Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ (1987, Մարտ, թիվ 3)

История

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի համար միջազգային մանդատի գաղափարին և դրա շուրջ ձևավորված քաղաքական ու դիվանագիտական քննարկումներին՝ հատկապես Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ստեղծված միջազգային նոր իրավիճակի պայմաններում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն քաղաքական պատկերացումն է, որի համաձայն Հայաստանը պետք է անցներ միջազգային հովանավորության կամ կառավարման հատուկ համակարգի ներքո՝ նպատակ ունենալով ապահովել երկրի անվտանգությունը, պետական կառույցների կայացումը, տարածքային ամբողջականությունը և բնակչության պաշտպանությունը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել մանդատի գաղափարի առաջացման պատմական նախադրյալները, որոնք ձևավորվեցին Օսմանյան կայսրության պարտությունից, կայսրության փլուզումից և Հայկական հարցի միջազգային քաղաքականության օրակարգում նոր փուլ մտնելուց հետո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ պատերազմի ավարտից հետո Հայաստանի ապագայի հարցը քննարկվում էր ոչ միայն հայ քաղաքական և հասարակական շրջանակներում, այլև հաղթող տերությունների, միջազգային կազմակերպությունների և դիվանագիտական շրջանակների մակարդակներում։ Մանդատային համակարգը դիտարկվում է որպես այդ ժամանակաշրջանի միջազգային քաղաքականության գործիք, որի միջոցով նախատեսվում էր որոշ տարածքների կառավարումն ու պետականաշինության գործընթացը վստահել ավելի զարգացած պետություններին՝ մինչև տեղական կառավարման լիարժեք ինքնուրույնության հասնելը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի նկատմամբ մանդատ ստանձնելու հնարավոր թեկնածուների և նրանց քաղաքական շահերի ուսումնասիրությունը։ Այդ համատեքստում կարող են քննարկվել ԱՄՆ-ի, եվրոպական տերությունների և այլ միջազգային դերակատարների դիրքորոշումները, ինչպես նաև այն պատճառները, որոնք ազդեցին Հայաստանի մանդատի գաղափարի իրականացման հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի անվտանգության խնդրին, սահմանների որոշմանը, հայ փախստականների և ցեղասպանությունից վերապրածների պաշտպանության հարցերին, տնտեսական վերականգնմանը և պետական կառավարման ինստիտուտների ձևավորմանը։ Մանդատի կողմնակիցների տեսանկյունից միջազգային հովանավորությունը կարող էր դիտարկվել որպես Հայաստանի պետականության ամրապնդման և արտաքին վտանգներից պաշտպանության միջոց, մինչդեռ դրա հակառակորդները կարող էին մտահոգություններ ունենալ ինքնիշխանության սահմանափակման, ֆինանսական ծախսերի և տարածաշրջանային քաղաքական բարդությունների վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր աղբյուրագիտական ուղղություն կարող են կազմել դիվանագիտական փաստաթղթերը, միջազգային համաժողովների նյութերը, քաղաքական գործիչների հայտարարությունները, մամուլի հրապարակումները և Հայաստանի ապագայի վերաբերյալ միջազգային քննարկումները։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր ձևավորվում Հայաստանի նկատմամբ միջազգային պատասխանատվության գաղափարը և ինչպիսի քաղաքական ու իրավական սահմանափակումների էր այն բախվում։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև Սևրի պայմանագրի, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային կարգավիճակի և ԱՄՆ-ի կողմից Հայաստանի մանդատը ստանձնելու վերաբերյալ քննարկումների ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ այն թույլ է տալիս գնահատել, թե ինչու այդ նախագիծը չվերածվեց երկարաժամկետ գործող միջազգային կառավարման համակարգի և ինչպես հետագա աշխարհաքաղաքական զարգացումները փոխեցին Հայաստանի հարցի միջազգային ընկալումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել Հայկական հարցի, Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո միջազգային հարաբերությունների, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության, դիվանագիտության պատմության և միջազգային իրավունքի պատմության մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Հայաստանի համար միջազգային մանդատի գաղափարի քաղաքական էությունը, դրա առաջացման պատճառները, միջազգային դերակատարների դիրքորոշումները