Նոր ուխտի Սուրբ Ավետարան

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է «Աստված» և «Սատանա» բաղադրիչներն ընդգրկող դարձվածքների իմաստակառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը իսպաներենում՝ դրանք համադրելով հայերենի համապատասխան դարձվածաբանական միավորների հետ։ Հետազոտության հիմքում դարձվածքների միջոցով լեզվում արտահայտվող մշակութային, աշխարհայացքային և արժեքային պատկերացումների բացահայտումն է։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննության առնվել Աստծո և Սատանայի կերպարների լեզվական արտացոլումները, դրանց հետ կապված դրական և բացասական իմաստային դաշտերը, ինչպես նաև այն տարբեր իրավիճակները, որոնց նկարագրման համար օգտագործվում են համապատասխան դարձվածքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դարձվածքների կառուցվածքին, բաղադրիչների փոխհարաբերությանը, ամբողջական իմաստի ձևավորմանը և այն հանգամանքին, թե ինչպես է դարձվածքի ընդհանուր նշանակությունը տարբերվում կամ ընդլայնվում դրա առանձին բառային բաղադրիչների ուղղակի իմաստներից։ Իսպաներենի և հայերենի զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու լեզուներում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, համարժեք և մասնակի համարժեք դարձվածքները, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ նույն գաղափարը տարբեր լեզուներում արտահայտվում է տարբեր պատկերային միջոցներով։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև դարձվածքների փոխաբերականությանը, հուզական-գնահատողական նշանակությանը և դրանց գործածության համատեքստերին։ Աստված և Սատանա հասկացությունները երկու մշակույթներում կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես կրոնական պատկերացումների արտահայտություններ, այլև որպես բարու և չարի, պաշտպանության և վտանգի, երջանկության և դժբախտության, բարոյականության և մեղքի խորհրդանշական կերպարներ։ Այս տեսանկյունից դարձվածաբանական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածությունը և հասկանալ, թե ինչպես են պատմական, կրոնական ու ազգային պատկերացումները պահպանվում կայուն լեզվական արտահայտություններում։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև դարձվածքների դասակարգում ըստ իմաստային խմբերի, կառուցվածքային մոդելների և արտահայտած գնահատողական նշանակության՝ ստեղծելով երկու լեզուների համադրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել իսպաներենի և հայերենի դասավանդման, թարգմանության, դարձվածաբանության, համեմատական լեզվաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության ոլորտներում՝ հատկապես այն մասնագետների համար, ովքեր ուսումնասիրում են լեզվական միավորների ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները։

Литература

Գիրքը ներկայացնում է Վազգեն Օվյանի վիպակների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդու կյանքի սոցիալական, հոգեբանական և բարոյական կողմերը՝ բացահայտված փոքր ծավալի, բայց խորքային պատմողական կառուցվածքների միջոցով։ Վիպակներում հեղինակը հաճախ անդրադառնում է մարդկային ճակատագրերի բախումներին, ընտրության դժվարություններին և հասարակական միջավայրի ազդեցությանը անհատի վրա՝ ստեղծելով կերպարներ, որոնք կանգնած են կյանքի շրջադարձային իրավիճակների առաջ։ Պատմությունները կառուցված են իրականության և ներքին ապրումների համադրությամբ, որտեղ կարևոր դեր ունեն հոգեբանական մանրամասները, միջավայրի նկարագրությունը և գործողությունների շարժառիթների բացահայտումը։ Գիրքը նաև ընդգծում է բարոյական արժեքների, պատասխանատվության և մարդկային արժանապատվության թեմաները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք փորձության ենթարկվում տարբեր սոցիալական պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն ներկայացնում է մարդու ներաշխարհի և հասարակական իրականության փոխազդեցության վրա հիմնված պատմություններ, որոնք ընթերցողին ստիպում են վերաիմաստավորել մարդկային հարաբերությունների և կյանքի ընտրությունների նշանակությունը։

