Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ : Մատենագիտական ցանկ (1978, Մարտ, թիվ 3)

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XVII–XVIII դարերի հայ իրականության գեղարվեստական վերարտադրությանը ժամանակակից հայ պատմավեպում՝ բացահայտելով այն եղանակները, որոնց միջոցով պատմական անցյալը վերածվում է գրական պատումի և ձեռք բերում նոր գաղափարական ու գեղագիտական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ ժողովրդի պատմության բարդ և հակասական մի ժամանակաշրջանն է, որը բնորոշվում էր քաղաքական անկայունությամբ, օտար տերությունների ազդեցությամբ, ազգային ինքնության պահպանման դժվարություններով, ազատագրական ձգտումներով, սոցիալական հակասություններով և մշակութային կյանքի շարունակական զարգացմամբ։ Այս պատմական միջավայրի գեղարվեստական ներկայացումը ժամանակակից հայ պատմավեպում հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու անցյալի պատկերն ու մթնոլորտը, այլև այն վերաիմաստավորելու ներկայի արժեքային և գաղափարական հարցադրումների շրջանակում։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պատմական փաստի և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերության բացահայտումը։ Պատմավեպը չի սահմանափակվում փաստերի ճշգրիտ շարադրանքով․ պատմական իրադարձությունները դառնում են գեղարվեստական աշխարհի կառուցման հիմք, իսկ իրական անձանց և դեպքերի կողքին կարող են ստեղծվել երևակայական կերպարներ ու իրավիճակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ ներկայացնելու ժամանակաշրջանի հասարակական և հոգեբանական մթնոլորտը։ Այդ եղանակով պատմությունը ձեռք է բերում մարդկային չափում, քանի որ մեծ քաղաքական իրադարձությունները ներկայացվում են անհատների ճակատագրերի, հարաբերությունների, ներքին ապրումների և բարոյական ընտրությունների միջոցով։ Ժամանակակից պատմավեպերում առանձնահատուկ նշանակություն ունի ազգային ինքնության և պատմական հիշողության թեման։ XVII–XVIII դարերի իրադարձությունների գեղարվեստական վերակերտումը հաճախ կապված է հայ ժողովրդի ինքնությունը պահպանելու, մշակութային արժեքները պաշտպանելու և ազգային ապագայի մասին մտածելու խնդիրների հետ։ Անցյալի հերոսների պայքարը, կորուստներն ու ձեռքբերումները ներկայացվում են ոչ միայն որպես պատմական իրողություններ, այլև որպես ազգային հիշողության մաս, որը կարող է ազդեցություն ունենալ հետագա սերունդների ինքնագիտակցության վրա։ Այս համատեքստում պատմավեպը հանդես է գալիս որպես անցյալի և ներկայի միջև երկխոսության յուրահատուկ ձև։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ազատագրական գաղափարների գեղարվեստական արտացոլմանը։ Դարաշրջանի քաղաքական պայմանները, ազգային ազատության ձգտումները և պետականության գաղափարը պատմավեպերում հաճախ դառնում են սյուժետային հիմնական առանցքներ։ Հերոսները կանգնում են անձնական անվտանգության և ազգային պարտքի, սեփական կյանքի և ընդհանուր նպատակի միջև ընտրության առաջ։ Նրանց վարքագիծը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայրենասիրության, անձնազոհության, հավատարմության և պատասխանատվության գաղափարները՝ միաժամանակ ցույց տալով պատմական պայքարի մարդկային գինը։ Պատմական իրականության գեղարվեստական պատկերման կարևոր բաղադրիչ է ժամանակաշրջանի կենցաղի և մշակութային միջավայրի վերականգնումը։ Պատմավեպերում ներկայացվում են մարդկանց առօրյան, սովորույթները, հասարակական հարաբերությունները, հոգևոր և մշակութային կյանքը, քաղաքային ու գյուղական միջավայրերը, ինչպես նաև ժամանակաշրջանին բնորոշ բարքերը։ Այս մանրամասները նպաստում են պատմական հավաստիության տպավորության ստեղծմանը և ընթերցողին հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու XVII–XVIII դարերի հայ հասարակության մասին։ Միաժամանակ այդ կենցաղային ու մշակութային պատկերը հաճախ ծառայում է կերպարների բնավորության բացահայտմանը և նրանց սոցիալական միջավայրի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի պատմական անձի գեղարվեստական կերպավորումը։ Իրական պատմական գործիչը պատմավեպում վերածվում է ոչ միայն պատմության գործող անձի, այլև գրական կերպարի, որի միջոցով հեղինակը կարող է ուսումնասիրել իշխանության, պատասխանատվության, հայրենասիրության, բարոյական ընտրության և մարդկային թուլությունների խնդիրները։ Պատմական կերպարի մարդկայնացումը հնարավորություն է տալիս նրան ներկայացնել ոչ միայն որպես հերոսական կամ քաղաքական նշանակություն ունեցող անհատ, այլև որպես հակասություններով, զգացմունքներով ու ներքին պայքարով օժտված մարդ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր է նաև ժամանակակից հայ պատմավեպի գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությունը։ Պատմական նյութի մատուցման ժամանակ օգտագործվում են տարբեր պատմողական եղանակներ, բազմաշերտ սյուժեներ, երկխոսություններ, հոգեբանական նկարագրություններ և պատմական ու անձնական ժամանակների զուգահեռում։ Այս միջոցներով հեղինակը կարողանում է համադրել պատմական լայն համայնապատկերը և անհատի ներքին աշխարհը՝ ստեղծելով անցյալի բազմակողմանի պատկերը։ XVII–XVIII դարերի հայ իրականության գեղարվեստական արտացոլումը կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակակից պատմական գիտակցության ձևավորման տեսանկյունից։ Պատմավեպը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ոչ միայն ճանաչելու անցյալի իրադարձությունները, այլև դրանք զգալու կերպարների ճակատագրերի և մարդկային ապրումների միջոցով։ Այդ պատճառով պատմական գրականությունը կարող է նպաստել պատմական հիշողության պահպանմանը՝ միաժամանակ խթանելով անցյալի նկատմամբ քննադատական և բազմակողմանի վերաբերմունքը։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից հայ պատմավեպում XVII–XVIII դարերի իրականությունը վերածվում է ոչ միայն անցյալի նկարագրության, այլև ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, ազատության, պետականության և մարդու բարոյական պատասխանատվության մասին խորհելու միջոցի։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, պատմավեպի ժանրով, ազգային պատմական հիշողությամբ և ժամանակակից հայ արձակով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես է անցյալի բարդ պատմական իրականությունը վերաիմաստավորվում ժամանակակից գեղարվեստական մտածողության շրջանակում։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է նանոսենսորներում տեղի ունեցող ֆիզիկական երևույթների մոդելավորմանն ու դրանց տեսական ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են նանոմասշտաբային համակարգերի աշխատանքի հիմքում ընկած ֆիզիկական գործընթացները, դրանց մաթեմատիկական նկարագրության սկզբունքները և համակարգչային մոդելավորման միջոցով տարբեր երևույթների հետազոտման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնք պայմանավորում են նանոսենսորների զգայունությունը, ընտրողականությունը, արձագանքի բնույթը և չափման ճշգրտությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել նանոկառուցվածքների էլեկտրական, մեխանիկական, ջերմային, օպտիկական և այլ ֆիզիկական հատկությունները, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի մեխանիզմները։ Մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նանոսենսորների վարքագիծը տարբեր պայմաններում, բացահայտել պարամետրերի միջև փոխկապակցվածությունները և կանխատեսել համակարգի արձագանքը՝ առանց յուրաքանչյուր գործընթացի անմիջական փորձարարական իրականացման։ Աշխատությունը կարևոր է նանոֆիզիկայի, նանոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների և կիրառական ֆիզիկայի տեսանկյունից, քանի որ համադրում է տեսական մոտեցումները և հաշվարկային մեթոդները՝ նանոմասշտաբային սարքերի աշխատանքի ավելի խոր ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսներին, ինժեներներին, նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես նանոսենսորների ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրության և մոդելավորման մեթոդների վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր։

