Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги юным (1986, Փետրվար, թիվ 2)

Экономика

Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպությունը միջազգային տնտեսական կազմակերպություն է, որի նպատակն է խթանել անդամ երկրների տնտեսական աճը, ֆինանսական կայունությունը, առևտրի զարգացումը և սոցիալական բարեկեցությունը։ Այն հայտնի է որպես Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպություն (OECD) և միավորում է զարգացած և զարգացող մի շարք երկրներ, որոնք համագործակցում են տնտեսական քաղաքականությունների համադրության և փորձի փոխանակման միջոցով։ Կազմակերպությունը զբաղվում է մակրոտնտեսական վերլուծություններով, հարկային քաղաքականության ուսումնասիրությամբ, կրթության, աշխատանքի շուկայի և շրջակա միջավայրի քաղաքականությունների գնահատմամբ։ OECD-ի հիմնական դերը միջազգային չափանիշների ձևավորումն է և անդամ երկրների միջև լավագույն փորձի տարածումը՝ նպաստելով արդյունավետ կառավարմանը և կայուն զարգացմանը։ Այն նաև հրապարակում է վիճակագրական տվյալներ, տնտեսական կանխատեսումներ և զեկույցներ, որոնք լայնորեն օգտագործվում են պետական քաղաքականության մշակման և գիտական հետազոտությունների մեջ։ OECD-ի գործունեությունը նպաստում է գլոբալ տնտեսության համագործակցության խորացմանը և տնտեսական քաղաքականությունների համահունչ զարգացմանը տարբեր երկրներում։

