Նոր գրքեր: Հայաստան: (Ինֆորմացիոն ցանկ) = Новые книги: Арменика: (Информационный указатель)

История

Գրքի հիմնական նպատակն է ցույց տալ հայ ժողովրդի պատմական զարգացման շարունակականությունը՝ ընդգծելով այն պահերը, երբ դժվար պայմաններում հնարավոր է եղել հասնել կարևոր արդյունքների կամ հաղթահարել ճգնաժամեր։ Հեղինակը ներկայացնում է հաղթանակները ոչ միայն որպես ռազմական հաղթարշավներ, այլ նաև որպես պետականաշինության, ինքնության պահպանման, գիտական և մշակութային առաջընթացի արդյունք։ Աշխատության կառուցվածքում հաճախ կիրառվում է թեմատիկ մոտեցում․ տարբեր բաժիններում կարող են ներկայացվել առանձին ժամանակաշրջաններ կամ ոլորտներ, որտեղ ընդգծվում են հաջողված գործընթացները։ Այդ ձևաչափը թույլ է տալիս ընթերցողին տեսնել ոչ միայն առանձին դեպքեր, այլ նաև ընդհանուր պատմական տրամաբանություն՝ ինչպես են ձևավորվել և զարգացել այդ ձեռքբերումները։ Գրքում կարևոր շեշտադրում է դրվում նաև ազգային ինքնագիտակցության և պատմական հիշողության պահպանման վրա։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ հաղթանակները միայն անցյալի փաստեր չեն, այլ նաև արժեքային հիմք՝ ներկայի և ապագայի համար։ Այդ պատճառով նյութը հաճախ ունի նաև կրթական և դաստիարակչական ուղղվածություն։ Լեզվական առումով աշխատությունը գրված է պարզ և մատչելի ոճով, ինչը հնարավորություն է տալիս այն ընթերցել լայն լսարանի համար։ Միևնույն ժամանակ պահպանվում է գիտական-վերլուծական մոտեցում, հատկապես երբ ներկայացվում են պատմական փաստեր կամ գնահատականներ։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է Սիամանթոյի պոեզիայի պատկերային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նրա բանաստեղծական աշխարհի հիմնական պատկերները, խորհրդանիշները, գեղարվեստական միջոցները և դրանց փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն առանձնահատուկ պատկերային մտածողությունն է, որի միջոցով բանաստեղծը պատմական ողբերգությունը, ազգային ցավը, մարդկային տառապանքը, պայքարը, հույսը և ազատության ձգտումը վերածում է ուժեղ հուզական ու տեսողական պատկերների։ Սիամանթոյի ստեղծագործական համակարգում պատկերը պարզապես զարդարող գեղարվեստական միջոց չէ, այլ գաղափարի և զգացմունքի արտահայտման հիմնական ձևերից մեկը։ Նրա բանաստեղծական խոսքում հաճախ հանդիպող տեսարանները կառուցվում են ընդգծված հակադրությունների, դինամիկ գործողությունների և հզոր խորհրդանշական ընդհանրացումների միջոցով, ինչի շնորհիվ անհատական կամ պատմական իրադարձությունը ձեռք է բերում համամարդկային նշանակություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Սիամանթոյի պոեզիայի հիմնական թեմատիկ պատկերային խմբերը՝ հայրենիքը, ժողովուրդը, բռնությունը, մահը, պայքարը, վրեժը, ազատությունը, հույսը և վերածնունդը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տառապանքի և մահվան պատկերներին, որոնք նրա ստեղծագործություններում հաճախ ներկայացվում են ոչ միայն որպես մարդկային ողբերգության նկարագրություն, այլև որպես պատմական հիշողության և ազգային ճակատագրի խորհրդանիշ։ Տառապող մարդու կերպարը կարող է վերածվել ամբողջ ժողովրդի ընդհանրացված կերպարի, իսկ առանձին ողբերգական տեսարանը՝ ազգային աղետի գեղարվեստական խորհրդանիշի։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բնության պատկերների ուսումնասիրությունը։ Բնությունը Սիամանթոյի մոտ հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդկային ապրումների արձագանքող միջավայր կամ գաղափարական հակադրության դաշտ։ Լույսի և խավարի, ցերեկի և գիշերվա, կյանքի և մահվան, լռության և ճիչի հակադրությունները կարող են ձևավորել բանաստեղծական աշխարհի ներքին լարվածությունը։ Նման հակադրությունները ոչ միայն նկարագրական նշանակություն ունեն, այլև արտահայտում են բարոյական և հոգեբանական արժեքների բախում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գույնի և լուսային պատկերների կիրառությանը։ Լույսը կարող է կապվել կյանքի, հույսի, ազատության կամ հոգևոր հաղթանակի գաղափարների հետ, մինչդեռ խավարը կարող է խորհրդանշել աղետը, բռնությունը, մահը և հուսահատությունը։ Այսպիսի պատկերների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանաստեղծի գեղարվեստական մտածողության ներքին տրամաբանությունը։ Սիամանթոյի պատկերային համակարգում կարևոր են նաև ձայնային և շարժման պատկերները։ Ճիչը, լացը, աղաղակը, լռությունը, հարվածը, քայլը կամ պայքարը հաճախ ստանում են ոչ միայն բառացի, այլև խորհրդանշական նշանակություն՝ ստեղծելով բանաստեղծական տեսարանի բարձր լարվածություն։ Դինամիկ բայերի և գործողությունների առատությունը կարող է բանաստեղծական տեքստը դարձնել տեսանելի և գրեթե բեմական՝ ընթերցողին ներգրավելով նկարագրվող իրադարձության մեջ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոխաբերությունների, համեմատությունների, մակդիրների, անձնավորումների և խորհրդանիշների քննությունը։ Սիամանթոյի լեզվական պատկերները հաճախ կառուցված են ուժեղ զգացմունքային հակադրությունների և ընդհանրացումների վրա, որոնց միջոցով կոնկրետ երևույթը վերածվում է գաղափարական խորհրդանիշի։ Այդպիսի գեղարվեստական միջոցների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես է բանաստեղծական լեզուն ստեղծում պատմական հիշողության և ազգային ինքնագիտակցության հատուկ տարածք։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մարդու և ժողովրդի կերպարների փոխհարաբերությունը։ Անհատական հերոսը Սիամանթոյի պոեզիայում հաճախ ներկայացվում է որպես հավաքական ճակատագրի կրող, իսկ ժողովուրդը՝ որպես պատմական փորձության ենթարկվող, սակայն պայքարելու և վերածնվելու ներուժ ունեցող ամբողջություն։ Այս մոտեցումը նպաստում է բանաստեղծության պատկերային համակարգի ընդլայնմանը՝ անհատական ապրումը կապելով ազգային և համամարդկային գաղափարների հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև Սիամանթոյի բանաստեղծական պատկերների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Նրա տեքստերում հաճախ կարելի է նկատել պատկերների հաջորդական կուտակում, աստիճանական ուժեղացում, կրկնություն և հակադրություն, որոնք ստեղծում են հուզական բարձր ինտենսիվություն։ Այդպիսի կառուցվածքը հատկապես կարևոր է ողբերգական և մարտական թեմաների ներկայացման ժամանակ, երբ բանաստեղծական խոսքը ձգտում է ոչ միայն նկարագրել, այլև ցնցել և բարոյական արձագանք առաջացնել ընթերցողի մեջ։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է Սիամանթոյի պոեզիայի գեղարվեստական աշխարհի ամբողջական ընկալման հնարավորությամբ։ Պատկերային համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ նրա բանաստեղծական լեզուն, խորհրդանշական մտածողությունը, ազգային և համամարդկային գաղափարների արտահայտման ձևերը և պատմական իրականության գեղարվեստական վերափոխման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Սիամանթոյի պոեզիայի պատկերային համակարգը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գեղարվեստական ամբողջություն, որտեղ տեսողական, զգայական, խորհրդանշական և հռետորական պատկերները միավորվում են՝ ստեղծելով ուժեղ դրամատիկ ու գաղափարական լիցք ունեցող բանաստեղծական աշխարհ։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է հետծննդյան շրջանում անեմիայով և թարախային-սեպտիկ բարդություններով հիվանդների մոտ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթմամբ մշակված սեփական արյան աուտոտրանսֆուզիայի ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ իմունաբանական ցուցանիշների և արյան բջիջներում իոնափոխադրական գործընթացների փոփոխությունների գնահատման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հետծննդյան շրջանի բարդությունների, անեմիայի և վարակաբորբոքային գործընթացների պայմաններում օրգանիզմում առաջացող հոմեոստազի խանգարումները, իմունային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները և արյան բջիջների թաղանթային ու իոնափոխադրական մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուլտրամանուշակագույն ճառագայթմամբ մշակված արյան կրկնակի ներարկման հնարավոր ազդեցությանը իմունային պատասխանի տարբեր օղակների, արյան բջիջների ֆունկցիոնալ վիճակի և բջջային թաղանթներով իոնների տեղափոխման գործընթացների վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են բուժական միջամտության ազդեցության հետ կապված լաբորատոր և իմունոլոգիական ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր կապը հիվանդների ընդհանուր կլինիկական վիճակի և վերականգնման ընթացքի հետ։ Վերլուծության միջոցով փորձ է արվում գնահատել տվյալ մեթոդի կիրառման նպատակահարմարությունը որպես համալիր բուժման լրացուցիչ ուղղություն՝ հաշվի առնելով հետծննդյան շրջանի առանձնահատկությունները, վարակային բարդությունների ընթացքը և անեմիայի առկայությունը։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հետծննդյան վարակաբորբոքային վիճակների ժամանակ իմունային և բջջային ֆունկցիաների փոփոխությունների ուսումնասիրման, ինչպես նաև օրգանիզմի պաշտպանական և հոմեոստատիկ մեխանիզմների վրա բուժական ազդեցությունների գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հեմատոլոգիայի, իմունոլոգիայի, մանկաբարձության, գինեկոլոգիայի, կլինիկական բժշկության և պաթոֆիզիոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան բժշկական ուղղությունների ուսանողների համար։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է ծերացման գործընթացի սոցիալական և հոգեբանական առանձնահատկությունների, տարեց մարդկանց կյանքի պայմանների և նրանց կարիքներին համապատասխան սպասարկման կազմակերպման խնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանում։ Վերլուծվում են տարեց անձանց հոգեբանական վիճակի, սոցիալական ակտիվության, ընտանեկան և հասարակական հարաբերությունների, կենսակերպի ու կյանքի որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարիքային փոփոխությունների սոցիալական ընկալմանը, հասարակության մեջ տարեց մարդու դիրքին, միայնության, սոցիալական մեկուսացման, հաղորդակցության և շրջապատի աջակցության նշանակությանը։ Քննարկվում են ընտանիքի, համայնքի և սոցիալական հաստատությունների դերերը տարեց մարդկանց բարեկեցության ապահովման, նրանց ինքնուրույնության պահպանման և հասարակական կյանքում ներգրավվածության խթանման գործում։ Ուսումնասիրվում են տարեցների տարբեր խմբերի կարիքների գնահատման և դրանց հիման վրա սոցիալական ծառայությունների տարբերակված կազմակերպման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով անձի տարիքը, սոցիալական վիճակը, կենսապայմանները, ինքնուրույնության աստիճանը և անհատական պահանջները։ Անդրադարձ է կատարվում տնային և հաստատությունների միջոցով իրականացվող սպասարկման ձևերին, սոցիալական աջակցության մեխանիզմներին, մասնագիտական ծառայությունների մատուցման կազմակերպմանը և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցման կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է ծառայությունները համապատասխանեցնել տարեց անձանց իրական կարիքներին և նպաստել նրանց կյանքի որակի բարելավմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել Հայաստանում ծերացման սոցիալ-հոգեբանական խնդիրների և տարեցների սոցիալական սպասարկման համակարգի զարգացման հնարավոր ուղղությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սոցիալական աշխատողների, հոգեբանների, սոցիոլոգների, տարեցների սպասարկման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Другие предметы

կարևորագույն գիտական և կիրառական աշխատություն, որը մանրամասնորեն անդրադառնում է կենսաբանական, առողջապահական և շրջակա միջավայրի ապահովության հիմնարար խնդիրներին։ Այս աշխատությունը ներկայացնում է համապարփակ գիտելիքներ կենսագործունեության անվտանգության տեսանկյունից՝ ընդգրկելով ինչպես նորմատիվ-իրավական հիմքերը, այնպես էլ տեխնիկական, բժշկական և կազմակերպչական միջոցները՝ կենսաբանական վտանգների կանխարգելման, վերահսկման և վերացման համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային շարժախաղերի կիրառությանը նախադպրոցական տարիքի երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացում՝ ընդգծելով դրանց մանկավարժական, առողջարարական և մշակութային նշանակությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ազգային խաղերի առանձնահատկությունները՝ շարժողական ակտիվության խթանում, կոորդինացիայի զարգացում, արագ կողմնորոշում և թիմային համագործակցության ձևավորում, որոնք նպաստում են երեխաների ֆիզիկական և հոգեբանական զարգացմանը։ Գրքում դիտարկվում են հայկական ավանդական շարժախաղերի տեսակները, դրանց կառուցվածքը, կանոնները և կիրառման ձևերը մանկապարտեզային միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղերի դաստիարակչական ներուժին՝ հայրենասիրական զգացմունքների ձևավորում, ազգային ինքնության փոխանցում և սոցիալական հմտությունների զարգացում։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև մեթոդական մոտեցումներ՝ խաղերի կազմակերպման, տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխանեցման և ուսումնական գործընթացում ինտեգրման համար։ Աշխատությունը կարևոր է նախադպրոցական մանկավարժների, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների և մեթոդիստների համար՝ առաջարկելով արդյունավետ միջոցներ երեխաների առողջ և համակողմանի զարգացման ապահովման նպատակով։