Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги: Сельское хозяйство: Информационный указатель (1973, №8)

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է խոսքի զարգացման դժվարություններ ունեցող երեխաների բառապաշարի ընդլայնման և դպրոցական ուսուցմանը նրանց պատրաստվածության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բառապաշարային կարողությունների ձևավորումն է՝ որպես հաղորդակցման, մտածողության, բանավոր խոսքի ընկալման և հետագա գրավոր խոսքի յուրացման կարևոր հիմք։ Բառապաշարի սահմանափակությունը կարող է դժվարացնել երեխայի կողմից ուսումնական հրահանգների ընկալումը, սեփական մտքերի արտահայտումը, առարկաների և երևույթների հատկանիշների նկարագրումը, իմաստային կապերի հաստատումը և նոր հասկացությունների յուրացումը։ Այդ պատճառով բառապաշարի հարստացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքային զարգացման առանձին ուղղություն, այլև որպես դպրոցական պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երեխաների ակտիվ և պասիվ բառապաշարի առանձնահատկությունները, բառերի իմաստների ընկալումը, ընդհանրացնող հասկացությունների յուրացումը, հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունների ճանաչումը, ինչպես նաև բառերը համապատասխան հաղորդակցական իրավիճակներում կիրառելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բառապաշարային աշխատանքի կապը քերականական կառուցվածքների, կապակցված խոսքի և հնչյունաբանական կարողությունների զարգացման հետ, քանի որ լեզվական համակարգի տարբեր բաղադրիչները փոխկապակցված են և միասին են ապահովում լիարժեք հաղորդակցությունը։ Մանկավարժական տեսանկյունից կարող են քննության առնվել խաղային, պատկերային, պատմողական և առարկայական գործունեության վրա հիմնված ուսուցողական միջոցները, որոնք նպաստում են նոր բառերի իմաստավորված յուրացմանը և դրանց գործնական կիրառմանը։ Կարևորվում է նաև աշխատանքի անհատականացումը՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երեխայի խոսքային զարգացման մակարդակը, ճանաչողական առանձնահատկությունները և առաջընթացի դինամիկան։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նախադպրոցական և դպրոցական կրթության միջև շարունակականության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Բավարար բառապաշարային կարողությունները կարող են նպաստել ընթերցանության և գրավոր խոսքի հետագա յուրացմանը, ուսուցչի խոսքի ավելի լավ ընկալմանը, դասարանում հաղորդակցմանը և տարբեր ուսումնական առարկաների հասկացությունների յուրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լոգոպեդիայի, հատուկ մանկավարժության, խոսքի զարգացման և դպրոցական պատրաստվածության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կարևորելով երեխայի լեզվական կարողությունների հետևողական զարգացումը որպես կրթական գործընթացին արդյունավետ մասնակցության նախապայման։

