Միկրոէկոնոմիկա

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է ռազմավարական պլանավորման գործընթացում առաջացող խոչընդոտների հաղթահարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ կիրառելով հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգի (Balanced Scorecard) մոտեցումը սոցիալական ապահովության ոլորտի օրինակով։ Նյութում վերլուծվում են ռազմավարական կառավարման ընթացքում հանդիպող հիմնական խնդիրները՝ նպատակների ոչ հստակ սահմանում, ռեսուրսների անարդյունավետ բաշխում, կատարողականի գնահատման դժվարություններ և կառավարման տարբեր մակարդակների միջև համակարգման պակաս։ Աշխատությունը ներկայացնում է հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգի տեսական հիմքերը և դրա կիրառման հնարավորությունները սոցիալական ապահովության կառույցներում՝ ռազմավարական նպատակները չափելի ցուցանիշների վերածելու, գործունեության արդյունքները գնահատելու և կառավարման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Քննարկվում են ֆինանսական, կազմակերպական, շահառուների բավարարվածության և ներքին գործընթացների գնահատման ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց դերը որոշումների կայացման և երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունների իրականացման գործում։ Նյութը կարևոր է պետական կառավարման, սոցիալական քաղաքականության և ռազմավարական կառավարման ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով սոցիալական ապահովության համակարգի արդյունավետության և հաշվետվողականության բարձրացմանը։

Другие предметы

Եվրամիությունը (ԵՄ) բազմապետական, քաղաքական և տնտեսական միություն է, որը բաղկացած է 27 անդամ պետություններից և ստեղծվել է նպատակ ունենալով ապահովել խաղաղություն, կայուն զարգացում, ազատ շարժում ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի և մարդկանց միջև, ինչպես նաև համատեղ լուծել քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական խնդիրները։ Եվրամիության կառավարման հիմնական մարմինները ներառում են Եվրոպական խորհուրդը, որը ձևավորվում է անդամ պետությունների ղեկավարներից և որոշում է քաղաքական ուղենիշները, Եվրոպական հանձնաժողովը, որը առաջարկում է օրենսդրական նախաձեռնություններ և վերահսկում է օրենսդրության կատարման գործընթացը, Եվրոպական խորհրդարանը, որը ներկայացնում է քաղաքացիներին և մասնակից է օրենսդրության ընդունման գործընթացում, և Եվրոպական դատարանը, որը ապահովում է Եվրամիության օրենքների ամբողջական և համաչափ կիրառումը։ Ավելին, կային նաև ֆինանսական և արտաքին քաղաքականությամբ զբաղվող այլ կառույցներ, որոնք նպաստում են ԵՄ քաղաքականության, տնտեսական համակարգի և արտաքին հարաբերությունների համակարգման ու իրականացմանը։ Այս կառույցների միջոցով անդամ պետությունները ձգտում են համատեղ լուծել գլոբալ և տարածաշրջանային խնդիրներ, ամրապնդել շուկայի ինտեգրումը, զարգացնել սոցիալական քաղաքականությունը և ապահովել միասնական արտաքին քաղաքականություն։ Այսպիսով, Եվրամիությունն իր կառավարման մարմինների միջոցով ստեղծում է մի խոշոր ինտեգրված համակարգ, որը նպաստում է քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական կայունությանը անդամ պետությունների համար։

