ՄԱՆԿԱՎԱՐԺՈՒԹՅՈՒՆԸ ՈՐՊԵՍ ԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ

History

Ազատագրական պայքարի ուղիներում. Գիրք V աշխատությունը պատմագիտական բազմահատոր շարքի հինգերորդ գիրքն է, որը նվիրված է հայ ժողովրդի ազգային ազատագրական շարժումների ուսումնասիրությանը և դրանց զարգացման փուլերին, այն ներկայացնում է քաղաքական, ռազմական և հասարակական պայքարի տարբեր դրսևորումներ՝ ընդգրկելով ազատագրական գաղափարների ձևավորումը, կազմակերպված շարժումների առաջացումը և դրանց ազդեցությունը ազգային ինքնագիտակցության վրա, գիրքը վերլուծում է տարբեր ժամանակաշրջանների ազատագրական խմբերի գործունեությունը, առաջնորդների դերը, ինչպես նաև միջազգային քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը պայքարի ընթացքի վրա, միաժամանակ ընդգծելով ժողովրդի մասնակցությունը և հասարակական շարժումների սոցիալական հիմքերը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ նոր և նորագույն պատմության և ազգային-ազատագրական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Law

Պատիժը քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից է, որը կիրառվում է պետության կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և արտահայտում է հասարակության ու պետության բացասական վերաբերմունքը կատարված արարքի նկատմամբ։ Այն հանդիսանում է իրավական հարկադրանքի միջոց և նշանակվում է միայն դատարանի դատավճռով՝ օրենքով սահմանված կարգով։ Պատժի հիմնական էությունը կայանում է նրանում, որ այն սահմանափակում է անձի որոշ իրավունքներ և ազատություններ՝ նպատակ ունենալով վերականգնել արդարությունը, կանխել նոր հանցագործությունները և ուղղել հանցագործություն կատարած անձին։ Քրեական պատիժը տարբերվում է իրավական պատասխանատվության մյուս ձևերից իր խստությամբ և հասարակական վտանգավորությամբ, քանի որ այն կիրառվում է միայն այն դեպքերում, երբ կատարված արարքը համարվում է հանցագործություն։ Պատժի նպատակները բազմաբնույթ են և կարևոր նշանակություն ունեն հասարակության անվտանգության ապահովման գործում։ Առաջին հերթին պատիժը նպատակ ունի վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ցույց տալ, որ օրենքի խախտումը անպատիժ չի մնում։ Բացի դրանից, պատժի կարևոր նպատակներից է դատապարտյալի ուղղումը և վերադաստիարակումը, որպեսզի նա հետագայում հրաժարվի հակաիրավական վարքագծից և վերադառնա հասարակության լիարժեք կյանքին։ Մյուս կարևոր նպատակը նոր հանցագործությունների կանխարգելումն է՝ ինչպես դատապարտյալի, այնպես էլ մյուս անձանց կողմից, քանի որ պատժի անխուսափելիությունը զսպող ազդեցություն է ունենում հասարակության վրա։ Քրեական օրենսդրությամբ նախատեսվում են պատժի տարբեր տեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից։ Ամենատարածված տեսակներից են տուգանքը, հանրային աշխատանքները, որոշ իրավունքներից զրկելը, կալանքը, ազատազրկումը և որոշ դեպքերում ցմահ ազատազրկումը։ Տուգանքը կիրառվում է հիմնականում ոչ ծանր հանցագործությունների դեպքում և արտահայտվում է դրամական վճարի ձևով։ Հանրային աշխատանքները նախատեսում են հասարակության օգտին որոշակի աշխատանքների կատարում, իսկ ազատազրկումը ենթադրում է անձի մեկուսացում հասարակությունից որոշակի ժամկետով։ Ցմահ ազատազրկումը համարվում է ամենախիստ պատիժներից մեկը և կիրառվում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար։ Ժամանակակից քրեական իրավունքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև մարդասիրության սկզբունքին, որի համաձայն պատիժը չպետք է նպատակ ունենա ֆիզիկական տառապանք պատճառել կամ նվաստացնել անձի արժանապատվությունը։ Կարևոր է, որ պատիժը լինի արդար, համաչափ և համապատասխանի կատարված հանցագործության բնույթին։ Այսպիսով, պատիժը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր միջոցներից մեկը, որն ապահովում է հասարակական կարգի պահպանումը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հանցավորության դեմ արդյունավետ պայքարը։

Literature

Եղիշե Չարենց (ուսումնասիրություններ)-ը գրականագիտական ուսումնասիրությունների ժողովածու է, որը նվիրված է հայ մեծ բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի ստեղծագործական ժառանգության բազմաշերտ վերլուծությանը՝ ընդգրկելով նրա պոեզիայի, արձակի և հրապարակախոսության գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, աշխատությունում դիտարկվում են Չարենցի ստեղծագործական զարգացման հիմնական փուլերը, նրա ոճական նորարարությունները, լեզվական պատկերային համակարգը և ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրականության արտացոլումը նրա գրականության մեջ, միաժամանակ վերլուծվում են նրա բանաստեղծական մտածողության փիլիսոփայական շերտերը՝ կապված ազգային ինքնության, պատմության ընկալման և անհատի ներաշխարհի խորքային հակասությունների հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Չարենցի դերի գնահատմանը հայ նոր գրականության ձևավորման գործընթացում, աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնելու նրա ստեղծագործական ժառանգության ամբողջական գիտական մեկնաբանություն և դրա ազդեցությունը հայ գրականության զարգացման վրա։

