Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում : Մատենագիտական ցանկ

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու իրավունքների և ազատությունների վարչաիրավական պաշտպանության համակարգի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես անձի իրավունքների պաշտպանության պետական մեխանիզմների կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն իրավական նորմերը, սկզբունքները և պետական մարմինների գործունեության ձևերը, որոնց միջոցով ապահովվում է մարդու իրավունքների պաշտպանությունը հանրային կառավարման ոլորտում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարչական մարմինների կողմից որոշումների ընդունման, վարչական ակտերի կայացման և պետական իշխանության իրականացման ընթացքում անձանց իրավունքների ու օրինական շահերի պահպանմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ վարչական մարմինների գործողությունների և որոշումների բողոքարկման հնարավորություններին, վարչական դատավարության դերին, դատական պաշտպանության մեխանիզմներին և մարդու իրավունքների պաշտպանության այլ ինստիտուցիոնալ միջոցներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավաչափության, համաչափության, վարչական արդարության, հավասարության և պատշաճ վարչարարության սկզբունքների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք սահմանափակում են պետական իշխանության հայեցողական լիազորությունները և ապահովում անհատի ու վարչական մարմնի հարաբերությունների իրավական հավասարակշռությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտի դերը, վարչական մարմինների նկատմամբ վերահսկողության մեխանիզմները և քաղաքացիների կողմից իրենց իրավունքների պաշտպանության համար կիրառվող արտադատական միջոցները։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել վարչաիրավական պաշտպանության համակարգի գործնական արդյունավետությունը՝ բացահայտելով այն խնդիրները, որոնք առաջանում են իրավունքների խախտման դեպքում դրանց արագ, լիարժեք և արդյունավետ վերականգնման գործընթացում։ Կարևոր ուղղություն է նաև Հայաստանի իրավական համակարգում մարդու իրավունքների պաշտպանության ազգային մեխանիզմների և միջազգային իրավական չափանիշների փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել պետական կառավարման ոլորտում մարդու իրավունքների երաշխավորման մեխանիզմների կատարելագործման, վարչական մարմինների գործունեության իրավաչափության ամրապնդման և քաղաքացիների համար արդյունավետ պաշտպանության միջոցների ապահովման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, վարչական իրավունքի և վարչական դատավարության մասնագետների, պետական ծառայողների, փաստաբանների, մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և իրավաբանական բուհերի ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շինարարական կազմակերպությունների կառավարման կազմակերպչական կառուցվածքների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում շինարարական կազմակերպությունների ներքին կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, կառավարման մակարդակների օպտիմալացման, ստորաբաժանումների միջև գործառույթների ճիշտ բաշխման և որոշումների կայացման գործընթացների բարելավման խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել շինարարական կազմակերպությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ղեկավարության և գործառութային ստորաբաժանումների փոխհարաբերությունները, պատասխանատվության և լիազորությունների բաշխումը, ինչպես նաև նախագծային և արտադրական գործընթացների կառավարման կազմակերպական մեխանիզմները։ Շինարարության ոլորտի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևոր նշանակություն է տրվում պատվիրատուի, նախագծող կազմակերպության, կապալառուի, ենթակապալառուների և այլ մասնակիցների միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովմանը։ ՀՀ գործող կարգավորումները շինարարական գործընթացների կազմակերպման համար սահմանում են նաև համապատասխան կազմակերպատեխնոլոգիական պահանջներ, ներառյալ նախագծային փաստաթղթերով ապահովումը, կապալի և ենթակապալի հարաբերությունները, թույլտվությունների ձեռքբերումը և անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների կազմակերպումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ կառավարման հիերարխիկ և մատրիցային կառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին, կենտրոնացված և ապակենտրոնացված կառավարման համադրությանը, նախագծային թիմերի ձևավորմանը և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տեղեկատվական հոսքերի արագության և ճշգրտության բարձրացմանը, քանի որ շինարարական նախագծերում բազմաթիվ մասնակիցների գործունեության համակարգումը պահանջում է արդյունավետ հաղորդակցական և վերահսկողական մեխանիզմներ։ Ժամանակակից ՀՀ շինարարության ոլորտում կառավարման արդիականացման ուղղություններից են նաև թիմային կառավարման արդյունավետության բարձրացումը, հաղորդակցման մեխանիզմների կատարելագործումը և ժամանակակից կառավարման մոդելների կիրառումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կազմակերպությունների գործունեության վրա ազդող տնտեսական, տեխնոլոգիական, իրավական և շուկայական գործոնները, ինչպես նաև դրանց փոփոխություններին կառավարման կառուցվածքի հարմարվելու կարողությունը։ Կատարելագործման առաջարկները կարող են ուղղված լինել կառավարման ավելորդ օղակների կրճատմանը, պատասխանատվության հստակեցմանը, մասնագիտական գործառույթների ավելի արդյունավետ բաշխմանը, աշխատակիցների միջև համագործակցության բարելավմանը և կառավարչական որոշումների ընդունման արագացմանը։ Կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև շինարարական նախագծերի թվայնացումը և տեղեկատվական մոդելավորման ժամանակակից գործիքների ներդրումը, որոնք ՀՀ շինարարության ոլորտի զարգացման ծրագրերում նույնպես դիտարկվում են որպես կառավարման և գործընթացների արդիականացման ուղղություններ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել շինարարական կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետության, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի рационալ օգտագործմանը և շինարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ժամանակային ու կազմակերպական խնդիրների նվազեցմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, շինարարական կազմակերպությունների ղեկավարներին, նախագծերի կառավարիչներին, ինժեներներին, հետազոտողներին և շինարարության կառավարման ոլորտի ուսանողներին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների գեղագիտական դաստիարակության գործընթացում «Տեխնոլոգիա» դասընթացի դերի և հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարող են գործնական, ստեղծագործական և դիզայներական աշխատանքները նպաստել սովորողների գեղագիտական ճաշակի, ստեղծագործական երևակայության, գեղեցիկը գնահատելու և սեփական ստեղծագործական գաղափարներն արտահայտելու կարողությունների ձևավորմանը։ Հետազոտական աղբյուրներում նշվում է, որ առարկայի ուսուցումը կարող է նպաստել գեղագիտական դաստիարակության նպատակների իրականացմանը և մշակութային փորձի փոխանցմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում նյութերի, գույների, ձևերի, զարդանախշերի, համաչափության և կոմպոզիցիայի հետ սովորողների գործնական աշխատանքին։ Թղթի, բնական և արհեստական նյութերի, մանածագործական նյութերի և այլ միջոցների կիրառմամբ ստեղծվող ապլիկացիաները, խճանկարները, օրիգամին, թելանկարը, կոմպոզիցիաները և դեկորատիվ-կիրառական աշխատանքները հնարավորություն են տալիս միաժամանակ զարգացնել տեխնիկական հմտություններն ու գեղագիտական ընկալումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայկական մշակութային ժառանգության ներառումը ուսումնական գործընթացում։ Հայկական զարդանախշերի, ազգային արհեստների, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տարրերի և ավանդական գեղարվեստական ձևերի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել սովորողների մշակութային ինքնագիտակցության և ազգային արժեքների նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Ժամանակակից առարկայական չափորոշիչը նույնպես կարևորում է ստեղծարար, նորարար և նախաձեռնող անձի ձևավորումը, արվեստին ու արհեստին հաղորդակցվելու կարողությունը և ստեղծագործական գործունեությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև ուսուցման այն մեթոդներն ու կազմակերպական ձևերը, որոնք առավել արդյունավետ են գեղագիտական դաստիարակության համար՝ գործնական