ԵՍ ԵՄ

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ոչ դասական տրամաբանություններում ձևական հաշվարկների և աքսիոմատիկ համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց կառուցվածքի, տրամաբանական սկզբունքների և ձևական հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն տրամաբանական համակարգերը, որոնք տարբերվում են դասական տրամաբանությունից որոշ հիմնարար սկզբունքների ընդունմամբ, սահմանափակմամբ կամ վերաձևակերպմամբ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ձևական լեզուների կառուցման սկզբունքները, տրամաբանական նշանների և արտահայտությունների համակարգը, աքսիոմների ընտրությունը, եզրահանգման կանոնները և դրանց միջոցով թեորեմների ստացման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աքսիոմատիկ համակարգերի հետևողականության, լրիվության, անկախության և արտածելիության խնդիրներին, որոնք կարևոր են տվյալ տրամաբանական համակարգի տեսական հիմնավորվածությունը գնահատելու համար։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մոդալ, ինտուիցիոնիստական, բազմարժեք, պարականոն և այլ ոչ դասական տրամաբանությունների ձևականացման առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են փոխվում տրամաբանական եզրահանգման հնարավորությունները դասական մոտեցումների համեմատ։ Կարևորվում է նաև շարահյուսական և իմաստաբանական մեթոդների փոխհարաբերությունը, քանի որ ձևական հաշվարկի հատկությունները հաճախ ուսումնասիրվում են համապատասխան մոդելների և մեկնաբանությունների միջոցով։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարելի է կառուցել խիստ ձևական տրամաբանական համակարգեր այն դեպքերում, երբ դասական տրամաբանության որոշ սկզբունքներ այլևս չեն գործում կամ ստանում են նոր մեկնաբանություն։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն տեսական տրամաբանության, այլև մաթեմատիկայի հիմունքների, համակարգչային գիտության, արհեստական բանականության և գիտելիքի ներկայացման ոլորտների համար։ Ձևական հաշվարկների և աքսիոմատիկ համակարգերի հետազոտությունը թույլ է տալիս բացահայտել տարբեր տրամաբանական մոտեցումների կառուցվածքային ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատել դրանց կիրառելիության սահմանները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ոչ դասական տրամաբանությունների ձևականացման տեսական հիմքերը՝ ուսումնասիրելով աքսիոմների, եզրահանգման կանոնների, արտածման գործընթացների և իմաստաբանական մեկնաբանությունների փոխկապակցվածությունը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր երկու աղբյուրների՝ History of the House of Artsruni և Անանունի պատմական երկերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով պատմության և գրականության սահմանային բնույթը այդ ստեղծագործություններում։ Հետազոտության մեջ պատմագրական տեքստերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես փաստական տեղեկատվության կրողներ, այլև որպես գեղարվեստական ձևավորման տարրեր պարունակող կառուցվածքներ, որտեղ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են պատկերավոր լեզվով, խորհրդանշական մտածողությամբ և գաղափարական մեկնաբանությամբ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Թովմա Արծրունու պատմագրության մեջ նկատելի է բարձր ոճական մշակվածություն, էպիկական ընդգծվածություն և հերոսականության շեշտադրում, որտեղ պատմական անձինք հաճախ ներկայացվում են որպես բարոյական և քաղաքական իդեալների կրողներ։ Անանունի երկերում, հակառակը, ավելի ընդգծված է պարզ շարադրանքը, սակայն նույնիսկ այստեղ առկա են գեղարվեստականացման տարրեր՝ դիպաշարային կառուցվածք, դրամատիկ իրավիճակների ընդգծում և լեզվական արտահայտչական միջոցների կիրառություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական ժամանակի ընկալման առանձնահատկություններին, որտեղ իրադարձությունները հաճախ ներկայացվում են ոչ թե խիստ ժամանակագրական հաջորդականությամբ, այլ գաղափարական և իմաստային կապերով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ միջնադարյան հայ պատմագրությունը միաժամանակ կատարում է և՛ փաստագրական, և՛ գեղարվեստական գործառույթ, իսկ նշված հեղինակների երկերը հանդիսանում են այդ երկակիության վառ օրինակներ՝ ձևավորելով պատմության ընկալման յուրահատուկ գրական մոդել։