Политология

Աշխատանքը նվիրված է ազգային անվտանգության տեսության զարգացման գործընթացում քաղաքականագիտական և աստվածաբանական մոտեցումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն գաղափարական փոփոխության վրա, որի շրջանակում անվտանգության ավանդական քաղաքական կատեգորիաները վերաիմաստավորվում են քաղաքական աստվածաբանության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ազգային անվտանգությունը միայն ռազմական, քաղաքական կամ ինստիտուցիոնալ պաշտպանվածության խնդիր չէ, այլ ներառում է նաև հասարակության հիմնարար արժեքների, ինքնության, լեգիտիմության, իշխանության և հավաքական գոյության վերաբերյալ պատկերացումներ։ Այդ պատճառով աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են քաղաքական իշխանության, ինքնիշխանության, արտակարգ դրության, սպառնալիքի, թշնամու, զոհաբերության և հասարակական համախմբման հասկացությունները փոխկապակցվում անվտանգության մասին տեսական պատկերացումների հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է ազգային անվտանգության հայեցակարգերի պատմական և փիլիսոփայական փոփոխությունը՝ ցույց տալով, որ անվտանգության ընկալումը տարբեր ժամանակաշրջաններում պայմանավորված է ոչ միայն միջազգային հարաբերությունների և ուժային հավասարակշռության փոփոխություններով, այլև հասարակության կողմից ընդունված հիմնարար աշխարհայացքային ու արժեքային համակարգերով։ Քաղաքական աստվածաբանության ներգրավումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն խորքային մեխանիզմները, որոնց միջոցով քաղաքական համակարգերը ձևավորում են լեգիտիմության և սպառնալիքի մասին պատկերացումներ, սահմանում ընդունելի և անընդունելի վարքագծի սահմանները և հիմնավորում արտակարգ քաղաքական միջոցների կիրառումը։ Աշխատանքում կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել ինքնիշխանության գաղափարի զարգացմանը, քանի որ այն միաժամանակ քաղաքական իշխանության կազմակերպման և անվտանգության ապահովման կարևորագույն հասկացություններից է։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քննության ենթարկել ժամանակակից ազգային անվտանգության բազմաչափ բնույթը, որտեղ ռազմական վտանգներին զուգահեռ նշանակություն են ստանում քաղաքական, սոցիալական, մշակութային, տեղեկատվական և արժեքային սպառնալիքները։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս ազգային անվտանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես արտաքին վտանգներից պաշտպանվելու համակարգ, այլև որպես քաղաքական համայնքի ինքնության, ամբողջականության և շարունակականության պահպանման մեխանիզմ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է կապ հաստատել քաղաքագիտության, քաղաքական փիլիսոփայության և աստվածաբանական մտածողության միջև՝ բացահայտելով դրանց հատման կետերը անվտանգության տեսության զարգացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից քաղաքական-աստվածաբանական տեղաշարժը կարող է ընկալվել որպես ազգային անվտանգության տեսական հիմքերի ընդլայնում, որի շնորհիվ հնարավոր է ավելի ամբողջական կերպով ուսումնասիրել իշխանության և անվտանգության փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ձգտում է ցույց տալ, որ ազգային անվտանգության ժամանակակից տեսությունը ձևավորվում է ոչ միայն նյութական ուժի, ինստիտուտների և սպառնալիքների գնահատման հիման վրա, այլև քաղաքական համայնքի ինքնության, արժեքների, լեգիտիմության և գոյության իմաստի վերաբերյալ խորքային պատկերացումների ազդեցությամբ, ինչն այդ թեման դարձնում է կարևոր ինչպես ժամանակակից քաղաքական տեսության, այնպես էլ ազգային անվտանգության ուսումնասիրությունների համար։