աշխատանքներ, ստեղծագործական նախագծեր, անհատական և խմբային առաջադրանքներ, ցուցահանդեսներ, նախագծերի ներկայացումներ և սովորողների աշխատանքների քննարկումներ։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ուսուցչի դերը, քանի որ նա ոչ միայն փոխանցում է տեխնոլոգիական գիտելիքներ և գործնական հմտություններ, այլև ուղղորդում է սովորողի ստեղծագործական մտածողությունը, օգնում է գնահատել սեփական աշխատանքի արդյունքը և ձևավորում է գեղեցիկի, նպատակահարմարության ու որակի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունք։ «Տեխնոլոգիա» առարկայի ժամանակակից չափորոշիչը մեծ տեղ է հատկացնում գործնական և ստեղծագործական նախագծերին՝ դրանք դիտարկելով որպես ուսուցման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության մեջ կարող է հիմնավորվել այն տեսակետը, որ տեխնոլոգիական կրթությունն ու գեղագիտական դաստիարակությունը փոխկապակցված գործընթացներ են․ սովորողը ոչ միայն սովորում է նյութը մշակելու կամ որևէ առարկա պատրաստելու տեխնիկան, այլև սովորում է մտածել ձևի, գեղեցկության, համադրության, գործնականության և ստեղծագործական արժեքի մասին։ Այս գործընթացը կարող է նպաստել ուշադրության, դիտողականության, երևակայության, ձեռքի մանր մոտորիկայի, ինքնուրույնության և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տեխնոլոգիայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության կազմակերպիչների, արվեստի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի մասնագետների, ինչպես նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողների և դպրոցական կրթության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր գրականության մատենագիտական համակարգված ցանկ՝ նախատեսված ոլորտի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների, գրադարանների աշխատակիցների և այլ հետաքրքրված ընթերցողների համար։ Այն տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին արագ և համակարգված տեղեկություն տրամադրել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ համապատասխան նոր հրատարակությունների մասին։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային գրացուցակում պահպանված օրինակներից մեկը թվագրված է 1978 թվականով և ընդգրկում է 25 էջ, իսկ հրատարակության կազմողները նշված են որպես Ա. Միրիջանյան, Ա. Օգանեզովա և Ս. Համբոյան։ Ցանկի բովանդակային շրջանակը բավական լայն է․ ներառվում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Ըստ պահպանված մատենագիտական նկարագրության՝ ցանկում արտացոլվել են հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակություններ, ինչպես նաև Հայաստանի սահմաններից դուրս լույս տեսած՝ հայկական մշակույթին և արվեստին վերաբերող որոշ նյութեր։ Հրատարակության կառուցվածքը նախատեսված է որոնումն ու կողմնորոշումը հեշտացնելու համար․ նյութերը դասավորվում են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սխեմայի համաձայն, իսկ առանձին բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասակարգվում են այբբենական կարգով։ Հրատարակության մեջ գրքերի որոնումը դյուրացնելու համար օգտագործվել են նաև համապատասխան գրադարանային շիֆրեր։ Այս առանձնահատկությունների շնորհիվ այն կարելի է դիտարկել ոչ թե որպես որևէ կոնկրետ արվեստագիտական թեմայի շուրջ տեսական ուսումնասիրություն, այլ որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ գործիք, որն օգնում է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի բնագավառում հասանելի նոր գրականությունը։ Նման մատենագիտական ցանկերը կարևոր նշանակություն ունեն գիտական աշխատանքի, գրականության որոնման, թեմատիկ հետազոտությունների նախապատրաստման և համապատասխան աղբյուրների ընտրության համար, հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ թվային որոնման համակարգերը դեռևս հասանելի չէին։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն փաստագրում է իր ժամանակի մշակութային և արվեստագիտական տեղեկատվական միջավայրը՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների մասին համակարգված տեղեկություն։ Հետազոտողների համար այն կարող է օգտակար լինել ինչպես կոնկրետ գրքերի կամ հոդվածների որոնման, այնպես էլ որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրապարակումների ընդհանուր պատկերը վերականգնելու համար։ Այս առումով հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն մատենագետների և գրադարանագետների, այլև մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, թանգարանագետների, դասախոսների, ուսանողների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Հայաստանի Զանգեզուրի հանքային շրջանի Լիճք-Այգեձորի հանքային դաշտում պղինձ-մոլիբդենային և ոսկի-սուլֆիդային հանքայնացման ձևավորման կառուցվածքային պայմանների երկրաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրակեղևի տեկտոնական կառուցվածքների, խզվածքային համակարգերի, ապարների ճեղքավորվածության, մագմատիկ գործընթացների և հանքաբեր հիդրոթերմալ համակարգերի փոխադարձ կապն է։ Քննվում է հանքային դաշտի երկրաբանական կառուցվածքը և դրա առանձին տարրերի դերը հանքանյութի տեղայնացման ու տարածական բաշխման մեջ՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կառուցվածքներին, որոնք կարող էին ծառայել հանքաբեր լուծույթների շարժման, կենտրոնացման և հանքային նյութի կուտակման համար նպաստավոր միջավայր։ Վերլուծվում են տարբեր ուղղվածություն և ծագում ունեցող խզվածքների, ճեղքային գոտիների և դրանց հատման հանգույցների նշանակությունը հանքայնացման վերահսկման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մագմատիկ մարմինների և հարակից ապարների կառուցվածքային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ հանքագոյացման գործընթացները դիտարկվում են տարածաշրջանի երկրաբանական զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային մարմինների ձևաբանական առանձնահատկություններին, դրանց տարածական դիրքին, հանքային զուգորդություններին և հանքայնացման տարբեր դրսևորումների փոխադարձ հարաբերություններին։ Կառուցվածքային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հանքային դաշտի տեկտոնական զարգացման առանձին փուլերը և գնահատելու դեֆորմացիոն գործընթացների ազդեցությունը հանքանյութի առաջացման ու հետագա վերափոխման վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել երկրաբանական քարտեզագրման, կառուցվածքային երկրաբանության, հանքաբանության, պետրոգրաֆիայի և երկրաքիմիայի տվյալները՝ հանքագոյացման տարածական օրինաչափությունների առավել ամբողջական բացահայտման նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի պղինձ-մոլիբդենային և ոսկի-սուլֆիդային հանքայնացման կառուցվածքային դիրքերի համեմատությունը, որը թույլ է տալիս գնահատել դրանց հնարավոր գենետիկական ու ժամանակատարածական փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է Զանգեզուրի հանքային շրջանի մետաղածնության և հանքավայրերի կառուցվածքային վերահսկման օրինաչափությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարող է գիտական հիմք ծառայել հեռանկարային հանքայնացված տեղամասերի երկրաբանական գնահատման համար։

Философия

Գեղեցիկի ընկալումները հետմոդեռնիստական փիլիսոփայության մեջ ձևավորվում են այն գաղափարի շուրջ, որ գեղեցիկը չունի մեկ միասնական, համընդհանուր և մշտական սահմանում, այլ կախված է լեզվից, մշակույթից, պատմական համատեքստից և դիտողի անձնական փորձից։ Հետմոդեռնիզմը քննադատում է դասական և մոդեռնիստական մոտեցումները, որոնք փորձում էին գեղեցիկը բացատրել որպես օբյեկտիվ չափանիշների համակարգ կամ համընդհանուր էսթետիկական կանոնների ամբողջություն, և փոխարենը ընդգծում է բազմազանությունը, տարբերությունները և իմաստների հարաբերականությունը։ Այս մոտեցման մեջ արվեստը և գեղեցկությունը դիտվում են որպես բաց համակարգեր, որտեղ իմաստը մշտապես փոփոխվում է և կախված է մեկնաբանությունից։ Հետմոդեռնիստական մտածողությունը նաև շեշտում է, որ գեղեցիկը կարող է լինել հակասական, պարադոքսալ և նույնիսկ «անհարթ»՝ ներառելով այնպիսի ձևեր, որոնք նախկինում համարվել են ոչ գեղեցիկ կամ անընդունելի։ Օրինակ՝ զանգվածային մշակույթի, փոփ արվեստի, կոլաժային և դեկոնստրուկտիվիստական մոտեցումները ցույց են տալիս գեղեցիկի նոր ընկալումներ, որտեղ կարևոր է ոչ թե ներդաշնակությունը, այլ խաղը, վերաիմաստավորումը և հղումների բազմաշերտությունը։ Այսպիսով, Գեղագիտություն-ում հետմոդեռնիզմը գեղեցիկը դիտարկում է որպես փոփոխական, բազմիմաստ և սոցիալ-մշակութային կառուցվածք, այլ ոչ թե կայուն և համընդհանուր կատեգորիա։