Տրամաբանություն

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անկախացումից հետո Երևանում ձևավորված խոշոր առևտրային տարածքների դիզայնի զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և տարածական կազմակերպման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է առևտրային միջավայրի վերափոխման վրա՝ դիտարկելով, թե ինչպես են սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, շուկայական հարաբերությունների հաստատումը, սպառողական մշակույթի զարգացումը, միջազգային առևտրային ձևաչափերի ներթափանցումը և նոր շինարարական տեխնոլոգիաների կիրառումը ազդել մայրաքաղաքի առևտրային օբյեկտների արտաքին ու ներքին կերպարի ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում կառուցված կամ վերակազմավորված առևտրային համալիրների ճարտարապետական և դիզայներական լուծումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել դրանց զարգացման հիմնական փուլերը և ոճական փոփոխությունները։ Առևտրային տարածքի դիզայնը դիտարկվում է որպես գործառութային, գեղագիտական և հաղորդակցական բաղադրիչների միասնական համակարգ, որտեղ միջավայրի կազմակերպումը պետք է միաժամանակ ապահովի այցելուների հարմարավետությունը, ապրանքների արդյունավետ ներկայացումը և տվյալ առևտրային կառույցի ճանաչելի կերպարի ձևավորումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարածական պլանավորմանը՝ մուտքերի, անցուղիների, առևտրային սրահների, հանգստի գոտիների, սննդի սպասարկման հատվածների և հանրային օգտագործման այլ տարածքների փոխադարձ կապին։ Ուսումնասիրվում է այցելուների շարժման կազմակերպումը և այն դիզայներական միջոցները, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել հասկանալի, հարմարավետ և տրամաբանական երթուղիներ մեծածավալ առևտրային միջավայրում։ Կարևորվում է ֆունկցիոնալ գոտիավորման նշանակությունը, քանի որ ժամանակակից առևտրային համալիրները հաճախ համատեղում են առևտրի, ժամանցի, սննդի, ծառայությունների և հասարակական հաղորդակցության տարբեր գործառույթներ։ Դիտարկվում են ինտերիերի ձևավորման միջոցները՝ հարդարման նյութերի, գունային լուծումների, լուսավորության, կահավորման, ցուցափեղկերի, դեկորատիվ տարրերի և տեղեկատվական նշանների կիրառման առանձնահատկությունները։ Լուսավորությունը ներկայացվում է որպես միջավայրի գեղագիտական ընկալման և առևտրային տարածքների գործառնական արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ բնական ու արհեստական լուսավորության ճիշտ համադրությունը կարող է ընդգծել տարածական կառուցվածքը, ապրանքների ներկայացումը և առանձին գոտիների նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գույնի և նյութի փոխհարաբերությանը, դրանց միջոցով տարբեր տրամադրությունների և տեսողական շեշտադրումների ստեղծմանը։ Քննության են առնվում նաև արտաքին ճարտարապետական կերպարի և ինտերիերի փոխկապակցվածության խնդիրները։ Առևտրային համալիրի ճակատային լուծումը, մուտքային հատվածները, ցուցանակները և արտաքին լուսավորությունը դիտարկվում են որպես քաղաքային միջավայրում օբյեկտի ճանաչելիությունը ձևավորող կարևոր տարրեր։ Միաժամանակ կարևորվում է առևտրային կառույցների հարաբերությունը Երևանի արդեն ձևավորված ճարտարապետական միջավայրի, փողոցային տարածությունների և հասարակական կենտրոնների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե նոր առևտրային օբյեկտները որքանով են ինտեգրվում քաղաքի կառուցապատմանը և ինչպիսի ազդեցություն են ունենում շրջակա տարածքների տեսողական ու գործառութային կազմակերպման վրա։ Դիտարկվում է միջազգային դիզայներական միտումների ազդեցությունը, որը հատկապես նկատելի է խոշոր առևտրային կենտրոնների ձևավորման մեջ։ Համաշխարհային առևտրային ճարտարապետությանը բնորոշ բաց տարածությունները, բազմահարկ ներքին ծավալները, ապակեպատ մակերեսները, ժամանցային գոտիները, բրենդային խանութների միասնական կազմակերպումը և այցելուների երկարատև ներկայությանը նպաստող միջավայրերը աստիճանաբար տեղ են գտել նաև Երևանի առևտրային տարածքներում։ Միաժամանակ կարևոր է տեղական առանձնահատկությունների