կազմակերպմանը։ Այս գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս եկեղեցու դերը դիտարկել ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևորվում է պարզել, թե հոգևոր առաջնորդը ինչպիսի մասնակցություն է ունեցել հասարակական նշանակություն ունեցող նախաձեռնություններին և ինչպես էին եկեղեցական կառույցները համագործակցում տեղական համայնքների ու այլ հաստատությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի հոգևորականի հաղորդակցությունը եկեղեցական բարձրագույն իշխանությունների հետ։ Թեմական եպիսկոպոսի գործունեությունը իրականացվում էր ավելի լայն եկեղեցական վարչական համակարգի շրջանակում, ինչի պատճառով պաշտոնական նամակագրությունը, հրամանագրերը, հաշվետվությունները և այլ փաստաթղթեր կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել ինչպես նրա անձնական գործունեության, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական կառավարման սկզբունքների վերաբերյալ։ Այդ փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել թեմի առջև ծառացած խնդիրները, դրանց լուծման առաջարկվող միջոցները և կենտրոնական ու տեղական եկեղեցական կառույցների հարաբերությունները։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների քննությունը։ Տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում հոգևոր կառույցների գործունեությունը կապված էր գործող պետական օրենսդրության, վարչական համակարգի և կրոնական քաղաքականության հետ։ Եպիսկոպոսը, որպես թեմի ղեկավար, կարող էր հաղորդակցվել պետական և տեղական իշխանությունների ներկայացուցիչների հետ կրթական, վարչական, սեփականության, հասարակական կամ այլ հարցերի շուրջ։ Այս հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցի–պետություն փոխհարաբերությունների և հոգևոր իշխանության հասարակական դիրքի մասին։ Կարևոր թեմա է նաև բազմակրոն և բազմազգ միջավայրում եկեղեցական գործունեության կազմակերպումը։ Խերսոնի և նրա հետ կապված հարավային տարածքների պատմական միջավայրը բնութագրվել է տարբեր էթնիկական ու կրոնական համայնքների ներկայությամբ։ Այդ պայմաններում թեմական ղեկավարի գործունեությունը կարող էր առնչվել տարբեր համայնքների միջև հարաբերություններին, եկեղեցական ինքնության պահպանմանը և կրոնական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Նման հարցերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել տարածաշրջանի սոցիալական և մշակութային պատմության ավելի լայն շրջանակում։ Առանձին նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությունը։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել եկեղեցական փաստաթղթերում, թեմական տեղեկագրերում, պաշտոնական նամակագրության մեջ, ժամանակակիցների հիշողություններում, պարբերական մամուլում և պատմագիտական աշխատություններում։ Տարբեր աղբյուրների համադրումը կարևոր է կենսագրական տվյալների ճշգրտման և գործունեության հնարավորինս ամբողջական պատկերի վերականգնման համար։ Պաշտոնական եկեղեցական աղբյուրները կարող են մանրամասն տեղեկություններ տրամադրել ծառայության փուլերի և վարչական որոշումների մասին, մինչդեռ անձնական վկայություններն ու ժամանակաշրջանի մամուլը կարող են լրացնել դրանք հոգևորականի հասարակական ընկալման և ժամանակակիցների գնահատականների վերաբերյալ տեղեկություններով։ Աղբյուրագիտական քննադատությունը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ տարբեր նյութերում կենսագրական տվյալները կամ գործունեության գնահատականները չեն համընկնում։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև հոգևորականի գրավոր ժառանգությունը, եթե պահպանվել են քարոզներ, ուղերձներ, նամակներ, հրապարակումներ կամ եկեղեցական բնույթի այլ տեքստեր։ Այդ նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել նրա աստվածաբանական պատկերացումները, հոգևոր արժեքները, հասարակական խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը և հաղորդակցության ոճը։ Գրավոր ժառանգության վերլուծությունը կենսագրական տվյալները լրացնում է մտավոր և հոգևոր գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններով՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել ոչ միայն պաշտոնատար անձին, այլև նրա գաղափարական ու կրոնական աշխարհը։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեության ազդեցության և հիշատակի ուսումնասիրությունը։ Հոգևոր գործչի նշանակությունը կարող է գնահատվել թեմական կյանքի կազմակերպման, կրթական կամ բարեգործական նախաձեռնությունների զարգացման, հոգևորականության պատրաստության և եկեղեցական հաստատությունների գործունեության վրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակակիցների գնահատականները հետագա պատմագիտական մեկնաբանություններից՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր աղբյուրի ստեղծման ժամանակաշրջանն ու նպատակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել կենսագրության միակողմանի ներկայացումից և հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել իր պատմական միջավայրի իրական պայմաններում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմակենսագրական, պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական մեթոդները։ Կենսագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաջորդաբար վերականգնել կյանքի և ծառայության հիմնական փուլերը, իսկ պատմական համատեքստի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտել դրանց կապը ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական գործընթացների հետ։ Աղբյուրագիտական վերլուծությունը նպաստում է տարբեր փաստաթղթերում պահպանված տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը, իսկ համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տվյալ հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել ժամանակակից այլ եկեղեցական գործիչների և թեմական կառավարման ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անհատական կենսագրության և եկեղեցական ինստիտուցիոնալ պատմության համադրմամբ։ Հոգևորականի կյանքի ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի թեմական կառավարման, հոգևոր կրթության, հասարակական բարեգործության և եկեղեցի–պետություն հարաբերությունների վերաբերյալ պատմական պատկերացումները։ Միաժամանակ այն կարող է արժեքավոր լինել տարածաշրջանի տեղական պատմության համար, քանի որ եկեղեցական գործիչների գործունեությունը հաճախ անմիջականորեն կապված էր քաղաքային և համայնքային կյանքի բազմաթիվ ոլորտների հետ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հոգևոր գործչի կենսագրության և եկեղեցական ծառայության պատմական ուսումնասիրություն՝ նրա գործունեությունը կապելով թեմական կառավարման, հովվական աշխատանքի, կրթության, բարեգործության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի ընդհանուր եկեղեցական գործընթացների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրիստոնեության պատմության, եկեղեցական կառույցների զարգացման, կրոնագիտության, պատմական կենսագրության և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, աստվածաբանների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Տնտեսագիտական և ոլորտային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջության զարգացման հիմնական խնդիրների, հնարավորությունների և հեռանկարային ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում զբոսաշրջային ներուժի ձևավորման և արդյունավետ օգտագործման պայմանները, ոլորտի ենթակառուցվածքների վիճակը, ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները և զբոսաշրջային շուկայի զարգացման վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկրի բնական, պատմամշակութային և սոցիալ-տնտեսական ռեսուրսների ներգրավմանը զբոսաշրջային առաջարկի ձևավորման գործընթացում։ Վերլուծվում են ոլորտի մրցունակության, ծառայությունների որակի, ներդրումային ակտիվության, տարածքային զարգացման և զբոսաշրջային արդյունքի առաջխաղացման հետ կապված հիմնահարցերը։ Քննարկվում են նաև պետական քաղաքականության, մասնավոր հատվածի մասնակցության, միջազգային համագործակցության և արդյունավետ մարքեթինգային գործիքների նշանակությունը զբոսաշրջության կայուն զարգացման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները և գնահատելու դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, տնտեսագիտության, տարածաշրջանային զարգացման և ծառայությունների ոլորտի մասնագետների ու հետազոտողների համար։