Մասսայական գրադարանների գրքային ֆոնդերի կոմպլեկտավորումը: (Գործնական ձեռնարկ)

История

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանության երևույթի պատմական, քաղաքական, իրավական և հասարակական ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով զանգվածային բռնությունների առաջացման պատճառներին, դրանց կազմակերպման մեխանիզմներին, հետևանքներին և միջազգային գնահատման խնդիրներին։ Քննության են առնվում պետական քաղաքականության, ազգային և կրոնական հակասությունների, պատերազմի, հարկադիր տեղահանությունների, զանգվածային հալածանքների և բնակչության որոշակի խմբերի նկատմամբ համակարգված բռնությունների փոխկապակցվածությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեղասպանություն հասկացության ձևավորմանը, դրա իրավական սահմանմանը և միջազգային իրավունքում ամրագրմանը, ինչպես նաև այն չափանիշներին, որոնց հիման վրա պատմական իրադարձությունները կարող են ուսումնասիրվել ցեղասպանագիտության տեսանկյունից։ Վերլուծվում են փաստաթղթերը, վկայությունները, դիվանագիտական հաղորդագրությունները, պաշտոնական նյութերը, մամուլի հրապարակումները և այլ սկզբնաղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու զանգվածային բռնությունների ընթացքը և գնահատելու դրանց կազմակերպված բնույթը։ Կարևորվում են զոհերի ու վերապրածների փորձառությունները, հարկադիր գաղթի և հայրենազրկման հետևանքները, ժողովրդագրական փոփոխությունները, մշակութային ժառանգության կորուստները և բռնությունների երկարաժամկետ ազդեցությունը հետագա սերունդների ու հասարակությունների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային հանրության արձագանքին, մարդասիրական օգնության կազմակերպմանը, պատասխանատվության և արդարադատության խնդիրներին, ինչպես նաև պատմական հիշողության պահպանման և կատարված իրադարձությունների ճանաչման շուրջ ձևավորված քննարկումներին։ Ուսումնասիրությունը ցեղասպանությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես պատմական իրադարձություն, այլև որպես մարդու իրավունքների և միջազգային անվտանգության հիմնարար խնդիր՝ ընդգծելով նման հանցագործությունների կանխարգելման անհրաժեշտությունը։ Պատմական և իրավական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են ձևավորվել ցեղասպանության վերաբերյալ գիտական և իրավական պատկերացումները, ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում մեկնաբանվել զանգվածային հանցագործությունները և ինչ նշանակություն ունի փաստերի փաստագրումը պատմական արդարության ու հավաքական հիշողության պահպանման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պատմաբանների, իրավաբանների, ցեղասպանագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և զանգվածային բռնությունների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է ճշմարտության գոյաբանական կարգավիճակի և դրա ճանաչման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Հանս-Գեորգ Գադամերի փիլիսոփայական հերմենևտիկայի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է ճշմարտությունը բացահայտվում հասկացման, մեկնաբանության և լեզվական հաղորդակցության գործընթացներում, և ինչ հարաբերություն ունի այն գիտական մեթոդով ստացվող գիտելիքի հետ։ Քննվում է այն հիմնադրույթը, ըստ որի մարդկային ճանաչողությունը չի սահմանափակվում միայն մեթոդաբանական կանոններով ստուգվող գիտելիքով, քանի որ արվեստի, պատմության, լեզվի և մշակութային փորձի ոլորտներում մարդը կարող է հանդիպել այնպիսի իմաստների, որոնք չեն ենթարկվում բնական գիտություններին բնորոշ ապացուցման եղանակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հասկացման պատմական պայմանավորվածությանը․ մեկնաբանող սուբյեկտը երբեք ամբողջությամբ դուրս չէ իր ժամանակաշրջանից, մշակույթից և լեզվական միջավայրից, ուստի ցանկացած ըմբռնում ձևավորվում է նախնական պատկերացումների և պատմական փորձի ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է «նախապաշարման» գաղափարի վերաիմաստավորումը, երբ այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճանաչողությունը խանգարող գործոն, այլև որպես հասկացման հնարավոր նախապայման։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «հորիզոնների միաձուլման» գաղափարը, որով նկարագրվում է մեկնաբանողի և մեկնաբանվող տեքստի, ավանդույթի կամ պատմական երևույթի միջև երկխոսական փոխհարաբերությունը։ Ճշմարտությունն այս մոտեցմամբ ներկայանում է ոչ թե որպես պատրաստի բովանդակության մեխանիկական վերարտադրում, այլ որպես հասկացման ընթացքում բացահայտվող իմաստային իրադարձություն։ Քննվում է նաև հերմենևտիկական շրջանի նշանակությունը, որի համաձայն ամբողջի ըմբռնումը կապված է նրա մասերի մեկնաբանության հետ, իսկ առանձին մասերի իմաստը բացահայտվում է ամբողջի համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվին՝ որպես հասկացման հիմնարար միջավայրի, որտեղ ձևավորվում և արտահայտվում է մարդու հարաբերությունը աշխարհի, պատմության և մյուս մարդկանց հետ։ Վերլուծվում են նաև արվեստի փորձը և ավանդույթի դերը՝ ցույց տալու համար, որ ճշմարտության փորձառությունը կարող է ունենալ ոչ միայն գիտական, այլև պատմական, գեղագիտական և լեզվական ձևեր։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է ճշմարտության խնդիրը որպես գոյաբանական և հերմենևտիկական հարց՝ բացահայտելով հասկացման պատմականությունը, լեզվականությունը և երկխոսական բնույթը, ինչպես նաև մեկնաբանության նշանակությունը մարդու աշխարհընկալման և ինքնաճանաչման գործընթացներում։