պահպանումը և այնպիսի դիզայներական լուծումների որոնումը, որոնք չեն սահմանափակվում միջազգային օրինակների ուղղակի կրկնությամբ, այլ արձագանքում են քաղաքի մշակութային ու ճարտարապետական միջավայրին։ Առանձին քննության առարկա է սուպերմարկետների դիզայնը, որտեղ տարածական կազմակերպումը սերտորեն կապված է ապրանքների դասակարգման, ցուցադրման, պահեստավորման, հաճախորդների շարժման և սպասարկման գործընթացների հետ։ Դիտարկվում են վաճառասրահների պլանավորման, ապրանքային խմբերի տեղաբաշխման, ցուցադրական սարքավորումների, տեղեկատվական համակարգերի և դրամարկղային հատվածների կազմակերպման սկզբունքները։ Մոլերի դեպքում ուշադրությունը ընդլայնվում է դեպի բազմագործառութային միջավայրի ձևավորում, որտեղ առևտրային տարածքները միավորվում են հանգստի, ժամանցի և հասարակական հաղորդակցության գոտիների հետ։ Այդպիսի համալիրները դիտարկվում են նաև որպես ժամանակակից քաղաքային կյանքի նոր հասարակական տարածքներ, որտեղ այցելությունը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն գնումներ կատարելու, այլև ժամանցի և սոցիալական շփման նպատակներով։ Կարևորվում են մատչելիության և ներառական դիզայնի խնդիրները՝ մուտքերի, վերելակների, շարժասանդուղքների, անցուղիների և սպասարկման տարածքների կազմակերպման տեսանկյունից։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև անվտանգության, այցելուների կողմնորոշման և արտակարգ իրավիճակներում շարժման կազմակերպման հետ կապված տարածական լուծումներին։ Անկախության ժամանակաշրջանի տարբեր փուլերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել առևտրային միջավայրի աստիճանական անցմանը համեմատաբար պարզ գործառութային տարածքներից դեպի բարդ, բազմագործառութային և բրենդային ինքնություն ունեցող համալիրներ։ Այդ զարգացումը արտացոլում է ոչ միայն դիզայնի փոփոխությունները, այլև Երևանի սոցիալական կյանքի, սպառողական վարքագծի և քաղաքային մշակույթի վերափոխումները։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է առևտրային դիզայնը քաղաքային և մշակութային զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում գնահատելու հնարավորությամբ։ Այն կարող է նպաստել Երևանի ժամանակակից առևտրային ճարտարապետության զարգացման փուլերի համակարգմանը, հաջողված և խնդրահարույց լուծումների բացահայտմանը և հետագա նախագծերի համար գեղագիտական ու գործառութային սկզբունքների մշակմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ինտերիերի դիզայնի, ճարտարապետության, քաղաքաշինության, առևտրային տարածքների նախագծման, արվեստի պատմության և ժամանակակից Երևանի քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող դիզայներների, ճարտարապետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Մեհրաբյանի անվան բժշկական ինստիտուտի տեղեկագիր N 5 գիտական-տեղեկատվական պարբերական է, որը հանդիսանում է Մեհրաբյանի անվան բժշկական ինստիտուտի պաշտոնական հրատարակություններից մեկը և նպատակ ունի ներկայացնել բժշկության, առողջապահության և բժշկական կրթության ոլորտներին վերաբերող գիտական հոդվածներ, հետազոտություններ ու վերլուծություններ։ Տեղեկագրում հրապարակվում են ինչպես տեղական, այնպես էլ արտասահմանյան հեղինակների գիտական աշխատանքներ, որոնք վերաբերում են կլինիկական բժշկությանը, դեղագործությանը, հանրային առողջապահությանը և բժշկական կրթության զարգացման խնդիրներին։ Հատոր N 5-ում ընդգրկված նյութերը արտացոլում են տարբեր բժշկական ուղղությունների ժամանակակից ուսումնասիրություններ, փորձագիտական դիտարկումներ և տեսական-գործնական արդյունքներ՝ նպաստելով գիտական քննարկումների և մասնագիտական գիտելիքների տարածմանը։ Պարբերականը կարևոր հարթակ է բժշկական համայնքի համար, որտեղ խթանվում է գիտական համագործակցությունը և նոր գիտելիքի փոխանակումը։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների «ֆիզիկական կուլտուրա» առարկայի շրջանակում գիտելիքների ձևավորման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են տարիքային առանձնահատկությունները, շարժողական և ճանաչողական