Նոր գրքեր պատանիներին : Ինֆորմացիոն ցանկ (1979, Հունիս, թիվ 6)

Философия

Խոհափիլիսոփայական մտքերի անտիպ ժողովածու

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Bacillus ցեղի մանրէներից տեխնոլոգիական արժեք ունեցող ռեկոմբինանտ α-ամիլազների շտամ-արտադրիչների ստացման և համապատասխան ֆերմենտների կենսաքիմիական բնութագրման ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են գենետիկ ինժեներիայի և մոլեկուլային կենսաբանության մեթոդները, որոնք կիրառվում են բարձր արտադրողականությամբ մանրէային շտամների կառուցման համար՝ նպատակ ունենալով ստանալ արդյունաբերական նշանակության ֆերմենտներ։ Հեղինակը վերլուծում է α-ամիլազների սինթեզի մեխանիզմները, դրանց ակտիվության օպտիմալ պայմանները, ջերմակայունությունը, pH-ի նկատմամբ կայունությունը և կատալիտիկ հատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ֆերմենտների արտադրության կենսատեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման ուղիները, ներառյալ կուլտիվացման պայմանների օպտիմալացումը, սննդանյութերի ընտրությունը և կենսառեակտորային համակարգերի կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված ռեկոմբինանտ ֆերմենտների կիրառությանը սննդարդյունաբերության, օսլայի վերամշակման, կենսավառելիքների արտադրության և այլ տեխնոլոգիական ոլորտներում։ Գիրքը նախատեսված է մանրէաբանների, կենսատեխնոլոգների, կենսաքիմիկոսների, ինժեներ-տեխնոլոգների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ գործնական կիրառությունների լայն շրջանակ։