Политология

Հոդվածը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական սրացման հետևանքները, երբ տեղական աղբյուրները հաղորդել են զոհերի մասին՝ Ադրբեջանի կողմից իրականացված ռազմական գործողությունների ընթացքում, ինչը հանգեցրել է տարածաշրջանում հումանիտար ճգնաժամի խորացմանը և բնակչության զանգվածային տեղահանման։ Նյութում ընդգծվում է, որ իրավիճակը դիտարկվել է որպես տարածաշրջանային անվտանգության լուրջ խախտում՝ կապված երկարամյա հակամարտության հետ, որը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղ-ի վերահսկողության խնդրին և դրա շուրջ ձևավորված քաղաքական լարվածությանը Ադրբեջան-ի և հայ բնակչության միջև, ինչը հանգեցրել է նաև լայնածավալ տեղահանությունների դեպի Հայաստան։ Հոդվածում նշվում է, որ միջազգային արձագանքի շրջանակում Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարար Annalena Baerbock-ը կոչ է արել դադարեցնել ռազմական գործողությունները և պահանջել է անհապաղ վերջ տալ հարձակումներին՝ ընդգծելով խաղաղ բանակցությունների վերադարձի անհրաժեշտությունը և քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության կարևորությունը։ Տեքստը նաև տեղավորում է այս իրադարձությունները երկարատև հակամարտության համատեքստում, որը բազմիցս հանգեցրել է բռնությունների և հումանիտար ճգնաժամերի, ներառյալ 2023 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի հայերի զանգվածային արտագաղթը որպես կարևոր շրջադարձային փուլ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի առաջին կեսի հայ բանաստեղծության մեջ ազատ ոտանավորի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ավանդական չափածոյի կանոններից աստիճանաբար հեռացող բանաստեղծական կառուցվածքների առաջացումն է և դրանց դերը հայ պոեզիայի նորացման գործընթացում։ Ազատ ոտանավորը դիտարկվում է որպես բանաստեղծական խոսքի կազմակերպման այնպիսի ձև, որտեղ տողի երկարությունը, ռիթմական կառուցվածքը, հանգավորումը և չափական օրինաչափությունները կարող են ենթարկվել ավելի ազատ սկզբունքների՝ պահպանելով ստեղծագործության ներքին ռիթմը և գեղարվեստական ամբողջականությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել արևելահայ և արևմտահայ բանաստեղծական ավանդույթներում տեղի ունեցած փոփոխությունները, դասական տաղաչափական համակարգերի և նոր ձևերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ազատ բանաստեղծության տարածմանը նպաստած գրական ու մշակութային գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռիթմի վերակազմավորմանը, քանի որ կանոնավոր չափի բացակայությունը չի նշանակում ռիթմի վերացում․ այն կարող է ձևավորվել շարահյուսական կրկնությունների, բառային շեշտադրումների, հնչերանգի, տողատման, դադարների և պատկերային կառուցվածքի միջոցով։ Կարևորվում է նաև բանաստեղծական տողի և նախադասության փոխհարաբերությունը, քանի որ ազատ կառուցվածքում տողատումը կարող է ինքնուրույն արտահայտչական դեր ստանալ և ազդել ստեղծագործության ընթերցման ու իմաստային ընկալման վրա։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ազատ ոտանավորի կապը ժամանակաշրջանի գրական նորարարությունների և եվրոպական պոեզիայի զարգացման միտումների հետ՝ միաժամանակ բացահայտելով հայկական բանաստեղծական ավանդույթի ներսում դրա ինքնատիպ դրսևորումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թեմատիկ և պատկերային համակարգի փոփոխություններին՝ պարզաբանելով, թե ինչպես են նոր բանաստեղծական ձևերը հնարավորություն տվել արտահայտելու անհատական ապրումներ, հասարակական փոփոխություններ, քաղաքային կյանքի պատկերներ և ժամանակաշրջանի մշակութային փորձառությունը։ Համեմատական քննության միջոցով հնարավոր է տարբերակել ազատ ոտանավորի տարատեսակները և ցույց տալ անցումը կանոնավոր չափածոյից դեպի առավել ճկուն բանաստեղծական կառուցվածքներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ գրականության պատմության, պոետիկայի, տաղաչափության և համեմատական գրականագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ազատ ոտանավորի նշանակությունը XX դարի առաջին կեսի հայ բանաստեղծական լեզվի և ձևային մտածողության զարգացման մեջ։