Другие предметы

Աղասարյան Ա.Ա., հանդիսանում է ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկ, որը նախատեսված է կենսագործունեության անվտանգության դասընթացի տեսական նյութերի համակարգված ներկայացման համար։ Այն ընդգրկում է մարդու կենսագործունեության վրա ազդող վտանգավոր և վնասակար գործոնների ամբողջական բնութագիրը՝ ներառյալ ֆիզիկական, քիմիական, կենսաբանական և հոգեբանական ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցության մեխանիզմները մարդու առողջության և կյանքի անվտանգության վրա։ Գրքում մանրամասն բացատրվում են անվտանգության մշակույթի ձևավորման հիմունքները, ռիսկերի գնահատման և կանխարգելման սկզբունքները, ինչպես նաև արտակարգ իրավիճակներում ճիշտ վարքագծի կազմակերպման կանոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված աշխատանքային անվտանգության համակարգերին, արտադրական հիգիենային, անհատական և կոլեկտիվ պաշտպանության միջոցներին, ինչպես նաև առաջին օգնության հիմնական մոտեցումներին։ Ներառված են նաև ուսուցման մեթոդական ցուցումներ, որոնք օգնում են դասախոսական գործընթացը դարձնել ավելի կառուցվածքային և կիրառական ուղղվածությամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և անվտանգության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով կենսագործունեության անվտանգության տեսական գիտելիքների խորացմանը և գործնական կիրառման արդյունավետությանը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ճարտարապետության նախաքրիստոնեական շրջանի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն հայկական ավանդապաշտական մշակույթի, աշխարհընկալման և գեղարվեստական սկզբունքների համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են հին հայկական շինարարական ավանդույթները, ճարտարապետական ձևերի առաջացումը, տարածական լուծումները, շինությունների գործառնական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նախաքրիստոնեական ժամանակաշրջանի մշակութային ժառանգության կապը հայկական ինքնության ձևավորման, կրոնական պատկերացումների և հասարակական կյանքի հետ՝ անդրադառնալով ճարտարապետական հուշարձանների, կառուցողական մոտեցումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը բացահայտում է հայկական ճարտարապետական մտածողության վաղ փուլերը և դրանց ազդեցությունը հետագա մշակութային զարգացման վրա։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և հայկական ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Культура