Экономика

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է կառավարման հմտությունների զարգացման և դրանց ազդեցությանը Հայաստանի Հանրապետության փոքր և միջին ձեռնարկությունների արդյունավետության բարձրացման վրա՝ ընդգծելով անձնակազմի պրոֆեսիոնալ պատրաստվածության, ռազմավարական պլանավորման և կազմակերպչական հմտությունների դերը։ Աշխատությունը վերլուծում է կառավարման հմտությունների ձևավորման մեթոդները, ներառյալ գործնական ուսուցումն, մենթորինգը, ղեկավարության գործընթացների վերլուծությունը և փորձի փոխանակումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ընկերությունների ռազմավարական նպատակների իրականացման, աշխատանքի արդյունավետության և մրցակցային կարողության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կազմակերպության մշակույթի, թիմային համագործակցության և որոշումների կայացման գործընթացների վրա՝ ցույց տալով, որ կառավարման հմտությունների զարգացումը ոչ միայն բարձրացնում է արտադրողականությունը, այլև նպաստում է ռիսկերի կառավարմանը և նորարարության ինտեգրմանը փոքր և միջին ձեռնարկություններում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսագետների, բիզնեսի կառավարման մասնագետների և ձեռնարկատերերի համար՝ նպաստելով արդյունավետ կառավարման մեթոդների ներդրմանը և տնտեսության զարգացում ապահովող գործիքների մշակմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պաստերելյոզի համաճարակաբանության ուսումնասիրությանը Արցախի Հանրապետությունում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հիվանդության տարածվածության օրինաչափությունները, առաջացմանը նպաստող գործոնները և կանխարգելման արդյունավետ ուղիները։ Հետազոտության կենտրոնում պաստերելյոզն է՝ կենդանիների շրջանում հանդիպող վարակիչ հիվանդություն, որի տարածումը կարող է զգալի վնաս հասցնել անասնապահությանը և տնտեսություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները տարբեր կենդանատեսակների և բնակավայրերի շրջանում, ինչպես նաև դրա դրսևորման հնարավոր կապը տարվա եղանակի, կլիմայական պայմանների, կենդանիների պահման և կերակրման պայմանների, տնտեսությունների կազմակերպման և այլ գործոնների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի տարածման մեխանիզմներին, հիվանդության աղբյուրներին և այն պայմաններին, որոնք կարող են նպաստել հարուցիչի պահպանմանը և կենդանիների շրջանում հիվանդության բռնկումների առաջացմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հիվանդացության և անկումների ցուցանիշները, դրանց ժամանակային և տարածական փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր տարիների տվյալների համեմատական վերլուծությունը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պաստերելյոզի համաճարակաբանական դինամիկան և գնահատելու դրա տարածման ռիսկի հիմնական գործոնները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ախտորոշման, անասնաբուժական հսկողության և հիվանդության կանխարգելման միջոցառումների գնահատումը։ Քննարկվում են կենդանիների պահման սանիտարահիգիենիկ պայմանների բարելավման, ժամանակին հայտնաբերման, մեկուսացման, ախտահանման և այլ կանխարգելիչ միջոցառումների նշանակությունը հիվանդության տարածումը սահմանափակելու գործում։ Կարևորվում է նաև անասնաբուժական ծառայությունների դերը՝ հիվանդության դեպքերի հաշվառման, համաճարակաբանական իրավիճակի մշտադիտարկման և տնտեսություններին համապատասխան կանխարգելիչ ցուցումների տրամադրման գործընթացներում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել տարածաշրջանում պաստերելյոզի դեմ պայքարի առավել արդյունավետ ռազմավարությունների մշակմանը և անասնապահական տնտեսությունների կենսաանվտանգության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ նաև գործնական նշանակություն՝ օգնելով գնահատել հիվանդության տնտեսական հետևանքները և նվազեցնել կենդանիների հիվանդացության ու անկումների հետ կապված կորուստները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, անասնաբուժական համաճարակաբաններին, մանրէաբաններին, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետներին, անասնապահական տնտեսությունների կազմակերպիչներին, ինչպես նաև վարակիչ հիվանդությունների և կենդանիների առողջության պահպանման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է 1683 թվականին հայերեն գրառմամբ պահպանված Վերսալի նկարագրության ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է բացառիկ արժեք ունեցող պատմամշակութային աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել XVII դարի վերջին Ֆրանսիայի արքունական միջավայրի, Վերսալի պալատական համալիրի և այնտեղ այցելած հայերի դիտարկումների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած նյութը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ այն ստեղծվել է ժամանակակից հայի կողմից և հայերենով՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ Վերսալը դեռևս գտնվում էր իր ընդարձակման և արքունական կենտրոնի վերածվելու գործընթացում։ Հետազոտության առարկան հրապարակվել է Հովսեփ Օրբելու կողմից 1921 թվականին և ներառվել է «Известия Российской академии истории материальной культуры» պարբերականի առաջին հատորում, որտեղ այն զբաղեցնում է 391–399-րդ էջերը։ Աղբյուրը հատկապես հետաքրքիր է Ֆրանսիայի և հայերի պատմական կապերի տեսանկյունից։ 1683 թվականի փետրվարի 2-ին հայկական պատվիրակություն է ընդունվել Վերսալի և Սեն-Կլու պալատներում, ինչը ցույց է տալիս, որ այդ ժամանակաշրջանում հայ գործիչներն արդեն կարող էին անմիջականորեն առնչվել Ֆրանսիայի արքունական միջավայրին։ Հայերեն գրառման առանձնահատկությունն այն է, որ այն պարզապես ճարտարապետական օբյեկտի չոր նկարագրություն չէ․ այն դիտողի հայացքով ներկայացված վկայություն է, որտեղ եվրոպական արքունական մշակույթը ընկալվում և նկարագրվում է հայերեն լեզվամշակութային միջավայրի շրջանակում։ Այդ պատճառով նյութը արժեքավոր է միաժամանակ մի քանի գիտակարգերի համար։ Պատմաբանի համար այն տեղեկություն է XVII դարի Ֆրանսիայի, Լյուդովիկոս XIV-ի ժամանակաշրջանի արքունական կյանքի և Վերսալի զարգացման վերաբերյալ, իսկ լեզվաբանի համար՝ վաղ աշխարհաբարին ու ժամանակի հայերեն գրավոր լեզվին առնչվող նյութ, որը կարող է ցույց տալ օտար իրականության, տեղանունների և մշակութային հասկացությունների հայերեն փոխանցման եղանակները։ Հովսեփ Օրբելու հրապարակումը հետագայում հենց այդ պատճառով գնահատվել է որպես կարևոր պատմական և լեզվաբանական նյութ պարունակող ուսումնասիրություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նկարագրության կառուցվածքի և բովանդակության վերլուծությունը։ Վերսալի պալատական միջավայրը XVII դարում եվրոպական միապետական մշակույթի ամենանշանավոր կենտրոններից էր, և դրա մասին հայերեն ժամանակակից վկայության առկայությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն պալատի ֆիզիկական տեսքը, այլև այն տպավորությունը, որ այն թողնում էր օտարազգի այցելուների վրա։ Նկարագրության մեջ արտացոլված մանրամասները կարող են վերաբերել շինությունների ճոխությանը, ներքին հարդարմանը, արքունական կենցաղին, պարտեզներին, հանդիսավոր միջավայրին և պալատական տարածքի կազմակերպմանը։ Այսպիսի տեղեկությունները հատկապես արժեքավոր են, քանի որ դրանք լրացնում են պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների շրջանակը՝ ներկայացնելով նույն երևույթը հայկական դիտորդի տեսանկյունից։ Լեզվաբանական առումով աղբյուրը հետաքրքիր է նաև օտար անունների ու հասկացությունների հայերենացման պատճառով։ XVII դարի հայերեն գրավոր լեզուն իր մեջ համադրում էր գրաբարյան ավանդույթը, միջին հայերենից ժառանգված տարրերը և կենդանի խոսակցական լեզվի ազդեցությունը։ Ֆրանսիական տեղանունների, անձնանունների և մշակութային հասկացությունների փոխանցումը կարող է ցույց տալ, թե հայ հեղինակներն ինչպիսի լեզվական միջոցներով էին նկարագրում եվրոպական իրականությունը։ Այդ պատճառով նյութը կարող է օգտագործվել հայերենի պատմական բառապաշարի, օտար բառերի փոխառության, տառադարձության և թարգմանական գործելակերպի ուսումնասիրության համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նյութը պահպանվել և ուսումնասիրվել է մի քանի ձեռագրային կամ գրավոր օրինակների համադրման միջոցով։ Հրատարակության հիմքում ընկած հետազոտական աշխատանքը նախատեսում էր տարբեր օրինակների համեմատություն, լեզվական անկանոնությունների և աղավաղումների ուղղում, ինչպես նաև տարբեր ընթերցումների ներկայացում, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել առավել վստահելի քննադատական բնագիր։ Այս մոտեցումը կարևոր է, քանի որ պատմական ձեռագրային աղբյուրներում հնարավոր են արտագրական սխալներ, լեզվական փոփոխություններ և հետագա միջամտություններ, իսկ դրանց համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ վերականգնել սկզբնական տեքստը։ Աշխատության արժեքը մեծ է նաև հայկական սփյուռքի և եվրոպական մշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ XVII դարում հայ վաճառականները, հոգևորականները և մտավորականները ակտիվորեն ներգրավված էին եվրոպական տարբեր քաղաքների առևտրական և մշակութային կյանքում։ Ֆրանսիայի հետ հայկական կապերի մասին տեղեկությունները ցույց են տալիս, որ հայերի ներկայությունը այնտեղ միայն տնտեսական գործունեությամբ չէր սահմանափակվում, այլ կարող էր ներառել դիվանագիտական, մշակութային և հասարակական շփումներ։ Այս համատեքստում 1683 թվականի գրառումը կարող է դիտարկվել որպես հայ-ֆրանսիական վաղ հարաբերությունների անմիջական վկայություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն միավորում է պատմական աղբյուրագիտությունը, հայագիտությունը, լեզվաբանությունը և եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր XVII դարի հայ ընթերցողին կամ դիտորդին ներկայացվում Ֆրանսիայի արքունական աշխարհը, ինչպես էին հայերենում արտահայտվում նոր մշակութային երևույթները և ինչպիսի պատկերացում էր ձևավորվում եվրոպական քաղաքական ու մշակութային կենտրոնների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XVII դարի հայ-եվրոպական մշակութային շփումների, հայերեն պատմագրական և ուղեգրական գրության, Վերսալի վաղ շրջանի պատմության և ժամանակի հայերեն լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ եվրոպական արքունական իրականությունը ներկայացնում է ոչ թե միայն պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների, այլ հայկական գրավոր վկայության միջոցով։