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարբեր շրջաններում աճող ծիրանենիների կամեդարտադրողականության, ստացվող կամեդի ֆիզիկաքիմիական և ապրանքագիտական հատկությունների, ինչպես նաև կենսաբանական ակտիվության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դեղագիտության մեջ դրա հնարավոր կիրառման հեռանկարների գնահատման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ծիրանենու տարբեր պայմաններում աճող ծառերի կողմից կամեդի առաջացման և արտազատման առանձնահատկությունները, դրա քանակական ցուցանիշները և շրջակա միջավայրի պայմանների ազդեցությունը կամեդարտադրողականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված բնական հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկություններին, կառուցվածքին, լուծելիությանը, խոնավությանը, մաքրությանը, կայունությանը և այլ որակական ցուցանիշներին, որոնք կարևոր են դրա հետագա օգտագործման հնարավորությունները գնահատելու համար։ Ապրանքագիտական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս բնութագրելու տարբեր տարածաշրջաններից ստացված կամեդի որակը, համեմատելու նմուշների հատկությունները և բացահայտելու դրանց կիրառական արժեքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով գնահատվում է բնական նյութի հնարավոր ազդեցությունը կենսաբանական համակարգերի վրա և դրա պոտենցիալ դեղաբանական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ կամեդի կիրառման հնարավորություններին որպես դեղագործական օժանդակ նյութ, կառուցվածքաստեղծ կամ կայունացնող բաղադրիչ, ինչպես նաև այնպիսի դեղաձևերի մշակման հեռանկարներին, որոնցում բնական պոլիսախարիդային հումքը կարող է ունենալ տեխնոլոգիական կամ կենսաբանական նշանակություն։ Հայաստանի տարբեր շրջանների նմուշների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աշխարհագրական և էկոլոգիական պայմանների ազդեցությունը հումքի հատկությունների վրա և որոշելու առավել արժեքավոր հումքի ստացման հնարավոր աղբյուրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ տեղական բնական հումքի արդյունավետ օգտագործման, դրա որակի ստանդարտացման, նոր դեղագործական բաղադրիչների որոնման և հայրենական բուսական ռեսուրսների հիման վրա կիրառական նշանակություն ունեցող դեղագիտական լուծումների մշակման համար։