Արցախի միջնադարյան արվեստը աշխատությունը գիտահետազոտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Արցախի միջնադարյան մշակութային և գեղարվեստական ժառանգության համապարփակ վերլուծությանը՝ ընդգրկելով ճարտարապետության, քանդակագործության, խաչքարային արվեստի, որմնանկարչության և ձեռագրային մշակույթի հիմնական առանձնահատկությունները, այն ուսումնասիրում է տարածաշրջանի վանական համալիրների և եկեղեցիների կառուցողական լուծումները, զարդարվեստի զարգացումը և դրանց խորհրդանշական համակարգը, միաժամանակ բացահայտում է արվեստի կապը պատմական իրադարձությունների, կրոնական պատկերացումների և հասարակական կյանքի հետ, գիրքը նաև ուշադրություն է դարձնում Արցախի խաչքարային արվեստի յուրահատկություններին՝ որպես հայկական միջնադարյան մշակույթի կարևորագույն դրսևորումներից մեկի, և փորձ է անում այդ նյութի հիման վրա վերականգնել տարածաշրջանի հոգևոր ու գեղագիտական մտածողության ընդհանուր պատկերը միջնադարում։

Право

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի վճիռների և որոշումների կատարման իրավական, ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական կառուցակարգերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության համակարգի արդյունավետության ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում Եվրոպական կոնվենցիայով սահմանված պարտավորությունները, դատարանի վճիռների պարտադիր իրավական ուժը, դրանց կատարման նկատմամբ միջազգային վերահսկողության մեխանիզմները և անդամ պետությունների պատասխանատվությունը ստանձնած պարտավորությունների պատշաճ իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Եվրոպայի խորհրդի Նախարարների կոմիտեի վերահսկողական լիազորություններին, դատարանի վճիռների կատարման ընթացակարգերին, ինչպես նաև պետությունների կողմից անհատական և ընդհանուր բնույթի միջոցառումների իրականացման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են մարդու խախտված իրավունքների վերականգնման իրավական հնարավորությունները, արդարացի փոխհատուցման տրամադրման կարգը, անհրաժեշտության դեպքում դատական վարույթների վերաբացման մեխանիզմները և իրավախախտումների կրկնությունը կանխարգելող օրենսդրական ու վարչական բարեփոխումների նշանակությունը։ Քննարկվում են միջազգային դատական ակտերի կատարման և ներպետական իրավական համակարգերի փոխհարաբերությունները, ազգային դատարանների ու պետական մարմինների դերակատարությունը, ինչպես նաև միջազգային պարտավորությունների իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դատարանի վճիռների կատարման վերահսկողության ընթացակարգերին, պետությունների կողմից ներկայացվող գործողությունների ծրագրերին և հաշվետվություններին, կատարման գործընթացի գնահատման չափանիշներին ու միջազգային վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային և ներպետական իրավական կառուցակարգերի փոխգործակցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով իրավունքի գերակայության, իրավական որոշակիության, արդյունավետ դատական պաշտպանության և մարդու հիմնարար իրավունքների երաշխավորման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրության են արժանանում Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում եվրոպական դատական նախադեպերի կիրառման, միջազգային դատական ակտերի կատարման և ներպետական օրենսդրության կատարելագործման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են նաև դատական իշխանության անկախության, պետական մարմինների հաշվետվողականության, իրավակիրառ պրակտիկայի բարելավման և մարդու իրավունքների պաշտպանության ազգային մեխանիզմների ամրապնդման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական համակարգի գործունեության առանձնահատկությունների, միջազգային դատական վերահսկողության նշանակության և դատարանի վճիռների արդյունավետ կատարման համար անհրաժեշտ իրավական ու կազմակերպական նախադրյալների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, միջազգային և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, փաստաբանների, իրավապաշտպանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության և եվրոպական իրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։