Медицина

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենդանիների դաբաղի ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը 2016 թվականին պաշտպանված է որպես անասնաբուժական գիտությունների թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Անասնաբուժություն» մասնագիտությամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել դաբաղի դեմ կիրառվող ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետությունը Հայաստանի պայմաններում և բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել կենդանիների պաշտպանվածության մակարդակի վրա։ Դաբաղը բարձր վարակելիությամբ կենդանիների հիվանդություն է, ուստի դրա կանխարգելումը կարևոր նշանակություն ունի անասնապահության, կենդանիների առողջության և գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական կայունության համար։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները, վիրուսի տարբեր տիպերի շրջանառությունը, կենդանիների իմունային արձագանքը և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման արդյունավետությունը։ Հայաստանի համար թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանային համաճարակաբանական իրավիճակի պատճառով․ հարևան տարածքներից վարակների ներթափանցման վտանգը կարող է պահանջել շարունակական անասնաբուժական վերահսկողություն և կանխարգելիչ միջոցառումների համակարգված իրականացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հակադաբաղային պատվաստանյութերի իմունոգեն հատկությունների գնահատումը։ Հայաստանի պայմաններում կիրառված բազմավալենտ պատվաստանյութի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում գնահատվել է դրա իմունոգենությունը՝ հաշվի առնելով վիրուսի տարբեր տիպերի նկատմամբ կենդանիների պաշտպանվածության ձևավորումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել պատվաստումից հետո ձևավորվող իմունային պատասխանի մակարդակը, դրա պահպանման տևողությունը և տարբեր պայմաններում կանխարգելիչ միջոցների արդյունքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պատվաստանյութի և շրջանառվող վիրուսային շտամների համապատասխանությանը, քանի որ վիրուսի հակագենային առանձնահատկությունները կարող են ազդել կանխարգելիչ միջոցի արդյունավետության վրա։ Հայաստանի տարածքում նախկինում արձանագրված դեպքերի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել նման համապատասխանության կարևորությունը, մասնավորապես՝ 1998 թվականին շրջանառված A տիպի վիրուսի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել նաև կենդանիների տեղաշարժի, սեզոնայնության, անասնապահության կազմակերպման և հարակից տարածքների համաճարակաբանական իրավիճակի ազդեցությունը դաբաղի կանխարգելման համակարգի վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի կանխարգելիչ միջոցառումների համալիր բնույթը, քանի որ պատվաստումը պետք է դիտարկվի անասնաբուժական հսկողության, հիվանդության վաղ հայտնաբերման և այլ հակահամաճարակային միջոցների հետ փոխկապակցված։ ՀՀ-ում գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման պետական համակարգում դաբաղի դեմ պատվաստումները ներառվել են կանխարգելիչ միջոցառումների շարքում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել դաբաղի դեմ կանխարգելիչ ծրագրերի կատարելագործման, պատվաստումների արդյունավետության գնահատման, կենդանիների իմունային պաշտպանության բարձրացման և հիվանդության տնտեսական վնասների նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի Հանրապետությունում դաբաղի նկատմամբ կայուն անասնաբուժական կանխարգելման համակարգի ձևավորման և կենդանիների առողջության պահպանման տեսանկյունից՝ համադրելով պատվաստման արդյունավետության, համաճարակաբանական վերահսկողության և տարածաշրջանային ռիսկերի գնահատման խնդիրները։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է երկվորյակների առասպելական մոտիվին և դրա տարբեր դրսևորումներին հայ վիպական ավանդության համակարգում՝ այն դիտարկելով որպես հնագույն միթոլոգիական շերտերից եկող համամարդկային գաղափար, որը հայ բանահյուսության մեջ ստացել է յուրահատուկ ձևավորում։ Նյութում վերլուծվում են այն վիպական սյուժեները, որտեղ երկվորյակ կերպարները հանդես են գալիս որպես հակադիր կամ փոխլրացնող սկզբունքների կրողներ՝ արտահայտելով քաոսի և կարգի, ուժի և խելքի, կյանքի և մահվան հակադրությունների խորհրդանշական միասնություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական և դիցաբանական շերտերին, որոնց միջոցով երկվորյակների մոտիվը կապվում է հերոսական վիպերգերի կառուցվածքի, ծագման առասպելների և ցեղային ինքնության ձևավորման հետ։ Քննարկվում են նաև համեմատական զուգահեռները հնդեվրոպական այլ ավանդույթների հետ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է այս մոտիվը վերափոխվել և հարմարվել տեղական մշակութային միջավայրին՝ պահպանելով իր հիմնական իմաստաբանական առանցքը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ հայ վիպական ավանդության մեջ երկվորյակների առասպելը ոչ միայն պատմողական մոտիվ է, այլ նաև աշխարհընկալման համակարգ, որը արտահայտում է մարդու, համայնքի և տիեզերքի հարաբերությունների մասին խորքային պատկերացումներ։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Բյուզանդական կայսրության միջև պատմական, քաղաքական, ռազմական, կրոնական և մշակութային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են երկու կողմերի հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը, Հայաստանի աշխարհաքաղաքական նշանակությունը Բյուզանդական կայսրության համար, ինչպես նաև տարածաշրջանում ազդեցության և իշխանության համար ընթացող պայքարի առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայկական իշխանական տոհմերի և բյուզանդական իշխանությունների փոխհարաբերություններին, ռազմական համագործակցությանը և հակամարտություններին, հայկական տարածքների նկատմամբ կայսրության քաղաքականությանը, ինչպես նաև հայերի ներգրավվածությանը բյուզանդական պետական և ռազմական կառույցներում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև կրոնական և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ հայ և բյուզանդական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունները, դավանաբանական տարաձայնությունները և մշակութային կապերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան Հայաստանի և Բյուզանդական կայսրության փոխկապակցված պատմության մասին՝ ընդգծելով այդ հարաբերությունների ազդեցությունը Հայաստանի քաղաքական դիրքի, տարածքային փոփոխությունների և տարածաշրջանային զարգացումների վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, բյուզանդագետների, հայագետների, միջազգային հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և միջնադարյան պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի ուսուցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը այն ուսումնական խմբերում, որտեղ ընդգրկված են տարբեր մայրենի լեզուներ և լեզվամշակութային միջավայրեր ունեցող ուսանողներ։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է բազմալեզու խմբերում հայերենի արդյունավետ դասավանդման կազմակերպման, ուսանողների լեզվական տարբեր մակարդակների հաշվառման և նրանց անհատական կրթական կարիքներին համապատասխան մեթոդների ընտրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են լեզվական միջավայրի, սովորողների նախնական գիտելիքների, մայրենի լեզվի ազդեցության և միջմշակութային տարբերությունների դերը հայերենի յուրացման գործընթացում։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև այն դժվարությունները, որոնց կարող են հանդիպել այլալեզու ուսանողները հայերենի հնչյունական համակարգը, բառապաշարը, քերականական կառուցվածքները, շարահյուսական հարաբերությունները և խոսքային հմտությունները յուրացնելիս։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դասավանդման հաղորդակցական և գործնական մոտեցումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս լեզուն սովորեցնել ոչ միայն որպես կանոնների և տեսական գիտելիքների ամբողջություն, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Կարևորվում է նաև ուսուցման գործընթացում տարբերակված մոտեցման կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է համատեղ աշխատել տարբեր պատրաստվածություն ունեցող ուսանողների հետ՝ պահպանելով նրանց ներգրավվածությունն ու առաջընթացի հնարավորությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայերենի՝ որպես օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդմամբ զբաղվող մասնագետների, բուհերի դասախոսների, մեթոդիստների և լեզվական կրթության կազմակերպիչների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու բազմալեզու լսարաններում հայերենի ուսուցման կազմակերպչական և մեթոդական խնդիրների մասին և ընդգծում է սովորողակենտրոն, ճկուն ու հաղորդակցական ուսուցման նշանակությունը։

Литература

Հրատարակությունը նվիրված է հայոց Ազգային սահմանադրության ընդունման տասներկուերորդ տարեդարձին և ներկայացնում է այդ առիթով ստեղծված երգային ստեղծագործություն։ Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի հասարակական կյանքում Ազգային սահմանադրությունը կարևոր նշանակություն ուներ համայնքային կառավարման, կրթական ու մշակութային հաստատությունների կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների կարգավորման տեսանկյունից։ Դրա տարեդարձի նշումը հնարավորություն էր տալիս անդրադառնալու համայնքի կազմակերպված կյանքին, ազգային իրավունքների և պարտականությունների ընկալմանը, ինչպես նաև կրթության ու մշակույթի զարգացմանը։ Տոնական առիթների համար գրված երգերը կարող էին ծառայել որպես հավաքական հիշողության և հասարակական գաղափարների արտահայտման միջոց՝ համախմբելով հանդիսության մասնակիցներին ընդհանուր խորհրդանիշների շուրջ։ Այս փոքրածավալ հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ համայնքային կյանքի, ազգային սահմանադրական շարժման պատմության և XIX դարի հայ տպագիր երգային գրականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի հասարակական կազմակերպման, ազգային ինքնագիտակցության արտահայտությունների և տարեդարձային հանդիսությունների մշակույթի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Գիրքը նաև պատմական վկայություն է այն մասին, թե ինչպես էին կարևոր հասարակական իրադարձությունները նշվում երգի և տպագիր նյութերի միջոցով։