Նոր հետերոցիկլիկ տեղակալված բութենոլիդների ստացումը և դրանց փոխարկումները

Литература

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Ումբերտո Էկոյի ստեղծագործության մեջ Միջնադարի գեղարվեստական և փիլիսոփայական ընկալման ուսումնասիրությանը՝ հատկապես երկու վեպերի համադրական վերլուծության միջոցով։ Հեղինակը Միջնադարը դիտարկում է ոչ միայն որպես պատմական ժամանակաշրջան կամ վեպերի գործողությունների ֆոն, այլ որպես մշակութային, մտավոր և նշանային համակարգ, որը Էկոն վերակառուցում է ժամանակակից ընթերցողի համար։ Էկոյի մոտ Միջնադարը ներկայացվում է բազմաշերտ և հակասական աշխարհ, որտեղ կրոնը, փիլիսոփայությունը, գիտությունը, քաղաքականությունը, իշխանությունը, հերետիկոսությունը, գրականությունը և առասպելը մշտապես փոխազդում են միմյանց հետ։ Նրա պատմական վեպերի ուսումնասիրության մեջ հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ գրողը չի փորձում պարզապես վերարտադրել անցյալը. նա ստեղծում է անցյալի մի մոդել, որի միջոցով հնարավոր է հարցեր բարձրացնել նաև պատմության, ճշմարտության, գիտելիքի և ժամանակակից մշակույթի մասին։ Գիտական ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Էկոյի միջնադարյան վեպերում պատմական ժամանակը կառուցվում է հետմոդեռնիստական սկզբունքներով՝ անցյալի և ներկայի փոխներթափանցմամբ, միջտեքստայնությամբ, պատմողի դիրքի ընդգծմամբ և պատմության նկատմամբ իրատեսական ու միաժամանակ հեգնական վերաբերմունքով։ Առաջին վեպում Միջնադարի պատկերը ձևավորվում է հիմնականում ինտելեկտուալ և կրոնական միջավայրի միջոցով։ Գործողությունները տեղի են ունենում տասնչորսերորդ դարի բենեդիկտյան վանքում, իսկ հետաքննության դետեկտիվ կառուցվածքը զուգակցվում է միջնադարյան աստվածաբանության, փիլիսոփայության, տրամաբանության և գրքային մշակույթի լայն ներկայացման հետ։ Վանքը այստեղ դառնում է ամբողջ միջնադարյան հասարակության յուրօրինակ մոդել, որտեղ իշխանության, հավատքի և գիտելիքի շուրջ պայքարը բացահայտում է դարաշրջանի ներքին հակասությունները։ Հատկապես կարևոր է գրքի և գրադարանի թեման. գիտելիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդու ազատագրման միջոց, այլև որպես իշխանության գործիք, որը կարող է վերահսկվել, սահմանափակվել կամ նույնիսկ ոչնչացվել։ Էկոյի միջնադարյան աշխարհում ճշմարտությունը երբեք ամբողջությամբ և անմիջականորեն հասանելի չէ․ այն ընթերցվում է նշանների, ձեռագրերի, մեկնությունների և տարբեր տեսանկյունների միջոցով։ Այդ պատճառով էլ սեմիոտիկան՝ նշանների և դրանց մեկնաբանության տեսությունը, դառնում է Էկոյի միջնադարյան աշխարհի ընկալման կարևոր բանալին։ Հետազոտություններում առաջին վեպը հաճախ դիտարկվում է որպես Էկոյի սեմիոտիկական և մշակութաբանական գաղափարների գեղարվեստական իրականացում։ Երկրորդ վեպում Միջնադարի պատկերը զգալիորեն փոխվում է։ Եթե առաջին դեպքում գերակշռում է փակ, գրքային, վանական և ինտելեկտուալ միջավայրը, ապա այստեղ ընթերցողը հայտնվում է շարժուն, բազմազան և արկածային աշխարհում, որտեղ իրական պատմական դեմքերն ու իրադարձությունները միախառնվում են առասպելների, կեղծ փաստաթղթերի, հրաշապատումների և երևակայական աշխարհագրության հետ։ Գործողությունների պատմական հիմքը կապված է Ֆրիդրիխ Բարբարոսայի ժամանակաշրջանի, խաչակրաց արշավանքների և հատկապես 1204 թվականի Կոստանդնուպոլսի գրավման հետ, սակայն պատմական նյութը վերածվում է ավելի լայն խաղի՝ փաստի և հորինվածքի սահմանների շուրջ։ Այստեղ առանցքային նշանակություն է ստանում գլխավոր հերոսի՝ Բաուդոլինոյի կերպարը։ Նա օժտված է պատմություններ ստեղծելու, փաստերը վերափոխելու և համոզիչ սուտ հորինելու բացառիկ կարողությամբ, ինչի հետևանքով ընթերցողը մշտապես ստիպված է հարցնել՝ ներկայացված պատմության որ մասն է իրական, իսկ որը՝ հորինված։ Այդ անորոշությունը կարևոր է ամբողջ աշխատության համար, քանի որ ցույց է տալիս Էկոյի վերաբերմունքը պատմության նկատմամբ․ պատմությունը միայն անցյալում տեղի ունեցած փաստերի ամբողջություն չէ, այլ նաև պատմողների, փաստաթղթերի, հիշողությունների և մեկնաբանությունների միջոցով ստեղծվող պատկեր։ Ժամանակակից հետազոտությունները հենց այս առանձնահատկությունն են կապում «անվստահելի պատմողի» և այսպես կոչված «պատմագրական ժամանակի» գաղափարի հետ։ Երկու վեպերի համադրությունը թույլ է տալիս տեսնել Էկոյի Միջնադարի հայեցակարգի գլխավոր առանձնահատկությունը․ նրա համար Միջնադարը ստատիկ և միատարր անցյալ չէ։ Այն բազմակարծիք, փոփոխվող, շարժուն և մշակութային տարբեր շերտերի փոխազդեցությամբ ձևավորվող ժամանակաշրջան է։ Մի գիտական աշխատություն Էկոյի «սեփական» Միջնադարը բնութագրում է որպես անցումային, բազմազանության և բազմակարծության դարաշրջան՝ ընդգծելով նաև դրա շարժունությունն ու ապագային ուղղվածությունը։ Այդ պատճառով Էկոն միաժամանակ հրաժարվում է ինչպես Միջնադարի իդեալականացումից, այնպես էլ այն միայն խավարի, սնահավատության և հետամնացության դարաշրջան ներկայացնելուց։ Նրա գեղարվեստական աշխարհում գիտական միտքը կարող է հարևան լինել միստիկային, բարձր աստվածաբանությունը՝ ժողովրդական հավատալիքներին, իսկ պատմական փաստը՝ գիտակցված կեղծիքին։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս Միջնադարը ներկայացնել որպես մշակութային լաբիրինթոս, որտեղ յուրաքանչյուր պատմություն կարող է ունենալ բազմաթիվ մեկնաբանություններ։ Հետազոտության կարևոր թեմաներից է նաև միջտեքստայնությունը․ Էկոյի վեպերը կառուցված են բազմաթիվ պատմական, փիլիսոփայական, կրոնական և գրական աղբյուրների հետ երկխոսության միջոցով։ Այդ պատճառով նրա Միջնադարը միաժամանակ և՛ պատմական իրականության վերակառուցում է, և՛ արդեն գոյություն ունեցող տեքստերի վերամշակում։ Երկրորդ վեպում այս սկզբունքը հատկապես ակնհայտ է, քանի որ գլխավոր հերոսի պատմությունները, միջնադարյան առասպելները և պատմական իրադարձությունները մշտապես փոխակերպվում են միմյանց ազդեցությամբ։ Արդյունքում աշխատանքը Միջնադարը ներկայացնում է որպես Էկոյի ստեղծագործության հիմնարար գեղարվեստական տարածք, որտեղ հեղինակը կարողանում է միավորել պատմական վեպը, դետեկտիվը, փիլիսոփայական վեպը, արկածային պատմությունը, առասպելը և սեմիոտիկական խաղը։ Երկու վեպերի համադրությամբ բացահայտվում է, որ Էկոյի նպատակը պարզապես ընթերցողին անցյալ տեղափոխելը չէ. նա ստիպում է վերանայել այն, թե ինչպես ենք մենք ընդհանրապես պատկերացնում անցյալը և ինչպես է ձևավորվում պատմական ճշմարտության մասին մեր պատկերացումը։ Այս տեսանկյունից Միջնադարը Էկոյի մոտ դառնում է ոչ միայն նկարագրվող պատմական դարաշրջան, այլև միջոց՝ ուսումնասիրելու մարդկային գիտելիքի սահմանները, ճշմարտության հարաբերականությունը, հիշողությունը, լեզուն, նշանները և պատմություն ստեղծելու մեխանիզմները։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Экономика

