Միսաք Մեծարենցի քնարերգության լեզուն և ոճը

Литература

Ստեղծագործությունը կառուցված է հեքիաթային սյուժեի հիման վրա, որտեղ կենտրոնական գաղափարներն են բարությունը, արդարությունը, աշխատասիրությունը և մարդկային ազնվությունը։ Պատմության առանցքում սովորաբար հանդես է գալիս ուժեղ բարոյական ուղերձ՝ ցույց տալով, որ արտաքին հարստությունն ու իշխանությունը չեն կարող փոխարինել ներքին արժանապատվությանը և հոգևոր արժեքներին։ «Անահիտ»-ում հեքիաթային տարրերը միահյուսվում են իրական կյանքի բարոյական հարցերի հետ․ կերպարները հաճախ հանդես են գալիս որպես արժեքների կրողներ, իսկ իրադարձությունները ծառայում են որպես ուսուցողական օրինակներ։ Այս մոտեցումը բնորոշ է Աղայանի մանկավարժական մտածողությանը, քանի որ նա ոչ միայն գրող էր, այլ նաև կրթական գործիչ։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է ուղեղի էնտոպեդունկուլյար կորիզի դերի ուսումնասիրությանը կենդանիների պայմանական ռեֆլեքսային վարքագծի ձևավորման և իրականացման գործընթացներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ ենթակեղևային նյարդային կառուցվածքի ֆունկցիոնալ նշանակությունը, նրա մասնակցությունը պայմանական ռեֆլեքսների ձևավորմանը, պահպանմանը և փոփոխմանը, ինչպես նաև ուսումնասիրել այդ կառուցվածքի փոխազդեցությունը ուղեղի այլ բաժինների հետ։ Պայմանական ռեֆլեքսային վարքագիծը կենդանիների նյարդային համակարգի գործունեության կարևոր դրսևորում է, քանի որ դրա միջոցով օրգանիզմը կարողանում է նախկինում չեզոք ազդանշանը կապել կենսաբանական նշանակություն ունեցող իրադարձության հետ և համապատասխան արձագանք ձևավորել։ Այս գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու ուսուցման, հիշողության, մոտիվացիայի և վարքային հարմարվողականության նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել կենդանիների վարքային արձագանքները պայմանական ազդանշանների նկատմամբ՝ տարբեր փորձարարական պայմաններում և էնտոպեդունկուլյար կորիզի գործունեության փոփոխության դեպքում։ Հետազոտության մեթոդաբանությունը կարող է ներառել նյարդաբանական միջամտություններ, էլեկտրական կամ այլ տեսակի գրգռումներ, որոշակի հատվածների ֆունկցիոնալ ազդեցության փոփոխություն, ինչպես նաև կենդանիների պայմանական ռեֆլեքսային պատասխանների քանակական և որակական գնահատում։ Այդ տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե տվյալ կորիզի ակտիվությունը ինչ փուլում և ինչ մեխանիզմով է մասնակցում պայմանական վարքային արձագանքների կազմակերպմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պայմանական ռեֆլեքսների ձևավորման արագությանը, կայունությանը և վերակառուցմանը։ Կարող են ուսումնասիրվել այն դեպքերը, երբ նյարդային կառուցվածքի գործունեության փոփոխությունը հանգեցնում է պայմանական արձագանքի թուլացման, ուժեղացման, դանդաղեցման կամ այլ ձևափոխման։ Այսպիսի դիտարկումները հնարավորություն են տալիս գնահատելու կորիզի դերը ոչ միայն արդեն ձևավորված ռեֆլեքսի իրականացման, այլև նոր վարքային կապերի ստեղծման և հարմարվողական վերակազմավորման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև էնտոպեդունկուլյար կորիզի փոխհարաբերություններին ուղեղի այլ ենթակեղևային և կեղևային կառույցների հետ։ Պայմանական ռեֆլեքսային վարքագիծը մեկուսացված կառույցի գործունեության արդյունք չէ, այլ ձևավորվում է նյարդային բազմաթիվ համակարգերի փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել տվյալ կորիզի հնարավոր կապերը շարժողական, զգայական, լիմբիկ և այլ ֆունկցիոնալ համակարգերի հետ։ Առանձին նշանակություն ունի շարժողական արձագանքների և մոտիվացիոն վիճակի ուսումնասիրությունը։ Կենդանու պայմանական վարքային պատասխանը կարող է ներառել ոչ միայն արտաքին ազդանշանին անմիջական շարժողական արձագանք, այլև ուշադրության, սպասման, ակտիվության փոփոխության և նպատակաուղղված վարքի բաղադրիչներ։ Էնտոպեդունկուլյար կորիզի մասնակցության ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու, թե ինչպես են այս բաղադրիչները միավորվում պայմանական ռեֆլեքսի իրականացման ընթացքում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև արգելակման գործընթացների ուսումնասիրություն։ Պայմանական ռեֆլեքսների բնականոն ձևավորման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն համապատասխան արձագանքի առաջացում, այլև այնպիսի պատասխանների արգելակում, որոնք տվյալ իրավիճակում այլևս նպատակահարմար չեն։ Եթե կորիզի գործունեության փոփոխությունը ազդում է պայմանական ռեֆլեքսի արգելակման կամ վերացման վրա, դա կարող է վկայել նրա մասնակցության մասին վարքային ճկունության և հարմարվողականության մեխանիզմներում։ Ուսումնասիրության արդյունքների վերլուծությունը կարող է հիմնվել կենդանիների վարքային ցուցանիշների, ռեֆլեքսային պատասխանների հաճախականության, լատենտության, ուժգնության և պայմանական ազդանշանի նկատմամբ արձագանքի կայունության համեմատության վրա։ Փորձարարական տվյալների միջոցով հնարավոր է պարզել նյարդային տվյալ կառուցվածքի ակտիվության և վարքային փոփոխությունների միջև առկա կապերը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունն այն է, որ այն նպաստում է կենտրոնական նյարդային համակարգում ենթակեղևային կառույցների ֆունկցիոնալ դերի ավելի խոր ըմբռնմանը և պայմանական ռեֆլեքսային գործունեության նյարդային մեխանիզմների բացահայտմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական և տեսական նշանակություն ունենալ նեյրոֆիզիոլոգիայի, կենդանիների վարքաբանության, ուղեղի ֆունկցիոնալ կազմակերպման և ուսուցման նյարդակենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը փորձում է պարզել, թե ինչ դեր է կատարում էնտոպեդունկուլյար կորիզը պայմանական ռեֆլեքսային վարքագծի կազմակերպման մեջ և ինչպես է դրա գործունեությունը փոխկապակցվում նյարդային համակարգի այլ օղակների հետ։ Թեման կարևոր է ուղեղի ենթակեղևային մեխանիզմների, կենդանիների սովորելու և հարմարվողական վարքի ձևավորման գործընթացների, ինչպես նաև պայմանական ռեֆլեքսների նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրության համար։

