Միկորիզայի արդյունավետությունը արմավենու աճի և սննդառության վրա երաշտի և ֆոսֆորային սթրեսների պայմաններում

Другие предметы

Գիրքը ընտանեկան ժամանցի համար նախատեսված հրատարակություն է, որը միավորում է գուշակություններն ու զվարճալի վիճակացույցը՝ ընթերցողին առաջարկելով հետաքրքրաշարժ զբաղմունք և ապագայի վերաբերյալ խորհրդածությունների առիթ։ Վերնագրում նշված ժամանակաշրջանի հետ կապված գուշակությունները ներկայացնում են ապագան կանխատեսելու և կյանքի հնարավոր զարգացումները մեկնաբանելու այնպիսի ձևեր, որոնք տարածված են եղել ժողովրդական պատկերացումներում և կենցաղային մշակույթում։ Նման նյութերը հաճախ հիմնվում են խորհրդանշական մեկնաբանությունների, ավանդական հավատալիքների, պատահականության կամ անձնական հետաքրքրասիրության վրա՝ ստեղծելով խաղային միջավայր ընտանիքի անդամների և ընկերների համար։ Զվարճալի վիճակացույցը կարող է դիտարկվել որպես հրատարակության ժամանցային բաղադրիչ, որի միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում ծանոթանալու տարբեր կանխատեսումների և դրանց շուրջ ձևավորվող զրույցների։ Գիրքը ոչ միայն ժամանցի միջոց է, այլև պատմամշակութային հետաքրքրություն ներկայացնող նյութ, քանի որ նման հրատարակություններն արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի մարդկանց առօրյա հետաքրքրությունները, ապագայի նկատմամբ վերաբերմունքը և ժողովրդական հավատալիքների պահպանման ձևերը։ Ընտանեկան ընթերցանության համար նախատեսված բնույթը մատնանշում է, որ բովանդակությունը միտված է եղել ընթերցողներին համախմբելուն, միասին ժամանակ անցկացնելուն և առօրյան զվարճալի զբաղմունքներով հարստացնելուն։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև գուշակությունների պատմության, ժողովրդական սնահավատությունների, ընտանեկան ժամանցի մշակույթի և տասնիններորդ դարի հայերեն աշխարհիկ գրականության ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Մանկավարժական և արվեստագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պարարվեստի դերի ուսումնասիրությանը անձի գեղագիտական զարգացման գործընթացում և դրա ուսուցման արդյունավետ մեթոդների համակարգմանը։ Քննության են առնվում պարի միջոցով գեղագիտական ընկալման, ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության, հուզական արտահայտչականության և շարժողական մշակույթի ձևավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտության ու շարժման փոխկապակցվածությանը, ռիթմի զգացողության զարգացմանը, բեմական արտահայտչականությանը և սովորողների անհատական ստեղծագործական կարողությունների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են պարարվեստի ուսուցման կազմակերպման սկզբունքները, գործնական պարապմունքների կառուցվածքը, շարժումների աստիճանական յուրացումը և տարբեր տարիքային խմբերի առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Քննարկվում են ցուցադրման, կրկնության, երաժշտաշարժողական վարժությունների, ստեղծագործական առաջադրանքների և խմբային աշխատանքի կիրառման հնարավորությունները կրթական գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու պարարվեստի կրթական և դաստիարակչական նշանակությունը՝ այն դիտարկելով որպես անձի գեղագիտական, ստեղծագործական և մշակութային զարգացման միջոց։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պարուսույցների, մանկավարժների, արվեստի կրթության և գեղագիտական դաստիարակության ոլորտների մասնագետների համար։

История

Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826–1828) կարևոր շրջադարձային իրադարձություն էր Հարավային Կովկասի պատմության մեջ, որի արդյունքում զգալի փոփոխություններ տեղի ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզում և հատկապես Հայ ժողովրդի պատմության մեջ։ Պատերազմը սկսվեց այն պատճառով, որ Պարսկաստանը փորձեց վերականգնել իր ազդեցությունը Կովկասում և վերադարձնել նախկինում Ռուսաստանին անցած տարածքները։ Սակայն ռազմական գործողությունների ընթացքում ռուսական բանակը հաջողություններ գրանցեց և աստիճանաբար առաջացավ դեպի Արևելյան Հայաստանի տարածքներ։ Պատերազմի ավարտը ամրագրվեց Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828)-ով, որով