Religion

«Գործք առաքելոցը» Նոր Կտակարանի կանոնական գրքերից է, որը պատմում է Հիսուս Քրիստոսի համբարձումից հետո առաքյալների գործունեության և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման մասին։ Գրքի առանցքում Սուրբ Հոգու շնորհով առաքյալների քարոզչությունն է, քրիստոնեական հավատի տարածումը և նորաստեղծ եկեղեցու կազմակերպական ու հոգևոր կյանքի զարգացումը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացված Պետրոս և Պողոս առաքյալների գործունեությանը, նրանց քարոզչական ճանապարհորդություններին, միսիոներական աշխատանքին և քրիստոնեական համայնքների հիմնադրմանը։ Պատմությունը ներկայացնում է նաև Երուսաղեմի առաջին քրիստոնեական համայնքի կյանքը, հավատացյալների միասնությունը, հալածանքներն ու դժվարությունները, ինչպես նաև քրիստոնեության տարածումը հրեական միջավայրից դեպի հեթանոս ժողովուրդներ։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական եկեղեցու սկզբնավորման, առաքելական ավանդության և վաղ եկեղեցու պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն աստվածաշնչյան կարևոր սկզբնաղբյուր է, որն ընթերցողին ծանոթացնում է առաքյալների քարոզչական առաքելությանը, հավատքի տարածման ուղիներին և քրիստոնեական ուսմունքի պատմական զարգացման սկզբնական փուլին։

Medicine

Սա բժշկական-էպիդեմիոլոգիական և հանրային առողջապահության ոլորտին պատկանող գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է վերարտադրողական տարիքի կանանց վերարտադրողական առողջության գնահատմանը կլաստերային և պոպուլյացիոն մոտեցումների կիրառմամբ, որտեղ վերլուծվում են բնակչության խմբերի ներսում առողջական ցուցանիշների բաշխվածության առանձնահատկությունները, ռիսկի գործոնների տարածվածությունը և դրանց ազդեցությունը պտղաբերության, հղիության ընթացքի և գինեկոլոգիական հիվանդությունների հաճախականության վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև վիճակագրական և համաճարակաբանական մեթոդների կիրառումը՝ տվյալների խմբավորման, համեմատական վերլուծության և առողջական կլաստերների հայտնաբերման նպատակով, միաժամանակ դիտարկվում են սոցիալ-տնտեսական, կենսաբանական և վարքային գործոնների փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորում են կանանց վերարտադրողական առողջության ընդհանուր պատկերը, և առաջարկվում են հանրային առողջապահության քաղաքականությունների բարելավման ուղիներ՝ ուղղված կանխարգելման, վաղ ախտորոշման և ռիսկերի նվազեցման ռազմավարություններին։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու պատմության, ձևավորման, զարգացման և հասարակական-մշակութային դերի ուսումնասիրությանը՝ հայ ժողովրդի հոգևոր և ազգային ինքնության ձևավորման համատեքստում։ Նյութում ներկայացվում են քրիստոնեության տարածման նախադրյալները Հայաստանում, եկեղեցական կառույցի ձևավորման գործընթացը և դրա հետագա զարգացումը՝ սկսած վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայ եկեղեցու ինքնուրույն ավանդույթների, դավանաբանական առանձնահատկությունների, ծիսական համակարգի և հոգևոր ժառանգության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է եկեղեցու նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմական կյանքում, հատկապես այն ժամանակաշրջաններում, երբ պետականության բացակայության պայմաններում այն ստանձնել է նաև կրթական, մշակութային, սոցիալական և ազգային ինքնության պահպանման կարևոր գործառույթներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ եկեղեցական վարչական կառուցվածքին, նվիրապետական համակարգին, կաթողիկոսական աթոռի պատմությանը, թեմերի գործունեությանը և հոգևորականության դերին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հայկական վանքերի և եկեղեցիների՝ որպես հոգևոր, կրթական, ձեռագրական և մշակութային կենտրոնների նշանակությանը։ Նյութում կարող են քննարկվել հայ եկեղեցական ճարտարապետության, մանրանկարչության, ձեռագրական մշակույթի, աստվածաբանական գրականության և եկեղեցական երաժշտության զարգացումը՝ որպես ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչներ։ Առանձին ուշադրության են արժանի Հայ եկեղեցու հարաբերությունները տարբեր պետությունների, քրիստոնեական այլ եկեղեցիների և հասարակական կառույցների հետ, ինչպես նաև պատմական փոփոխությունների ազդեցությունը նրա գործունեության վրա։ Եկեղեցու դերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրա ազդեցությունը ոչ միայն կրոնական կյանքի, այլև հայ ժողովրդի կրթության, մշակույթի, հասարակական կազմակերպման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև ժամանակակից շրջանի խնդիրներ՝ եկեղեցական կառույցների գործունեություն, համայնքային կյանք, հոգևոր ժառանգության պահպանում և հասարակության հետ փոխհարաբերություններ։ Նյութը կարևոր է Հայ եկեղեցու՝ որպես պատմական և մշակութային ինստիտուտի ամբողջական ընկալման համար և կարող է նպաստել հայ ժողովրդի հոգևոր պատմության ու մշակութային ժառանգության ավելի խոր ուսումնասիրմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցագետների, մշակութաբանների, կրոնի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսուցիչների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։