История

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ոչնչացման քաղաքականության հետագա ազդեցությունը Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման և զարգացման գործընթացների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում պատմական հիշողության, ժխտողականության, պետական քաղաքականության և հասարակական ընկալումների փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչպես է Հայոց ցեղասպանության ժառանգությունը շարունակել ազդեցություն ունենալ ժամանակակից Թուրքիայի քաղաքական, հասարակական և մշակութային կյանքում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հանրապետության ստեղծումից հետո ձևավորված պաշտոնական պատմական մոտեցումները, հայերի նկատմամբ բռնությունների մասին հիշողության սահմանափակման կամ վերահսկման մեխանիզմները և դրանց արտացոլումը կրթության, հասարակական դիսկուրսի, լրատվամիջոցների և քաղաքական խոսույթի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանությունների ձևավորմանը, դրանց շուրջ ընթացող գիտական և հասարակական բանավեճերին, ինչպես նաև այն հեղինակներին ու հասարակական խմբերին, որոնք փորձել են վերանայել գերիշխող պատմական պատումները։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է Թուրքիայում հայ համայնքի պատմական ճակատագրին, նրա ժողովրդագրական և հասարակական փոփոխություններին, մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրներին և ազգային ինքնության հարցերին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հիշողության քաղաքականությանը, քանի որ անցյալի մեկնաբանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմագիտական, այլև ժամանակակից քաղաքական և հասարակական հարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցող գործընթաց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր դիրքորոշումները ներգործել Թուրքիայի ներքին քաղաքականության, ժողովրդավարական գործընթացների, խոսքի ազատության և փոքրամասնությունների իրավունքների վերաբերյալ քննարկումների վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է հարցի միջազգային նշանակությունը՝ ներառյալ Թուրքիայի հարաբերությունները Հայաստանի, հայկական սփյուռքի և այն պետությունների հետ, որոնք պաշտոնապես ճանաչել են Հայոց ցեղասպանությունը։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ պատմական ժառանգության շուրջ բանավեճը շարունակում է կարևոր դեր ունենալ ինչպես հայ-թուրքական հարաբերություններում, այնպես էլ Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հեղինակության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն պատմական իրադարձությունները դիտարկում է ոչ միայն որպես անցյալի փաստ, այլև որպես ժամանակակից Թուրքիայի հասարակական ինքնության, քաղաքական մշակույթի և միջազգային հարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցող գործոն։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության և թուրքագիտության մասնագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների հետազոտողներին, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության պատմությամբ և դրա ժամանակակից հետևանքներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Финансы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արտադրական ձեռնարկություններում ֆինանսական աուդիտի կազմակերպման հիմնախնդիրներին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պայմաններին և այդ միջավայրում գործող տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական վերահսկողության առանձնահատկություններին։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ ֆինանսական աուդիտը պարզապես հաշվապահական հաշվետվությունների ստուգման գործընթաց չէ, այլ ձեռնարկության ֆինանսական վիճակի, հաշվետվությունների արժանահավատության, ներքին վերահսկողության արդյունավետության և տնտեսական գործունեության թափանցիկության գնահատման կարևոր գործիք։ Արտադրական ձեռնարկություններում աուդիտի կազմակերպումը հատկապես բարդ է, քանի որ այստեղ ֆինանսական հոսքերը կապված են հումքի ձեռքբերման, արտադրության, անավարտ արտադրանքի, պատրաստի արտադրանքի, իրացման, աշխատավարձի, հիմնական միջոցների և արտադրական ծախսերի հետ։ Հետևաբար աուդիտորի առջև խնդիր է դրվում ոչ միայն ստուգել վերջնական ֆինանսական ցուցանիշները, այլև ուսումնասիրել դրանց ձևավորման ամբողջ գործընթացը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը արտադրական ձեռնարկության հաշվապահական հաշվառման համակարգի գնահատումն է։ Ֆինանսական հաշվետվությունների արժանահավատությունը մեծապես կախված է սկզբնական փաստաթղթերի ճիշտ ձևակերպումից, տնտեսական գործառնությունների ժամանակին գրանցումից և հաշվապահական հաշիվներում դրանց ճիշտ արտացոլումից։ Աուդիտի ընթացքում անհրաժեշտ է պարզել, թե արդյոք ձեռնարկության հաշվառման քաղաքականությունը համապատասխանում է գործող պահանջներին, ինչպես են կազմակերպվում փաստաթղթաշրջանառությունը և հաշվապահական գրանցումները, և որքանով են վերահսկվում հաշվետու տվյալների ձևավորման գործընթացները։ Արտադրական կազմակերպությունների համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտադրական ծախսերի աուդիտը։ Արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման ժամանակ անհրաժեշտ է ճիշտ հաշվառել հումքի և նյութերի, վառելիքի և էներգիայի, աշխատուժի, սոցիալական վճարների, արտադրական սարքավորումների շահագործման և այլ ծախսերը։ Ծախսերի սխալ դասակարգումը կամ դրանց անհիմն ներառումը արտադրանքի ինքնարժեքում կարող է խեղաթյուրել ինչպես շահույթի, այնպես էլ հարկային և ֆինանսական հաշվետվությունների ցուցանիշները։ Հետևաբար աուդիտը պետք է հնարավորություն տա բացահայտելու ծախսերի հաշվառման և բաշխման հնարավոր թերությունները։ Կարևոր խնդիր է նաև պաշարների և նյութական արժեքների ստուգումը։ Արտադրական ձեռնարկություններում հումքը, նյութերը, կիսաֆաբրիկատները և պատրաստի արտադրանքը կարող են կազմել ակտիվների զգալի մասը։ Դրանց փաստացի առկայության, պահպանության, գնահատման և հաշվապահական հաշվառման տվյալների համապատասխանության ստուգումը ֆինանսական աուդիտի կարևոր բաղադրիչներից է։ Գույքագրման արդյունքների և հաշվապահական տվյալների միջև տարբերությունները կարող են վկայել ինչպես հաշվառման տեխնիկական խնդիրների, այնպես էլ նյութական արժեքների ոչ արդյունավետ կառավարման մասին։ Հիմնական միջոցների աուդիտը նույնպես կարևոր տեղ ունի արտադրական կազմակերպություններում։ Շենքերը, արտադրական սարքավորումները, մեքենաները և այլ երկարաժամկետ ակտիվներ հաճախ կազմում են ձեռնարկության ակտիվների հիմնական մասը։ Դրանց ձեռքբերման, շահագործման, վերանորոգման, վերագնահատման, մաշվածության հաշվարկման և դուրսգրման ճիշտ արտացոլումը անհրաժեշտ է ֆինանսական հաշվետվությունների իրական պատկերը պահպանելու համար։ Աուդիտորի խնդիրն է ստուգել ինչպես փաստաթղթային հիմքը, այնպես էլ ակտիվների իրական գոյությունն ու օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև դրամական միջոցների և հաշվարկային գործառնությունների աուդիտը։ Ձեռնարկության դրամարկղային և բանկային հաշիվների շարժը պետք է համապատասխանեցվի սկզբնական փաստաթղթերին և հաշվապահական գրանցումներին։ Դրամական միջոցների նկատմամբ ներքին վերահսկողության արդյունավետությունը կարևոր է ֆինանսական չարաշահումների և սխալների կանխարգելման համար։ Այս առումով աուդիտը կատարում է ոչ միայն հայտնաբերման, այլև կանխարգելիչ գործառույթ։ Դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի ստուգումը ևս արտադրական ձեռնարկության ֆինանսական աուդիտի կարևոր ուղղություն է։ Դեբիտորական պարտքերի մեծ ծավալը կարող է բացասաբար ազդել ձեռնարկության իրացվելիության վրա, իսկ ժամկետանց պարտքերի առկայությունը կարող է հանգեցնել ֆինանսական կորուստների։ Աուդիտի ընթացքում անհրաժեշտ է պարզել պարտքերի առաջացման հիմքերը, դրանց մարման ժամկետները, փաստացի գոյությունը և հնարավոր վերադարձելիությունը։ Նույն կերպ պետք է գնահատել մատակարարների և այլ պարտատերերի նկատմամբ պարտավորությունների ամբողջական ու ճիշտ արտացոլումը։ Առանձին ուշադրություն է պահանջում եկամուտների և շահույթի ձևավորման ստուգումը։ Արտադրանքի իրացման գործառնությունները պետք է համապատասխանեն պայմանագրերին, առաջնային փաստաթղթերին և հաշվապահական տվյալներին։ Եկամուտների թերի կամ ուշ գրանցումը, ինչպես նաև ծախսերի անհիմն ավելացումը կարող են ազդել ձեռնարկության ֆինանսական արդյունքի վրա։ Աուդիտը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նման շեղումները և գնահատել ֆինանսական արդյունքների հաշվարկի արժանահավատությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ներքին վերահսկողության համակարգի գնահատումը։ Արտադրական ձեռնարկությունում արդյունավետ ներքին վերահսկողությունը պետք է ընդգրկի նյութական արժեքների պահպանությունը, դրամական միջոցների կառավարումը, գնումների և իրացման գործընթացները, արտադրական ծախսերի վերահսկումը և հաշվապահական տվյալների պարբերական ստուգումը։ Եթե ներքին վերահսկողության համակարգը թույլ է, մեծանում է սխալների, չարաշահումների և ֆինանսական հաշվետվությունների խեղաթյուրման հավանականությունը։ Այդ պատճառով արտաքին աուդիտի արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև ձեռնարկության ներքին վերահսկողության համակարգի որակից։ ԼՂՀ օրինակով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ տարածաշրջանի տնտեսական պայմանները կարող էին առանձնահատուկ ազդեցություն ունենալ արտադրական ձեռնարկությունների գործունեության և ֆինանսական կառավարման վրա։ Տնտեսական փոքր շուկան, արտադրական ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը, արտաքին տնտեսական կապերի առանձնահատկությունները և ֆինանսական ռիսկերը կարող էին բարդացնել ձեռնարկությունների ֆինանսական գործունեությունը։ Այս պայմաններում աուդիտը կարող էր լրացուցիչ նշանակություն ունենալ ֆինանսական կարգապահության, հաշվետվողականության և կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև աուդիտորական ռիսկի գնահատմանը։ Աուդիտորը պետք է որոշի, թե ձեռնարկության գործունեության որ ոլորտներում է սխալների կամ խեղաթյուրումների հավանականությունն առավել բարձր։ Արտադրական կազմակերպություններում այդպիսի ռիսկային ոլորտներ կարող են լինել պաշարները, արտադրական ծախսերը, հիմնական միջոցները, իրացման եկամուտները և դեբիտորական պարտքերը։ Ռիսկերի գնահատումը հնարավորություն է տալիս աուդիտորական ստուգման ռեսուրսներն ուղղել առավել կարևոր հատվածներին և բարձրացնել աուդիտի արդյունավետությունը։ Կարևոր է նաև աուդիտի կազմակերպման մեթոդաբանությունը։ Աուդիտը պետք է իրականացվի նախնական պլանավորման, ռիսկերի գնահատման, ապացույցների հավաքագրման, ընտրանքային ստուգումների, վերլուծական ընթացակարգերի և վերջնական եզրակացության ձևավորման փուլերով։ Յուրաքանչյուր փուլում անհրաժեշտ է պահպանել փաստաթղթավորման և մասնագիտական դատողության սկզբունքները։ Աուդիտորական ապացույցների բավարար և պատշաճ լինելը կարևոր նախապայման է հիմնավորված եզրակացության համար։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է պայմանավորված լինել արտադրական ձեռնարկություններում ֆինանսական աուդիտի կատարելագործման առաջարկություններով։ Դրանք կարող են ուղղված լինել ներքին վերահսկողության ամրապնդմանը, հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման բարելավմանը, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատմանը, աուդիտորական ընթացակարգերի արդյունավետության բարձրացմանը և ֆինանսական տեղեկատվության թափանցիկության ապահովմանը։ Այսպիսի բարելավումները կարող են նպաստել ոչ միայն հաշվետվությունների որակի բարձրացմանը, այլև ձեռնարկության կառավարման որոշումների հիմնավորվածությանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արտադրական ձեռնարկություններում ֆինանսական աուդիտի կազմակերպումը բազմակողմանի գործընթաց է, որը ներառում է հաշվապահական հաշվառման, արտադրական ծախսերի, ակտիվների, պարտավորությունների, եկամուտների, ֆինանսական արդյունքների և ներքին վերահսկողության համակարգի համապարփակ ուսումնասիրություն։ ԼՂՀ օրինակով իրականացվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս այդ հիմնախնդիրները դիտարկել կոնկրետ տնտեսական միջավայրի պայմաններում և բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել աուդիտի կազմակերպման և արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆինանսների, աուդիտի, հաշվապահական հաշվառման և ձեռնարկությունների կառավարման ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին՝ հատկապես արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վերահսկողության և աուդիտորական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։