Право

Պատիժը քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից է, որը կիրառվում է պետության կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և արտահայտում է հասարակության ու պետության բացասական վերաբերմունքը կատարված արարքի նկատմամբ։ Այն հանդիսանում է իրավական հարկադրանքի միջոց և նշանակվում է միայն դատարանի դատավճռով՝ օրենքով սահմանված կարգով։ Պատժի հիմնական էությունը կայանում է նրանում, որ այն սահմանափակում է անձի որոշ իրավունքներ և ազատություններ՝ նպատակ ունենալով վերականգնել արդարությունը, կանխել նոր հանցագործությունները և ուղղել հանցագործություն կատարած անձին։ Քրեական պատիժը տարբերվում է իրավական պատասխանատվության մյուս ձևերից իր խստությամբ և հասարակական վտանգավորությամբ, քանի որ այն կիրառվում է միայն այն դեպքերում, երբ կատարված արարքը համարվում է հանցագործություն։ Պատժի նպատակները բազմաբնույթ են և կարևոր նշանակություն ունեն հասարակության անվտանգության ապահովման գործում։ Առաջին հերթին պատիժը նպատակ ունի վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ցույց տալ, որ օրենքի խախտումը անպատիժ չի մնում։ Բացի դրանից, պատժի կարևոր նպատակներից է դատապարտյալի ուղղումը և վերադաստիարակումը, որպեսզի նա հետագայում հրաժարվի հակաիրավական վարքագծից և վերադառնա հասարակության լիարժեք կյանքին։ Մյուս կարևոր նպատակը նոր հանցագործությունների կանխարգելումն է՝ ինչպես դատապարտյալի, այնպես էլ մյուս անձանց կողմից, քանի որ պատժի անխուսափելիությունը զսպող ազդեցություն է ունենում հասարակության վրա։ Քրեական օրենսդրությամբ նախատեսվում են պատժի տարբեր տեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից։ Ամենատարածված տեսակներից են տուգանքը, հանրային աշխատանքները, որոշ իրավունքներից զրկելը, կալանքը, ազատազրկումը և որոշ դեպքերում ցմահ ազատազրկումը։ Տուգանքը կիրառվում է հիմնականում ոչ ծանր հանցագործությունների դեպքում և արտահայտվում է դրամական վճարի ձևով։ Հանրային աշխատանքները նախատեսում են հասարակության օգտին որոշակի աշխատանքների կատարում, իսկ ազատազրկումը ենթադրում է անձի մեկուսացում հասարակությունից որոշակի ժամկետով։ Ցմահ ազատազրկումը համարվում է ամենախիստ պատիժներից մեկը և կիրառվում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար։ Ժամանակակից քրեական իրավունքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև մարդասիրության սկզբունքին, որի համաձայն պատիժը չպետք է նպատակ ունենա ֆիզիկական տառապանք պատճառել կամ նվաստացնել անձի արժանապատվությունը։ Կարևոր է, որ պատիժը լինի արդար, համաչափ և համապատասխանի կատարված հանցագործության բնույթին։ Այսպիսով, պատիժը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր միջոցներից մեկը, որն ապահովում է հասարակական կարգի պահպանումը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հանցավորության դեմ արդյունավետ պայքարը։

