Վարչական պատախսանատվության ինստիտուտի բարելավման հիմնարար ուղղությունները

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է նուկլեինաթթուների կոնֆորմացիոն անցումների ընթացքում նուկլեոտիդային հաջորդականության տարասեռության դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի մոլեկուլների տարածական կառուցվածքի փոփոխություններն են, որոնք կարող են առաջանալ տարբեր ֆիզիկաքիմիական պայմանների ազդեցությամբ, և այդ գործընթացների վրա նուկլեոտիդային հաջորդականության առանձնահատկությունների ազդեցությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է այն գաղափարը, որ նուկլեինաթթուների հաջորդականությունը միատարր կառուցվածք չէ, և տարբեր նուկլեոտիդային հատվածներ կարող են ունենալ տարբեր կայունություն, ճկունություն և կոնֆորմացիոն հատկություններ։ Այդ տարբերությունները կարող են պայմանավորել մոլեկուլի առանձին հատվածների տարբեր արձագանքը ջերմաստիճանի, իոնային միջավայրի, լուծույթի պայմանների կամ այլ գործոնների փոփոխությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնֆորմացիոն անցումների մեխանիզմներին, դրանց փուլային բնույթին և մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխության ընթացքում հաջորդականության տարբեր հատվածների վարքագծին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նուկլեինաթթուների կառուցվածքային վիճակների, ջրածնային կապերի, բազային զույգերի փոխազդեցությունների և մոլեկուլի կայունության փոփոխությունների ուսումնասիրություն։ Նման վերլուծությունը կարևոր է նուկլեինաթթուների կառուցվածք–ֆունկցիա փոխհարաբերությունը հասկանալու համար, քանի որ հաջորդականության և տարածական կառուցվածքի փոխազդեցությունը կարող է ազդել ԴՆԹ-ի ու ՌՆԹ-ի կենսաբանական ակտիվության, մոլեկուլային ճանաչման և տարբեր սպիտակուցների հետ փոխազդեցության վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաֆիզիկոսներին, կենսաքիմիկոսներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, գենետիկներին և նուկլեինաթթուների կառուցվածքային հատկությունները ուսումնասիրող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Պատմություն

Այս թեման ներկայացնում է XIX դարի եվրոպական արվեստի և մշակույթի կարևոր ուղղություններից մեկը՝ ռոմանտիզմը, ինչպես նաև այդ շարժման նշանավոր ներկայացուցիչներ Théodore Géricault-ի և Eugène Delacroix-ի ստեղծագործական գործունեությունը։ Ռոմանտիզմը ձևավորվեց XVIII դարի վերջում և լայն տարածում գտավ XIX դարում՝ որպես արձագանք դասականության խիստ կանոններին և բանականության գերակայությանը։ Այս ուղղությունը մեծ ուշադրություն էր դարձնում մարդու զգացմունքներին, անհատականությանը, երևակայությանը, ազատությանը և բնության հզոր ուժերին։ Ռոմանտիկ արվեստագետները ձգտում էին պատկերել մարդկային ներաշխարհը, դրամատիկ իրադարձությունները, հերոսական պայքարը և ազգային ազատագրական գաղափարները։ Ռոմանտիզմը զարգացավ գրականության, երաժշտության, գեղանկարչության և թատրոնի մեջ՝ դառնալով եվրոպական մշակույթի կարևոր փուլերից մեկը։ Թեոդոր Ժերիկոն համարվում է ֆրանսիական ռոմանտիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններն առանձնանում են հուզական լարվածությամբ, իրականության դրամատիկ ներկայացմամբ և մարդկային ողբերգության խոր արտահայտմամբ։ Նրա ամենահայտնի գործը՝ «Մեդուզայի լաստը», պատկերում է նավաբեկությունից փրկված մարդկանց պայքարը կյանքի համար և համարվում է ռոմանտիզմի գլուխգործոցներից մեկը։ Ժերիկոն իր արվեստում անդրադարձել է մարդկային ցավին, սոցիալական խնդիրներին և հերոսական դիմադրությանը՝ ստեղծելով արտահայտիչ ու հզոր պատկերներ։ Էժեն Դելակրուան դարձավ ռոմանտիզմի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկը և մեծ ազդեցություն ունեցավ եվրոպական գեղանկարչության զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են վառ գույներով, շարժման դինամիկայով և ազատության գաղափարների արտահայտմամբ։ Ամենահայտնի աշխատանքներից է «Ազատությունը առաջնորդում է ժողովրդին» նկարը, որը խորհրդանշում է ժողովրդի պայքարը հանուն ազատության և հեղափոխական ոգին։ Դելակրուան հաճախ անդրադարձել է պատմական, արևելյան և գրական թեմաների՝ ստեղծելով հուզական և դրամատիկ տեսարաններ։ Ռոմանտիզմը, Ժերիկոյի և Դելակրուայի արվեստը մեծ ազդեցություն ունեցան հետագա գեղանկարչական ուղղությունների ձևավորման վրա՝ նպաստելով արվեստում զգացմունքային արտահայտչականության, ստեղծագործական ազատության և անհատական մտածողության զարգացմանը։

