Նոր գրքեր: Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги. Арменика. Информационный указатель (1977, Մարտ, թիվ 3)

Литература

Գիրքը համախմբում է Հյուգոյի նշանավոր բանաստեղծությունները, որոնք արտացոլում են 19-րդ դարի ֆրանսիական հասարակական, քաղաքական և հոգևոր խնդիրները, մարդու ներքին զգացմունքները, սիրո, ազատության և արդարության թեմաները։ Հյուգոյի ստեղծագործություններում վառ երևում է ռոմանտիզմի ոճը, հուզականությունը և խորհրդանիշների միջոցով գաղափարների փոխանցումը։ Հիմնական թեմաները․ Ազատություն, արդարություն և սոցիալական խնդիրներ Սեր, կարեկցանք և մարդկային զգացմունքներ Արևելք և արևմուտք, պատմական ու մշակութային համադրություններ Մարդկային հոգու, կյանքի և գոյության փիլիսոփայություն Ռոմանտիզմի խորհրդանշաններ և գեղարվեստական փորձեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Հստակ և հուզառատ լեզու՝ խորքային գաղափարներով Միավորում է սոցիալական, սիրո և փիլիսոփայական թեմաները Հարմար է բանաստեղծության սիրահարների, գրականագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար Արժև է 19-րդ դարի ֆրանսիական գրականության զարգացման և ռոմանտիզմի ուսումնասիրության համար

Лингвистика

Հայերենի կետադրություն-ը լեզվաբանական և ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայերենում կետադրական նշանների կիրառման կանոնները, դրանց գործառույթները և ճիշտ օգտագործման սկզբունքները գրավոր խոսքում, աշխատությունում համակարգված ձևով բացատրվում են հիմնական կետադրական նշանները՝ ստորակետ, կետ, միջակետ, վերջակետ, գծիկ, փակագծեր, չակերտներ և այլ նշաններ, ինչպես նաև դրանց կիրառման տարբեր իրավիճակները պարզ և բարդ նախադասություններում, բարդ ստորադասական կառուցվածքներում և ուղղակի խոսքում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ կետադրությունը կարող է փոխել նախադասության իմաստը կամ ոճական երանգը, ընդգծվում են նաև հաճախ հանդիպող սխալները և դրանց ուղղման մեթոդները, միաժամանակ ներկայացվում են կետադրության ոճաբանական կողմերը՝ ինչպես այն նպաստում է խոսքի հստակությանը, տրամաբանությանը և ընթեռնելիությանը, աշխատությունը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց ուսանողների, ուսուցիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել իրենց գրավոր խոսքի մշակույթը և պահպանել լեզվական ճիշտ նորմերը։

География

Աշխատությունը նվիրված է համեմատական աշխարհագրության ուսումնասիրմանը՝ աշխարհագրական օբյեկտների, տարածքների և երևույթների համադրման միջոցով դրանց առանձնահատկություններն ու փոխադարձ տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Համեմատական աշխարհագրությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր երկրներ, տարածաշրջաններ և աշխարհագրական միջավայրեր ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին-առանձին, այլև դրանց ընդհանուր ու տարբերակիչ հատկանիշները դիտարկելու միջոցով։ Այս բնույթի դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել աշխարհագրական գիտելիքների համակարգման և ուսումնական գործընթացում տարածական մտածողության ձևավորման գործում։ Դրանց շրջանակում սովորողները կարող են ծանոթանալ մայրցամաքների, երկրների, ծովերի, լեռների, գետերի և այլ աշխարհագրական օբյեկտների բնութագրերին, ինչպես նաև հասկանալ բնական պայմանների, բնակչության տեղաբաշխման և մարդկային գործունեության միջև առկա կապերը։ Համեմատական մոտեցումը նպաստում է աշխարհագրական տեղեկությունների վերլուծությանը, տարածքների նմանությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը և տարբեր տարածաշրջանների առանձնահատկությունները համընդհանուր աշխարհագրական պատկերի մեջ դիտարկելուն։ Աշխարհագրության ուսուցումը կարևոր նշանակություն ունի շրջակա աշխարհի ճանաչման, բնական միջավայրի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնման և երկրների ու ժողովուրդների մասին պատկերացումների ձևավորման համար։ Դասագրքային ձևաչափը նախատեսված է նյութը ուսումնական նպատակներով ներկայացնելու և սովորողների աշխարհագրական գիտելիքներն աստիճանաբար զարգացնելու համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայալեզու կրթական գրականության, աշխարհագրության դասավանդման պատմության և հայ դպրոցում աշխարհագրական գիտելիքների տարածման ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության պատմությամբ, մանկավարժությամբ և հայերեն ուսումնական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Философия

