Միջնադարյան Հայաստանի գեղարվեստական խեցեղենի զարդաձևերը

Технология

Էներգետիկական և ջերմատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գազատրանսպորտային համակարգերում բնական գազի էներգետիկական պոտենցիալի արդյունավետ օգտագործմամբ էլեկտրաէներգիայի և ցրտի համատեղ արտադրության կայանքների մշակման խնդիրներին։ Քննության են առնվում գազի ճնշման և այլ էներգետիկական պարամետրերի օգտագործման հնարավորությունները՝ լրացուցիչ օգտակար էներգիա ստանալու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի փոխակերպման տեխնոլոգիական սխեմաների, ընդարձակման գործընթացների և սառեցման էֆեկտի համակցված կիրառմանը։ Վերլուծվում են համապատասխան կայանքների կառուցվածքային ու աշխատանքային պարամետրերը, դրանց ջերմադինամիկական առանձնահատկությունները և էներգետիկական արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են սարքավորումների հաշվարկման, հիմնական տարրերի ընտրության, աշխատանքային ռեժիմների որոշման և նախագծային պարամետրերի օպտիմալացման մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակելու գազատրանսպորտային ենթակառուցվածքներում առկա էներգետիկական ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործման տեխնիկական լուծումներ՝ միաժամանակ ստանալով էլեկտրական և սառեցման էներգիա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի, ջերմատեխնիկայի, գազամատակարարման համակարգերի և էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

«Գազամիա» վերնագրով այս հրատարակությունը ներկայացված է որպես առանձին գրքային միավոր՝ 19-րդ դարի հայերեն տպագիր ժառանգության շրջանակում։ Վերնագրի իմաստային նշանակությունը և ստեղծագործության հստակ ժանրային պատկանելությունը միայն մատենագիտական տվյալներից որոշել հնարավոր չէ, ուստի այն նպատակահարմար է դիտարկել առանց բովանդակության վերաբերյալ չհաստատված ենթադրությունների։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ հին գրքի պատմությամբ, արևմտահայերեն տպագրական միջավայրով և Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի գրավոր մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն նաև նյութ է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն գրքերի վերնագրերի, լեզվական ձևերի և տպագրական ավանդույթի ուսումնասիրության համար։ Նման փոքրածավալ հրատարակությունները կարևոր են հայ գրքի մատենագիտական ամբողջական պատկերը կազմելու տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում են ժամանակի հրատարակչական գործունեության բազմազանությունը և ընթերցողական նյութերի լայն շրջանակը։ Գրքի գրանցումը հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության մեջ հնարավորություն է տալիս պահպանելու դրա մատենագիտական ինքնությունը և այն ներառե

История

Այս պատմաքաղաքական աշխատությունը նվիրված է իսլամի, Թուրքիայի և Հայաստանի միջև ձևավորված պատմական հարաբերությունների, քաղաքական զարգացումների և դրանց հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Գրքում հեղինակը անդրադառնում է Օսմանյան կայսրության շրջանում ձևավորված հասարակական, կրոնական և ազգային հարաբերություններին՝ ներկայացնելով տարբեր իրադարձությունների իր մեկնաբանությունը և դրանց պատճառահետևանքային կապերը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են թուրքական պետական քաղաքականության, իսլամական գործոնի, հայ համայնքների դրության և տարածաշրջանային հակասությունների հետ կապված հարցեր։ Հեղինակը փորձում է բացատրել պատմական գործընթացների ձևավորման հանգամանքները, անդրադառնալով քաղաքական որոշումների, հասարակական շարժումների և միջազգային հարաբերությունների ազդեցությանը։ Գիրքը կարևոր է որպես ժամանակաշրջանի վերաբերյալ պատմական տեսակետ արտահայտող աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր մոտեցումներ հայ-թուրքական հարաբերությունների և Մերձավոր Արևելքի պատմական զարգացումների վերաբերյալ։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, հայագետներին, քաղաքական պատմության հետազոտողներին, ուսանողներին և Օսմանյան կայսրության ու տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Лингвистика

