Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոռոգման ջրամատակարարման կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի գյուղատնտեսական զարգացման, ջրային ռեսուրսների սահմանափակության և ջրային համակարգերի արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ոռոգման ջրի ձևավորման, բաշխման, մատակարարման և օգտագործման ամբողջ գործընթացն է, ինչպես նաև այդ գործընթացների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի ջրային ռեսուրսների տարածքային և սեզոնային բաշխվածությունը, ոռոգման պահանջարկի առանձնահատկությունները և գյուղատնտեսական արտադրության կախվածությունը կայուն ջրամատակարարումից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակին, ջրանցքների և խողովակաշարերի մաշվածությանը, ջրի կորուստներին, պոմպակայանների արդյունավետությանը և ջրամատակարարման ենթակառուցվածքների շահագործման խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է ջրային ռեսուրսների կառավարման կազմակերպական և տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ ջրի բաշխման պլանավորումը, ջրօգտագործողների մասնակցությունը, վճարային համակարգերը և ջրօգտագործման վերահսկողությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման ժամանակակից մոտեցումներին՝ ջրախնայող տեխնոլոգիաների, կաթիլային և անձրևացման ոռոգման համակարգերի, ջրաչափման և թվային վերահսկողության գործիքների կիրառմանը։ Առանձին կարևորություն ունի կլիմայի փոփոխության ազդեցության գնահատումը, քանի որ ջրային ռեսուրսների հասանելիության փոփոխությունները կարող են մեծացնել գյուղատնտեսության ջրամատակարարման ռիսկերը և պահանջել կառավարման նոր մեխանիզմների ներդրում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև ոռոգման համակարգերի ֆինանսավորման, սպասարկման և վերականգնման խնդիրները, ինչպես նաև պետական կառավարման և ջրօգտագործողների միջև պատասխանատվության ու համագործակցության արդյունավետությունը։ Աշխատանքի նպատակներից է բացահայտել ոռոգման ջրամատակարարման համակարգի հիմնական խոչընդոտները և առաջարկել դրանց հաղթահարման գործնական ուղիներ՝ ուղղված ջրի կորուստների նվազեցմանը, ենթակառուցվածքների արդիականացմանը, կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և գյուղատնտեսության ջրային ապահովության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գյուղատնտեսության կայուն զարգացման, ջրային ռեսուրսների պահպանության և սահմանափակ ջրային պաշարների առավել արդյունավետ ու խնայող օգտագործման տեսանկյունից։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է շինարարական ոլորտում որակի կառավարման կազմակերպական, տեխնիկական և տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Արաբական Միացյալ Էմիրությունների շինարարական շուկայի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում շինարարական նախագծերի իրականացման տարբեր փուլերում որակի ապահովման, վերահսկման և շարունակական բարելավման խնդիրներն են՝ սկսած նախագծային լուծումների մշակումից և շինանյութերի ընտրությունից մինչև շինարարական աշխատանքների իրականացումը, օբյեկտի ընդունումը և հետագա շահագործման համար պատրաստումը։ Քննարկվում է որակի կառավարման համակարգերի նշանակությունը կառուցապատողների, նախագծային կազմակերպությունների, կապալառուների, ենթակապալառուների, մատակարարների և վերահսկող մարմինների գործունեության համակարգման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շինարարական գործընթացներում սահմանված պահանջների պահպանմանը, աշխատանքների փաստաթղթավորմանը, տեխնիկական վերահսկողությանը, նյութերի և կառուցվածքային տարրերի համապատասխանության գնահատմանը, ինչպես նաև հայտնաբերված թերությունների կանխարգելման և վերացման կազմակերպական մեխանիզմներին։ Դիտարկվում է նաև միջազգային որակի կառավարման սկզբունքների և ստանդարտացված մոտեցումների կիրառման նշանակությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս ձևավորել վերահսկելի գործընթացներ, հստակեցնել պատասխանատվության շրջանակները և նվազեցնել նախագծային ու շինարարական սխալների առաջացման հավանականությունը։ Կարևորվում