Պատմություն

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XVI դարի սկզբից մինչև XVIII դարի վերջ Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող արաբական տարածքների քաղաքական, վարչական, տնտեսական և հասարակական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կայսերական կառավարման համակարգի ձևավորումը, նահանգային վարչակազմերի գործունեությունը, կենտրոնական իշխանության և տեղական քաղաքական ու հասարակական ուժերի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների և գյուղական շրջանների տնտեսական կյանքին, հարկային համակարգին, առևտրային կապերին, հողային հարաբերություններին և տարածաշրջանային տնտեսական կենտրոնների նշանակությանը։ Վերլուծվում են արաբական տարբեր տարածքների կառավարման առանձնահատկությունները և դրանց փոխհարաբերությունները օսմանյան կենտրոնական իշխանության հետ։ Քննարկվում են նաև հասարակության կառուցվածքը, կրոնական ու մշակութային հաստատությունների դերը, տեղական վերնախավերի ազդեցությունը և առօրյա կյանքի կազմակերպման տարբեր կողմերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու արաբական տարածքների պատմական զարգացման բազմազանության և օսմանյան կառավարման համակարգում դրանց ունեցած տեղի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության, արաբական երկրների պատմության, Մերձավոր Արևելքի և վաղ նոր շրջանի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Խաղը նախադպրոցական տարիքում հանդիսանում է երեխայի զարգացման հիմնական գործունեության ձևերից մեկը և հատկապես կարևոր դեր ունի կուրության կամ տեսողության խանգարման դեպքում որպես համակշռման և փոխհատուցման գործընթացի ձևավորման պայման։ Տեսողության բացակայությունը կամ սահմանափակությունը երեխայի մոտ կարող է դժվարացնել շրջակա աշխարհի ընկալումը, տարածական կողմնորոշումը և սոցիալական փոխազդեցությունը, սակայն խաղային գործունեությունը հնարավորություն է տալիս զարգացնել մնացած զգայարանները՝ լսողությունը, շոշափումը, շարժողական զգացողությունը և խոսքային հաղորդակցությունը։ Խաղի ընթացքում երեխան սովորում է ճանաչել առարկաները շոշափման միջոցով, տարբերակել ձայները, զարգացնել հիշողությունը և ուշադրությունը, ինչը նպաստում է փոխհատուցողական մեխանիզմների ձևավորմանը։ Հատկապես կարևոր են դերային, շարժողական և դիդակտիկ խաղերը, որոնք օգնում են երեխային հասկանալ սոցիալական հարաբերությունները, զարգացնել հաղորդակցման հմտությունները և ձևավորել ինքնուրույնության տարրեր։ Խաղային միջավայրում ապահովված անվտանգությունը և ճիշտ կազմակերպված մանկավարժական աջակցությունը նպաստում են, որ կույր երեխան կարողանա հաղթահարել սահմանափակումները և աստիճանաբար հարմարվել շրջակա աշխարհին։ Ուսուցիչների և ծնողների ուղղորդված մասնակցությունը խաղային գործընթացին կարևոր է, քանի որ նրանք օգնում են ճիշտ ընտրել խաղերի բովանդակությունը և մեթոդները՝ հաշվի առնելով երեխայի անհատական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, խաղը ոչ միայն զվարճանքի միջոց է, այլ նաև արդյունավետ մանկավարժական գործիք, որը նպաստում է կուրություն ունեցող երեխաների զարգացման, փոխհատուցման և սոցիալական ինտեգրման գործընթացին։

Լրագրություն

Այս աշխատանքը քննադատական վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրում է հայ-թուրքական փոխհարաբերությունների արտացոլումը հայ ժամանակակից մամուլում 1990-2010 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով լրատվամիջոցների գաղափարական, քաղաքական և տեղեկատվական դերակատարումը հետխորհրդային Հայաստանի արտաքին քաղաքական ընկալումների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության մեջ մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես հասարակական կարծիքի ձևավորման ակտիվ գործոն, որը տարբեր ժամանակահատվածներում տարբեր կերպ է մեկնաբանել Հայաստանի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների զարգացումները՝ կախված տարածաշրջանային քաղաքական իրադարձություններից, Ղարաբաղյան հակամարտության ընթացքից և դիվանագիտական նախաձեռնություններից։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ 1990-ականների սկզբին մամուլում գերակշռում էին հարաբերությունների հնարավոր կարգավորման և դիվանագիտական բացման հույսերը, մինչդեռ 1990-ականների կեսերից և հատկապես 2000-ականներին ավելի ուժեղացավ քննադատական և անվստահական դիսկուրսը՝ պայմանավորված սահմանների փակ վիճակով, պատմական հիշողության խնդիրներով և անվտանգության ընկալումներով։ Վերլուծվում են նաև մեդիա դիսկուրսի տարբեր շերտերը՝ պաշտոնական թերթերի, անկախ լրատվամիջոցների և վերլուծական հրապարակումների միջև առկա տարբերություններով, որոնք հաճախ արտահայտում էին քաղաքական ուժերի և հասարակական խմբերի հակադիր դիրքորոշումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական և գաղափարական միջոցներին, որոնց միջոցով մամուլը կառուցում է «մենք-նրանք» հակադրությունը, ձևավորում է ազգային ինքնության և արտաքին վտանգի պատկերներ, ինչպես նաև ազդում է հանրային ընկալումների վրա՝ դառնալով քաղաքական սոցիալականացման կարևոր հարթակ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ 1990-2010 թվականների հայ մամուլը հայ-թուրքական հարաբերությունների հարցում ունեցել է երկակի դեր՝ միաժամանակ արտացոլելով քաղաքական իրողությունները և ակտիվորեն մասնակցելով դրանց իմաստավորման ու հանրային ընկալման ձևավորմանը։