և իրականացման խոչընդոտները՝ այն դիտարկելով Առաջին աշխարհամարտից հետո ձևավորված միջազգային համակարգի և Հայկական հարցի լայն համատեքստում։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և զարգացման տեսական ու իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հասարակական և պետական ինստիտուտների փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են քաղաքացիական հասարակության հասկացության բովանդակությունը, դրա վերաբերյալ իրավագիտական և հասարակագիտական հիմնական մոտեցումները, ինչպես նաև պետության, անհատի և հասարակական միավորումների միջև հարաբերությունների կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավական պետության և քաղաքացիական հասարակության փոխկապակցվածությանը, մարդու իրավունքների ու ազատությունների իրավական երաշխիքներին, հասարակական մասնակցության ձևերին և պետական իշխանության նկատմամբ հանրային վերահսկողության ինստիտուցիոնալ հնարավորություններին։ Դիտարկվում է հասարակական կազմակերպությունների, մասնագիտական և այլ կամավոր միավորումների, զանգվածային լրատվության միջոցների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների ու քաղաքացիական նախաձեռնությունների տեղը հասարակական հարաբերությունների համակարգում։ Քննության են առնվում միավորումների ազատության, խոսքի և տեղեկատվության ազատության, հանրային որոշումների ընդունմանը մասնակցության և իրավական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությունը քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների գործունեության համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական և օրենսդրական կարգավորումների վերլուծությունը՝ բացահայտելու դրանց դերը քաղաքացիական նախաձեռնությունների իրականացման, հասարակական կազմակերպությունների գործունեության և պետություն-հասարակություն հարաբերությունների իրավական կազմակերպման գործում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն ինստիտուցիոնալ և իրավական խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել հասարակական մասնակցության արդյունավետությունը կամ դժվարացնել քաղաքացիական կառույցների կայացումը։ Կարևորվում են իրավական մշակույթի, իրավագիտակցության և քաղաքացիների հասարակական ակտիվության փոխադարձ կապերը, քանի որ միայն իրավական նորմերի առկայությունը ինքնին չի ապահովում քաղաքացիական հասարակության լիարժեք գործունեությունը։ Տեսական մոտեցումների և Հայաստանի իրավական միջավայրի համադրումը հնարավորություն է տալիս համակարգելու քաղաքացիական հասարակության զարգացման հիմնական նախադրյալները և գնահատելու դրա ինստիտուտների գործունեության իրավական պայմանները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է քաղաքացիական հասարակության և պետության հարաբերությունների իրավական բնույթի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ այն դիտարկելով սահմանադրական կարգի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային մասնակցության տեսանկյուններից։

История

Այս պնդումը վերաբերում է Վաղարշապատի (Էջմիածնի) պատմաաշխարհագրական տեղադրության և շարունակական բնակեցման հարցին։ Ընդհանուր պատմական և հնագիտական տվյալների համաձայն՝ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածինը գտնվում են իրենց հիմնական պատմական տարածքում, որը համարվում է Հայաստանի հնագույն բնակեցված կենտրոններից մեկը։ Վաղարշապատը եղել է Հայաստանի հին մայրաքաղաքներից և կրոնական կենտրոններից մեկը, իսկ Էջմիածնի Մայր տաճարի հիմնադրումը ավանդաբար կապվում է IV դարի սկզբի քրիստոնեացման շրջանի հետ։ Հնագիտական ուսումնասիրությունները և պատմական աղբյուրները վկայում են, որ այդ տարածքը շարունակաբար բնակեցված է եղել տարբեր դարաշրջաններում՝ չնայած երբեմն տեղի ունեցած ավերածություններին և քաղաքական փոփոխություններին։ Միևնույն ժամանակ, պատմական քաղաքների տարածքային կառուցվածքը ժամանակի ընթացքում կարող էր ենթարկվել որոշ տեղային փոփոխությունների՝ կապված բնական, սոցիալական և քաղաքաշինական գործոնների հետ, սակայն հիմնական կենտրոնական միջուկը պահպանել է իր դիրքը։ Այսպիսով, կարելի է ասել, որ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր կենտրոնը գտնվում