է ԱՄԷ-ին բնորոշ բնական և քաղաքաշինական պայմանների հաշվառումը, ներառյալ բարձր ջերմաստիճանների, խոնավության, անապատային միջավայրի և ինտենսիվ կառուցապատման ազդեցությունը շինարարական նյութերի ընտրության, տեխնոլոգիական լուծումների և որակի նկատմամբ ներկայացվող պահանջների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդկային գործոնի, աշխատուժի մասնագիտական պատրաստվածության, նախագծի մասնակիցների միջև հաղորդակցության և կառավարման արդյունավետության ազդեցությունները վերջնական արդյունքի վրա։ Որակի բարձրացման կարևոր ուղղություն է դիտարկվում ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների ներգրավումը, որոնք կարող են նպաստել նախագծային տվյալների համակարգմանը, շինարարության ընթացքի վերահսկմանը, հնարավոր անհամապատասխանությունների վաղ հայտնաբերմանը և որոշումների ընդունման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունում շինարարության որակը դիտարկվում է որպես բազմագործոն համակարգի արդյունք, որը կապված է ոչ միայն պատրաստի կառույցի տեխնիկական բնութագրերի, այլև նախագծի ժամկետների, ծախսերի, անվտանգության, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և կառավարման մշակույթի հետ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպատակ ունի բացահայտելու շինարարական կազմակերպություններում որակի կառավարման կատարելագործման հիմնական ուղղությունները և ձևավորելու մոտեցումներ, որոնք նպաստում են նախագծերի հուսալիության, կառավարման արդյունավետության և շինարարական արտադրանքի համապատասխանության բարձրացմանը։

Литература

Հարյուր տարվա մենություն-ը Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի մոգական ռեալիզմի ամենահայտնի վեպերից է, որտեղ ներկայացվում է Բուենդիա ընտանիքի մի քանի սերունդների պատմությունը հորինված Մակոնդո քաղաքում՝ մի վայրում, որը աստիճանաբար անցնում է մեկուսացման, վերելքի և անկման փուլերով, վեպը միավորում է իրական պատմական ու սոցիալական գործընթացները ֆանտաստիկ և խորհրդանշական տարրերի հետ՝ ստեղծելով ժամանակի, հիշողության և ճակատագրի շուրջ կառուցված բազմաշերտ աշխարհ, որտեղ կրկնվող անունները, իրադարձությունները և ճակատագրական սխալները ընդգծում են մարդկային պատմության շրջապտույտային բնույթը, ստեղծագործությունը նաև անդրադառնում է Լատինական Ամերիկայի քաղաքական անկայունությանը, գաղութային անցյալին և մշակութային ինքնության որոնմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով անհատի և ընտանիքի մեկուսացման թեմաները, վեպը համարվում է համաշխարհային գրականության կարևորագույն գործերից մեկը՝ իր յուրահատուկ պատմողական կառուցվածքի, լեզվի և խորհրդանշական խորության շնորհիվ։

Другие предметы

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է, որը համակարգում և ներկայացնում է 1960-ական թվականների առաջին կեսին Խորհրդային Հայաստանում հրատարակված գրական-գեղարվեստական ժողովածուների վերաբերյալ տվյալները՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակահատվածի գրական հրատարակչական արտադրանքի ուսումնասիրման ամբողջական տեղեկատվական հիմք։ Այն կարող է ընդգրկել տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններից կազմված ժողովածուներ, գրական ալմանախներ, թեմատիկ հրատարակություններ, պոեզիայի և արձակի հավաքածուներ, ինչպես նաև գրական կյանքի տարբեր իրադարձություններին, հոբելյաններին կամ առանձին թեմաներին նվիրված բազմահեղինակ գրքեր։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պարզելու հրատարակությունների հեղինակային ու խմբագրական կազմը, հրատարակության վայրը, հրատարակչական պատկանելությունը և այլ տվյալներ, որոնք անհրաժեշտ են համապատասխան նյութերի նույնականացման ու որոնման համար։ Առանձնահատուկ արժեք ունի ժողովածուների բովանդակության բացահայտումը, քանի որ նման հրատարակություններում հաճախ ընդգրկվում են բազմաթիվ հեղինակների առանձին ստեղծագործություններ, որոնց հայտնաբերումը միայն գրքի ընդհանուր վերնագրի միջոցով կարող է դժվար լինել։ Այս տեսանկյունից մատենագիտական ցուցիչը կարող է ծառայել նաև որպես գրական ստեղծագործությունների և