Մաքսային համակարգի գործառույթների արդյունավետության բարձրացման ուղիները ՀՀ-ում

Политология

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության՝ Հ.Յ.Դ.-ի Ամերիկայի շրջանի 22-րդ պատգամավորական ժողովի որոշումները և վերաբերում է կուսակցության կազմակերպական գործունեության ու ժողովի ընթացքում քննարկված հարցերի արձանագրմանը։ Նմանատիպ փաստաթղթային հրատարակությունները կարևոր աղբյուրներ են քաղաքական կազմակերպությունների պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են դրանց ներքին կառավարման սկզբունքները, ժողովների կազմակերպման կարգը, ներկայացուցիչների մասնակցությունը որոշումների ընդունմանը և կազմակերպության գործունեության ուղղությունները։ Պատգամավորական ժողովը կուսակցական կառավարման ձևերից է, որի ընթացքում տարբեր կառույցներ ներկայացնող պատվիրակները քննարկում են կազմակերպության առջև ծառացած խնդիրները, գնահատում նախորդ շրջանի աշխատանքները և ընդունում հետագա գործունեության համար նշանակություն ունեցող որոշումներ։ Ժողովի որոշումները կարող են վերաբերել կազմակերպության ներքին կառուցվածքին, տեղական մասնաճյուղերի աշխատանքին, անդամակցության հարցերին, ֆինանսական և վարչական կազմակերպմանը, քարոզչական ու հրատարակչական գործունեությանը, ինչպես նաև համայնքային կյանքին առնչվող նախաձեռնություններին։ Սակայն այս կոնկրետ հրատարակության մեջ ընդգրկված որոշումների բովանդակությունը հնարավոր չէ ամբողջությամբ հաստատել միայն վերնագրի հիման վրա։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն կապված է ՀՅԴ-ի գործունեության հետ Ամերիկայի հայկական համայնքներում։ Հայկական սփյուռքի պատմության մեջ կուսակցական և հասարակական կազմակերպությունները կարևոր դեր են ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման, հայերեն մամուլի ու գրականության տարածման, կրթական և մշակութային նախաձեռնությունների իրականացման և տարբեր երկրներում բնակվող հայերի միջև կապերի պահպանման գործում։ Ամերիկայի հայ համայնքներում գործող կազմակերպական կառույցները ձևավորվել են ներգաղթի, հասարակական ինքնակազմակերպման և ազգային հարցերի շուրջ ծավալվող քննարկումների պատմական պայմաններում։ Այդ կառույցների ժողովների արձանագրություններն ու որոշումների ժողովածուները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին կազմակերպությունները սահմանում իրենց առաջնահերթությունները, բաշխում պարտականությունները և համակարգում տարբեր բնակավայրերում գործող խմբերի աշխատանքը։ Այսպիսի փաստաթղթերը կարող են պարունակել տեղեկություններ ժողովի ընթացակարգի, ընդունված բանաձևերի, կազմակերպական փոփոխությունների, հանձնարարականների և հետագա աշխատանքի ծրագրերի մասին։ Դրանք կարող են նաև արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական օրակարգը, հայկական համայնքների մտահոգությունները և սփյուռքյան կազմակերպությունների՝ իրենց գործունեությունը համակարգելու եղանակները։ 1916 թվականը կարևոր պատմական համատեքստ է այս հրատարակության ուսումնասիրության համար, քանի որ այդ ժամանակաշրջանը համընկնում էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների և հայ ժողովրդի համար ծանրագույն իրադարձությունների հետ։ Այդ ընդհանուր իրադրությունը նշանակալի ազդեցություն ուներ հայկական սփյուռքի հասարակական ու քաղաքական կյանքի վրա, սակայն առանց գրքի բովանդակությունն ուսումնասիրելու հնարավոր չէ պնդել, թե ժողովի որոշումներն անմիջականորեն ինչ չափով էին անդրադառնում պատերազմի իրադարձություններին կամ հայ ժողովրդի վիճակին։ Փաստաթղթային հրատարակությունների արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ դրանք թույլ են տալիս պատմական