Նաիրի Զարյան Բանաստեղծություններ

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Շորժայի գերհիմնային ապարների հիմքով լցանյութերի կիրառմամբ հրակայուն ծանր բետոնների ստացման, կազմի ձևավորման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում օգտագործվող բնական հումքի հանքաբանական, քիմիական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց համապատասխանությունը բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում շահագործվող բետոնների արտադրության պահանջներին։ Վերլուծվում է տարբեր հատիկաչափական կազմով լցանյութերի ազդեցությունը բետոնային խառնուրդի կառուցվածքի, խտության, ամրության և ջերմային կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կապակցող նյութի և լցանյութի օպտիմալ հարաբերակցության ընտրությանը, բետոնի պատրաստման տեխնոլոգիական պայմաններին և ջերմային ազդեցության հետևանքով նյութի հատկությունների հնարավոր փոփոխություններին։ Դիտարկվում են բարձր ջերմաստիճանների պայմաններում բետոնի ամրության պահպանման, ջերմակայունության, ծավալային կայունության և կառուցվածքային փոփոխությունների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են տեղական հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործման և ավանդական հրակայուն լցանյութերի հնարավոր փոխարինման տեխնոլոգիական ու տնտեսական նախադրյալները։ Կարևորվում է այնպիսի բաղադրությունների մշակումը, որոնք կարող են ապահովել անհրաժեշտ մեխանիկական ամրություն և դիմադրություն երկարատև կամ պարբերական ջերմային ազդեցությունների նկատմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստացված նյութերի հնարավոր կիրառությանը արդյունաբերական վառարանների, ջերմային ագրեգատների և բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում աշխատող այլ շինարարական կառուցվածքների պատրաստման ու երեսպատման համար։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել տեղական հումքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը, հրակայուն բետոնների արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը և համապատասխան շինանյութերի տեսականու ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել շինանյութերի տեխնոլոգիայի, բետոնագիտության, նյութագիտության և արդյունաբերական շինարարության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Математика

Մաթեմատիկական, մեխանիկական և կառավարման տեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆազային սահմանափակումներով մեխանիկական համակարգերի օպտիմալ կառավարման որոշ խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում դինամիկական համակարգերի օպտիմալ կառավարման տեսական հիմունքները, մեխանիկական շարժման մաթեմատիկական նկարագրության առանձնահատկությունները և կառավարման գործընթացում առաջացող սահմանափակումների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆազային փոփոխականների՝ համակարգի դիրքի, արագության և վիճակը բնութագրող այլ մեծությունների նկատմամբ սահմանվող պայմաններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը թույլատրելի շարժումների և օպտիմալ հետագծերի ընտրության վրա։ Վերլուծվում են օպտիմալության չափանիշների ձևակերպման, կառավարման ֆունկցիաների որոշման և սահմանափակումների պայմաններում համակարգի նպատակային վիճակին հասնելու մաթեմատիկական խնդիրները։ Քննարկվում են օպտիմալ կառավարման անհրաժեշտ պայմանները, Պոնտրյագինի առավելագույնի սկզբունքի կիրառման հնարավորությունները, սահմանային պայմանների հաշվառումը և ֆազային սահմանափակումների ակտիվացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վարիացիոն հաշվի, դիֆերենցիալ հավասարումների, օպտիմալացման մեթոդների և թվային հաշվարկների կիրառությունները մեխանիկական համակարգերի շարժման կառավարման խնդիրներում։ Անդրադարձ է կատարվում կառավարման ժամանակի, էներգետիկական ծախսերի, շարժման ճշգրտության և համակարգի կայունության հետ կապված օպտիմալացման հնարավոր չափանիշներին։ Կարևորվում է ստացված տեսական մոտեցումների նշանակությունը մեխանիկական համակարգերի շարժման պլանավորման, տեխնիկական սահմանափակումների պահպանման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, տեսական մեխանիկայի, օպտիմալ կառավարման, ավտոմատացման և դինամիկական համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 1870–1880-ական թվականների ռուսական հեղափոխական նարոդնիկական շարժման գաղափարների արձագանքների և ազդեցությունների ուսումնասիրությանը հայկական հասարակական իրականության մեջ։ Հետազոտության առանցքում այն գաղափարական, քաղաքական և մշակութային ուղիներն են, որոնց միջոցով նարոդնիկական հայացքները տարածվել, ընկալվել և վերաիմաստավորվել են հայ մտավորականության ու հասարակական շրջանակների կողմից։ Քննվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական պայմանները, Ռուսական կայսրության հասարակական շարժումների զարգացումը և դրանց կապերը հայկական միջավայրում ձևավորվող գաղափարական որոնումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երիտասարդ մտավորականության, ուսանողության, մամուլի և հասարակական խմբերի դերին նոր գաղափարների տարածման գործում։ Նարոդնիկական շարժման գաղափարական համակարգը դիտարկվում է գյուղացիության հասարակական դերի, սոցիալական անհավասարության, հասարակության վերափոխման, ժողովրդական լուսավորության և քաղաքական պայքարի վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ պատկերացումների համատեքստում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե այդ գաղափարներն ինչպիսի փոփոխությունների էին ենթարկվում հայկական հասարակության առանձնահատուկ սոցիալական, ազգային և մշակութային պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ռուսական հասարակական մտքի և հայ մտավորականության միջև գաղափարական փոխազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով կրթական կենտրոնների, գրականության, մամուլի և անձնական կապերի նշանակությունը։ Քննության առարկա կարող են դառնալ հրապարակախոսական նյութերը, նամակագրությունը, հուշագրությունները, մամուլի հրապարակումները և այլ պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնք արտացոլում են ժամանակակիցների վերաբերմունքը սոցիալական ու քաղաքական փոփոխությունների վերաբերյալ գաղափարներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու գաղափարական ազդեցությունը կազմակերպված քաղաքական գործունեությունից և պարզելու, թե ռուսական հեղափոխական շարժումների առանձին գաղափարներ որքանով էին ընդունվում, քննադատվում կամ հարմարեցվում հայկական իրականության պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սոցիալական ազատագրության և ազգային խնդիրների փոխհարաբերությանը, քանի որ հայկական հասարակական մտքի զարգացման ընթացքում այդ հարցերը հաճախ հանդես էին գալիս փոխկապակցված ձևով։ Նյութը դիտարկվում է նաև XIX դարի երկրորդ կեսի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի ընդհանուր զարգացման շրջանակում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել եվրոպական և ռուսական գաղափարական հոսանքների հետ նրա փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի գաղափարական բազմազանությունը, մտավորականության հասարակական դերակատարությունը և հայ հասարակական մտքի ձևավորման արտաքին ու ներքին գործոնները հասկանալու համար՝ միաժամանակ ներկայացնելով հեղափոխական նարոդնիկության ազդեցությունը որպես պատմական ուսումնասիրության առարկա, այլ ոչ թե որպես քաղաքական գնահատական։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործում առևտրային բանկերի դերի, ազդեցության և գործունեության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են բանկային համակարգի և ձեռնարկատիրական հատվածի փոխկապակցվածությունը, փոքր ու միջին բիզնեսի ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները, վարկավորման գործընթացները և ֆինանսական աջակցության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Հեղինակը ներկայացնում է առևտրային բանկերի կողմից կիրառվող ֆինանսական գործիքները, վարկային քաղաքականության առանձնահատկությունները, ձեռնարկությունների ֆինանսական կարիքները և այն գործոնները, որոնք ազդում են բիզնեսի կայուն զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները, փոքր և միջին ձեռնարկությունների առջև ծառացած ֆինանսական խոչընդոտները և բանկային ծառայությունների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ներկայացված վերլուծություններն ու առաջարկությունները նպատակ ունեն նպաստելու ձեռնարկատիրական ակտիվության խթանմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և ֆինանսական համակարգի ու իրական տնտեսության կապերի ամրապնդմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տնտեսական առաջընթացի և համաշխարհային տնտեսությանը երկրի արդյունավետ ինտեգրման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ համաշխարհային տնտեսական համակարգում հաջող ներգրավվածությունը պահանջում է ոչ միայն արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնում, այլև ներքին տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության, տեխնոլոգիական կարողությունների և ինստիտուցիոնալ միջավայրի շարունակական զարգացում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի տնտեսության զարգացման հիմնական նախադրյալները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել երկրի միջազգային տնտեսական դիրքերի ամրապնդմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրի զարգացմանը, արտահանման ծավալների և կառուցվածքի բարելավմանը, ներդրումների