Պարսկաստանը ստիպված եղավ զիջել Ռուսաստանին Արևելյան Հայաստանի հիմնական հատվածները՝ ներառյալ Երևանի և Նախիջևանի խանությունները։ Այս գործընթացը հանգեցրեց Արևելյան Հայաստանի միացմանը Ռուսական կայսրությանը, ինչը դարձավ հայ ժողովրդի պատմության կարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը։ Ռուսական իշխանության հաստատումը տարածաշրջանում բերեց վարչական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունների, ինչպես նաև ազդեց հայ բնակչության անվտանգության և տեղաշարժերի վրա։ Միաժամանակ սկսվեց հայերի վերաբնակեցման գործընթաց Պարսկաստանից դեպի նոր միացված տարածքներ, ինչը նպաստեց տարածաշրջանում հայ բնակչության թվի աճին։ Այս իրադարձությունները երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման վրա և կարևոր դեր ունեցան ազգային ինքնագիտակցության զարգացման մեջ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների հիման վրա գործող օպտոէլեկտրոնային սարքերի մշակման, ֆիզիկական սկզբունքների և հիմնական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում նանոմետրային չափերի պայմաններում կիսահաղորդիչ նյութերի էլեկտրոնային և օպտիկական հատկությունների փոփոխություններն են, որոնք հնարավորություն են տալիս ձևավորել ավանդական ծավալային նյութերից տարբերվող գործառնական հնարավորություններով սարքային կառուցվածքներ։ Ուսումնասիրվում են քվանտային սահմանափակման երևույթները, էներգիական մակարդակների և գոտիական կառուցվածքի փոփոխությունները, լիցքակիրների շարժման ու վերամիավորման գործընթացները, ինչպես նաև լույսի և նյութի փոխազդեցության առանձնահատկությունները նանոկառուցվածքային համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քվանտային հորերի, քվանտային լարերի, քվանտային կետերի, բազմաշերտ և հետերոկառուցվածքային համակարգերի կիրառման հնարավորություններին։ Քննվում է նանոկառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերի, նյութական կազմի և շերտերի փոխդասավորության ազդեցությունը սարքի սպեկտրային, էլեկտրական և օպտիկական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածք–հատկություն–գործառույթ փոխկապակցվածության բացահայտումը, որը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևով կառավարել ճառագայթման կամ լուսազգայունության բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են լուսարձակող և լուսաընդունիչ սարքերի աշխատանքի ֆիզիկական մեխանիզմները, լիցքակիրների ներարկման, տեղափոխման, գրավման և վերամիավորման երևույթները, ինչպես նաև սարքային արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Կարևորվում են մակերևութային և միջշերտային վիճակների, կառուցվածքային անհամասեռությունների, ջերմաստիճանի և արտաքին էլեկտրական կամ օպտիկական ազդեցությունների դերը։ Տեսական մոդելավորման և փորձարարական ուսումնասիրությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նանոկառուցվածքների էներգիական սպեկտրները, օպտիկական անցումները և սարքերի աշխատանքային ցուցանիշները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել պատրաստված կառուցվածքների բնութագրմանը՝ դրանց էլեկտրական, սպեկտրային և լուսային հատկությունների ուսումնասիրության միջոցով։ Նանոկառուցվածքային մոտեցումը կարևոր է նաև սարքերի չափերի փոքրացման, էներգաարդյունավետության բարձրացման և որոշ օպտիկական բնութագրերի նպատակային կարգավորման տեսանկյունից։ Նման համակարգերը գիտական և տեխնոլոգիական հետաքրքրություն են ներկայացնում լուսադիոդների, ֆոտոդետեկտորների, լազերային աղբյուրների, օպտիկական հաղորդակցության և տարբեր ֆոտոնային համակարգերի զարգացման համար։ Աշխատությունը միավորում է կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ նպաստելով նանոկառուցվածքային սարքերի աշխատանքի ֆիզիկական օրինաչափությունների բացահայտմանը և նոր սերնդի օպտոէլեկտրոնային համակարգերի գիտատեխնիկական հիմքերի զարգացմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է «տուն» հասկացության լեզվամշակութային և իմաստաբանական ուսումնասիրությանը գերմաներենում՝ հայերենի հետ զուգադրության հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն բառային, դարձվածաբանական, փոխաբերական և