կազմակերպությունների գործունեությունն ուսումնասիրել ոչ միայն հետագա մեկնաբանությունների, այլև հենց իրենց ժամանակաշրջանում կազմված նյութերի միջոցով։ Որոշումների ժողովածուն կարող է օգտագործվել կուսակցական պատմության, հայկական քաղաքական մտքի, սփյուռքի կազմակերպական կառուցվածքների և հայ համայնքների հասարակական կյանքի ուսումնասիրության ընթացքում։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, քաղաքական կազմակերպությունների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին և հայկական սփյուռքի ձևավորման ու զարգացման գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայերեն տպագիր փաստաթղթերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ կուսակցական որոշումների տպագրումը հնարավորություն էր տալիս պահպանելու ընդունված դրույթները, դրանք հասանելի դարձնելու կազմակերպության անդամներին և ապահովելու տարբեր կառույցների միջև տեղեկատվության տարածումը։ Բոստոնում գործող հայկական մամուլի և տպագրության միջավայրը նշանակալի տեղ ուներ ամերիկահայ համայնքի հասարակական կյանքում, իսկ նման նյութերը կարող էին ծառայել որպես կազմակերպական հաղորդակցության և պատմական հիշողության պահպանման միջոց։ Հետազոտական տեսանկյունից այսպիսի հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու քաղաքական բառապաշարը, պաշտոնական ձևակերպումները, որոշումների կառուցվածքը և կազմակերպության ներքին հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ, վերնագրում նշված «22-րդ պատգամավորական ժողով» ձևակերպումը ցույց է տալիս, որ խոսքը ժողովների որոշակի հաջորդականության մաս կազմող հավաքի մասին է, սակայն առանց լրացուցիչ աղբյուրների հնարավոր չէ հաստատել ժողովի ճշգրիտ անցկացման ամսաթիվը, մասնակիցների կազմը, քննարկված բոլոր հարցերը կամ ընդունված առանձին որոշումները։ Հետևաբար, նկարագրությունը հիմնված է հրատարակության վերնագրի, փաստաթղթային բնույթի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր պատմական համատեքստի վրա՝ չվերագրելով գրքին չստուգված քաղաքական դիրքորոշումներ կամ կոնկրետ որոշումներ։

Право

Աշխատությունը նվիրված է դատական իշխանության ինքնուրույնության սկզբունքի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացված սահմանադրական բարեփոխումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում դատական իշխանության՝ օրենսդիր և գործադիր իշխանություններից ինստիտուցիոնալ և գործառութային տարանջատման, դատարանների ու դատավորների անկախության երաշխավորման, ինչպես նաև դատական համակարգի ինքնուրույն գործունեության համար անհրաժեշտ սահմանադրաիրավական մեխանիզմների վերլուծությունն է։ Ինքնուրույնության սկզբունքը դիտարկվում է իշխանությունների բաժանման և զսպումների ու հակակշիռների համակարգի շրջանակում, քանի որ անկախ և արդյունավետ դատական իշխանության առկայությունը իրավական պետության կարևորագույն նախապայմաններից է։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են «անկախություն» և «ինքնուրույնություն» հասկացությունների բովանդակությունն ու փոխհարաբերությունը, դրանց դրսևորումները դատական իշխանության կազմակերպական և գործառութային մակարդակներում, ինչպես նաև դատավորի անհատական անկախության և ամբողջ դատական համակարգի ինստիտուցիոնալ ինքնուրույնության տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի սահմանադրական զարգացման տարբեր փուլերին և այն փոփոխություններին, որոնց արդյունքում կատարելագործվել են դատական իշխանության կազմակերպման և գործունեության իրավական հիմքերը։ Ուսումնասիրության կարևոր հատվածը վերաբերում է 2005 և 2015 թվականների սահմանադրական փոփոխություններին, որոնց