Մաթևոսյան Ա.-ն գրքում ներկայացնում է հարկաբյուջետային քաղաքականության էությունը որպես պետության տնտեսական կարգավորման կարևոր գործիք, որը ներառում է հարկերի, պետական ծախսերի և բյուջետային հավասարակշռության միջոցով տնտեսական գործընթացների վրա ազդեցության մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծվում են հարկաբյուջետային քաղաքականության նպատակները՝ տնտեսական աճի խթանում, գնաճի վերահսկում, գործազրկության նվազեցում և սոցիալական բարեկեցության ապահովում, ինչպես նաև դրանց իրականացման գործիքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ բյուջետային համակարգի կառուցվածքին, եկամուտների և ծախսերի ձևավորմանը, հարկային քաղաքականության առանձնահատկություններին և պետական պարտքի դինամիկային։ Գրքում առանձնացված է կառուցվածքային բյուջեի գնահատման մեթոդաբանությունը, որտեղ հեղինակը բացատրում է, թե ինչպես կարելի է տարբերել բյուջեի ցիկլային և կառուցվածքային բաղադրիչները՝ գնահատելով պետական ֆինանսների իրական կայունությունը տնտեսական ցիկլերի ազդեցությունից անկախ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է հարկաբյուջետային կարգապահության և մակրոտնտեսական կայունության փոխկապակցվածությանը՝ ընդգծելով արդյունավետ ֆինանսական քաղաքականության դերը երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման մեջ։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և ՀՀ տնտեսական իրականության վերլուծությունը՝ ներկայացնելով վիճակագրական տվյալներ և կիրառական գնահատականներ։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, պետական կառավարման, ֆինանսների և հանրային քաղաքականության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի փոխադարձ վարկային ընկերության գործունեության տարեկան հաշվետվությունը՝ ընդգրկելով 1905 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 1906 թվականի հունվարի 1-ը ընկած ժամանակահատվածը։ Այն մանրամասնորեն արտացոլում է հաստատության ֆինանսական վիճակը, վարկային գործառնությունների ծավալը, անդամների ներգրավվածությունը, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ինչպես նաև ընդհանուր տնտեսական գործունեության արդյունքները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Նյութում ներկայացվում են նաև հաշվառման և կառավարման սկզբունքները, վարկերի տրամադրման քաղաքականությունը և ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ բնորոշ տվյալ դարաշրջանի ֆինանսական ինստիտուտներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է Երևանի տնտեսական կյանքի, բանկային համակարգի ձևավորման պատմության և փոխադարձ վարկային կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի հետազոտողների և արխիվային նյութերով զբաղվող մասնագետների համար։

