Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն, լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги: Обшественно-по (1980, թիվ 4)

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զանգվածային լրատվության միջոցների կառավարման և պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներառելով մեդիա ոլորտի կազմակերպական, իրավական, տնտեսական և հասարակական առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծություն։ Հեղինակը դիտարկում է լրատվամիջոցների գործունեության կառավարման մեխանիզմները, պետական կարգավորման դերը, տեղեկատվական քաղաքականության ձևավորման սկզբունքները և ԶԼՄ-ների ազատության ու պատասխանատվության փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մեդիա դաշտի զարգացման վրա ազդող գործոնները, օրենսդրական կարգավորումները, սեփականության կառուցվածքի ազդեցությունը, ֆինանսավորման խնդիրները, տեղեկատվական անվտանգության հարցերը և պետական ու հասարակական ինստիտուտների փոխգործակցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԶԼՄ-ների անկախության ապահովման, խոսքի ազատության պաշտպանության, լրագրողական գործունեության իրավական սահմանների և ժամանակակից մեդիա միջավայրում կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին։ Աշխատությունը ներառում է տեսական մոտեցումներ, վերլուծական ուսումնասիրություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են Հայաստանի մեդիա համակարգի զարգացման, կառավարման կատարելագործման և պետական կարգավորման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորմանը։ Գիրքը նախատեսված է լրագրության, իրավագիտության, քաղաքագիտության և հանրային կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ԶԼՄ-ների գործունեության, մեդիա քաղաքականության և տեղեկատվական հասարակության զարգացման հարցերով։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է ՍՍՀՄ-ում գրադարանային գործի կանոնադրական հիմքերի և կազմակերպչական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով պետական գրադարանային համակարգի կառուցվածքը, գործունեության կարգավորումը և մշակութային քաղաքականության իրականացման մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է խորհրդային գրադարանային համակարգի իրավական և նորմատիվ դաշտը՝ ներառյալ գրադարանների ստեղծման, ֆինանսավորման, կառավարման և ֆոնդերի ձևավորման կանոնները։ Գրքում դիտարկվում են գրադարանների սոցիալական դերը՝ բնակչության կրթական մակարդակի բարձրացման, գաղափարական դաստիարակության և ընթերցանության խթանման համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային աշխատողների գործառույթներին, ընթերցողների սպասարկման ձևերին և գրադարանային ցանցի կենտրոնացված կառավարման սկզբունքներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև գրադարանային գործի զարգացման փուլերը ՍՍՀՄ-ում՝ ընդգծելով պետական վերահսկողության և միասնական ստանդարտների ներդրման նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է գրադարանագիտության պատմության, մշակութային քաղաքականության և տեղեկատվական համակարգերի ուսումնասիրության համար և օգտակար է գրադարանավարների, մշակութային ոլորտի մասնագետների և հետազոտողների համար։