շրջանակում դատական իշխանության անկախության և ինքնուրույնության ապահովման հարցերը ստացել են նոր սահմանադրաիրավական լուծումներ։ Հատուկ նշանակություն ունի Բարձրագույն դատական խորհրդի ձևավորումը՝ որպես դատական իշխանության անկախության ապահովմանն ուղղված կարևոր ինստիտուցիոնալ մեխանիզմ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ դատավորների նշանակման և առաջխաղացման, կարգապահական պատասխանատվության, պաշտոնավարման երաշխիքների, դատավորների գործունեության գնահատման և դատական համակարգի կառավարման հարցերին՝ դրանք դիտարկելով դատական իշխանության ինքնուրույնության ապահովման տեսանկյունից։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև դատական իշխանության ֆինանսական, վարչական և կազմակերպական ինքնուրույնության խնդիրը, քանի որ դատական անկախությունը չի սահմանափակվում միայն դատավորի՝ որոշումներ կայացնելիս արտաքին ազդեցությունից զերծ լինելու պահանջով։ Դատարանների բնականոն գործունեության համար անհրաժեշտ են համապատասխան նյութական, ֆինանսական, մարդկային և կազմակերպական պայմաններ, որոնք պետք է ապահովեն դատական համակարգի կայուն և արդյունավետ աշխատանքը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում է նաև դատական իշխանության անկախության և հաշվետվողականության միջև հավասարակշռության հարցը։ Ինքնուրույն դատական իշխանությունը չի նշանակում վերահսկողությունից դուրս գործող համակարգ. իրավական պետության պայմաններում այն պետք է միաժամանակ լինի անկախ, արդյունավետ, թափանցիկ և օրենքի պահանջներին համապատասխան գործող։ Այդ պատճառով կարևոր է այնպիսի իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների ձևավորումը, որոնք կկանխեն ինչպես քաղաքական կամ վարչական միջամտությունը, այնպես էլ դատական իշխանության ներսում լիազորությունների չարաշահումը։ Սահմանադրական բարեփոխումների համատեքստում դատական իշխանության ինքնուրույնության ամրապնդումը դիտարկվում է որպես դատաիրավական համակարգի կայացման և իրավական պետության զարգացման կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության մեջ կարող են վերլուծվել նաև դատական իշխանության և իշխանության մյուս ճյուղերի փոխհարաբերությունները՝ պարզելու համար, թե ինչ սահմանադրական երաշխիքներ և իրավական մեխանիզմներ են անհրաժեշտ դատական համակարգի նկատմամբ հնարավոր քաղաքական կամ վարչական ազդեցությունները սահմանափակելու համար։ Այդ համատեքստում կարևոր են դատավորների կարգավիճակի երաշխիքները, դատական կառավարման մարմինների լիազորությունները, դատարանակազմության սկզբունքները, դատական ինքնակառավարման հնարավորությունները և դատական իշխանության ներքին կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությունը դատական իշխանության գործնական ինքնուրույնության վրա՝ դիտարկելով ոչ միայն իրավական նորմերի փոփոխությունները, այլև դրանց կիրառման արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը դատական իշխանության ինքնուրույնությունը ներկայացնում է որպես իրավական պետության և ժողովրդավարական կառավարման հիմնարար սկզբունք՝ բացահայտելով դրա սահմանադրաիրավական հիմքերը, ինստիտուցիոնալ երաշխիքները, առկա խնդիրները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել սահմանադրական և դատական իրավունքով զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, գիտաշխատողներին, դատաիրավական ոլորտի մասնագետներին և իրավագիտություն ուսումնասիրող ուսանողներին։

Литература