Литература

Գիրքը հավաքում է Ա. Շիրվանզադեի պատմվածքները, որոնք բնութագրվում են հոգևոր խորությամբ, սոցիալական թեմաների նկատմամբ զգայունությամբ և ազգային առանձնահատկությունների ընդգծմամբ։ Յուրաքանչյուր պատմվածք պատկերում է մարդկային զգացմունքներ, հարաբերություններ և հայ իրականության բազմաշերտ կողմեր՝ առանձնահատուկ հնչողությամբ և սինթեզված ոճով։ Հիմնական թեմաները․ Մարդկային հարաբերություններ և հոգեբանություն Ընտանիքի, համայնքի և սոցիալական միջավայրի ազդեցություն Ազգագրական ու մշակութային տեսանկյուններ Նորարարություն պատմվածքի ձևի և սյուժեի մեջ Մարդու ներքին պայքար և արժեքների փնտրտուքը Գրքի առանձնահատկությունները․ Սոցիալ-մշակութային մոտեցում՝ հայ իրականության պատկերմամբ Հեշտ մատչելի ոճ, որը նպաստում է ընթերցողի ներգրավվածությանը Պատմվածքների բազմազանությունը՝ թեմատիկ և սյուժետային տեսանկյունից Հարմար է ուսանողների, գրականագետների և հայ ընթերցողների համար

Другие предметы

Հաշվապահական և ֆինանսական հաշվառման ուսումնական աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում են դեբիտորական պարտքերի հաշվառման էությունը, կազմակերպման սկզբունքները և դրանց վերահսկման մեթոդները ձեռնարկության ֆինանսական համակարգում։ Գրքում բացատրվում է, որ դեբիտորական պարտքերը ձևավորվում են այն դեպքերում, երբ կազմակերպությունը ապրանքներ կամ ծառայություններ է տրամադրում վարկով և սպասում է ապագա վճարումների ստացմանը։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են դեբիտորական պարտքերի ճանաչման, գնահատման և հաշվառման մեթոդները, ինչպես նաև դրանց դասակարգումը ըստ ժամկետայնության և ռիսկայնության։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև վատ պարտքերի (անհավաքագրելի պարտքեր) հաշվառման, պահուստների ձևավորման և ֆինանսական հաշվետվություններում դրանց արտացոլման կարգին։ Գրքում ներկայացվում են նաև դեբիտորական պարտքերի կառավարման գործիքները՝ վճարունակության գնահատում, վարկային քաղաքականություն և հավաքագրման ընթացակարգեր, որոնք նպաստում են ձեռնարկության իրացվելիության և ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատությունը կարևոր է հաշվապահության և ֆինանսական կառավարման ուսումնասիրության համար։