Введение в языкознание աշխատությունը լեզվաբանության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է լեզվի գիտական ուսումնասիրության հիմունքները և հիմնական ուղղությունները, այն բացատրում է լեզվի կառուցվածքային մակարդակները՝ հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, բառագիտություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև լեզվի ծագման, զարգացման և գործառույթների մասին հիմնական տեսությունները, գիրքը անդրադառնում է լեզվի և մտածողության կապին, լեզվական նշանի բնույթին, տարբեր լեզուների համեմատական ուսումնասիրությանը և լեզվական փոփոխությունների մեխանիզմներին, միաժամանակ ընդգրկելով լեզվաբանական մեթոդաբանության հիմունքները և վերլուծության հիմնական գործիքները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության ուսանողների և լեզվի գիտական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Экономика

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է աշխատանքի շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումները Հայաստանի Հանրապետությունում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հյուրանոցային տնտեսության ոլորտին, որտեղ ընդգծվում են զբաղվածության կառուցվածքային փոփոխությունները, աշխատուժի պահանջարկի աճը և մասնագիտական հմտությունների նոր պահանջները։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է զբոսաշրջության զարգացումը և հյուրանոցային բիզնեսի ընդլայնումը ազդում աշխատատեղերի ստեղծման վրա, ինչպիսի մասնագիտություններ են առավել պահանջված, ինչպես նաև ինչ դեր ունի սեզոնայնությունը և տարածաշրջանային առանձնահատկությունները աշխատաշուկայի ձևավորման մեջ։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման խնդիրներին, աշխատավարձային քաղաքականությանը, կադրերի պատրաստման և վերապատրաստման անհրաժեշտությանը, ինչպես նաև միջազգային չափանիշների ներդրմանը ոլորտում։ Նշվում են այն գործոնները, որոնք նպաստում են աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը և ծառայությունների որակի բարելավմանը հյուրանոցային տնտեսությունում՝ ընդգծելով ոլորտի կարևորությունը ՀՀ տնտեսության զարգացման ընդհանուր համատեքստում։

Литература

Այս թեման վերաբերում է 1970-1980-ական թվականների վիպակի զարգացման առանձնահատկություններին, երբ գրականության մեջ նկատելի դարձավ մարդու ներաշխարհի խորքային վերլուծության, սոցիալական իրականության բազմաշերտ արտացոլման և գեղարվեստական մտածողության նոր ձևերի ակտիվացումը։ Այդ շրջանում վիպակը հաճախ հանդես էր գալիս որպես միջանկյալ ժանր՝ համադրելով վեպի լայն պատումային կառուցվածքը և պատմվածքի կենտրոնացվածությունը, ինչը հնարավորություն էր տալիս ավելի խտացված ձևով ներկայացնել ժամանակի սոցիալական, բարոյական և հոգեբանական խնդիրները։ Հեղինակները մեծ ուշադրություն էին դարձնում անհատի և հասարակության հարաբերություններին, ներքին կոնֆլիկտներին, արժեքային ճգնաժամերին և ժամանակի փոփոխվող իրականության ազդեցությանը մարդու վարքագծի վրա։ Գեղարվեստական լեզուն դառնում է ավելի հոգեբանական և խորհրդանշական, հաճախ կիրառվում են ենթատեքստեր, ներքին մենախոսություն և ոչ ուղղակի պատկերումներ, որոնք խորացնում են իմաստային դաշտը։ Այս շրջանի վիպակը նաև արտացոլում է գաղափարական սահմանափակումների պայմաններում ստեղծագործական նոր ուղիներ գտնելու փորձերը՝ ձևավորելով ավելի նուրբ, բազմիմաստ և հաճախ ենթաշերտային գրականություն, որը կարևոր դեր է խաղացել ազգային գրական գործընթացների զարգացման մեջ։