են իրենց պատմական ձևավորման հիմնական վայրում՝ ունենալով շարունակական պատմամշակութային ներկայություն նույն տարածաշրջանում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունների, առանձնահատկությունների և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը Ղաջարական դինաստիայի առաջին երեք տիրակալների՝ Աղա Մոհամմադ խան Ղաջարի, Ֆաթհ Ալի շահի և Մոհամմադ շահի կառավարման ժամանակաշրջանում։ Քննարկվում են XVIII դարի վերջի և XIX դարի առաջին կեսի Իրանի միջազգային հարաբերությունները, տարածաշրջանային քաղաքականության ձևավորումը և հարևան պետությունների հետ դիվանագիտական ու ռազմական փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի և Մեծ Բրիտանիայի հետ Իրանի հարաբերություններին, Հարավային Կովկասում ազդեցության համար մղվող պայքարին, ռուս-պարսկական պատերազմներին և դրանց հետևանքով կնքված Գյուլիստանի ու Թուրքմենչայի պայմանագրերի քաղաքական և տարածքային հետևանքներին։ Ուսումնասիրվում են նաև Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունները, եվրոպական տերությունների ազդեցության ընդլայնումը և Իրանի արտաքին քաղաքականության վրա ներքին քաղաքական ու տնտեսական գործոնների ներգործությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Ղաջարական Իրանի դիվանագիտական ռազմավարության, միջազգային դիրքի փոփոխությունների և տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական զարգացումների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, իրանագետների, արևելագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և Մերձավոր Արևելքի ու Հարավային Կովկասի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքացիական շինարարության զարգացման հիմնական ուղղությունների, առկա հիմնախնդիրների և երկարաժամկետ հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնակելի, հասարակական և սոցիալական նշանակության շենքերի կառուցման ոլորտի զարգացումն է՝ տնտեսական, քաղաքաշինական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական գործոնների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Քննվում են շինարարության ոլորտի զարգացման նախադրյալները, ներդրումային ակտիվության նշանակությունը, շինարարական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետությունը, նյութատեխնիկական ապահովումը և շինարարական արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակարանային շինարարության պահանջարկին, քաղաքային բնակավայրերի ընդլայնման և վերակառուցման խնդիրներին, հասարակական ենթակառուցվածքների զարգացմանը և տարածքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակակից շինարարական տեխնոլոգիաների, նոր նյութերի, էներգաարդյունավետ լուծումների և նախագծման նոր մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ շենքերի որակի, հուսալիության և շահագործման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սեյսմակայուն շինարարության խնդիրը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բնական պայմանները և կառուցվող ու վերակառուցվող շենքերի անվտանգության նկատմամբ ներկայացվող պահանջների նշանակությունը։ Դիտարկվում են նաև քաղաքաշինական պլանավորման, հողօգտագործման, ինժեներական և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման փոխհարաբերությունները, քանի որ քաղաքացիական շինարարության կայուն զարգացումը պայմանավորված է տարածքային պլանավորման ամբողջական համակարգով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել շինարարության ֆինանսավորման, ներդրումային ծրագրերի իրականացման, ոլորտի մասնագիտական ներուժի և շինարարական կազմակերպությունների մրցունակության խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնապահպանական պահանջների, շենքերի էներգաարդյունավետության, քաղաքային միջավայրի որակի և կառուցապատման ընթացքում մշակութային ու ճարտարապետական արժեքների պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարության տնտեսագիտության, քաղաքաշինության, շինարարական տեխնոլոգիաների և տարածքային զարգացման մոտեցումները՝ քաղաքացիական շինարարության արդյունավետ, անվտանգ և երկարաժամկետ զարգացման հնարավոր ուղղությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։