Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги юным (1989, Փետրվար, թիվ 2)

Технология

Գյուղատնտեսական, կենսատեխնոլոգիական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կենսահումուսի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման և դրա իրականացման համար անհրաժեշտ տեխնիկական միջոցների նախագծման գիտական ու մեթոդաբանական հիմունքների մշակմանը։ Քննության են առնվում կենսահումուսի ստացման կենսաբանական գործընթացները, օրգանական թափոնների վերամշակման առանձնահատկությունները և անձրևորդերի մասնակցությամբ օրգանական նյութերի փոխակերպման նշանակությունը հողի բերրիության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության համար օգտագործվող օրգանական հումքի հատկություններին, կենսաբանական գործընթացների ընթացքի վրա ազդող միջավայրային գործոններին և ստացվող կենսահումուսի որակական բնութագրերին։ Վերլուծվում են արտադրական գործընթացների կազմակերպման, տեխնոլոգիական փուլերի փոխկապակցվածության, նյութական հոսքերի կառավարման և արտադրության արդյունավետության գնահատման հիմնական մոտեցումները։ Քննարկվում են օրգանական հումքի նախապատրաստման, տեղափոխման, մշակման, պատրաստի արտադրանքի առանձնացման և պահպանման համար նախատեսված տեխնիկական միջոցների նախագծման սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սարքավորումների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց աշխատանքի հուսալիությունը, էներգատարությունը, արտադրողականությունը և տեխնոլոգիական գործընթացների մեքենայացման ու ավտոմատացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կենսահումուսի արտադրության բնապահպանական նշանակությանը, օրգանական թափոնների օգտահանմանը, հողային ռեսուրսների պահպանմանը և կայուն գյուղատնտեսության զարգացմանը նպաստող տեխնոլոգիական լուծումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, ագրոինժեներիայի, կենսատեխնոլոգիայի, օրգանական պարարտանյութերի արտադրության և բնապահպանական տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Երվանդ Քոչարի գրաֆիկական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ առանձնացնելով նրա գեղարվեստական մտածողության այն կողմերը, որոնք առավել ամբողջականորեն դրսևորվում են գծանկարի և գրաֆիկական արվեստի տարբեր ձևերում։ Ա. Հակոբյանի այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է Երևանում 2007 թվականին՝ «Գրաբար» հրատարակչությունում, 96 էջ ծավալով, իսկ դրա հիմքում ընկած հետազոտությունը նախկինում ներկայացվել է նաև որպես թեկնածուական ատենախոսություն։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նկարչի գրաֆիկական ժառանգության գաղափարագեղագիտական հիմքերը, ձևի և պլաստիկ մտածողության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ներկայացնել նրա ստեղծագործական ուղու տարբեր փուլերում գրաֆիկայի փոփոխվող բնույթը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նրանով, որ Քոչարի արվեստը հաճախ ընկալվում է առաջին հերթին նրա քանդակագործական և տարածական-գեղարվեստական նորարարությունների միջոցով, մինչդեռ գրաֆիկան նրա ստեղծագործական մտածողության ինքնուրույն և բազմազան դրսևորումներից է։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում վաղ շրջանի ստեղծագործություններին, Թիֆլիսյան և մոսկովյան տարիներին, ինչպես նաև հատկապես Փարիզյան ժամանակաշրջանին, երբ Քոչարը հայտնվել էր եվրոպական ավանգարդի ակտիվ միջավայրում և շփվում էր ժամանակի առաջատար գեղարվեստական ուղղությունների ու արվեստագետների հետ։ Նրա ստեղծագործական ուղու այս փուլը կարևոր նշանակություն ունի գրաֆիկական լեզվի ձևավորման համար, քանի որ աշխատանքներում նկատվում են ձևի վերափոխման, տարածական ընկալման, վերացարկման և արտահայտչականության նոր մոտեցումներ։ Քոչարի արվեստը զարգացել է եվրոպական մոդեռնիզմի լայն համատեքստում, իսկ նրա գրաֆիկական ստեղծագործությունները ներառում են տարբեր տեխնիկական և արտահայտչական միջոցներով կատարված աշխատանքներ՝ մատիտային ուրվանկարներից և թանաքով գծանկարներից մինչև գուաշ և այլ գրաֆիկական տեխնիկաներ։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում Փարիզում ստեղծված գրաֆիկական թերթերին, այդ թվում՝ գուաշներին և այսպես կոչված գոֆրաժներին, որոնք ցույց են տալիս նկարչի տեխնիկական փորձարարությունների լայն շրջանակը։ Կարևոր թեմատիկ ուղղություն են նաև «Սասունցի Դավիթ» էպոսի նկարազարդումները, որոնք ստեղծվել են 1939 թվականին և համարվում են ոչ միայն Քոչարի, այլև ամբողջ հայ գրաֆիկական արվեստի նշանակալի ստեղծագործություններից։ Դրանց միջոցով ազգային դիցապատմական նյութը վերածվում է ժամանակակից գեղարվեստական լեզվով արտահայտված պատկերային համակարգի, որտեղ ավանդական թեման միավորվում է նկարչի անհատական պլաստիկական մտածողության հետ։ Աշխատության արժեքավոր կողմերից է գրաֆիկական ստեղծագործությունների դիտարկումը ոչ միայն որպես առանձին պատկերների ամբողջություն, այլ որպես նկարչի ընդհանուր գեղարվեստական մտածողության կարևոր բաղադրիչ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գծի, հարթության, ծավալի, տարածության, ռիթմի և ձևի փոխհարաբերությունները և հասկանալու, թե ինչպես են գրաֆիկական որոնումները կապված Քոչարի նկարչության և քանդակագործության հետ։ Նրա արվեստում գրաֆիկական լուծումները հաճախ նախանշում կամ լրացնում են ավելի լայն պլաստիկական գաղափարներ, որոնք հետագայում արտահայտվում են նաև տարածական և քանդակային աշխատանքներում։ Քոչարի գրաֆիկական ժառանգության ուսումնասիրությունը նաև կարևոր աղբյուր է նրա ստեղծագործական էվոլյուցիան հասկանալու համար, քանի որ տարբեր տարիների աշխատանքներում կարելի է հետևել ոճական փոփոխություններին, գեղարվեստական նոր որոնումներին և ազգային ու եվրոպական մշակութային ազդեցությունների փոխակերպմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրաֆիկայի և կերպարվեստի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանագետներին, նկարիչներին, արվեստի պատմության դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է 5–7 տարեկան սահմանափակ կարողություններով երեխաների դպրոցական ուսուցմանը նախապատրաստվածության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն հոգեբանական, մանկավարժական, ճանաչողական, սոցիալական և գործնական նախադրյալների վրա, որոնք անհրաժեշտ են երեխայի հաջող անցումը նախադպրոցական միջավայրից դպրոց ապահովելու համար։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ դպրոցական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն տարրական գիտելիքների՝ տառերի, թվերի կամ պարզ առաջադրանքների իմացությամբ, այլ ներառում է երեխայի ընդհանուր զարգացման մի շարք փոխկապակցված բաղադրիչներ։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաների դեպքում այդ բաղադրիչների գնահատումն ու զարգացումը պահանջում են անհատականացված և երեխայի հնարավորություններին համապատասխան մոտեցում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում դպրոցական պատրաստվածության հասկացության բացահայտումը։ Այն կարող է ներառել ճանաչողական պատրաստվածություն, խոսքային և հաղորդակցական կարողություններ, մանր և խոշոր շարժողական հմտություններ, ինքնասպասարկման կարողություններ, սոցիալական փոխազդեցություն, հուզական ինքնակարգավորում, ուշադրության կենտրոնացում, առաջադրանքը մինչև վերջ կատարելու կարողություն և ուսումնական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունք։ Այս բոլոր ոլորտների համակցված զարգացումն է ձևավորում դպրոցական միջավայրում երեխայի արդյունավետ ներգրավվելու նախադրյալները։ Ճանաչողական պատրաստվածության ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է գնահատել երեխայի ուշադրությունը, հիշողությունը, ընկալումը, մտածողությունը և պարզ խնդիրներ լուծելու կարողությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել երեխայի անհատական զարգացման տեմպը և չկիրառել միայն տարիքային միջին ցուցանիշների վրա հիմնված չափանիշներ։ Ավելի արդյունավետ է բացահայտել երեխայի առկա կարողությունները, դժվարությունները և այն ներուժը, որը կարող է զարգանալ նպատակային մանկավարժական աջակցության պայմաններում։ Խոսքային և հաղորդակցական պատրաստվածությունը ևս էական նշանակություն ունի։ Դպրոցական ուսուցումը պահանջում է հասկանալ ուսուցչի հրահանգները, արտահայտել սեփական կարիքներն ու մտքերը, հարցեր տալ, պատասխանել և համագործակցել հասակակիցների