Աշխարհագրական-հայրենագիտական նյութը հայ գրական երկերում (աշխարհագրական օբյեկտների գեղարվեստական ընկալումը)

Գրականություն

Գրքում ուսումնասիրվում են նախատիպի գեղարվեստականացման սկզբունքները Եղիշե Չարենցի պոեզիայում, վերլուծվում է, թե ինչպես հեղինակը իրականություն-կյանքի առարկայական և խորհրդանիշային օրինակները վերածում է գրական ձևերի, սիմվոլիկ և պատկերային համակարգերի, դիտարկվում է կերպարների, իրադարձությունների և առարկաների միթև-կերպարվեստային ներկայացման մեխանիզմը, ուսումնասիրվում են առօրյա և պատմական նյութերի ներառումը, ժամանակագրական և տարածական լուծումների դերը պոեմների կառուցվածքում, ներկայացվում է լեզվական և ռիթմիկ հնչեղության կիրառությունը պատկերների ընդգծման նպատակով, գնահատվում է նախատիպի վերածնումը պոետիկ մտածողության ու էմոցիոնալ ընկալման միջոցով, քննարկվում է այն ռազմավարությունները, որոնք նպաստում են ընթերցողի ներքին պատկերների և խորհրդանշային շերտերի ձևավորմանը, գիրքը համադրում է տեսական վերլուծությունը և պոեմների օրինակների ինտենսիվ մեկնաբանությունը՝ բացահայտելով Չարենցի ստեղծագործական հայեցակարգի էսթետիկ առանձնահատկությունները և գրական ձևավորման սկզբունքները։

Այլ առարկաներ

Այս ռեֆերատը վերաբերում է կառավարվող p-n անցումով դաշտային տրանզիստորի (JFET) աշխատանքի սկզբունքներին և դրա հաշվարկման մեթոդներին, որտեղ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հոսանքի կառավարման վրա էլեկտրական դաշտի միջոցով՝ առանց ուղղակի հոսանքի ներարկման կառավարման էլեկտրոդով։ Այդպիսի տրանզիստորներում հաղորդիչ ալիքի լայնությունը և հետևաբար հոսանքի մեծությունը որոշվում է p-n անցման հակառակ բևեռման լարմամբ, որը փոխում է սպառման շերտի հաստությունը և սահմանափակում է կրիչների անցումը աղբյուրից դեպի արտահոսք։ Հաշվարկային մասում սովորաբար կիրառվում են Շոկլիի հավասարումները, որոնց միջոցով որոշվում է արտահոսքի հոսանքը՝ կախված կառավարման լարումից, մասնավորապես Id = Idss(1 − Vgs/Vp)^2 ձևով, որտեղ Idss-ը առավելագույն հոսանքն է բաց վիճակում, Vgs-ը դարպաս-աղբյուր լարումն է, իսկ Vp-ն փակման լարումն է։ Ռեֆերատում նաև դիտարկվում են ստատիկ և դինամիկ ռեժիմները, փոխանցման բնութագրերը, ինչպես նաև բեռնվածության գծի կառուցման մեթոդը, որը թույլ է տալիս վերլուծել աշխատանքային կետը կոնկրետ սխեմայում։ Բացի այդ, կարևոր է հասկանալ ջերմաստիճանային ազդեցությունները, որոնք փոխում են կիսահաղորդչի դիմադրությունը և կարող են ազդել կայունության վրա, ինչպես նաև փոքր ազդանշանային մոդելները, որոնց միջոցով հաշվարկվում են ուժեղացման գործակիցը և ներքին դիմադրությունները։ Այս ամենը միասին թույլ է տալիս գնահատել տրանզիստորի արդյունավետությունը, ընտրել համապատասխան աշխատանքային ռեժիմ և կիրառել այն ուժեղացուցիչ սխեմաներում կամ էլեկտրոնային անջատիչներում։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է երկարմատ կամ միարմատ բառերի ներկայացմանն ու բառարանագիտական մշակմանը երկլեզու բառարաններում՝ հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարանների նյութի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում արմատակից բառերի բառարանային ներկայացման առանձնահատկություններն են, դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը և այն մեթոդների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է նման բառերը համակարգված ու օգտակար ձևով ներկայացնել երկլեզու բառարաններում։ Թեման միավորում է ընդհանուր լեզվաբանության, բառարանագիտության և թարգմանական լեզվաբանության խնդիրները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայերենի և ռուսերենի միջև բառային համապատասխանությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը։ Արմատակից բառերը բառապաշարի այն միավորներն են, որոնք կապված են ընդհանուր