Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ : Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1990, Մարտ, թիվ 5)

Другие предметы

Այս աշխատությունը ներկայացնում է «Նոր գրքեր» թեմատիկ տեղեկատվական մատենագիտական ցանկ, որը ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների, բանասիրական գիտությունների, գրականագիտության, լեզվաբանության, պատմության, պատմական գիտությունների, աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության ոլորտներում հրատարակված նորագույն աշխատությունները՝ նպատակ ունենալով ապահովել գիտական հանրությանը արդիական և համակարգված տեղեկություն նոր գրականության վերաբերյալ։ Նման տեղեկատու ցանկերը սովորաբար ունենում են համակարգված կառուցվածք, որտեղ յուրաքանչյուր գրքի վերաբերյալ ներկայացվում են հիմնական մատենագիտական տվյալները՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր և տարեթիվ, ծավալ, երբեմն նաև կարճ անոտացիա, որը բացահայտում է աշխատանքի բովանդակային ուղղվածությունը և գիտական նշանակությունը։ Հասարակական-քաղաքական գիտությունների բաժինը ներառում է պետական կառավարման, քաղաքական համակարգերի, սոցիոլոգիայի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ նոր ուսումնասիրություններ, որոնք կարևոր են ժամանակակից հասարակական գործընթացների վերլուծության համար։ Բանասիրական գիտությունների, գրականագիտության և լեզվաբանության բաժիններում ներկայացվում են լեզվի կառուցվածքի, զարգացման, բարբառագիտության, ինչպես նաև հայ և համաշխարհային գրականության ուսումնասիրությունների նոր արդյունքներ, որոնք նպաստում են լեզվամշակութային ժառանգության խորացված ուսումնասիրությանը։ Պատմության և պատմական գիտությունների բաժինները ընդգրկում են պատմական աղբյուրների վերլուծություններ, պատմագրական նոր մոտեցումներ և տարբեր ժամանակաշրջանների ուսումնասիրություններ, իսկ աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության բաժիններում ներկայացվում են բնական միջավայրի, բնակավայրերի զարգացման, հնագիտական պեղումների և ժողովրդական մշակույթի վերաբերյալ նոր տվյալներ։ Այս տեղեկատվական ցանկը ծառայում է որպես կարևոր գիտական հղումային աղբյուր, որը նպաստում է գիտական հաղորդակցության զարգացմանը, հետազոտական աշխատանքի արդյունավետությանը և տարբեր գիտական ոլորտներում նոր գիտելիքի տարածմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային գործի կազմակերպման բարելավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և մաքսային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մաքսային համակարգի կազմակերպական, տնտեսական, իրավական և կառավարչական մեխանիզմներն են, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արտաքին առևտրի կարգավորման, պետական եկամուտների ապահովման և տնտեսական անվտանգության պահպանման վրա։ Մաքսային մարմինների գործունեության կարևորագույն խնդիրներից են տնտեսական շահերի և ներքին շուկայի պաշտպանությունը, մաքսային օրենսդրության կիրառումը, մաքսային վճարների գանձումը և սահմանով ապրանքների ու տրանսպորտային միջոցների տեղաշարժի նկատմամբ վերահսկողությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մաքսային գործընթացների կազմակերպման գործող մեխանիզմները, դրանց արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և այն խոչընդոտները, որոնք կարող են բարդացնել արտաքին տնտեսական գործունեություն իրականացնող տնտեսավարող սուբյեկտների աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային ընթացակարգերի պարզեցմանը, ժամանակի և վարչական ծախսերի կրճատմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը, ինքնահայտարարագրման զարգացմանը և մաքսային մարմինների միջև տեղեկատվության արդյունավետ փոխանակմանը։ Մաքսային վարչարարության կատարելագործման կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի կառավարման համակարգի զարգացումը, որի միջոցով բարեխիղճ և ցածր ռիսկայնության տնտեսավարողների նկատմամբ հնարավոր է կիրառել ավելի արագացված ընթացակարգեր՝ միաժամանակ վերահսկողական ռեսուրսներն ուղղելով բարձր ռիսկային գործարքների վրա։ Աշխատությունը կարևորում է նաև պետական և մասնավոր հատվածների փոխգործակցությունը, քանի որ մաքսային համակարգի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն վերահսկողության մակարդակով, այլև տնտեսավարողներին մատուցվող ծառայությունների որակով և կանխատեսելիությամբ։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել մաքսային մարմինների կառավարման կատարելագործման, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության, ծառայության տեխնիկական վերազինման և կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման խնդիրները։ Նախկին և հետագա բարեփոխումների ծրագրերում ևս շեշտադրվել են արդյունավետ կառավարումը, ռիսկերի վրա հիմնված հսկողությունը, ընթացակարգերի պարզեցումը, այլ պետական մարմինների հետ համագործակցությունը և տեխնիկական արդիականացումը։ Ժամանակակից մոտեցումներում առանձնահատուկ նշանակություն է ստացել թվայնացումը և «մեկ կանգառ, մեկ պատուհան» սկզբունքի կիրառումը, ինչպես նաև էլեկտրոնային տեղեկատվական բազաների փոխգործելիությունը, ինչը կարող է նպաստել կրկնակի հսկողության բացառմանը, առևտրի դյուրինացմանը և սահմանահատման գործընթացների արագացմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել մաքսային վարչարարության կազմակերպական կառուցվածքի կատարելագործման, մաքսազերծման գործընթացների արագացման, պետական եկամուտների հավաքագրման արդյունավետության բարձրացման և արտաքին առևտրի համար առավել բարենպաստ միջավայրի ձևավորման նպատակով։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, մաքսային գործի և պետական կառավարման մասնագետներին, արտաքին տնտեսական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային մոնոմերների էլեկտրաքիմիական պոլիմերացման գործընթացների ուսումնասիրությանը, դրանց ընթացքի օրինաչափությունների բացահայտմանը և ստացվող պոլիմերների հատկությունների հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այնպիսի օրգանական միացություններ են, որոնց մոլեկուլային կառուցվածքում առկա են ազոտ պարունակող հետերոցիկլային օղակներ, և որոնք կարող են էլեկտրաքիմիական ազդեցության պայմաններում վերածվել բարձրամոլեկուլային նյութերի։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում էլեկտրաքիմիական պոլիմերացման մեխանիզմներին, մոնոմերների օքսիդացման կամ վերականգնման գործընթացներին և էլեկտրոդի մակերևույթին պոլիմերային շերտի ձևավորմանը։ Հետազոտվում է էլեկտրաքիմիական պայմանների՝ կիրառվող պոտենցիալի, հոսանքի խտության, էլեկտրոլիտի բաղադրության, լուծիչի, ջերմաստիճանի և մոնոմերի կոնցենտրացիայի ազդեցությունը պոլիմերացման ընթացքի և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Հատուկ նշանակություն է տրվում ստացվող պոլիմերների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը, քանի որ հետերոցիկլային օղակների առկայությունը կարող է պայմանավորել նյութերի էլեկտրական հաղորդականությունը, օքսիդավերականգնողական ակտիվությունը, քիմիական կայունությունը և մակերևութային հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է ներառել պոլիմերացման կինետիկայի, էլեկտրաքիմիական բնութագրերի և նյութի կառուցվածքի միջև կապերի ուսումնասիրություն՝ հնարավորություն տալով պարզելու, թե սինթեզի պայմանների փոփոխությունն ինչպես է ազդում ստացված պոլիմերային ծածկույթի հատկությունների վրա։ Կարևոր է նաև էլեկտրաքիմիական մեթոդի առավելությունների դիտարկումը․ այն հնարավորություն է տալիս պոլիմերային նյութերը ստանալ անմիջապես հաղորդիչ մակերևույթի վրա և որոշ դեպքերում վերահսկել ծածկույթի ձևավորման ընթացքը, հաստությունն ու կառուցվածքը։ Այս հատկությունը նյութերը հետաքրքիր է դարձնում էլեկտրաքիմիական սարքերի, սենսորների, պաշտպանիչ ծածկույթների, էներգիայի պահպանման համակարգերի և այլ ֆունկցիոնալ նյութերի մշակման համար։ Ուսումնասիրության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային մոնոմերների պոլիմերացման առանձնահատկությունների և դրանցից ստացվող նյութերի կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտմամբ։ Գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարող է հիմք ծառայել նոր էլեկտրոակտիվ պոլիմերային նյութերի և վերահսկվող հատկություններով ծածկույթների ստացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի, էլեկտրաքիմիայի, պոլիմերների քիմիայի, նյութագիտության և էլեկտրոնային նյութերի մշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է օրգանական մոնոմերների քիմիան, էլեկտրաքիմիական սինթեզը և պոլիմերային նյութագիտությունը՝ բացահայտելու ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների հիման վրա ֆունկցիոնալ պոլիմերներ ստանալու հնարավորությունները։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է պետական ծառայության միջոցով Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի գործառույթների արդյունավետ ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետական ծառայության դերը խորհրդարանի բնականոն և արդյունավետ գործունեության կազմակերպման գործում, ինչպես նաև Ազգային ժողովի օրենսդրական, վերահսկողական, ներկայացուցչական և այլ սահմանադրական գործառույթների իրականացման համար մասնագիտական ու վարչական աջակցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի աշխատակազմի գործունեությանը, դրա կազմակերպական կառուցվածքին, պետական ծառայողների իրավական կարգավիճակին, նրանց մասնագիտական կարողություններին և ծառայողական պարտականությունների արդյունավետ կատարման պայմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օրենսդրական գործընթացի մասնագիտական ապահովման, պատգամավորներին փորձագիտական և տեղեկատվական աջակցություն տրամադրելու, խորհրդարանական վերահսկողության կազմակերպման և վարչական գործընթացների արդյունավետ իրականացման հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պետական ծառայության կազմակերպման սկզբունքներին՝ մասնագիտականության, քաղաքական չեզոքության, օրինականության, հաշվետվողականության և արդյունավետության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև պետական ծառայողների ընտրության և նշանակման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, ծառայողական առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Կարևորվում է ժամանակակից կառավարման տեխնոլոգիաների և թվային գործիքների կիրառումը, տեղեկատվության արդյունավետ կառավարումը, միջգերատեսչական համագործակցությունը և խորհրդարանական գործընթացների կազմակերպման կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն իրավական, կազմակերպական և կառավարչական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել Ազգային ժողովի գործառույթների լիարժեք ապահովմանը, և դիտարկում է դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և պետական ծառայության մասնագետների, Ազգային ժողովի աշխատակազմի և պետական մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու կառավարման ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների և խորհրդարանական կառավարման արդյունավետության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Ագրոնոմիական, հողագիտական և գյուղատնտեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արցախի տարբեր հողակլիմայական գոտիներում աշնանացան ցորենի ցանքերի հողի ջրային ռեժիմի ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետ կարգավորման ուղիների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում հողի խոնավության ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունները, մթնոլորտային տեղումների, օդի ջերմաստիճանի, գոլորշիացման և հողային պայմանների ազդեցությունը ցորենի աճի ու զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հողակլիմայական գոտիների հողերի ջրաֆիզիկական հատկություններին, խոնավության կուտակման ու պահպանման հնարավորություններին և բույսերի ջրապահովվածության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են աշնանացան ցորենի զարգացման փուլերում ջրի պահանջի փոփոխությունները, հողի խոնավության պակասի հնարավոր ազդեցությունը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների, բերքի կառուցվածքային տարրերի և հատիկի արտադրողականության վրա։ Քննարկվում են հողի մշակության