զարգացման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացում ֆիզիկական դաստիարակության դիդակտիկական սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է ուսուցման արդյունավետ մեթոդները՝ ներառյալ խաղային գործունեությունը, շարժողական վարժությունների համակարգված կիրառումը, ինտերակտիվ և համագործակցային ուսուցման ձևերը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ուսումնական նյութի մատչելիության ապահովման, սովորողների մոտ շարժողական հմտությունների և գիտելիքների միաժամանակյա ձևավորման, ինչպես նաև ուսուցման մոտիվացիայի բարձրացման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի կառուցվածքին, ուսուցչի մեթոդական դերին և գնահատման չափանիշների կիրառմանը ֆիզիկական կուլտուրայի դասավանդման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, սպորտային մանկավարժության մասնագետների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ կրտսեր դպրոցականների գիտելիքների ձևավորման արդյունավետ կազմակերպման համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մակրոտնտեսական ցուցանիշների տնտեսավիճակագրական գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական գործընթացների չափման, վերլուծության և գնահատման մեթոդների կատարելագործման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երկրի տնտեսական վիճակը բնութագրող հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշները և դրանց դինամիկայի գնահատման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համախառն ներքին արդյունքին, տնտեսական աճին, գնաճին, գործազրկությանը, զբաղվածությանը, ներդրումներին, արտաքին առևտրին, պետական ֆինանսներին և այլ կարևոր ցուցանիշներին, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու տնտեսության ընդհանուր վիճակն ու զարգացման միտումները։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են մակրոտնտեսական տվյալների հավաքագրման, համակարգման, համադրելիության և մեկնաբանման խնդիրները, ինչպես նաև վիճակագրական տեղեկատվության որակի և ամբողջականության նշանակությունը տնտեսական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Քննության են առնվում ցուցանիշների ժամանակային դինամիկայի, կառուցվածքային փոփոխությունների և փոխկապակցվածության վերլուծության տարբեր մեթոդներ, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է բացահայտել տնտեսական գործընթացների հիմնական միտումները և դրանց վրա ազդող գործոնները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ հաշվի առնելով փոքր բաց տնտեսության բնույթը, արտաքին առևտրային կապերը, ներմուծման և արտահանման փոփոխությունները, ներդրումային հոսքերը և արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև մակրոտնտեսական ցուցանիշների կանխատեսման, տնտեսական ռիսկերի գնահատման և վիճակագրական տեղեկատվության կիրառման խնդիրներին պետական տնտեսական քաղաքականության մշակման ժամանակ։ Կարևորվում է տարբեր ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը, քանի որ առանձին ցուցանիշի փոփոխությունը միշտ չէ, որ կարող է ամբողջական պատկեր ներկայացնել երկրի տնտեսական վիճակի մասին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի մակրոտնտեսական վիճակագրության կիրառման հիմնական մեթոդաբանական և գործնական խնդիրները և դիտարկելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ տվյալների հավաստիության, համադրելիության և վերլուծական արժեքի բարձրացման նպատակով։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և մակրոտնտեսական գործընթացների քանակական գնահատմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի կերային բույսերի ախտածին միկոբիոտայի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով բուսական հիվանդությունների առաջացման, տարածման և զարգացման առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում է կերային մշակաբույսերի վրա ազդող սնկային միկրոօրգանիզմների բազմազանությունը, դրանց կենսաբանական հատկությունները և բույսերի առողջության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են