Другие предметы

Այս աշխատությունը ներկայացնում է դիտարկումներ և քննադատական վերլուծություն Էմինին վերագրվող հոդվածի վերաբերյալ՝ կենտրոնանալով հայկական դիցաբանության կերպարների մեկնաբանության վրա և դրանց համեմատության վրա հնդեվրոպական առասպելաբանական համակարգերի հետ, մասնավորապես Ռիգ-Վեդայի Ինդրա-Վրիտրահան կերպարի հետ կապերի շուրջ։ Տեքստում քննարկվում են այն տեսական մոտեցումները, որոնք փորձում են հայկական դիցաբանական կերպարները՝ օրինակ Վահագնի և Վիշապաքաղի մոտիվները, դիտարկել որպես լայն հնդեվրոպական առասպելաբանական շերտի մաս, որտեղ առկա են վիշապի դեմ պայքարի, քաոսի հաղթահարման և աստվածային հերոսի գաղափարները։ Միաժամանակ ներկայացվում են քննադատական դիտարկումներ նման նույնականացումների հնարավոր սահմանափակումների վերաբերյալ՝ ընդգծելով, որ լեզվաբանական և մշակութաբանական զուգահեռները պետք է հիմնված լինեն ավելի խիստ պատմա-համեմատական մեթոդաբանության վրա, որպեսզի չկորչեն տեղական հայկական ավանդույթի ինքնուրույն առանձնահատկությունները։