եղանակների, ցանքի ժամկետների, բուսական մնացորդների պահպանման, պարարտացման և ոռոգման հնարավոր ազդեցությունները հողի ջրային ռեժիմի կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել դաշտային փորձերի, հողի խոնավության պարբերական չափումների, ագրոօդերևութաբանական դիտարկումների և ստացված տվյալների համեմատական վերլուծության մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հողակլիմայական տարբեր պայմաններում ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, հողի խոնավության պահպանման ագրոտեխնիկական միջոցառումներին և երաշտային երևույթների բացասական ազդեցության մեղմացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է աշնանացան ցորենի կայուն բերքատվության ապահովումը՝ հողի ջրային ռեժիմի գիտականորեն հիմնավորված կարգավորման և տեղական պայմաններին համապատասխան մշակության տեխնոլոգիաների ընտրության միջոցով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոօդերևութաբանության, գյուղատնտեսական ջրային ռեսուրսների կառավարման և հացահատիկային մշակաբույսերի արտադրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ն. Զաբոլոցկու ստեղծագործության մեջ ձևավորված բանաստեղծական աշխարհի ամբողջական պատկերի, դրա գաղափարական, փիլիսոփայական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանաստեղծի կողմից մարդու, բնության, ժամանակի, կյանքի, մահվան և իրականության փոխհարաբերությունների յուրահատուկ ընկալումն է, որը նրա ստեղծագործություններում վերածվում է ինքնատիպ աշխարհայացքային համակարգի։ Զաբոլոցկու պոեզիան առանձնանում է բնության և մարդու փոխկապակցվածության խոր ընկալմամբ․ բնությունը նրա համար պարզապես արտաքին միջավայր չէ, այլ կենդանի և փոխկապակցված ամբողջություն, որի մեջ մարդը զբաղեցնում է առանձնահատուկ, բայց ոչ մեկուսացված դիրք։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել բնության պատկերները, կենդանական աշխարհի կերպարները, մարդու մարմնի և հոգու, բանականության և զգացմունքի, նյութականի և հոգևորի հակադրություններն ու փոխազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծի փիլիսոփայական մտածողությանը, քանի որ նրա ստեղծագործություններում հաճախ բարձրացվում են գոյության իմաստի, մարդկային գիտակցության, բարոյական պատասխանատվության և աշխարհում մարդու տեղի վերաբերյալ հարցեր։ Կարևոր թեմա է նաև բնության և քաղաքակրթության հարաբերությունը․ տեխնիկական առաջընթացի և մարդու հոգևոր զարգացման խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գիտական կամ սոցիալական հարց, այլև որպես բարոյական պատասխանատվության խնդիր։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել Զաբոլոցկու պոեզիայի զարգացման տարբեր փուլերը՝ բացահայտելով նրա գեղարվեստական մտածողության փոփոխությունները և միաժամանակ պահպանվող հիմնական գաղափարական առանցքները։ Նրա վաղ ստեղծագործություններին բնորոշ պայմանականությունը, սուր հակադրությունները, երբեմն՝ գրոտեսկային պատկերները հետագայում աստիճանաբար զուգորդվում են ավելի հանգիստ, փիլիսոփայական և բնության նկատմամբ խորապես խոհական վերաբերմունքով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, հակադրությունների, պատկերային համակարգերի և հնչերանգային լուծումների միջոցով, որոնց շնորհիվ ստեղծվում է հեղինակի յուրահատուկ աշխարհը։ Զաբոլոցկու պոետիկայում իրականության առանձին երևույթները հաճախ ստանում են ավելի լայն փիլիսոփայական իմաստ՝ բնության մի փոքրիկ դրվագից կամ առօրյա առարկայից վերածվելով մարդու և տիեզերքի փոխհարաբերության մասին խորհրդածության։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գեղեցկության և ներդաշնակության գաղափարներին, որոնք ներկայացվում են որպես մարդու և բնության փոխհարաբերության կարևոր չափանիշներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ն. Զաբոլոցկու բանաստեղծական աշխարհը որպես մարդու, բնության և տիեզերական ամբողջության փոխկապակցված ընկալման համակարգ, որտեղ փիլիսոփայական խոհը, բնապատկերը, մարդկային հոգեբանությունը և գեղարվեստական պատկերավորությունը միավորվում են՝ ձևավորելով ինքնատիպ և բազմաշերտ պոետիկա։