ախտածին սնկերի տեսակային կազմը, տարածվածությունը տարբեր բուսական համակեցություններում, ինչպես նաև դրանց դերը բերքատվության նվազման և կերային ռեսուրսների որակի փոփոխության գործընթացներում։ Հեղինակը անդրադառնում է բույսերի հիվանդությունների ախտորոշման մեթոդներին, միկոբիոտայի էկոլոգիական առանձնահատկություններին և գյուղատնտեսական նշանակության բույսերի պաշտպանության հնարավոր միջոցներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բուսաբանության, մանրէաբանության, գյուղատնտեսության և բնապահպանական գիտությունների ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի բուսական ռեսուրսների, կերային մշակաբույսերի և դրանց հիվանդությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 330–387 թվականներին Մեծ Հայքի թագավորության ներքին և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պատմության համար կարևորագույն քաղաքական և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են 4-րդ դարի ընթացքում հայկական պետականության առջև ծառացած ներքին կառավարման խնդիրները, արքունիքի քաղաքականությունը, իշխանական տների հարաբերությունները, պետական կառավարման համակարգը, քրիստոնեության տարածումից հետո հասարակական և քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության ամրապնդման կամ թուլացման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արշակունյաց թագավորության ներքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, թագավորական իշխանության և նախարարական տոհմերի փոխհարաբերություններին, եկեղեցու դերի աճին և երկրի քաղաքական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են Մեծ Հայքի հարաբերությունները Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի հետ։ 4-րդ դարում Հայաստանը գտնվում էր այդ երկու հզոր պետությունների շահերի բախման գոտում, ինչի պատճառով արտաքին քաղաքականությունը հաճախ պայմանավորված էր տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությամբ և Հայաստանի նկատմամբ նրանց ազդեցությունը հաստատելու ձգտմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Տրդատ Մեծից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությանը, Խոսրով Կոտակի, Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապ թագավորի կառավարման ժամանակաշրջաններին, ինչպես նաև հայ-պարսկական և հայ-հռոմեական հարաբերությունների տարբեր փուլերին։ Հատկապես կարևոր է Արշակ Բ-ի և Պապի օրոք Հայաստանի՝ արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը պահպանելու փորձերի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ռազմական, դիվանագիտական և ներքաղաքական գործոնները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Աշխատանքի առանցքային թեմաներից է նաև 363 թվականի հռոմեա-պարսկական պայմանագրից հետո Հայաստանի միջազգային դրության փոփոխությունը և 387 թվականի Հայաստանի բաժանմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացները։ 387 թվականի պայմանավորվածությունը փաստացի ավարտեց Մեծ Հայքի միասնական թագավորության գոյության փուլը՝ երկրի արևմտյան և արևելյան հատվածների նկատմամբ համապատասխանաբար Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի ազդեցության հաստատմամբ։ Այս իրադարձությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական զարգացումների հետևանք, այլև որպես նախորդ տասնամյակների ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացների արդյունք։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել 4-րդ դարի Մեծ Հայքի պետական կառավարման, քաղաքական ինստիտուտների, արքունիքի և նախարարական համակարգի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև Հռոմի և Պարսկաստանի միջև Հայաստանի վարած բարդ քաղաքականության մասին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի վաղ միջնադարյան պատմության, Արշակունյաց թագավորության քաղաքական համակարգի, հայ-հռոմեական և հայ-պարսկական հարաբերությունների ու 387 թվականի Հայաստանի բաժանման նախադրյալների ուսումնասիրության համար։