Биология

Կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ՊԲՊ-1 նեյրոպեպտիդի դերի ուսումնասիրությանը ածխաջրաֆոսֆորային փոխանակությանը մասնակցող ֆերմենտների ակտիվության կարգավորման գործընթացներում։ Քննության են առնվում նեյրոպեպտիդների ազդեցության կենսաքիմիական մեխանիզմները, բջջային նյութափոխանակության տարբեր օղակների հետ դրանց փոխազդեցությունը և ֆերմենտային համակարգերի գործունեության կարգավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածխաջրերի փոխակերպման և ֆոսֆորային միացությունների նյութափոխանակության հետ կապված ֆերմենտների ակտիվության փոփոխություններին։ Վերլուծվում են ՊԲՊ-1-ի ազդեցության պայմաններում նյութափոխանակային գործընթացների հնարավոր փոփոխությունները և դրանց կապը բջիջների էներգետիկ ու ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Քննարկվում են նաև նյարդային և կենսաքիմիական կարգավորման փոխկապակցվածությունը, ֆերմենտային ռեակցիաների ինտենսիվության վերահսկման մեխանիզմները և նեյրոպեպտիդների մասնակցությունը օրգանիզմի նյութափոխանակային հավասարակշռության պահպանմանը։ Հետազոտությունը նպաստում է նեյրոպեպտիդային կարգավորման և ածխաջրաֆոսֆորային փոխանակության կենսաքիմիական հիմքերի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի, նյարդաքիմիայի և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտների հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։