Գրականություն

Այս ակնարկը վերաբերում է Միքայել Նալբանդյանի կյանքի և գործունեության ընդհանուր բնութագրին՝ ընդգծելով նրա դերը որպես XIX դարի հայ հասարակական մտքի, հեղափոխական գաղափարների և գրական-լուսավորական շարժման կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Նալբանդյանը ձևավորվել է Ռուսական կայսրության հայկական միջավայրում՝ միաժամանակ ներգրավված լինելով եվրոպական լուսավորական և դեմոկրատական գաղափարների ազդեցության ոլորտում, որոնք զգալիորեն ազդել են նրա աշխարհայացքի և քաղաքական դիրքորոշումների վրա։ Նրա գործունեությունը բնութագրվում է ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման, սոցիալական արդարության պահանջների և հակաֆեոդալական ու հակապետական քննադատական մոտեցումների համադրությամբ, ինչը նրան դարձնում է հայ առաջադիմական մտքի զարգացման առանցքային կերպար։

Սոցիոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է բազմազգ միջավայրում՝ Դաղստանի տարածքում բնակվող հայ համայնքի էթնիկ ինքնության պահպանման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այն սոցիալ-մշակութային, պատմական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք նպաստում են ազգային ինքնության կայունացմանը և փոխանցմանը սերունդների միջև։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հայերի համայնքային կյանքի հիմնական ձևերը՝ լեզվի պահպանություն, կրոնական ավանդույթների դերը, ընտանեկան և կրթական միջավայրերի ազդեցությունը, ինչպես նաև մշակութային ինքնարտահայտման մեխանիզմները, որոնք թույլ են տալիս պահպանել ինքնության առանձնահատկությունները բազմէթնիկ միջավայրում ինտեգրվելու պայմաններում։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև միջէթնիկ փոխազդեցությունների բնույթը, տեղական սոցիալական կառուցվածքների ազդեցությունը և պետական ու հասարակական ինստիտուտների դերը էթնիկ խմբերի համակեցության և մշակութային բազմազանության պահպանման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մարտահրավերներին, որոնց բախվում է հայ համայնքը՝ ուրբանիզացիայի, լեզվական ասիմիլյացիայի և գլոբալիզացիոն գործընթացների պայմաններում, ինչպես նաև այն դիմադրողական մեխանիզմներին, որոնք թույլ են տալիս պահպանել ինքնության հիմնական տարրերը։ Հետազոտության նպատակն է ձևավորել համապարփակ պատկերացում էթնիկ ինքնության պահպանման դինամիկայի մասին բազմազգ հասարակության մեջ և բացահայտել այն գործոնները, որոնք ապահովում են մշակութային շարունակականություն և համայնքային կայունություն։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի պատմաաշխարհագրական ուսումնասիրությանը՝ հիմնված «Աշխարհացույց» աշխատության տվյալների և տեղեկությունների վրա։ Այն ներկայացնում է Այրարատ աշխարհի աշխարհագրական դիրքը, վարչական բաժանումը, բնակավայրերը, բնական պայմանները, պատմական նշանակությունը և դերը հայկական պետականության ու մշակույթի զարգացման մեջ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տվյալ ժամանակաշրջանի տարածքային առանձնահատկությունները, գավառների նկարագրությունները, պատմական տեղանունները և դրանց կապը Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային կյանքի հետ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև «Աշխարհացույց»-ի՝ որպես հայկական միջնադարյան աշխարհագրական գիտելիքի կարևոր աղբյուրի նշանակությանը և դրա միջոցով Այրարատ աշխարհի վերաբերյալ պահպանված տեղեկությունների վերլուծությանը։ Գիրքը արժեքավոր է պատմաբանների, աշխարհագետների, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմական աշխարհագրությամբ, հնագույն վարչատարածքային կառուցվածքով և հայկական ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Գրականություն

Գրքում ամփոփված են «Ոզնի» երգիծական հանդեսի գլխավոր խմբազիր, բանաստեղծ Արամայիս Սահակյանի զվարճալի զրույցները՝ գրականության, արվեստի, գիտության, աշխատանքի, սպորտի եւ այլ բնագավառների անվանի մարդկանց հետ: Փաստորեն սա հեղինակի «Մարդը մարդով է մարդ» գրքի շարունակությունն է՝ երգիծական թեքումով: Ներկա զրույցները նոր եւ անսպասելի կողմերով են բացում այդ անվանի մարդկանց հոգեկան եւ ստեղծագործական աշխարհը, երգիծանքի միջոցով բարձրացնում կենսական լուրջ հարցեր: «Զվարճալի հարցազրույցներ» ժողովածուն իր բնույթով եւ ժանրային առումով ինքնատիպ է: