Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги:Техника: Информационный указатель (1978, Июль)

Право

Այս թեման վերաբերում է վարչական պատասխանատվության ինստիտուտի կատարելագործման հիմնական ուղղություններին իրավական համակարգում, որտեղ ուսումնասիրվում են վարչական իրավախախտումների կանխարգելման, պատասխանատվության արդարացի կիրառման և վարչական վարույթների արդյունավետության բարձրացման մեխանիզմները։ Հետազոտության կենտրոնում է վարչական պատասխանատվության դերը որպես պետական կարգապահական և իրավական վերահսկողության գործիք, որը նպատակ ունի ապահովել հանրային կարգի, պետական կառավարման կանոնների և հասարակական հարաբերությունների կայունությունը։ Առանձնացվում են բարելավման հիմնական ուղղությունները՝ վարչական իրավախախտումների հստակ և կանխատեսելի օրենսդրական կարգավորում, պատասխանատվության համաչափության սկզբունքի ամրապնդում, վարչական վարույթի ընթացակարգային երաշխիքների ուժեղացում, ինչպես նաև բողոքարկման և դատական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացում։ Միաժամանակ ընդգծվում է թվայնացման և էլեկտրոնային վարչարարության ներդրման կարևորությունը, ինչը կարող է նվազեցնել վարչական բեռը, արագացնել գործընթացները և բարձրացնել թափանցիկությունը։ Հետազոտությունը նաև դիտարկում է իրավակիրառ պրակտիկայի միատեսակեցման անհրաժեշտությունը, վարչական մարմինների պատասխանատվության հստակեցումը և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների ուժեղացումը։ Ընդհանուր առմամբ, ինստիտուտի բարելավման նպատակն է ապահովել արդար, արդյունավետ և կանխատեսելի վարչական արդարադատության համակարգ։

История

Բագրատ Այվազյանը և Աշոտ Երկաթը հայկական պատմության կարևոր դեմքեր են, որոնք կապ ունեն Հայաստանի պետականության և արաբական դարաշրջանի քաղաքական գործընթացների հետ։ Աշոտ Երկաթը (մ.թ.ա. 867–890 թթ.) Բագրատունիների տոհմից արքա էր, ով համարվում է հայկական միջնադարյան պետության վերականգնման ու կայացման կարևոր դ64ի. Նա վերականգնեց Հայաստանի ինքնուրույն արքայությունը արաբական տիրապետությունից հետո, ամրացրեց կենտրոնական իշխանությունը, զարգացրեց տնտեսական ու ռազմական կառավարման համակարգը և նպաստեց եկեղեցական ու մշակութային կյանքի աճին։ Բագրատ Այվազյանը, որպես պատմական ուսումնասիրող և հեղինակ, հաճախ ներկայացնում է Աշոտ Երկաթի գործառույթներն ու նշանակությունը՝ ընդգծելով նրա դերը հայկական պետականության ու ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Այս կերպ, Աշոտ Երկաթը դարձավ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական կայունության և մշակութային վերելքի խորհրդանիշ, իսկ Բագրատ Այվազյանի հետազոտությունները թույլ են տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել այդ դարաշրջանի հայկական պետության կառավարման, արտաքին քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացումների մասին։

Экономика

Յուրաքանչյուր երկրի անվտանգության և պաշտպանունակության ապահովումը զարգացման բոլորԱյս թեման վերաբերում է ոչ մետաղական հանքանյութեր արդյունահանող և վերամշակող ձեռնարկությունների արտահանման կարողությունների գնահատմանը՝ տնտեսական զարգացման և ազգային անվտանգության ապահովման համատեքստում։ Ոչ մետաղական հանքանյութերի արդյունաբերությունը ներառում է շինարարական նյութեր, կավ, ավազ, գիպս, կրաքար, բազալտ, ինչպես նաև տարբեր արդյունաբերական հումք, որոնք լայն կիրառություն ունեն շինարարության, քիմիական արտադրության և ենթակառուցվածքների զարգացման մեջ։ Այս ոլորտի ձեռնարկությունների արտահանման կարողությունը պայմանավորված է մի շարք գործոններով՝ հումքի որակով, վերամշակման տեխնոլոգիական մակարդակով, արտադրանքի միջազգային ստանդարտներին համապատասխանությամբ, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացվածությամբ և արտաքին շուկաների հասանելիությամբ։ Տնտեսական տեսանկյունից այս ոլորտը կարող է զգալիորեն նպաստել երկրի արտարժութային մուտքերի աճին, արդյունաբերական դիվերսիֆիկացմանը և տարածաշրջանային մրցունակության բարձրացմանը։ Սակայն արտահանման արդյունավետությունը կախված է նաև ներդրումային միջավայրից, էներգիայի արժեքից, արտադրական ծախսերից և պետական քաղաքականությունից՝ հատկապես հարկային և մաքսային կարգավորումներից։ ժամանակներում մեծապես կախված է եղել զարգացած և կայուն տնտեսությունն ունենալուց, որն ապահովող հիմնական ուղղություններից է արտահանման ուղղված տնտեսությունը / В условиях глобализации и расширения всемирных хозяйственных связей, для обеспечения устойчивого развития национальной экономики значительную роль играет экспортный потенциал, формирование которого происходит на предприятиях, являющихся самостоятельными участниками внешнеэкономической деятельности / Within the context of globalization and expansion of global economic relations, export potential plays a significant role in ensuring a sustainable development of the national economy, formation of which takes place in enterprises that are independent participants of foreign economic activities Հրատ.՝ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, 2014, Սեղմագիր՝ 26 էջ [src=123456789/8669] [dspace.nla.am]

Социология

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է սոցիալական հարցումը՝ որպես սոցիոլոգիական հետազոտության հիմնական մեթոդներից մեկը, որը կիրառվում է հասարակական կարծիքի, վարքագծի և սոցիալական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ սոցիալական հարցումը տվյալների հավաքման համակարգված ձև է, որի միջոցով հետազոտողները ստանում են տեղեկատվություն մարդկանց կարծիքների, վերաբերմունքի, արժեքների և փորձի վերաբերյալ։ Ներկայացվում են հարցման հիմնական տեսակները՝ հարցաթերթային, բանավոր (հարցազրույցային), հեռախոսային և առցանց հարցումներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները տարբեր սոցիալական խմբերի շրջանում։ Ռեֆերատում քննարկվում են հարցման փուլերը՝ նպատակների ձևակերպում, հարցաթերթի կազմում, ընտրանքի ձևավորում, տվյալների հավաքագրում և արդյունքների վերլուծություն։ Բացատրվում է նաև ընտրանքի կարևորությունը, քանի որ ճիշտ ընտրված մասնակցային խումբը ապահովում է ստացված արդյունքների վստահելիությունն ու գիտական արժեքը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հարցման մեթոդի առավելություններին՝ արագություն, լայն ընդգրկում, համեմատաբար ցածր ծախսեր, ինչպես նաև սահմանափակումներին՝ սուբյեկտիվ պատասխաններ, ոչ լիարժեք անկեղծություն և սխալ մեկնաբանման վտանգ։ Ռեֆերատում ընդգծվում է սոցիալական հարցումների կարևորությունը քաղաքականության, մարքեթինգի, կրթության և հասարակական կառավարման ոլորտներում, որտեղ դրանք օգնում են հասկանալ հանրային կարծիքը և կատարել հիմնավորված որոշումներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայով և հասարակական գիտություններով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է սոցիալական հարցման մեթոդի էությունը և կիրառման հիմնական սկզբունքները։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական տարիքի երեխաների համատեղ կրթության և դաստիարակության կազմակերպման մանկավարժական մոդելի ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորումն է, որտեղ տարբեր կրթական կարիքներ ունեցող երեխաները կարող են մասնակցել ընդհանուր ուսումնական, խաղային, հաղորդակցական և սոցիալական գործունեությանը՝ ստանալով իրենց անհատական հնարավորություններին համապատասխան աջակցություն։ Քննվում են նախադպրոցական կրթության կազմակերպման մանկավարժական և հոգեբանական սկզբունքները, երեխաների անհատական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև ուսուցման և դաստիարակության գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխայի սոցիալականացմանը, հասակակիցների հետ հաղորդակցությանը, ինքնուրույնության զարգացմանը, ճանաչողական ակտիվության խթանմանը և կրթական միջավայրին աստիճանական հարմարմանը։ Ուսումնասիրվում է մանկավարժների, հոգեբանների, հատուկ մանկավարժների և այլ մասնագետների համագործակցության նշանակությունը՝ յուրաքանչյուր երեխայի կրթական կարիքները գնահատելու և համապատասխան մանկավարժական աջակցություն կազմակերպելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընտանիքի մասնակցությունը, քանի որ ծնողների և կրթական հաստատության շարունակական համագործակցությունը նպաստում է երեխայի զարգացման վերաբերյալ միասնական մոտեցումների ձևավորմանը և տարբեր միջավայրերում աջակցության հետևողականությանը։ Դիտարկվում են խմբային և անհատական աշխատանքի համադրման, խաղային գործունեության, հաղորդակցական առաջադրանքների և զարգացմանը նպաստող մանկավարժական միջոցների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև կրթական միջավայրի մատչելիության, երեխաների միջև դրական փոխհարաբերությունների ձևավորման, մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածության և անհրաժեշտ ուսումնամեթոդական պայմանների ապահովման հարցերը։ Ինտեգրված մոտեցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարբեր կարիքներ ունեցող երեխաների նույն խմբում ընդգրկում, այլև որպես նրանց ակտիվ մասնակցությունն ու անհատական զարգացումը խթանող ամբողջական մանկավարժական համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նախադպրոցական մանկավարժության, հատուկ մանկավարժության, զարգացման հոգեբանության և ներառական կրթության մոտեցումները՝ երեխայակենտրոն, աջակցող և սոցիալական փոխգործակցությանը նպաստող կրթադաստիարակչական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։

