Նարեկ․ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու աղոթքների գիրք

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ճարպկության՝ որպես մարդու կարևոր շարժողական կարողության, տեսական և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա զարգացմանն ուղղված արդյունավետ մեթոդիկայի մշակմանը։ Աշխատության շրջանակում ճարպկությունը դիտարկվում է որպես շարժումները արագ, ճշգրիտ և նպատակային փոխելու, փոփոխվող իրավիճակներին հարմարվելու, հավասարակշռությունը պահպանելու և շարժողական առաջադրանքները տարբեր պայմաններում արդյունավետ կատարելու կարողություն։ Ուսումնասիրվում են ճարպկության կառուցվածքային բաղադրիչները, դրա կապը արագության, ուժի, դիմացկունության, ճկունության, հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման և շարժումների կոորդինացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճարպկության դրսևորման պայմաններին և այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել դրա մակարդակի վրա, այդ թվում՝ մարզվողի տարիքին, ֆիզիկական պատրաստվածությանը, նյարդամկանային համակարգի առանձնահատկություններին, շարժողական փորձին և մարզման կազմակերպման պայմաններին։ Աշխատության գործնական հատվածում ներկայացվում են ճարպկության զարգացման համար նախատեսված վարժությունների և մեթոդների ընտրության ու կիրառման սկզբունքները։ Կարող են ուսումնասիրվել ուղղության և շարժման արագ փոփոխությամբ, տարբեր մեկնարկային դիրքերով, խոչընդոտների հաղթահարմամբ, տարածական կողմնորոշմամբ և արագ արձագանքով պայմանավորված վարժություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շարժողական առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, վարժությունների բազմազանությանը, կրկնությունների քանակի և ինտենսիվության ճիշտ ընտրությանը, ինչպես նաև մարզման անհատականացմանը։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է կիրառել շարժողական թեստեր՝ ճարպկության սկզբնական մակարդակը որոշելու, մարզման ընթացքում դրա փոփոխությունները գնահատելու և մշակված մեթոդիկայի արդյունավետությունը ստուգելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել ճարպկության զարգացման տեսական դրույթները և գործնական մարզման փորձը՝ ձևավորելով դրա նպատակային կատարելագործման համար կիրառելի մոտեցումներ։ Մշակվող մեթոդիկան կարող է կիրառվել ֆիզիկական դաստիարակության դասերին, մարզական խմբերում, տարբեր մարզաձևերի նախապատրաստական և հատուկ մարզման փուլերում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել շարժողական պատրաստվածության բարձրացմանը, շարժումների կոորդինացման կատարելագործմանը և տարբեր ֆիզիկական առաջադրանքների կատարման արդյունավետության մեծացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական դաստիարակության ուսուցիչներին, մարզիչներին, սպորտային մանկավարժներին, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առևտրային կազմակերպությունների տնտեսական գործունեության հետևանքով ջրային ռեսուրսների աղտոտման կանխարգելման ֆինանսատնտեսական, կառավարչական և բնապահպանական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ջրային ռեսուրսների նշանակությունը երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, բնակչության կենսապայմանների բարելավման և բնական էկոհամակարգերի պահպանության համար, ինչպես նաև տնտեսական գործունեության ազդեցությունը ջրային միջավայրի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերական և այլ առևտրային կազմակերպությունների ջրօգտագործման առանձնահատկություններին, արտադրական կեղտաջրերի առաջացմանը, աղտոտման հիմնական աղբյուրներին և դրանց հետևանքով առաջացող բնապահպանական ու տնտեսական վնասներին։ Ուսումնասիրվում են ջրային ռեսուրսների պահպանության տնտեսական կարգավորման մեխանիզմները, բնապահպանական վճարների, հարկային խթանների, ֆինանսական պատասխանատվության և պետական վերահսկողության գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում աղտոտման կանխարգելմանն ուղղված ներդրումային ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը, մաքրման տեխնոլոգիաների ներդրմանը և արտադրական գործընթացներում ջրի խնայողաբար օգտագործման սկզբունքներին։ Կարևորվում են կազմակերպությունների բնապահպանական պատասխանատվության բարձրացումը, էկոլոգիական կառավարման համակարգերի կատարելագործումը և կայուն արտադրության մոտեցումների կիրառումը։ Դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսների կառավարման իրավական ու ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները և պետության ու մասնավոր հատվածի համագործակցության հեռանկարները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բնապահպանների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Биология