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայկական հրաշապատում հեքիաթներում պառավի կերպարի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա ձևավորման առանձնահատկությունները, գեղարվեստական գործառույթները, խորհրդանշական իմաստները և կապը հայկական ժողովրդական աշխարհընկալման հետ։ Հետազոտության կենտրոնում տարեց կնոջ կերպարն է, որը հեքիաթային պատումներում կարող է հանդես գալ տարբեր և երբեմն հակադիր դերերով՝ որպես իմաստուն խորհրդատու, գաղտնի գիտելիքի կրող, փորձության կազմակերպիչ, օգնական, կախարդական ուժերի միջնորդ կամ, ընդհակառակը, բացասական հատկանիշներով օժտված կերպար։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պառավի կերպարը հայկական բանահյուսության մեջ չի սահմանափակվում միայն տարիքային կամ սոցիալական բնութագրով, այլ հաճախ ձեռք է բերում խորքային խորհրդանշական նշանակություն։ Նրա տարիքը կարող է կապվել կենսափորձի, իմաստության և անցյալի հիշողության հետ, իսկ հեքիաթային աշխարհում նրա ունեցած հատուկ գիտելիքը նրան առանձնացնում է մյուս կերպարներից։ Պառավը երբեմն հայտնվում է հերոսի ճանապարհին՝ փոխանցելով կարևոր տեղեկություն, խորհուրդ կամ առարկա, որը հետագայում վճռորոշ նշանակություն է ունենում սյուժեի զարգացման համար։ Մյուս դեպքերում նա դառնում է հերոսի փորձության կամ ընտրության կարևոր մասնակից՝ ստիպելով նրան դրսևորել խելամտություն, բարություն, համբերություն կամ քաջություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև պառավի կերպարի երկակի բնույթին։ Մի կողմից նա կարող է մարմնավորել մայրական հոգատարությունը, կենսափորձը, ժողովրդական իմաստությունը և բարեգործությունը, իսկ մյուս կողմից՝ հանդես գալ որպես վտանգավոր, խորամանկ կամ կախարդական ուժ ունեցող հակառակորդ։ Այս երկակիությունը հեքիաթային կերպարին հաղորդում է բազմաշերտություն և թույլ է տալիս ուսումնասիրել բարու ու չարի, իմաստության ու խորամանկության, մարդկայինի ու գերբնականի սահմանագծերը։ Քննության են առնվում նաև կերպարի արտաքին նկարագրությունը, խոսքը, վարքագիծը, գործողությունները և մյուս հերոսների հետ փոխհարաբերությունները։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է բազմաֆունկցիոնալ ֆոտոընդունիչ կառուցվածքների մշակմանը և դրանց ֆիզիկական ու էլեկտրական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել լուսազգայունության արդյունավետությունը և ընդլայնել կիրառման ոլորտները։ Նյութում ներկայացվում են ֆոտոընդունիչների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, կիսահաղորդչային կառուցվածքների նախագծման մոտեցումները և տարբեր նյութերի (օրինակ՝ սիլիցիում, III–V խմբի միացություններ) ազդեցությունը սարքերի զգայունության, արագության և աղմուկի մակարդակի վրա։ Աշխատությունը ներառում է նաև փորձարարական հետազոտություններ՝ լուսային հոսքի կախվածությունը ելքային ազդանշանից, սպեկտրալ արձագանքը և ջերմաստիճանային կայունությունը գնահատելու համար։ Քննարկվում են բազմաֆունկցիոնալության հնարավորությունները՝ միաժամանակյա սպեկտրալ վերլուծություն, բարձր արագությամբ ազդանշանների գրանցում և տարբեր օպտոէլեկտրոնային համակարգերում կիրառություն։ Աշխատությունը կարևոր է օպտոէլեկտրոնիկայի, նանոտեխնոլոգիաների և կիսահաղորդչային ֆիզիկայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով նոր սերնդի բարձր արդյունավետությամբ ֆոտոսենսորների զարգացմանը։

Информатика

Տեխնիկական և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թվային էլեկտրոնային սխեմաների մասնատված մոդելավորման մեթոդների, ալգորիթմների և ծրագրային միջոցների մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում թվային սխեմաների կառուցվածքային կազմակերպման սկզբունքները, տրամաբանական տարրերի փոխկապակցվածությունը, սխեմաների աշխատանքի նկարագրման եղանակները և համակարգչային մոդելավորման տեսական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարդ թվային համակարգերը առանձին բաղադրիչների կամ ենթահամակարգերի բաժանելու, դրանց անկախ մոդելավորման և ստացված արդյունքների համադրման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են մասնատված մոդելավորման ազդեցությունը հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործման, մոդելավորման արագության, հիշողության ծախսի և արդյունքների ճշգրտության վրա։ Քննարկվում են նաև թվային սխեմաների տրամաբանական վիճակների ներկայացման, ազդանշանների տարածման, ժամանակային ուշացումների հաշվառման և առանձին մոդելավորվող բաղադրիչների միջև փոխազդեցության կազմակերպման մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ծրագրային գործիքների նախագծման, մոդելավորման ալգորիթմների օպտիմալացման, սխեմաների կառուցվածքային վերլուծության և մոդելավորման արդյունքների ստուգման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող միջոցների կիրառմանը թվային սարքերի նախագծման, էլեկտրոնային համակարգերի փորձարկման, սխալների հայտնաբերման և ավտոմատացված նախագծման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թվային էլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության, միկրոէլեկտրոնիկայի, սխեմաների ավտոմատացված նախագծման և համակարգչային մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում ներդրումային ռիսկերի կառավարման արդյունավետության գնահատմանը և այն մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել գյուղատնտեսական ներդրումների անորոշությունն ու բարձրացնել դրանց տնտեսական արդյունքը։ Հետազոտության հիմքում այն հանգամանքն է, որ գյուղատնտեսությունը բնութագրվում է արտադրական գործընթացների սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական պայմաններից կախվածությամբ, շուկայական գների տատանումներով, ֆինանսական սահմանափակումներով և արտադրության ծախսերի փոփոխականությամբ, ինչի հետևանքով ներդրումային որոշումները կարող են ուղեկցվել բազմաթիվ և փոխկապակցված ռիսկերով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ներդրումային ռիսկերի հիմնական տեսակները՝ արտադրական, ֆինանսական, շուկայական, գնային, վարկային, արժութային, կլիմայական, բնական և կազմակերպական ռիսկերը։ Գյուղատնտեսության առանձնահատկություններից ելնելով՝ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երաշտները, ցրտահարությունները, կարկտահարությունները, ջրային ռեսուրսների անբավարարությունը, հիվանդություններն ու վնասատուները, քանի որ դրանց հետևանքով կարող են նվազել բերքատվությունն ու արտադրանքի իրացման ծավալները և, համապատասխանաբար, վատանալ ներդրումային ծրագրերի ֆինանսական արդյունքները։ Միաժամանակ գյուղատնտեսական ներդրումների արդյունավետության վրա ազդում են արտադրանքի շուկայական գները, վառելիքի, պարարտանյութերի, սերմերի և այլ նյութական ռեսուրսների արժեքները, ինչպես նաև վարկավորման տոկոսադրույքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի կառավարման գործող մեխանիզմների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրությունը, վարկային ծրագրերը, պետական աջակցության միջոցառումները, ներդրումային սուբսիդավորումը, արտադրության դիվերսիֆիկացումը, ոռոգման համակարգերի զարգացումը և ռիսկերի կանխատեսման գործիքները։ Հայաստանում գյուղատնտեսության ապահովագրական համակարգի ներդրումը նույնպես ուղղված է կլիմայական և այլ բնական ռիսկերից առաջացող վնասների ֆինանսական հետևանքների մեղմմանը։ (mineconomy.am) Աշխատության մեջ կարող է իրականացվել ներդրումային ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության գնահատում՝ կիրառելով զուտ ներկա արժեքի, ներքին