Культура

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Նոր Ջուղայի ապարանքների ճարտարապետությանը՝ XVII–XIX դարերի ընթացքում դրանց ձևավորման, զարգացման, հատակագծային և ծավալատարածական առանձնահատկությունների, հարդարանքի ու գեղարվեստական արժեքի համակողմանի քննությանը։ Նոր Ջուղան՝ Սպահանի հարավային հատվածում ձևավորված հայկական թաղամասը, ստեղծվել է Շահ Աբբաս I-ի օրոք 17-րդ դարի սկզբին՝ 1604 թվականի բռնագաղթերի հետևանքով այնտեղ տեղափոխված հայերի բնակեցմամբ։ Հայկական համայնքի տնտեսական հզորացումը հետագայում արտահայտվեց նաև բնակելի և հասարակական ճարտարապետության զարգացման մեջ՝ ձևավորելով առանձնահատուկ քաղաքային միջավայր։ Նոր Ջուղայի առանձնատներն ու ապարանքները ոչ միայն բնակության վայրեր էին, այլև հարուստ վաճառականական ընտանիքների սոցիալական դիրքի, տնտեսական կարողության և մշակութային ինքնության արտահայտման միջոց։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ապարանքների հատակագծային կառուցվածքի բացահայտումը։ Նման կառույցների ձևավորման վրա ազդել են ինչպես հայկական ավանդական բնակելի ճարտարապետության որոշ սկզբունքներ, այնպես էլ Իրանի տեղական ճարտարապետական մշակույթը, կլիմայական պայմանները և քաղաքաշինական միջավայրը։ Փակ կամ կիսափակ բակերը, դրանց շուրջ խմբավորված բնակելի և օժանդակ տարածքները, ստվերոտ անցումները, այգիները և ջրային տարրերը ձևավորում էին բնակության համար հարմարավետ միջավայր՝ համապատասխանելով Սպահանի տաք և չոր կլիմային։ Նոր Ջուղայի հայկական առանձնատների կարևոր առանձնահատկություններից է արտաքին համեմատաբար զուսպ ճարտարապետության և ներսի հարուստ հարդարանքի հակադրությունը։ Շենքերի ներքին տարածքները հաճախ զարդարվել են որմնանկարներով, բուսական ու երկրաչափական զարդանախշերով, հայելային և այլ դեկորատիվ լուծումներով։ Նոր Ջուղայի ճարտարապետության մեջ հատկապես ուշագրավ է եվրոպական, իրանական և հայկական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Հայ վաճառականները ակտիվ կապեր ունեին եվրոպական և ասիական տարբեր կենտրոնների հետ, և այդ միջազգային առևտրական ու մշակութային կապերը ներթափանցում էին նաև բնակելի ճարտարապետություն։ Նոր Ջուղայի տների ներքին հարդարանքում հանդիպող եվրոպական թեմաներով որմնանկարները, իրանական դեկորատիվ մոտիվները և հայկական մշակութային խորհրդանիշները ձևավորում են յուրահատուկ սինթեզ, որը առանձնացնում է այդ միջավայրը։ Նոր Ջուղայի ճարտարապետական ժառանգության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Վանք թաղամասը, որտեղ պահպանվել են հայկական եկեղեցիներ, բնակելի տներ և պատմական այլ կառույցներ։ Նոր Ջուղայի հայկական եկեղեցիների ճարտարապետությունը նույնպես բնութագրվում է հայկական և իրանական ավանդույթների համադրմամբ, իսկ դրանց ներքին հարդարանքը հաճախ հարուստ է որմնանկարներով։ Ապարանքների ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև դրանց սոցիալական գործառույթը։ XVII–XIX դարերում Նոր Ջուղայի հայ վաճառականները ձևավորել էին լայն միջազգային առևտրական ցանցեր, որոնք կապում էին Սպահանը Հնդկաստանի, Ռուսաստանի, Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի առևտրական կենտրոնների հետ։ Այդ տնտեսական գործունեության արդյունքում ձևավորված հարստությունը հնարավորություն էր տալիս կառուցելու ընդարձակ և ճոխ առանձնատներ, որոնք միաժամանակ ծառայում էին որպես ընտանեկան բնակավայր, ընդունելությունների վայր և հասարակական հեղինակության ցուցիչ։ Այդ պատճառով ապարանքի ճարտարապետությունը պետք է դիտարկել նաև համայնքի սոցիալական պատմության համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարածական կազմակերպման և կենցաղային կյանքի փոխհարաբերությունը։ Բնակելի համալիրների տարբեր հատվածների՝ ընդունելության սրահների, ընտանեկան տարածքների, օժանդակ շինությունների, բակերի և այգիների դասավորությունը արտացոլում էր ընտանիքի կենցաղը, հասարակական հարաբերությունները և մասնավոր ու հանրային տարածքների տարանջատման սկզբունքները։ Այս առումով ապարանքը պարզապես ճարտարապետական կառույց չէ, այլ պատմական աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել Նոր Ջուղայի հայ համայնքի կենսակերպը և սոցիալական կառուցվածքը։ Ժամանակի ընթացքում այդ կառույցների մի մասը վերափոխվել է, վնասվել կամ կորցրել նախնական տեսքը, ինչն առավել է ընդգծում դրանց փաստագրական և մշակութային արժեքը։ Նոր Ջուղայի պատմական միջավայրի պահպանումը ներկայումս կարևոր խնդիր է, քանի որ այստեղ պահպանված հայկական հուշարձանները ներկայացնում են Իրանի հայկական համայնքի բազմադարյա ներկայության և մշակութային փոխազդեցությունների եզակի վկայություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Նոր Ջուղայի XVII–XIX դարերի բնակելի ճարտարապետության առանձնահատկությունները, հայկական վաճառականական վերնախավի կենցաղն ու մշակույթը, ինչպես նաև հայկական, իրանական և եվրոպական ճարտարապետական ու դեկորատիվ ավանդույթների փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, հայկական սփյուռքի մշակույթով, իրանագիտությամբ, արվեստագիտությամբ, հուշարձանների պահպանությամբ և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հին Աքեմենյան Պարսկաստանի պետական կառուցվածքի շրջանակում Հայաստանի և Այսրկովկասի տարածքների վարչական կազմակերպման, տարածքային բաժանումների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են Աքեմենյան կայսրության սատրապական համակարգի ձևավորումը, դրա գործառույթները և այն, թե ինչպես էին Հայաստանի և հարակից շրջանների տարածքները ինտեգրվում կայսրության վարչական, հարկային և ռազմական համակարգերին։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է պատմաաշխարհագրական աղբյուրներին՝ համադրելով հնագիտական տվյալները, հին հունական հեղինակների վկայությունները և արևելյան աղբյուրները՝ վերականգնելու համար տարածաշրջանի վարչական քարտեզը և դրա փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի քաղաքական կարգավիճակի առանձնահատկությունները Աքեմենյան տիրապետության ներքո, տեղական իշխանական կառույցների դերը, կենտրոնական իշխանության վերահսկողության մեխանիզմները և տարածաշրջանի ռազմավարական նշանակությունը կայսրության արևմտյան սահմաններում։ Ուսումնասիրությունը լուսաբանում է նաև տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորվել են վարչական այդ համակարգի շրջանակում՝ ընդգծելով առևտրային ուղիների, հարկային պարտավորությունների և ռազմական ծառայության կազմակերպման ազդեցությունը տարածաշրջանային զարգացման վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, արևելագետների, հնագետների, աշխարհագրագետների և հին պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Աքեմենյան Պարսկաստանի վարչական համակարգի և Հայաստանի պատմական դիրքի խորքային վերլուծությամբ։