Կենսագործունեության անվտանգությունը գիտելիքների, կանոնների և գործնական միջոցառումների ամբողջ համակարգ է, որի հիմնական նպատակը մարդու առողջության, կյանքի և շրջակա միջավայրի պաշտպանությունն է կենսաբանական վտանգներից, որոնք կարող են առաջանալ միկրոօրգանիզմների, վիրուսների, բակտերիաների, կենսաբանական նյութերի կամ կենսատեխնոլոգիական գործընթացների ազդեցությամբ։ Այն հատկապես կարևոր է բժշկական, լաբորատոր, գյուղատնտեսական և սննդի արտադրության ոլորտներում, որտեղ մարդիկ հաճախ աշխատում են կենսաբանական նյութերի հետ և կարող են ենթարկվել վարակների կամ այլ վտանգների։ Այս ոլորտում մեծ նշանակություն ունի ռիսկերի գնահատումը և կանխարգելումը, ինչը ենթադրում է հնարավոր վտանգների նախապես բացահայտում և դրանց նվազեցման համար համապատասխան միջոցների կիրառում։ Անվտանգության ապահովման հիմնական միջոցներից են անհատական պաշտպանիչ միջոցների օգտագործումը՝ ձեռնոցներ, դիմակներ, պաշտպանիչ հագուստ, ինչպես նաև աշխատանքային տարածքների ստերիլ պահպանումը, ճիշտ ախտահանումը և սանիտարական կանոնների խիստ պահպանումը։ Կարևոր դեր ունի նաև անձնակազմի ուսուցումն ու պատրաստվածությունը, քանի որ միայն գիտակից և լավ պատրաստված աշխատակիցները կարող են ճիշտ գործել արտակարգ իրավիճակներում և կանխել վտանգների տարածումը։ Կենսագործունեության անվտանգությունը ներառում է նաև պետական և միջազգային նորմերի պահպանումը, որոնք սահմանում են կենսաբանական վտանգների տարբեր մակարդակներ և համապատասխան անվտանգության կանոններ յուրաքանչյուր մակարդակի համար։ Այս ամբողջ համակարգը միասին ապահովում է մարդկանց առողջության պաշտպանությունը, վարակների կանխարգելումը և էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանումը։

Религия

Գիրքը 19-րդ դարի հայերենով հրատարակված կրոնաբարոյական բնույթի թարգմանական աշխատություն է, որը լույս է տեսել 1861 թվականին։ Այն անգլիացի միսիոներ և հայերենագիտական աշխատությունների հեղինակ Գ. Բ. Ուայթինգի (G. B. Whiting) անվան հետ կապված հրատարակություն է։ Աշխատությունը ներկայացնում է «Ճրագ հոգւոյ» անունով հայտնի կրոնական երկի թարգմանությունը հայերենով՝ օսմաներենի միջոցով։ Հրատարակությունը պատկանում է այն ժամանակաշրջանի գրական ու կրոնական գործունեությանը, երբ հայերենով լույս էին տեսնում տարբեր լեզուներից թարգմանված հոգևոր նյութեր՝ ընթերցողներին քրիստոնեական ուսմունքի, հավատքի և բարոյական կյանքի վերաբերյալ գաղափարներ փոխանցելու նպատակով։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն և օսմաներեն լեզուների փոխհարաբերությունների, թարգմանական գրականության զարգացման, ինչպես նաև 19-րդ դարի հայ համայնքներում կրոնական գրքերի տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը փոքրածավալ հրատարակություն է՝ 32 էջ, տպագրված 1861 թվականին Մինասյանի տպարանում։ Հրատարակության ամբողջական բովանդակության վերաբերյալ տեղեկությունները սահմանափակ են, ուստի առանձին գլուխների կամ ուսմունքային դրույթների մասին ավելի մանրամասն պնդումներ անել հնարավոր չէ։