Биология

Այս աշխատանքը նվիրված է խոզի սրտի կենսաբանորեն ակտիվ ատրիոպեպտիդների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ բնութագրմանը, որոնք հանդիսանում են պեպտիդային հորմոնների խումբ և կարևոր դեր ունեն օրգանիզմի ջրաղ-աղային հավասարակշռության, արյան ճնշման կարգավորման և սրտանոթային համակարգի հոմեոստազի պահպանման գործընթացներում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է ատրիոպեպտիդների մոլեկուլային կառուցվածքը, ամինաթթվային կազմը, կենսասինթեզի առանձնահատկությունները և դրանց ակտիվ կենսաբանական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց ֆիզիոլոգիական ազդեցություններին՝ ներառյալ նատրիուրեզի խթանումը, վազոդիլատացիան և ռենին-անգիոտենզին-ալդոստերոնային համակարգի կարգավորումը։ Վերլուծվում են նաև տարբեր փորձարարական մոդելներում դրանց գործողության մեխանիզմները և ընկալիչների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այս ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն սրտանոթային հիվանդությունների պաթոֆիզիոլոգիայի հասկացման և նոր բուժական մոտեցումների մշակման համար, քանի որ ատրիոպեպտիդային համակարգը դիտարկվում է որպես պոտենցիալ թիրախ հիպերտոնիայի և սրտային անբավարարության բուժման մեջ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է կիսախմբերի միջոցով ծնվող C*-հանրահաշիվների կառուցվածքային և օպերատորային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ֆունկցիոնալ անալիզի և օպերատորների հանրահաշիվների տեսության շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում կիսախմբերի հանրահաշվական կառուցվածքի և դրանց համապատասխանող օպերատորային ներկայացումների միջև կապն է, որի միջոցով հնարավոր է հանրահաշվական տվյալները տեղափոխել անալիտիկ միջավայր և ուսումնասիրել C*-հանրահաշիվների մեթոդներով։ Քննության են առնվում կիսախմբերի ներկայացումները Հիլբերտյան տարածություններում, դրանց հետ կապված օպերատորների ընտանիքները և այդ օպերատորներից առաջացող նորմով փակ հանրահաշիվների կառուցման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե սկզբնական կիսախմբի կառուցվածքային հատկություններն ինչպես են արտացոլվում համապատասխան C*-հանրահաշվի հատկություններում և հակառակը՝ որքանով է օպերատորային հանրահաշիվը պահպանում կիսախմբի վերաբերյալ տեղեկատվությունը։ Ուսումնասիրվում են ներկայացումների, իդեալների, հոմոմորֆիզմների, սպեկտրային հատկությունների և հանրահաշվական հարաբերությունների հետ կապված խնդիրներ։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ունիվերսալ կառուցումների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով սահմանվում են որոշակի հարաբերություններով տրված օպերատորներից ծնվող C*-հանրահաշիվներ և համեմատվում դրանց տարբեր ներկայացումները։ Հետազոտության շրջանակում հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև կիսախմբային գործողությունների և դինամիկական համակարգերի հետ կապերը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս նույն կառուցվածքները դիտարկել ինչպես հանրահաշվական, այնպես էլ անալիտիկ տեսանկյուններից։ Կիսախմբերից առաջացող օպերատորային հանրահաշիվների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տարբեր դասերի C*-հանրահաշիվների դասակարգման, դրանց ներկայացումների կառուցվածքի և ինվարիանտների բացահայտման խնդիրների զարգացմանը։ Տեսական արդյունքները կարևոր են նաև օպերատորների տեսության, ոչ կոմուտատիվ երկրաչափության և մաթեմատիկական ֆիզիկայի որոշ ուղղությունների համար, որտեղ C*-հանրահաշիվները ծառայում են որպես բարդ կառուցվածքների նկարագրման ընդհանուր լեզու։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համակարգում է կիսախմբերի տեսության և օպերատորային հանրահաշիվների միջև առկա կապերը՝ նպաստելով դրանց կառուցվածքային օրինաչափությունների և անալիտիկ ներկայացումների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Литература

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է բառախաղերի թարգմանելիության խնդրին՝ կենտրոնանալով Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգության օրինակով և վերլուծելով լեզվական նրբությունները, որոնք դժվարացնում են հուզական, հումորային և նրբագեղ իմաստների փոխանցումը նպատակային լեզվով։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է լեզվական խաղերի, բազմիմաստ բառերի, ձայնային համադրությունների և պատկերային արտահայտությունների բնույթը, ինչպես նաև թարգմանական մոտեցումները՝ նրանց պահպանելու կամ փոխարինելու տարբերակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակողմանի փորձերին՝ բառախաղերի էֆեկտը կրճատելու կամ փոխելու ռազմավարություններին, որոնց միջոցով թարգմանիչը փորձում է պահպանել թատերական ազդեցությունը և ընթերցողի ընկալման սինխրոնությունը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է տարբեր թարգմանությունների համեմատական վերլուծություն, լեզվաբանական ու մշակութային կոնտեքստի դերը և թարգմանչական դժվարությունների լուծման ձևերը, ինչը նպաստում է գրական թարգմանության ոլորտում բառախաղերի պահպանման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է լեզվաբանների, թարգմանիչների և գրականագետների համար՝ խթանելով բազմալեզվային մշակութային հաղորդակցությունը և գրականության թարգմանության գիտական մոտեցումների զարգացմանը։