Медицина

Բժշկագիտական և կլինիկափորձարարական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գլխուղեղի իշեմիկ ախտահարումների ժամանակ ֆիզիկական գործոնների նեյրոպաշտպանիչ և շտկող ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գլխուղեղի արյան շրջանառության խանգարումների ախտաֆիզիոլոգիական հիմունքները, նյարդային հյուսվածքի թթվածնային անբավարարության հետևանքները և իշեմիկ վնասման պայմաններում առաջացող բջջային ու կենսաքիմիական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ֆիզիկական գործոնների հնարավոր ազդեցությանը նյարդային բջիջների կենսունակության, ուղեղային արյան շրջանառության, նյութափոխանակության և վերականգնողական գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են նեյրոպաշտպանության մեխանիզմները, օքսիդատիվ սթրեսի, բորբոքային գործընթացների, բջջային էներգետիկ փոխանակության և նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են ֆիզիկական ներգործության տարբեր եղանակների կիրառման տեսական նախադրյալները, դրանց հնարավոր շտկող ազդեցությունները և նյարդաբանական խանգարումների վերականգնման գործընթացներում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կլինիկական և փորձարարական հետազոտությունների համադրման, նյարդաբանական վիճակի գնահատման, ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական ցուցանիշների վերլուծության և կիրառվող մեթոդների արդյունավետության որոշման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում գլխուղեղի իշեմիկ ախտահարումների հետևանքների մեղմացման, վերականգնողական բուժման գիտական հիմքերի զարգացման և նյարդային համակարգի պաշտպանական հնարավորությունների ուսումնասիրման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյարդաբանության, նեյրոֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի, վերականգնողական բժշկության և գլխուղեղի անոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային վարկի շուկայի ձևավորման, զարգացման և դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հիփոթեքային վարկավորման շուկայի կառուցվածքը, հիմնական մասնակիցները, վարկավորման պայմանները, պահանջարկի ձևավորման գործոնները և անշարժ գույքի շուկայի հետ փոխկապակցվածությունը։ ՀՀ հիփոթեքային շուկայի զարգացումը սերտորեն կապված է ինչպես բանկային համակարգի վարկավորման քաղաքականության, այնպես էլ բնակարանային պահանջարկի և պետական աջակցության ծրագրերի հետ։ Ազգային հիփոթեքային ընկերությունը շուկայի իր առաքելությունը ձևակերպում է որպես հիփոթեքային շուկան առավել իրացվելի, կայուն և հասանելի դարձնելը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիփոթեքային վարկերի ծավալների և կառուցվածքի փոփոխությունները, առաջնային և երկրորդային անշարժ գույքի շուկաների առանձնահատկությունները, վարկերի տոկոսադրույքները, ժամկետները, կանխավճարների պահանջները և վարկառուների նկատմամբ կիրառվող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության և հարկային խթանների ազդեցությանը հիփոթեքային վարկավորման ակտիվության վրա․ մասնագիտական աղբյուրները նշում են, որ եկամտային հարկի վերադարձի մեխանիզմը նշանակալիորեն խթանել է ինչպես հիփոթեքային, այնպես էլ անշարժ գույքի շուկաների զարգացումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև շուկայի առկա խնդիրների բացահայտումը, որոնց թվում կարող են դիտարկվել անշարժ գույքի բարձր գները, բնակչության եկամուտների և վարկային պարտավորությունների անհամապատասխանությունը, շուկայի կենտրոնացվածությունը և վարկային ռիսկերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիփոթեքային շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումներին, այդ թվում՝ թվայնացմանը, վարկային գործընթացների պարզեցմանը և մարզային շուկաների ակտիվացմանը։ Վերջին տարիներին շուկան շարունակել է աճել, սակայն 2026 թվականի ընթացքում աճի տեմպերի դանդաղման միտումներ նույնպես արձանագրվել են։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ հիփոթեքային վարկավորման շուկայի արդյունավետության գնահատման, առկա խնդիրների բացահայտման և դրա հետագա զարգացման ու կայունության ապահովման հնարավոր ուղղությունների մշակման համար։

Другие предметы

Ապահովագրական ռիսկը այն հավանականությունն է, որ տեղի կունենա չնախատեսված իրադարձություն, որը կարող է բերել ֆինանսական կորուստների։ Ապահովագրական ռիսկերը դասակարգվում են ըստ իրենց բնույթի և ազդեցության։ Հիմնական տեսակներն են՝ անձնական ռիսկեր (հիվանդություն, դժբախտ պատահար, մահ), գույքային ռիսկեր (հրդեհ, գողություն, բնական աղետներ), պատասխանատվության ռիսկեր (երրորդ անձանց հասցված վնասներ), ինչպես նաև ֆինանսական և ձեռնարկատիրական ռիսկեր (շուկայի տատանումներ, եկամտի կորուստ)։ Ապահովագրական ռիսկերի կառավարման մեթոդները նպատակ ունեն նվազեցնել հնարավոր կորուստները կամ դրանք փոխանցել ապահովագրական ընկերություններին։ Հիմնական մեթոդներն են՝ ռիսկի կանխարգելումը (վտանգների նվազեցում), ռիսկի նվազեցումը (անվտանգության միջոցների կիրառում), ռիսկի պահպանումը (կորուստի ինքնուրույն ծածկում), ռիսկի փոխանցումը (ապահովագրության պայմանագրերի միջոցով) և ռիսկի բաշխումը (դիվերսիֆիկացիա)։ Այս մեթոդների ճիշտ կիրառումը ապահովում է ֆինանսական կայունություն և նվազեցնում անորոշության ազդեցությունը տնտեսության և բիզնեսի վրա։