История

Գիրքը ներկայացնում է 1949–1954 թվականներն ընդգրկող օրագրային գրառումներ՝ արտացոլելով Սիբիրի հետ կապված պատմական ժամանակաշրջանի իրադարձությունները, առօրյա կյանքի պայմաններն ու մարդկային փորձառությունները։ Օրագրի ձևաչափը հնարավորություն է տալիս ժամանակագրական հաջորդականությամբ հետևելու դեպքերի ընթացքին և ծանոթանալու պատմական իրողություններին անհատական դիտարկումների ու ապրումների միջոցով։ Նման գրառումները կարևոր սկզբնաղբյուր են ոչ միայն առանձին մարդու կյանքի և կենսափորձի, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի, կենցաղային պայմանների, մարդկանց փոխհարաբերությունների և սոցիալական իրադրության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես արժեքավոր է անձնական հիշողության և ժամանակի պատմական համատեքստի համադրությունը, որը թույլ է տալիս պատմական անցյալը դիտարկել ոչ միայն պաշտոնական փաստաթղթերի ու իրադարձությունների, այլև անհատական վկայությունների տեսանկյունից։ Օրագրային նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի պատմությամբ, Սիբիրի հասարակական կյանքով, պատմական հիշողության և անձնական վկայությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հուշագրական գրականության ուսումնասիրողներին, ուսանողներին և 20-րդ դարի պատմական իրադարձությունների մարդկային կողմով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների լսարանի կառուցվածքի, վարքագծի, տեղեկատվական պահանջմունքների և լրատվամիջոցների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի լրատվական դաշտի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում լսարանն է որպես հաղորդակցական գործընթացի ակտիվ մասնակից, որի հետաքրքրությունները, սոցիալական բնութագրերը, տեղեկատվության ընտրության սովորությունները և լրատվամիջոցների նկատմամբ վստահությունը կարևոր դեր ունեն մեդիա բովանդակության սպառման ձևավորման մեջ։ Քննվում են լսարանի ուսումնասիրության տեսական մոտեցումները, դրա սոցիալ-ժողովրդագրական բաժանումը, տարբեր խմբերի տեղեկատվական նախասիրությունները և հեռուստատեսության, ռադիոյի, տպագիր մամուլի ու առցանց լրատվամիջոցների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լրատվական աղբյուրի ընտրության վրա ազդող գործոններին՝ տեղեկատվության հասանելիությանը, օպերատիվությանը, բովանդակության թեմատիկ ուղղվածությանը, ներկայացման ձևին և աղբյուրի նկատմամբ ձևավորված վստահությանը։ Դիտարկվում է նաև թվային հաղորդակցության զարգացմամբ պայմանավորված լսարանի վարքագծի փոփոխությունը, երբ տեղեկատվության սպառողը կարող է միաժամանակ օգտվել տարբեր հարթակներից, համեմատել աղբյուրները, մեկնաբանել և տարածել նյութերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լսարանի հետադարձ կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից մեդիա միջավայրում հաղորդակցությունը հաճախ այլևս չի սահմանափակվում լրատվամիջոցից դեպի սպառող ուղղված միակողմանի տեղեկատվական հոսքով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հարցումներ, հարցազրույցներ, լսարանի չափման տվյալներ, բովանդակության վերլուծություն և սոցիոլոգիական այլ մեթոդներ՝ պարզելու տարբեր լրատվամիջոցների օգտագործման հաճախականությունը, նախընտրությունները և տեղեկատվական վարքագծի օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև մեդիա բովանդակության համապատասխանեցումը տարբեր լսարանների պահանջներին, թիրախային խմբերի առանձնացումը և լրատվամիջոցների հաղորդակցական ռազմավարությունների ձևավորումը։ Առանձին նշանակություն ունի մեդիագրագիտության խնդիրը՝ տեղեկատվության աղբյուրների գնահատման, տարբեր կարծիքների համադրման և վստահելի ու մոլորեցնող բովանդակության տարբերակման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լրագրագիտության, զանգվածային հաղորդակցության, մեդիայի սոցիոլոգիայի և լսարանի հետազոտության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով հասկանալու լրատվամիջոցների ու հասարակության միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների բնույթը։