հետ։ Հետևաբար խոսքի զարգացմանը, հաղորդակցական հմտություններին և այլընտրանքային հաղորդակցության հնարավոր միջոցներին կարող է հատկացվել հատուկ ուշադրություն՝ կախված երեխայի անհատական կարիքներից։ Կարևոր ուղղություն է նաև սոցիալական և հուզական պատրաստվածությունը։ Դպրոցական միջավայրը երեխայից պահանջում է որոշակի կանոնների պահպանում, հերթի սպասում, խմբային գործունեության մասնակցություն, ուսուցչի հետ համագործակցություն և հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունների կառուցում։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաների համար այս պահանջները երբեմն կարող են լրացուցիչ դժվարություններ առաջացնել, ուստի նախապատրաստական աշխատանքը պետք է ներառի սոցիալական իրավիճակների աստիճանական յուրացում և հուզական արձագանքների կառավարման զարգացում։ Ինքնասպասարկման հմտությունները նույնպես կարող են դիտարկվել որպես դպրոցական պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Երեխայի հնարավորություններին համապատասխան ինքնուրույն հագնվելը, սնվելը, անձնական իրերի հետ վարվելը, անհրաժեշտության դեպքում օգնություն խնդրելը և դասարանի առօրյա գործողություններին մասնակցելը կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրում նրա ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև շարժողական պատրաստվածությունը։ Խոշոր և մանր շարժողական կարողությունները կարևոր են ինչպես ֆիզիկական ակտիվության, այնպես էլ գրելու, նկարելու, կտրելու, առարկաներ դասավորելու և այլ ուսումնական գործողությունների համար։ Անհրաժեշտության դեպքում հատուկ վարժությունների և հարմարեցված միջոցների կիրառումը կարող է նպաստել երեխայի մասնակցության ընդլայնմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է դպրոցական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Գնահատումը նպատակահարմար է իրականացնել բազմակողմանի՝ ներառելով մանկավարժական դիտարկում, զարգացման առաջադրանքներ, ծնողների և մասնագետների հետ զրույցներ, երեխայի գործունեության արդյունքների վերլուծություն և համապատասխան ախտորոշիչ գործիքներ։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել երեխայի հնարավորությունների միայն մեկ ցուցանիշով գնահատումից և ստանալ նրա զարգացման առավել ամբողջական պատկերը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է նախադպրոցական և դպրոցական կրթության միջև անցման արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Երեխայի դպրոցական պատրաստվածության բարձրացման համար կարող են կիրառվել անհատական զարգացման ծրագրեր, խաղային և գործնական առաջադրանքներ, հատուկ մանկավարժական մեթոդներ, տեսողական հենարաններ, կրկնություն և աստիճանական բարդացում։ Կարևոր է նաև ընտանիքի, նախադպրոցական հաստատության մասնագետների և ապագա դպրոցի ուսուցիչների համագործակցությունը, որպեսզի երեխայի կրթական կարիքների վերաբերյալ տեղեկատվությունը շարունակական կերպով փոխանցվի և աջակցության մեխանիզմները չընդհատվեն դպրոց տեղափոխվելու պահին։ Ներառական կրթության տեսանկյունից դպրոցական պատրաստվածությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես երեխայի՝ դպրոցին հարմարվելու խնդիր, այլև որպես դպրոցական միջավայրի պատրաստվածության հարց։ Կրթական հաստատությունը պետք է կարողանա ապահովել անհրաժեշտ ֆիզիկական հասանելիություն, համապատասխան ուսումնական նյութեր, անհատականացված աջակցություն և այնպիսի մանկավարժական միջավայր, որտեղ երեխան կարող է մասնակցել ուսումնական գործընթացին՝ իր հնարավորություններին համապատասխան։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը 5–7 տարեկան սահմանափակ կարողություններով երեխաների դպրոցական պատրաստվածությունը դիտարկում է որպես բազմաբաղադրիչ և շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն երեխայի առկա կարողությունների գնահատումը, այլև դրանց նպատակային զարգացումը և դպրոցական միջավայրում լիարժեք մասնակցության պայմանների ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժներին, նախադպրոցական և տարրական դպրոցի ուսուցիչներին, հոգեբաններին, լոգոպեդներին, ներառական կրթության մասնագետներին, ծնողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։

Литература

Աշխատությունը հանդիսանում է համահավաք մատենագիտական գրացուցակ, որը ներկայացնում է Հայաստանի գիտական և բուհական գրադարաններում 1978-1987 թվականներին ստացված արտասահմանյան լեզուներով գրականության համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տեղեկատվական ամբողջականություն և հեշտ հասանելիություն այդ տարիներին ներմուծված գիտական ու մասնագիտական հրատարակությունների վերաբերյալ տվյալներին։ Այն ընդգրկում է տարբեր գիտաճյուղերին վերաբերվող գրքեր, ժողովածուներ, գիտական ուսումնասիրություններ և այլ հրատարակություններ, որոնք ստացվել են արտասահմանյան լեզուներով և համալրել են Հայաստանի գրադարանային ֆոնդերը՝ նպաստելով գիտական հետազոտությունների զարգացմանը և միջազգային գիտական կապերի ընդլայնմանը։ Գրացուցակում նյութերը դասավորված են մատենագիտական խիստ կանոններով՝ ըստ թեմաների, հեղինակների և հրատարակչական տվյալների, ինչը հնարավորություն է տալիս արդյունավետ որոնում իրականացնել և կողմնորոշվել գիտական տեղեկատվության մեծ հոսքի մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների միջև գրքափոխանակության գործընթացներին, գիտական ինֆորմացիայի շրջանառությանը և արտասահմանյան աղբյուրներից գիտական գրականության ներմուծման դերին՝ խորհրդային Հայաստանի գիտական և կրթական համակարգի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատու գործիք գրադարանավարների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ ապահովելով գիտական տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և նպաստելով միջազգային գիտական գրականության արդյունավետ օգտագործմանը։

Медицина

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է շարժողական ակտիվության նվազման՝ հիպոկինեզիայի պայմաններում օրգանիզմի երկու տարբեր, սակայն ֆունկցիոնալորեն փոխկապակցված համակարգերի՝ մաշկի և հիպոկամպի միջև ձևավորվող կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ հարաբերությունները։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես է ֆիզիկական անգործությունը ազդում կենտրոնական նյարդային համակարգի պլաստիկության վրա՝ մասնավորապես հիպոկամպի նեյրոգենեզի, սինապտիկ կապերի և հիշողության ու կողմնորոշման գործընթացների վրա, միաժամանակ վերլուծելով մաշկի ֆիզիոլոգիական փոփոխությունները՝ արյան շրջանառության, իմունային պատասխանի, վերականգնողական գործընթացների և նեյրոհումորալ կարգավորման տեսանկյունից։ Աշխատությունում ընդգծվում է նեյրոիմուն և նեյրոէնդոկրին կապերի դերը, որոնք միջնորդում են կենտրոնական նյարդային համակարգի և ծայրամասային հյուսվածքների միջև տեղեկատվական փոխանակումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սթրեսի հորմոնալ կարգավորման համակարգին, կորտիզոլի մակարդակի փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը ինչպես մաշկային հոմեոստազի, այնպես էլ հիպոկամպի կառուցվածքային ամբողջականության վրա։ Ներկայացվում են փորձարարական և կլինիկական դիտարկումներ, որոնք ցույց են տալիս, որ երկարատև հիպոկինեզիան կարող է հանգեցնել ինչպես ճանաչողական ֆունկցիաների թուլացման, այնպես էլ մաշկի վերականգնողական կարողությունների նվազման, ինչը վկայում է այդ երկու համակարգերի միջև անուղղակի, սակայն կարևոր փոխկապակցվածության մասին։

Религия

Աշխատությունը քրիստոնեական կրթության համար նախատեսված դասագիրք է, որը ներկայացնում է Հին և Նոր կտակարանների սրբազան պատմությունը՝ որպես քրիստոնեական հավատքի, հոգևոր ավանդության և բարոյական ուսմունքի հիմնարար աղբյուր։ Այն նպատակ ունի սովորողներին ծանոթացնելու աստվածաշնչյան գլխավոր իրադարձություններին, դրանցում հիշատակվող անձանց և քրիստոնեական կրոնի ձևավորման համար կարևոր դրվագներին։ Հին կտակարանի պատմական նյութը ներառում է արարչագործության, մարդկության սկզբնավորման, հայրապետների, մարգարեների և Իսրայելի ժողովրդի պատմության հետ կապված ավանդությունները։ Նոր կտակարանի բաժինը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, գործունեության, քարոզների, առաքելության և առաքյալների վկայությունների վրա։ Նման ուսումնական ձեռնարկների կարևոր առանձնահատկությունն աստվածաշնչյան նյութի հաջորդական և մատչելի շարադրանքն է, որը հնարավորություն է տալիս սովորողներին ըմբռնելու սուրբգրային պատմությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը քրիստոնեական աշխարհայացքի մեջ։ Գիրքը ծառայում է ոչ միայն կրոնական գիտելիքների փոխանցմանը, այլև նպաստում է բարոյական արժեքների, հոգևոր մտածողության և քրիստոնեական ավանդույթների ըմբռնման ձևավորմանը։ Այն կարևոր նյութ է հայալեզու կրոնական կրթության պատմության, աստվածաշնչյան պատմությունների դասավանդման մեթոդների և 19-րդ դարի հայերեն ուսումնական գրականության ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով աստվածաբանների, մանկավարժների և հայ եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։