եկամտաբերության նորմայի, ներդրման վերադարձի ժամկետի, շահութաբերության և այլ ցուցանիշներ։ Սակայն միայն միջին կամ ակնկալվող ցուցանիշների հաշվարկը բավարար չէ, քանի որ գյուղատնտեսական նախագծերի արդյունքները կարող են զգալիորեն փոխվել արտաքին պայմանների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով կարևոր են զգայունության և սցենարային վերլուծությունները, որոնց միջոցով կարելի է գնահատել ներդրման արդյունքների փոփոխությունը բերքատվության, արտադրանքի գնի, ծախսերի կամ կլիմայական պայմանների տարբեր սցենարների դեպքում։ Ռիսկերի կառավարման արդյունավետությունը կարող է գնահատվել նաև նախապես կանխատեսված և փաստացի արդյունքների համեմատությամբ։ Եթե կառավարման միջոցառումների կիրառումը նվազեցնում է եկամտի տատանողականությունը, արտադրական կորուստները կամ ներդրված կապիտալի չվերադարձման հավանականությունը, ապա դրանք կարելի է դիտարկել որպես արդյունավետ գործիքներ։ Հակառակ դեպքում անհրաժեշտ է վերանայել ռիսկերի նույնականացման, գնահատման և կառավարման մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների և տնտեսությունների տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Փոքր, միջին և խոշոր տնտեսությունների՝ ռիսկերը կրելու և կառավարելու հնարավորությունները տարբեր են։ Խոշոր տնտեսությունները սովորաբար ունեն ավելի լայն ֆինանսական և տեխնիկական հնարավորություններ, մինչդեռ փոքր տնտեսությունները կարող են առավել զգայուն լինել մեկ տարվա բերքի կորստի, գների անկման կամ վարկային պարտավորությունների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կառավարման համակարգը պետք է հաշվի առնի տնտեսությունների չափը, մասնագիտացումը, տարածաշրջանը և արտադրության տեսակը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարածքային գործոնի ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի մարզերում գյուղատնտեսական արտադրության բնական և տնտեսական պայմանները տարբեր են, ուստի ներդրումային ռիսկերի կառուցվածքն ու ինտենսիվությունը կարող են էապես տարբերվել։ Ոռոգման հասանելիությունը, հողի որակը, կլիմայական պայմանները, ենթակառուցվածքները, շուկաներին մոտ լինելը և արտադրանքի իրացման հնարավորությունները կարող են ազդել ներդրումային ծրագրերի արդյունքների վրա։ Այս հանգամանքը ենթադրում է, որ գյուղատնտեսական ներդրումային քաղաքականությունը պետք է ունենա նաև տարածքային տարբերակված մոտեցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական ներդրումային ծրագրերի ընտրության, ֆինանսավորման և մոնիթորինգի ժամանակ։ Ռիսկերի գնահատման համակարգը կարող է օգնել ներդրողներին և պետական կառավարման մարմիններին տարբերակել առավել ռիսկային նախագծերը, ընտրել ռիսկերի նվազեցման համապատասխան գործիքներ և ավելի հիմնավորված որոշումներ կայացնել ներդրումների վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նաև ապահովագրության, ֆինանսավորման և պետական աջակցության գործիքների փոխկապակցված կիրառումը, քանի որ դրանց համադրումը կարող է բարձրացնել գյուղատնտեսական ներդրումների կայունությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գյուղատնտեսական ներդրումային ռիսկը դիտարկում է որպես բնական, տնտեսական, ֆինանսական և շուկայական գործոնների փոխազդեցության արդյունք և նպատակ ունի գնահատել դրանց կառավարման արդյունավետությունը՝ առաջարկելով այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նվազեցնել ներդրումային կորուստների հավանականությունը, բարձրացնել գյուղատնտեսական նախագծերի ֆինանսական կենսունակությունը և նպաստել ՀՀ գյուղատնտեսության մեջ ներդրումային ակտիվության ու արտադրության կայունության բարձրացմանը։