մշակութային միջոցներն են, որոնց միջոցով երկու լեզուներում արտահայտվում է տան, բնակավայրի, ընտանիքի, հայրենի վայրի, հարազատ միջավայրի և պատկանելիության գաղափարը։ Ուսումնասիրությունը «տուն» հասկացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես ֆիզիկական բնակության վայր, այլև որպես մարդու անձնական և սոցիալական ինքնության, ընտանեկան կապերի, անվտանգության, հոգեբանական հարմարավետության և հայրենիքի զգացողության հետ կապված մշակութային երևույթ։ Գերմաներեն և հայերեն լեզվական նյութի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու լեզվամշակույթներում այս հասկացության ընդհանուր և առանձնահատուկ իմաստային բաղադրիչները։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել համապատասխան բառերի հիմնական և ածանցյալ իմաստները, դրանց հոմանիշները, դարձվածքները, կայուն կապակցությունները, ասացվածքները և գեղարվեստական խոսքում հանդիպող փոխաբերական գործածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն տարբերություններին, որոնք պայմանավորված են գերմանական և հայկական մշակույթների պատմական, սոցիալական, ընտանեկան և ազգային առանձնահատկություններով։ Կարևոր է նաև «տուն» հասկացության կապը «ընտանիք», «հայրենիք», «հարազատություն», «անվտանգություն», «արմատներ» և «պատկանելիություն» հասկացությունների հետ, քանի որ դրանց միջև իմաստային փոխհարաբերությունները հաճախ արտացոլվում են լեզվական կայուն արտահայտություններում։ Զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ իմաստային բաղադրիչներն են համընդհանուր, իսկ որոնք ունեն տվյալ լեզվամշակույթին բնորոշ արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև թարգմանության տեսանկյունից, քանի որ նույն հասկացությունը տարբեր լեզուներում կարող է ունենալ ոչ ամբողջությամբ համընկնող հուզական, մշակութային և ասոցիատիվ նշանակություններ։ Այսպիսի տարբերությունների բացահայտումը նպաստում է միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր իմաստային անհամապատասխանությունների ավելի ճիշտ ընկալմանը և համարժեք թարգմանական լուծումների ընտրությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գերմանագիտության, հայերենագիտության, համեմատական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, իմաստաբանության և թարգմանագիտության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է մարդու և իր բնակության, ընտանիքի ու հայրենի միջավայրի հարաբերությունն արտացոլվում լեզվի մեջ՝ գերմաներեն և հայերեն լեզվական նյութի զուգադրության միջոցով բացահայտելով տվյալ հասկացության իմաստային կառուցվածքը, մշակութային բովանդակությունը և լեզվական արտահայտության առանձնահատկությունները։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է միջնակարգ դպրոցում դերանվան ուսուցման մեթոդական հիմնավորումներին և գործնական կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Գրքում քննարկվում են դերանվան՝ որպես լեզվական համակարգի կարևոր բաղադրիչի, քերականական, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ ուսուցման մանկավարժական ուղիները։ Հեղինակը ներկայացնում է դերանունների դասակարգումը, կիրառության ոլորտները և խոսքում դրանց նշանակությունը՝ միաժամանակ անդրադառնալով այն դժվարություններին, որոնց սովորողները հաճախ բախվում են թեմայի ուսումնասիրման ընթացքում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են դասավանդման ժամանակակից մեթոդները, ուսուցման փուլային կազմակերպումը, լեզվական գիտելիքների ամրապնդման և գործնական հմտությունների ձևավորման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարժությունների համակարգին, ուսումնական նյութի մատուցման ձևերին, սովորողների լեզվամտածողության զարգացմանը և քերականական գիտելիքների կիրառմանը բանավոր ու գրավոր խոսքում։ Ներկայացվում են նաև դասի պլանավորման, գնահատման և ուսուցման արդյունավետության բարձրացման վերաբերյալ մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր կրթական միջավայրերում։ Գիրքը նախատեսված է հայոց լեզվի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, ուսանողների և լեզվական կրթության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։