ներգրավմանը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառմանը և միջազգային տնտեսական համագործակցության ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Հայաստանի տնտեսության համաշխարհային շուկաներին ինտեգրվելու առավելություններին և հնարավոր ռիսկերին՝ հաշվի առնելով փոքր և բաց տնտեսության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես կարող է տնտեսական դիվերսիֆիկացումը նվազեցնել արտաքին շուկաներից և առանձին ապրանքային կամ ֆինանսական ուղղություններից կախվածությունը և բարձրացնել երկրի տնտեսական դիմակայունությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարդկային կապիտալի զարգացմանը, կրթության և գիտության, նորարարության ու բարձր տեխնոլոգիաների դերին, քանի որ ժամանակակից համաշխարհային տնտեսությունում մրցունակության կարևոր նախապայման է գիտելիքահեն արտադրության և ծառայությունների զարգացումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների, արտահանող ընկերությունների և ներդրումային գործունեության խթանման հնարավորություններին, ինչպես նաև գործարար միջավայրի և տնտեսական կառավարման բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի տնտեսական կապերը տարբեր երկրների և միջազգային տնտեսական կառույցների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները՝ որպես միջազգային շուկաներ մուտք գործելու լրացուցիչ միջոց։ Աշխատության կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն տնտեսական քաղաքականության ուղղությունները, որոնք կարող են միաժամանակ խթանել ներքին տնտեսական աճը և ընդլայնել Հայաստանի մասնակցությունը միջազգային տնտեսական գործընթացներին։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արտահանման խթանումը, ներդրումային միջավայրի կատարելագործումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը, թվայնացումը, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը և աշխատուժի որակավորման բարձրացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի տնտեսական զարգացման ռազմավարությունների մշակման և միջազգային տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունների գնահատման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում տնտեսագետների, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների և Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է 19–20-րդ դարերում հայերեն երաժշտական տերմինաբանության ձևավորման, զարգացման և համակարգման գործընթացների լեզվաբանական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտության տեսությանը, կատարողական արվեստին, գործիքագիտությանը, ձայնային երևույթներին, երաժշտական ձևերին և ժանրերին վերաբերող մասնագիտական բառապաշարն է՝ դիտարկված տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների և երաժշտագիտական գրականության համատեքստում։ Քննվում են տերմինների ծագման հիմնական ուղիները, հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորությունների օգտագործումը, հին և միջին հայերենից ժառանգված բառերի նոր իմաստային կիրառությունները, ինչպես նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառություններն ու պատճենումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե եվրոպական երաժշտական մշակույթի և մասնագիտական կրթության զարգացման հետ մեկտեղ ինչպես են հայերենում ձևավորվել նոր հասկացությունների անվանումները և ինչ սկզբունքներով են դրանք հարմարեցվել լեզվի հնչյունական, ձևաբանական ու բառակազմական համակարգին։ Ուսումնասիրվում են միևնույն հասկացության համար տարբեր ժամանակներում գործածված զուգահեռ անվանումները, դրանց մրցակցությունը և աստիճանական տերմինաբանական կայունացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևելահայ և արևմտահայ լեզվական միջավայրերում ձևավորված երաժշտական բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելով ընդհանուր հիմքերը և տերմինագործածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում երաժշտագիտական աշխատությունների, դասագրքերի, բառարանների, պարբերական մամուլի և թարգմանական գրականության նշանակությանը մասնագիտական բառապաշարի տարածման և նորմավորման գործում։ Տերմինները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանումներ, այլև որպես երաժշտական մշակույթի զարգացման պատմությունը արտացոլող լեզվական միավորներ։ Նրանց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու երաժշտական գիտելիքի նոր ոլորտների ներմուծմանը, ազգային երաժշտագիտական մտքի զարգացմանը և միջազգային տերմինաբանության հետ հայերենի փոխազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, պատմական բառագիտության, երաժշտագիտության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայերեն երաժշտական մասնագիտական բառապաշարի զարգացման և համակարգման հիմնական օրինաչափությունները։