Химия

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Ն-հեպտան-ԱՕՏ (նատրիումի դիօկտիլ սուլֆոսուկցինատ) բևեռային ֆազով շրջված միցելային համակարգերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները՝ նպատակ ունենալով հասկանալ դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կայունությունը և ինտերֆեյսային վարքը։ Նյութում ներկայացվում են միցելների ձևավորման պայմանները, մակերեսային լարվածության, հիդրոֆոբիկ և հիդրոֆիլիկ տարրերի հարաբերակցության ազդեցությունը, ինչպես նաև բևեռային միջավայրում միցելների ստաբիլության և բաշխման հետ կապված երևույթները։ Աշխատությունում օգտագործվում են տարբեր ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ լազերային դիֆրակցիա, տիտրացիա, էլեկտրոլիտների ազդեցության վերլուծություն և մակերեսային լարվածության չափումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել միցելային համակարգի կառուցվածքային ու ռեակցիոն հատկությունները։ Վերլուծվում են նաև կիրառական հնարավորությունները՝ մասնավորապես կոսմետիկ, ֆարմացիական և արդյունաբերական լուծույթներում, որտեղ միցելային համակարգերը կարող են ծառայել որպես արդյունավետ կատալիզատորներ, տեղափոխողներ կամ մոլեկուլային կրիչներ։