Литература

Այս թեման վերաբերում է Վահան Տերյանի ստեղծագործական ժառանգության այն հատվածին, որը երկար ժամանակ մնացել է գրական շրջանառությունից դուրս կամ հայտնի է դարձել հետագայում՝ որպես անտիպ և քիչ ուսումնասիրված նյութ։ Այդ էջերը ներառում են նրա նամակագրությունը, մամուլի հոդվածները, գրական գրախոսությունները և տարբեր ձեռագրային նյութեր, որոնք բացահայտում են Տերյանի ոչ միայն բանաստեղծական, այլ նաև մտավոր-հասարակական գործունեությունը։ Նամակներում երևում է նրա անձնական ու ստեղծագործական որոնումների ընթացքը, կապերը ժամանակի գրական և քաղաքական գործիչների հետ, ինչպես նաև հոգեբանական վիճակը տարբեր փուլերում։ Հոդվածներն ու գրախոսությունները վկայում են Տերյանի ակտիվ մասնակցությունը գրական կյանքի քննարկումներին, նրա գեղագիտական դիրքորոշումները և նոր գրական ուղղությունների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Անտիպ նյութերը կարևոր են նաև այն պատճառով, որ լրացնում են նրա հրապարակված ստեղծագործությունների գաղափարական և կենսագրական ենթատեքստը՝ ցույց տալով բանաստեղծի մտածողության զարգացումը և ժամանակի մշակութային միջավայրը։ Այս աղբյուրները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Տերյանի՝ որպես ոչ միայն քնարերգու, այլ նաև մտավորական և գրական քննադատի մասին, ինչպես նաև վերարժևորել նրա դերը հայ գրականության պատմության մեջ։

География

Գրքում ուսումնասիրվում է աշխարհագրական-հայրենագիտական նյութի արտացոլումը հայ գրական երկերում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով աշխարհագրական օբյեկտների գեղարվեստական ընկալման առանձնահատկություններին, վերլուծվում է, թե ինչպես են բնապատկերները, լեռնային համակարգերը, գետերը, բնակավայրերը և պատմական տարածքները վերածվում գրական պատկերների և խորհրդանշական կառույցների, դիտարկվում է տարածության գեղարվեստական մոդելավորումը տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրողների ստեղծագործություններում, ընդգծվում է հայրենիքի պատկերացման դերը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացում, ներկայացվում են լեզվական և ոճական միջոցները, որոնց միջոցով աշխարհագրական իրականությունը վերաիմաստավորվում է գեղարվեստական տեքստում, քննարկվում է իրական և պատկերային տարածության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ընթերցողի ընկալման ազդեցությունը տարածական պատկերների ձևավորման վրա, գիրքը համադրում է գրականագիտական, մշակութաբանական և աշխարհագրական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայ գրականության մեջ տարածության գեղարվեստական ընկալման բազմաշերտ համակարգը։