Մարտիրոս Սարյան

Политология

Գրքում ներկայացվում են պետական կառավարման որոշումների կայացման ընթացակարգերը, պետական ու տեղական մարմինների գործառնական կազմակերպումը, վարչարարության մեթոդները և ռազմավարական պլանավորման գործընթացները։ Անդրադառնում է նաև մունիցիպալ համակարգերում բնակչության ներգրավման, տեղական ծառայությունների կազմակերպման և արդյունավետության գնահատման հարցերին։ Աշխատությունը նախատեսված է պետական ծառայողների, տեղական ինքնակառավարման աշխատակիցների, ուսանողների և կառավարման ոլորտով հետաքրքրված մասնագետների համար՝ տրամադրելով գործնական ուղեցույցներ պետական և մունիցիպալ կառավարման արդյունավետության ապահովման և համակարգման համար։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է օպտիկապես թափանցիկ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության որոշման համար նախատեսված չափիչ սարքի մշակման և դրա աշխատանքային բնութագրերի հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում լուծույթի միջով անցնող կամ դրա հետ փոխազդող օպտիկական ճառագայթման բնութագրերի փոփոխությունների գրանցումն ու դրանց հիման վրա խառնուրդների առկայության և քանակական պարունակության գնահատումն է։ Քննվում են հեղուկ միջավայրերի օպտիկական հատկությունները, լույսի կլանման, ցրման և փոխանցման երևույթները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել չափումների ճշգրտության և վերարտադրելիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սարքի կառուցվածքային և չափագիտական բնութագրերին՝ լուսային աղբյուրի, օպտիկական համակարգի, լուսազգայուն ընդունիչի, ազդանշանի մշակման հանգույցների և արդյունքների ներկայացման միջոցների փոխկապակցված աշխատանքին։ Ուսումնասիրվում է չափվող օպտիկական պարամետրերի և լուծույթում խառնուրդների պարունակության միջև կախվածությունը՝ սարքի համապատասխան տրամաչափման և չափման արդյունքների մեկնաբանման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում զգայունության, ընտրողականության, չափման տիրույթի, սխալի և կայունության գնահատումը, քանի որ այս բնութագրերն են պայմանավորում սարքի գործնական կիրառելիությունը տարբեր լուծույթների հետ աշխատելիս։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել մշակված սարքի տվյալները վերահսկիչ կամ ընդունված չափման մեթոդներով ստացված արդյունքների հետ՝ դրա չափագիտական հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև արտաքին պայմանների, լուծույթի ջերմաստիճանի, օպտիկական տարրերի վիճակի և այլ ուղեկցող գործոնների հնարավոր ազդեցությունը չափման արդյունքների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում չափման գործընթացի ավտոմատացման, ստացված ազդանշանների թվային մշակման և սարքի գործառական հնարավորությունների կատարելագործման հարցերին։ Նման սարքերը կարող են նշանակություն ունենալ այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է վերահսկել թափանցիկ հեղուկ միջավայրերի մաքրությունը կամ բաղադրության փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օպտիկական չափումների, սարքաշինության, չափագիտության և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության գնահատման համար հուսալի և զգայուն չափիչ համակարգի ստեղծման գիտատեխնիկական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Культура

Այս մատենագիտական և տեղեկատվական աշխատությունը նախատեսված է մշակույթի և արվեստի ոլորտներում հրապարակված նոր գրականության համակարգված ներկայացման, հաշվառման և տարածման համար։ Այն ներառում է տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, գիտական հոդվածների, ժողովածուների, ցուցահանդեսային կատալոգների, արվեստագիտական ուսումնասիրությունների և այլ մասնագիտական աղբյուրների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ՝ հնարավորություն տալով հետազոտողներին, ուսանողներին և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ։ Աշխատությունում նյութերը դասակարգվում են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ ընդգրկելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, ժողովրդական մշակույթը, մշակութային քաղաքականությունը և արվեստագիտության այլ ոլորտներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների նկարագրական ներկայացմանը, հրատարակչական տվյալների ճշգրտությանը և տեղեկատվության մատչելի կազմակերպմանը, ինչը նպաստում է գիտահետազոտական և կրթական գործունեության արդյունավետությանը։ Այսպիսի տեղեկատուները կարևոր դեր են կատարում մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության, գիտական հաղորդակցության և մասնագիտական տեղեկատվության տարածման գործում։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է երկու լեզուների և դրանց համապատասխան մշակութային միջավայրերի հետ մշտական փոխազդեցության պայմաններում անձի ինքնընկալման, սոցիալական վարքի և դիրքորոշումների ձևավորման հոգեբանական ու սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավիճակն է, երբ անհատը հաղորդակցվում և սոցիալականացվում է երկու լեզվամշակութային համակարգերում՝ յուրացնելով դրանց արժեքները, նորմերը, հաղորդակցական ձևերը և աշխարհընկալման առանձնահատկությունները։ «Սահմանային կարգավիճակ» հասկացությունը դիտարկվում է որպես երկու լեզվական ու մշակութային տարածքների միջև գտնվելու յուրահատուկ վիճակ, որը կարող է արտահայտվել ինքնության, պատկանելության զգացման և սոցիալական դերերի ընկալման տարբեր ձևերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվի և մտածողության, լեզվի և ինքնության, ինչպես նաև լեզվական ընտրության ու սոցիալական միջավայրի միջև փոխկապակցվածությանը։ Քննվում է, թե տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուներից մեկի ընտրությունը ինչպես կարող է կապված լինել անձի սոցիալական դիրքի, խմբային պատկանելության, արժեքային կողմնորոշումների և սեփական անձի ներկայացման եղանակների հետ։ Երկլեզվությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու լեզուների իմացություն, այլև որպես սոցիալական փորձառություն, որի ընթացքում անհատը մշտապես առնչվում է տարբեր մշակութային կոդերի և հաղորդակցական սպասումների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել վերաբերմունքները սեփական և այլ խմբերի նկատմամբ, լեզվական հեղինակության ընկալումը, մշակութային նույնականացումը, սոցիալական հարմարվողականությունը և տարբեր միջավայրերում վարքային ռազմավարությունների ընտրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև այն հարցը, թե երկու լեզվամշակութային համակարգերի համատեղ ներկայությունը ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ կարծրատիպերի, սոցիալական գնահատականների և արժեքային դիրքորոշումների ձևավորման վրա։ Միաժամանակ շեշտադրվում է, որ նման ազդեցությունները միանշանակ չեն և կախված են ընտանիքից, կրթական միջավայրից, հասարակական հարաբերություններից, լեզուների սոցիալական կարգավիճակից և անհատի կենսափորձից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվական ինքնության ճկունությանը և բազմաշերտ ինքնության ձևավորման հնարավորությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական հոգեբանության, հոգելեզվաբանության, սոցիոլեզվաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ երկլեզվությունը ներկայացնելով որպես անձի լեզվական կարողություններից ավելի լայն՝ նրա սոցիալականացման, ինքնության և դիրքորոշումների ձևավորման հետ փոխկապակցված երևույթ։