Այս գիրքը նվիրված է մաթեմատիկական տեսության տրամաբանական և իմացաբանական վերլուծությանը՝ ուսումնասիրելով մաթեմատիկական գիտելիքի կառուցվածքը, ձևավորման սկզբունքները և հիմնավորման մեթոդները։ Աշխատանքում քննարկվում են մաթեմատիկական հասկացությունների բնույթը, տեսությունների կառուցման տրամաբանական հիմքերը, ապացուցման գործընթացները և մաթեմատիկական մտածողության առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են մաթեմատիկայի և փիլիսոփայության փոխկապակցվածության հարցերը, գիտական գիտելիքի զարգացման մեխանիզմները և մաթեմատիկական համակարգերի ճանաչողական նշանակությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, փիլիսոփաների, տրամաբանության մասնագետների, գիտության մեթոդաբանությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

ՉՀ ձեռնարկատիրությունը (չպլանային/շուկայական ձեռնարկատիրություն՝ երբեմն դպրոցական գրականության մեջ օգտագործվում է որպես «չհիմնադիր պետական վերահսկողությամբ» կամ ազատ ձեռնարկատիրության ձև) տնտեսագիտական հասկացություն է, որը բնութագրում է այն գործունեությունը, երբ արտադրությունն ու բիզնեսը իրականացվում են հիմնականում շուկայի օրենքների՝ առաջարկի և պահանջարկի հիման վրա, առանց կենտրոնացված պետական պլանավորման ուղղակի ղեկավարության։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ ձեռնարկատերը ինքնուրույն է որոշում՝ ինչ արտադրել, ինչպես արտադրել և ում համար արտադրել՝ կրելով տնտեսական ռիսկերը և պատասխանատվությունը։ Այս համակարգում կարևոր դեր ունեն մասնավոր սեփականությունը, մրցակցությունը և ազատ գների ձևավորումը։ Ձեռնարկատիրությունը զարգանում է շուկայի պահանջարկին համապատասխան, և հաջողությունը կախված է արդյունավետ կառավարման, նորարարության և ճիշտ բիզնես որոշումների ընդունումից։ ՉՀ ձեռնարկատիրության պայմաններում պետությունը սովորաբար կատարում է կարգավորող դեր՝ ապահովելով օրենքների պահպանումը, մրցակցության պաշտպանությունը և տնտեսական կայունությունը, սակայն չի միջամտում բիզնեսի ամենօրյա կառավարմանը։ Այս ձևը խթանում է նախաձեռնողականությունը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և տնտեսական աճը, սակայն կարող է բերել նաև սոցիալական անհավասարության և շուկայական տատանումների։ Այսպիսով, ՉՀ ձեռնարկատիրությունը համարվում է շուկայական տնտեսության հիմնական ձևերից մեկը, որտեղ տնտեսական գործունեությունը հիմնված է ազատ ընտրության և մրցակցության սկզբունքների վրա։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հայերեն նոր բառերի ձևավորման և գործածության առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով բառարանագրական նյութի վրա, և ընդգծում է լեզվի բառապաշարային համակարգի շարունակական թարմացման գործընթացները։ Նշվում է, որ նոր բառերի առաջացումը պայմանավորված է հասարակական կյանքի արագ փոփոխություններով, գիտատեխնիկական զարգացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածման և մշակութային նոր իրողությունների ի հայտ գալու անհրաժեշտությամբ։ Վերլուծվում է, որ նոր բառերը կարող են ձևավորվել տարբեր եղանակներով՝ բառակազմական միջոցներով (ածանցում, բարդացում), իմաստային նորացմամբ, ինչպես նաև օտարաբանությունների փոխառությամբ և դրանց հարմարեցմամբ հայերենի հնչյունաբանական ու ձևաբանական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառարանագրական աղբյուրների դերին, որոնք ապահովում են նոր բառերի գրանցումը, նորմատիվացումը և գործառական նկարագրությունը՝ հնարավորություն տալով հետևել դրանց տարածվածությանը և կայունացման աստիճանին։ Նշվում է նաև, որ որոշ նոր բառեր արագորեն ինտեգրվում են ակտիվ բառապաշարին, մինչդեռ մյուսները մնում են սահմանափակ կիրառության կամ ժամանակավոր բնույթի միավորներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հայերենի նոր բառապաշարը կենդանի և դինամիկ համակարգ է, որի զարգացումը արտացոլում է ժամանակակից հասարակության սոցիալ-մշակութային և տեխնոլոգիական փոփոխությունները։