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայկական պահանջատիրության ձևավորման, զարգացման և դրսևորման գործընթացներին սփյուռքում 1965–1975 թվականների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայոց ցեղասպանության պատմական հիշողության պահպանման, միջազգային հանրության ուշադրությունը հայկական հարցի նկատմամբ ակտիվացնելու և արդարության ու ճանաչման պահանջները քաղաքական ու հասարակական օրակարգում առաջ մղելու ուղղությամբ սփյուռքահայ համայնքների գործունեությունն է։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ 1965 թվականի՝ Հայոց ցեղասպանության 50-ամյակի հետ կապված հիշատակի միջոցառումներին և դրանց նշանակությանը հայկական պահանջատիրության հետագա զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սփյուռքահայ կազմակերպությունների, հասարակական ու քաղաքական կառույցների, մտավորականների և երիտասարդական շրջանակների գործունեությանը, ինչպես նաև տարբեր երկրներում պահանջատիրական գաղափարների տարածման և կազմակերպչական ձևերի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել հանրահավաքները, հիշատակի միջոցառումները, հրապարակային հայտարարությունները, մամուլի հրապարակումները, քաղաքական նախաձեռնությունները և միջազգային կառույցների ու օտարերկրյա հասարակությունների շրջանում իրազեկման աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև այն հարցը, թե ինչպես փոխվեց հայկական հարցի ընկալումը սփյուռքում տվյալ ժամանակահատվածում և ինչպիսի ազդեցություն ունեցան միջազգային քաղաքական իրադարձությունները, սփյուռքի ներքին զարգացումները և նոր սերնդի ակտիվացումը պահանջատիրական շարժման վրա։ 1970-ականների առաջին կեսը դիտարկվում է որպես մի շրջան, երբ հայկական պահանջատիրությունը աստիճանաբար ստացավ ավելի կազմակերպված և հրապարակային բնույթ՝ նախապատրաստելով հետագա տասնամյակների քաղաքական և հասարակական գործընթացները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր աղբյուր լինել սփյուռքահայ քաղաքական մտքի, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և հայկական հարցի միջազգայինացման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն հատկապես օգտակար է պատմաբանների, հայագետների, սփյուռքագետների, քաղաքական գործընթացների հետազոտողների, ինչպես նաև հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողների և ընթերցողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է էպիկական ստեղծագործություններում կերպարի ձևավորման սկզբունքների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և կառուցվածքային օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են այն հիմնական միջոցներն ու չափանիշները, որոնց միջոցով ձևավորվում է էպիկական հերոսի անհատականությունը, բացահայտվում նրա բնավորությունը, աշխարհընկալումը, գործողությունների շարժառիթները և դերը ստեղծագործության ընդհանուր համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարի և սյուժեի փոխկապակցվածությանը, հերոսի զարգացման ընթացքին, գործողությունների, հակամարտությունների, նկարագրությունների և հեղինակային բնութագրումների նշանակությանը։ Քննարկվում են նաև առասպելական, պատմական և ժողովրդական պատկերացումների ազդեցությունը էպիկական կերպարների ձևավորման վրա, հերոսի և հասարակության հարաբերությունները, ինչպես նաև ազգային մտածողության ու մշակութային արժեքների արտացոլումը կերպարային համակարգում։ Ուսումնասիրվում են կերպարի գեղարվեստական ամբողջականության ձևավորման եղանակները, խորհրդանշական հատկանիշների կիրառումը, հերոսի վարքագծի և բարոյական արժեքների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում էպիկական ավանդույթի զարգացման ընթացքում կերպարակերտման տարբեր մոտեցումներին և դրանց փոփոխություններին՝ պայմանավորված պատմական ու մշակութային միջավայրով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ էպիկական ստեղծագործության կառուցվածքը, հերոսի գեղարվեստական նշանակությունը և կերպարի միջոցով արտահայտվող գաղափարական ու մշակութային բովանդակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանագետների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Այս ստեղծագործությունը Հերման Հեսսեի «Տափաստանի Գայլը» վեպն է, որը ներկայացնում է մարդու ներքին երկփեղկվածության, ինքնության ճգնաժամի և հոգևոր որոնումների խորքային փիլիսոփայական ուսումնասիրություն։ Վեպի գլխավոր հերոս Հարի Հալլերը ապրում է ներքին հակասության մեջ՝ մի կողմից՝ քաղաքակրթված, ինտելեկտուալ մարդու կերպար, մյուս կողմից՝ վայրենի, միայնակ «գայլի» բնույթ, որը չի կարող հարմարվել հասարակության կանոններին։ Ստեղծագործությունը բացահայտում է մարդու հոգեբանական բազմաշերտությունը, օտարացման զգացումը և կյանքի իմաստի որոնումը ժամանակակից քաղաքային միջավայրում։ Հեղինակը համադրում է ռեալիստական պատումը և սիմվոլիկ, երազային տարրերը՝ ստեղծելով խոր հոգեբանական և փիլիսոփայական մթնոլորտ։ Վեպը նաև անդրադառնում է արվեստի, սիրո, ազատության և ինքնաճանաչման թեմաներին՝ ընթերցողին մղելով ինքնավերլուծության և ներքին աշխարհի վերագնահատման։

Религия

«Մի քանի մտերմական խորհրդածություններ կաթողիկե ուղղափառ հայոց տառապանքների մասին» աշխատությունը, ըստ վերնագրի, անդրադառնում է կաթողիկե դավանանքին պատկանող հայերի դժվարություններին և նրանց կրոնական ու հասարակական դրությանը։ Վերնագրում օգտագործված «մտերմական խորհրդածություններ» արտահայտությունը հուշում է, որ գիրքը կարող է ունենալ խոհական, մեկնաբանական կամ դիմումի բնույթ՝ ընթերցողին ներկայացնելով հեղինակային դիտարկումներ և մտահոգություններ։ Աշխատությունը կարող էր քննարկել հայ կաթողիկե համայնքի առջև ծառացած կրոնական, հասարակական կամ կազմակերպական խնդիրները, համայնքի անդամների փորձառությունները, եկեղեցական պատկանելության հարցերը և տարբեր կրոնական խմբերի միջև հարաբերությունները։ Հնարավոր է, որ հեղինակը փորձել է ներկայացնել համայնքի դժվարությունները, արտահայտել համակրանք կամ պաշտպանել որոշակի դիրքորոշում՝ հիմնավորելով այն կրոնական և բարոյական փաստարկներով։ Այդ պատճառով հրատարակությունը կարող է կարևոր լինել ոչ միայն որպես կրոնական գրականության նմուշ, այլև որպես 19-րդ դարի հայ համայնքային կյանքի, դավանաբանական տարաձայնությունների և հասարակական մտքի պատմության ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում ձևակերպվում հայ կաթողիկե համայնքի խնդիրների վերաբերյալ տեսակետները և ինչպես էին դրանք ներկայացվում հայերեն տպագիր գրականության միջոցով։ Միաժամանակ, վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել գրքում նկարագրված կոնկրետ իրադարձությունները, հիշատակված անձանց, հեղինակի դիրքորոշման մանրամասները կամ «տառապանքներ» բառով նկատի առնված հանգամանքները։ Այդ հարցերը պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հրատարակության ամբողջական տեքստը։