География

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անտառային գեոհամակարգերի տարածական և ժամանակային փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով անտառային տարածքների վիճակի, կառուցվածքի, տարածման օրինաչափությունների և դրանց վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնների գնահատումը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են փոխվել Հայաստանի անտառային տարածքները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տարածական բաշխվածությունը և էկոլոգիական վիճակը, ինչպես նաև բացահայտվում են այդ փոփոխությունների հիմնական պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլիմայական փոփոխությունների, հրդեհների, անտառահատումների, հողօգտագործման փոփոխությունների, գյուղատնտեսական և տնտեսական գործունեության, բնակավայրերի ընդարձակման ու այլ մարդածին ազդեցությունների դերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի տարբեր բնական շրջանների անտառային գեոհամակարգերի առանձնահատկությունները հասկանալու տեսանկյունից, քանի որ անտառները երկրի լեռնային պայմաններում կատարում են ոչ միայն կենսաբանական և լանդշաֆտային, այլև ջրակարգավորիչ, հողապաշտպան, կլիմայակարգավորիչ և սոցիալ-տնտեսական կարևոր գործառույթներ։ Աշխատանքում տարածաժամանակային մոտեցման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր ժամանակների տվյալները և բացահայտել անտառային գեոհամակարգերի փոփոխության ուղղությունները, ինտենսիվությունն ու տարածական տարբերությունները։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև անտառային ռեսուրսների կառավարման հիմնախնդիրների վերլուծությունը, որի շրջանակում կարող են դիտարկվել անտառների պահպանության, վերականգնման, կայուն օգտագործման, կենսաբազմազանության պահպանման, ռիսկերի նվազեցման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել առկա կառավարման մոտեցումների արդյունավետությունը, բացահայտել համակարգային խնդիրներն ու սահմանափակումները և առաջարկել անտառային գեոհամակարգերի երկարաժամկետ պահպանությանն ու կայուն կառավարմանը միտված լուծումներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության, էկոլոգիայի, անտառագիտության, բնապահպանության և տարածքային կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև բնության պահպանության և բնական ռեսուրսների կառավարման հարցերով զբաղվող կառույցների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր գիտական և կիրառական նշանակություն ունի Հայաստանի անտառային պաշարների ներկա վիճակը հասկանալու, դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները բացահայտելու և ապագա կառավարման ու պահպանության ռազմավարությունների գիտական հիմքերը ձևավորելու առումով։