հեղինակների որոնման արդյունավետ գործիք։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ տարիների սովետահայ գրական դաշտը, հետևելու տարբեր հեղինակների ներկայությանը հավաքական հրատարակություններում և բացահայտելու ժամանակաշրջանում տարածված ժանրային ու թեմատիկ ուղղությունները։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նաև գրքի և հրատարակչական գործի պատմության համար, քանի որ դրա միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել գրական ժողովածուների հրատարակման ծավալի, կառուցվածքի և մշակութային նշանակության մասին։ Ժամանակագրական սահմանների հստակությունը նպաստում է որոշակի շրջանի գրական արտադրանքի ամբողջացմանը և այն հետագա տարիների մատենագիտական տվյալների հետ համադրելուն։ Ընդհանուր առմամբ տեղեկատուն կարևոր գործիք է գրականագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, գրքի պատմությունն ուսումնասիրողների և հայ գրականության հետազոտողների համար՝ նպաստելով սովետահայ գրական ժառանգության համակարգմանը, որոնելիությանը և հետադարձ ուսումնասիրությանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ապահովագրական համակարգի ձևավորման, զարգացման և արդիականացման գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է ապահովագրական շուկայի տնտեսական նշանակությանը, դրա դերին ֆինանսական համակարգի կայունության, բնակչության և կազմակերպությունների գույքային ու ֆինանսական ռիսկերի կառավարման, ինչպես նաև երկրի տնտեսական զարգացման ապահովման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ապահովագրական շուկայի կառուցվածքը, դրա հիմնական մասնակիցները, ապահովագրական ընկերությունների գործունեության առանձնահատկությունները, ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկի և առաջարկի փոխազդեցությունը, շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, իրավական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պայմաններում ապահովագրության նկատմամբ հասարակության և տնտեսավարող սուբյեկտների վերաբերմունքին, ապահովագրական մշակույթի մակարդակին, վստահության խնդրին և այն հանգամանքներին, որոնք կարող են սահմանափակել ապահովագրական ծառայությունների տարածումն ու շուկայի ընդլայնումը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև ապահովագրական ոլորտի կարգավորման և վերահսկողության նշանակությունը, շուկայի մասնակիցների գործունեության արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը և մրցակցային միջավայրի կատարելագործման ուղղությունները։ Քննարկվում են ոլորտի առկա խնդիրները՝ կապված ապահովագրական ծառայությունների հասանելիության, բազմազանության և որակի, ռիսկերի գնահատման ու կառավարման, ֆինանսական կայունության, տեղեկատվության թափանցիկության, մասնագիտական կարողությունների և սպառողների շահերի պաշտպանության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է նաև միջազգային փորձի և ժամանակակից ապահովագրական մոտեցումների դիտարկումը, որի միջոցով ներկայացվում են այն հնարավոր մեխանիզմներն ու գործիքները, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի ապահովագրական շուկայի արդյունավետության և մրցունակության բարձրացման նպատակով։ Աշխատության բովանդակությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ ոչ միայն ներկայացնում է ոլորտի առկա վիճակն ու հիմնախնդիրները, այլև շեշտադրում է դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ ներառելով կարգավորող դաշտի կատարելագործումը, ապահովագրական նոր պրոդուկտների և ծառայությունների զարգացումը, թվայնացման և նորարարական տեխնոլոգիաների կիրառումը, բնակչության ֆինանսական գրագիտության բարձրացումը, ապահովագրական մշակույթի ձևավորումը և շուկայի նկատմամբ վստահության ամրապնդումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է Հայաստանի ապահովագրական համակարգի զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնների վերլուծություն և կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ֆինանսների և ապահովագրության ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, մասնագետների, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցների և ոլորտի զարգացման ու կարգավորման հարցերով զբաղվող անձանց համար։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում մանկավարժական մտքի և ֆիզիկական դաստիարակության զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ 19-րդ դարի կեսերից մինչև 21-րդ դարի առաջին տասնամյակը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ձևավորվել երեխաների և երիտասարդների ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես է փոխվել դրա տեղը կրթության և դաստիարակության ընդհանուր համակարգում, և ինչպիսի մանկավարժական գաղափարներ են առաջադրվել մարդու ֆիզիկական, մտավոր, բարոյական ու սոցիալական զարգացման փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Թեմայի կարևոր կողմերից մեկն այն է, որ ֆիզիկական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարմնի ամրապնդման, շարժողական կարողությունների զարգացման կամ առողջության պահպանման միջոց, այլև որպես անձի համակողմանի ձևավորման բաղադրիչ։ Այդ տեսանկյունից աշխատանքը կապում է ֆիզիկական դաստիարակության պատմությունը հայ մանկավարժական մտքի ընդհանուր զարգացման հետ՝ անդրադառնալով կրթական գաղափարների փոփոխությանը, դպրոցական դաստիարակության նպատակներին, սերնդի առողջ և ներդաշնակ զարգացման խնդիրներին ու հասարակական պահանջներին։ Ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս տեսնել պատմական շարունակականությունը և միաժամանակ բացահայտել տարբեր փուլերի առանձնահատկությունները։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հայ լուսավորական և մանկավարժական գաղափարները, որոնցում կրթությունը դիտարկվում էր որպես անհատի և հասարակության առաջընթացի կարևոր պայման։ Այդ շրջանի մանկավարժական մտածողության մեջ ֆիզիկական դաստիարակության հարցերը կապված էին նաև առողջության, աշխատանքի, կարգապահության և երեխայի բնական զարգացման հետ։ Հայ մանկավարժական ժառանգության ուսումնասիրություններում, օրինակ, Խաչատուր Աբովյանի գաղափարների շրջանակում նշվում է նաև ֆիզիկական և աշխատանքային դաստիարակության անհրաժեշտությունը երեխայի անձի զարգացման գործում։ Հետագա ժամանակաշրջաններում ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպումն աստիճանաբար ավելի սերտորեն կապվեց դպրոցական կրթության, ուսուցման մեթոդների և պետական կրթական համակարգի զարգացման հետ։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ մոտեցումները ձևավորվել են ոչ միայն տեսական մանկավարժական աշխատությունների, այլև կրթական հաստատությունների, ուսումնական ծրագրերի, մեթոդական մշակումների և հասարակական կյանքի փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Խորհրդային շրջանում ֆիզիկական կուլտուրան և սպորտը ստացան ավելի համակարգված կազմակերպական և կրթական ձևեր, իսկ ֆիզիկական պատրաստվածությունը ներառվեց մատաղ սերնդի դաստիարակության լայն համակարգում։ Հայաստանի անկախության շրջանը, իր հերթին, առաջ բերեց նոր խնդիրներ՝ կապված ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակության վերաիմաստավորման, առողջ ապրելակերպի խթանման, մանկապատանեկան սպորտի զարգացման և կրթության նոր պահանջներին համապատասխան մեթոդների կիրառման հետ։ Այդ համատեքստում ուշագրավ է, որ Հայաստանի օրենսդրության մեջ ևս մանկապատանեկան ֆիզիկական դաստիարակությունն ու սպորտը կապվում են երեխաների առողջ կենսակերպի, կրթության և անհատի զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատանքի ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր դարաշրջանների մանկավարժական մոտեցումները և բացահայտել այն գաղափարների զարգացումը, որոնք վերաբերում են մարդու ֆիզիկական և հոգևոր զարգացման ամբողջականությանը։ Այն արժեքավոր է հատկապես հայ մանկավարժության պատմությամբ, ֆիզիկական դաստիարակության տեսությամբ և դպրոցական կրթության զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակչական և մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը լույս է տեսել Երևանում 2010 թվականին, ունի 22 էջ, պարունակում է նկարներ և մատենագիտական ցանկ, իսկ վերջում ներկայացված է նաև ռուսերեն ամփոփում։