արմատով կամ ընդհանուր բառաստեղծական հիմքով և ձևավորում են բառային ընտանիքներ։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է բառապաշարի կառուցվածքը հասկանալու համար, քանի որ առանձին բառերը հաճախ գոյություն ունեն ոչ թե մեկուսացված, այլ իմաստային, ձևաբանական և բառակազմական կապերի ամբողջ համակարգում։ Երկլեզու բառարանում այդ հարաբերությունների ճիշտ ներկայացումը կարող է էապես բարձրացնել բառարանի տեղեկատվական արժեքը և օգտվողին հնարավորություն տալ ավելի լավ հասկանալու բառերի միջև առկա կապերը։ Հայերեն և ռուսերեն լեզուների համեմատական դիտարկումն այս առումով առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի։ Երկու լեզուները տարբեր են իրենց քերականական կառուցվածքով, բառակազմական միջոցներով և բառապաշարի կազմակերպման առանձնահատկություններով, ուստի նույն արմատային կամ իմաստային կապը երկու լեզուներում կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է գտնել ուղղակի արմատակից համապատասխանություններ, իսկ այլ դեպքերում նույն իմաստային դաշտը ձևավորվում է տարբեր արմատներով կամ տարբեր բառակազմական մոդելներով։ Այս հանգամանքը երկլեզու բառարանագրության մեջ պահանջում է ոչ միայն բառերի թարգմանական համարժեքների մեխանիկական ներկայացում, այլև դրանց կառուցվածքային ու իմաստային հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են արմատակից բառերը ներկայացված գործող հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարաններում։ Դրա համար կարող են ուսումնասիրվել բառարանային հոդվածների կառուցվածքը, գլխաբառերի ընտրությունը, ածանցյալների և բարդությունների ներկայացման եղանակները, հղումային համակարգերը, թարգմանական համարժեքների դասավորությունը և բառերի միջև ներքին կապերի արտահայտման միջոցները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես բառարանների առավելությունները, այնպես էլ այն դեպքերը, երբ բառային ընտանիքի անդամները ներկայացված են միմյանցից առանձնացված և օգտագործողը դժվարությամբ կարող է վերականգնել դրանց ընդհանուր բառակազմական կամ արմատային կապը։ Երկլեզու բառարանի հիմնական նպատակը սովորաբար մեկ լեզվի բառային միավորները մյուս լեզվով համարժեքներով ներկայացնելն է, սակայն ժամանակակից բառարանագրական մոտեցումները պահանջում են ավելի լայն տեղեկատվություն։ Օգտվողի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալ բառի թարգմանությունը, այլև հասկանալ դրա իմաստային տարբերությունները, ոճական կիրառությունը, բառակազմական հնարավորությունները և կապը նույն ընտանիքի այլ բառերի հետ։ Այդ տեսանկյունից արմատակից բառերի համակարգված ներկայացումը կարող է բառարանը դարձնել ոչ միայն թարգմանական, այլև լեզվի ուսուցման և բառապաշարի յուրացման արդյունավետ գործիք։ Հատուկ նշանակություն ունի բառային ընտանիքի հասկացությունը։ Միևնույն արմատից կազմված բառերը կարող են ունենալ տարբեր քերականական կարգեր, տարբեր իմաստային նրբերանգներ և տարբեր գործածական սահմաններ։ Դրանց միջև կապը կարող է լինել անմիջական կամ ավելի հեռավոր, իսկ որոշ դեպքերում պատմականորեն ընդհանուր ծագում ունեցող բառերը ժամանակի ընթացքում կարող են իմաստային զգալի տարբերություններ ձեռք բերել։ Հետևաբար բառարանագիրը պետք է տարբերակի զուտ ձևական արմատային ընդհանրությունը և իրական բառային-իմաստային կապը։ Այս խնդիրը հատկապես կարևոր է երկլեզու բառարաններում, որտեղ մեկ լեզվի բառային ընտանիքի կառուցվածքը կարող է ամբողջությամբ չհամընկնել մյուս լեզվի համապատասխան ընտանիքի հետ։ Ռուսերենում բառաստեղծական հարաբերությունները հաճախ արտահայտվում են արմատի և ածանցների միջոցով, մինչդեռ հայերենում կարող են գործել այլ բառակազմական մոդելներ և ձևաբանական միջոցներ։ Այդ պատճառով նույն բառային ընտանիքի անդամների թարգմանական համապատասխանությունները կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքներ։ Որոշ հայերեն բառերի համար ռուսերենում կարող են լինել միարմատ համարժեքներ, մինչդեռ այլ դեպքերում համապատասխան իմաստը կարող է արտահայտվել նկարագրական ձևով, այլ արմատով կամ այլ բառակազմական կառուցվածքով։ Այսպիսի տարբերությունների բացահայտումը կարևոր է ինչպես բառարանագրության տեսության, այնպես էլ գործնական բառարանների կազմման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բառարանային հոդվածի ներսում արմատակից բառերի փոխկապակցման խնդիրը։ Հնարավոր մեթոդներից են հղումները, բառային ընտանիքների խմբավորումը, ածանցյալների ներկայացումը հիմնական բառի ներքո կամ համապատասխան նշումների կիրառումը։ Յուրաքանչյուր մեթոդ ունի իր առավելություններն ու սահմանափակումները։ Լավ մշակված համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի տեղեկատվության ամբողջականությունը և բառարանի օգտագործման հարմարավետությունը՝ չծանրաբեռնելով բառարանային հոդվածը ավելորդ նյութով։ Աշխատությունը կարևոր է նաև թարգմանական պրակտիկայի տեսանկյունից։ Արմատակից բառերի ճիշտ տարբերակումը կարող է օգնել թարգմանչին խուսափել կեղծ կամ մասնակի համարժեքներից, ինչպես նաև ճիշտ ընտրել տվյալ համատեքստին համապատասխան բառը։ Հատկապես կարևոր է այն դեպքը, երբ երկու լեզուներում արմատային ընդհանրությունը կարող է ստեղծել իմաստային սխալ նույնացման վտանգ։ Բառարանի կառուցվածքային և իմաստային հստակ ներկայացումը կարող է նվազեցնել նման սխալների հավանականությունը։ Լեզու սովորողների համար նույնպես արմատակից բառերի համակարգային ներկայացումը կարող է զգալի առավելություն ունենալ։ Եթե սովորողը տեսնում է, թե ինչպես են մեկ արմատից կազմվում տարբեր բառեր և ինչպես են դրանք համապատասխանեցվում մյուս լեզվի բառապաշարին, նա կարող է ավելի հեշտ ընդլայնել իր բառապաշարը և հասկանալ բառակազմական օրինաչափությունները։ Այսպիսով, բառարանը վերածվում է ոչ միայն բառի թարգմանությունը գտնելու միջոցի, այլև լեզվի կառուցվածքն ինքնուրույն ուսումնասիրելու գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արմատակից բառերի խնդիրը երկլեզու բառարանագրության մեջ ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն։ Հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարանների նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր լեզուների բառային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պարզել բառային ընտանիքների ներկայացման արդյունավետ եղանակները և կատարելագործել երկլեզու բառարանների կազմման սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բառարանագիրներին, թարգմանիչներին, հայերեն և ռուսերեն լեզուների մասնագետներին, ինչպես նաև լեզվաբանական և թարգմանական ֆակուլտետների ուսանողներին՝ հատկապես երկլեզու բառարանների կառուցվածքի, բառային-բառակազմական կապերի և հայերեն-ռուսերեն լեզվական համապատասխանությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ռիսկերի գնահատման հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական կայունության ապահովման և բանկային գործունեության արդյունավետության բարձրացման կարևորությունը։ Վերլուծվում են վարկային, շուկայական, իրացվելիության և օպերացիոն ռիսկերի գնահատման հիմնական մոտեցումները, դրանց չափման քանակական և որակական մեթոդները, ինչպես նաև ռիսկերի մոդելավորման ժամանակակից գործիքակազմը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարման ներքին համակարգերի արդյունավետությանը, կարգավորող պահանջների (այդ թվում՝ Բազելյան սկզբունքների) կիրառմանը և դրանց ադապտացման առանձնահատկություններին ՀՀ բանկային միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցությունը բանկային ռիսկերի ձևավորման վրա և ֆինանսական շուկաների անկայունության պայմաններում ռիսկերի կանխատեսման դժվարությունները։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման ուղղությունները՝ բարձրացնելով բանկային համակարգի կայունությունն ու դիմակայունությունը։

Գյուղատնտեսություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսական արտադրության ինտենսիվ զարգացման տնտեսական հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով արտադրողականության, ռեսուրսների արդյունավետության և գյուղատնտեսական տնտեսությունների կայուն զարգացման միջնակարգ սպառնալիքները։ Աշխատությունը վերլուծում է ինտենսիվացման գործընթացի գործոնները, այդ թվում՝ տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրումը, արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացումը, աշխատուժի հմտությունների և կազմակերպչական կարողությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև ֆինանսական և շուկայական գործոնների դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման խոչընդոտներին, ներառյալ գների տատանումները, կլիմայական ռիսկերը, պետական քաղաքականության և ֆինանսավորման սահմանափակումները, և առաջարկվում են ռազմավարություններ՝ խնդիրների լուծման և ինտենսիվ զարգացման օպտիմալացման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսագետների, գյուղատնտեսության կառավարման մասնագետների և պետական քաղաքականության մշակողների համար՝ նպաստելով Հայաստանի գյուղատնտեսական ոլորտի արդյունավետ և կայուն զարգացման ապահովմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1950–2000 թվականների պոլսահայ արձակի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի գրական կյանքի կարևորագույն դրսևորումները նորագույն շրջանի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում պոլսահայ արձակագիրների ստեղծագործական ժառանգությունն է, նրանց թեմատիկ նախասիրությունները, կերպարային համակարգը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և պատմամշակութային իրականության գեղարվեստական արտացոլումը։ Աշխատության մեջ արձակը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրական երևույթ, այլև որպես համայնքային հիշողության, ինքնության պահպանման և սփյուռքահայ մշակութային կյանքի արտահայտման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրվում են այն պատմական, հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք ազդել են պոլսահայ գրականության զարգացման ընթացքի վրա՝ ներառելով համայնքային կյանքի փոփոխությունները, ազգային ինքնության խնդիրները, հայրենիքի և սփյուռքի հարաբերության ընկալումները, մշակութային ժառանգության պահպանման ձգտումը և ժամանակակից աշխարհի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությանը՝ անդրադառնալով ընտանիքի, քաղաքի, հիշողության, կորստի, գաղթի, ազգային պատկանելության, առօրյա կյանքի և մարդու ներաշխարհի թեմաներին։ Վերլուծվում են նաև գրական լեզվի և ոճի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով արևմտահայերենի դերը պոլսահայ գրական ինքնության ձևավորման և պահպանման գործում։ Ժամանակաշրջանի գրական գործընթացի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր սերունդների արձակագիրների ստեղծագործական մոտեցումների շարունակականությունն ու փոփոխությունները, ինչպես նաև ավանդական և նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է պոլսահայ գրականության պատմության ուսումնասիրման գործում՝ համակարգելով և արժևորելով 20-րդ դարի երկրորդ կեսի արձակ ժառանգությունը և այն ներկայացնելով հայ գրականության ավելի լայն զարգացման գործընթացի համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, հայագետներին, սփյուռքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, արևմտահայ գրականության մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին, ուսանողներին և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։