Медицина

Այս ռեֆերատը վերաբերում է կլինիկական մահվան երևույթին, որը բժշկական վիճակ է, երբ մարդու մոտ դադարում են կենսական հիմնական ֆունկցիաները՝ շնչառությունը և սրտի աշխատանքը, սակայն օրգանիզմի կենսաբանական որոշ գործընթացներ դեռևս կարող են ժամանակավորապես պահպանվել։ Կլինիկական մահը համարվում է անցումային վիճակ կենսաբանական մահից առաջ և այն փուլը, երբ հնարավոր է վերակենդանացման (ռեանիմացիայի) միջոցով վերականգնել կենսական գործառույթները։ Այս վիճակը սովորաբար տևում է մի քանի րոպե, քանի որ երկարատև թթվածնային քաղցը հանգեցնում է ուղեղի բջիջների անշրջելի վնասման։ Կլինիկական մահի հիմնական պատճառները կարող են լինել սրտի կանգը, ծանր վնասվածքները, շնչառական խանգարումները, թունավորումները կամ ծանր հիվանդությունները։ Ժամանակակից բժշկության մեջ կիրառվում են վերակենդանացման մեթոդներ, ինչպիսիք են սրտային մերսումը, արհեստական շնչառությունը և դեղորայքային միջամտությունները, որոնք կարող են վերականգնել սրտի և շնչառության աշխատանքը։ Կլինիկական մահի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև գիտական տեսանկյունից, քանի որ այն կապված է ուղեղի գործունեության, գիտակցության և կենսաբանական սահմանների հետ։ Այս թեման հաճախ քննարկվում է նաև փիլիսոփայական և էթիկական համատեքստում՝ կապված կյանքի և մահվան սահմանների, մարդու գիտակցության բնույթի և բժշկական միջամտության սահմանների հետ։ Այսպիսով, կլինիկական մահը հանդիսանում է բարդ բժշկակենսաբանական երևույթ, որի ճիշտ ըմբռնումը կարևոր դեր ունի վերակենդանացման բժշկության և շտապ օգնության արդյունավետության բարձրացման համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է կոբալտի եռարժեք իոնի հիմքով քիրալ օկտաէդրային լիցքավորված կոորդինացիոն համալիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես կենսաբանական կատալիզատորների կառուցվածքային և գործառական որոշ առանձնահատկություններ նմանակող նոր կատալիտիկ համակարգերի։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղական կենտրոնի շուրջ լիգանդների տարածական կազմակերպման, համալիրի քիրալության և կատալիտիկ հատկությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Քննվում է, թե ինչպես կարող է օկտաէդրային կոորդինացիոն միջավայրի տարածական անհամաչափությունը նպաստել ռեակցիայի ընթացքում որոշակի ստերեոքիմիական ուղղվածության ձևավորմանը և այդպիսով մեծացնել անհրաժեշտ էնանտիոմերային ձևի ընտրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բիոմիմետիկ կատալիզի գաղափարին, որի շրջանակում սինթետիկ մետաղական համալիրները դիտարկվում են որպես բնական ֆերմենտային համակարգերի որոշ սկզբունքներ վերարտադրող մոդելներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մոլեկուլային ճանաչման, տարածական ընտրողականության և կատալիտիկ ակտիվության փոխադարձ կապերը վերահսկելի քիմիական համակարգերում։ Դիտարկվում են նաև համալիրների կառուցվածքային և էլեկտրոնային բնութագրերը, դրանց կայունությունը և քիրալ միջավայրի ազդեցությունը կատալիտիկ վարքի վրա։ Հետազոտության կիրառական ուղղությունը կապված է դեղաբանական նշանակություն ունեցող կառուցվածքային հատվածներ պարունակող օրգանական միացությունների ասիմետրիկ ստացման հետ, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի դեպքում տարբեր էնանտիոմերները կարող են էապես տարբերվել իրենց հատկություններով։ Համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ պարզելու, թե մետաղական համալիրի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում ակտիվության և ստերեոսելեկտիվության վրա՝ նպաստելով կառուցվածք–հատկություն կապերի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է կոորդինացիոն քիմիայի, ստերեոքիմիայի և կատալիզի սկզբունքների համադրմամբ՝ նոր քիրալ կատալիտիկ համակարգերի նախագծման տեսական հիմքերի զարգացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը կարող է նպաստել կենսանմանակող կատալիզի և ասիմետրիկ սինթեզի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը՝ կարևորելով մետաղական համալիրների տարածական կառուցվածքի դերը ընտրողական քիմիական փոխակերպումներում։

Педагогика

Սա մանկավարժական և լեզվամեթոդական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է ընթերցանության դերին որպես գրագիտության զարգացման հիմնական գործոնի, որտեղ վերլուծվում է ընթերցանության ազդեցությունը լեզվական հմտությունների՝ բառապաշարի հարստացման, ընթերցողական ընկալման և գրավոր արտահայտման կարողությունների ձևավորման վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև դպրոցական կրթության մեջ ընթերցանության կազմակերպման ձևերը, տարբեր տեքստերի ընտրության սկզբունքները և ուսուցման մեթոդները, որոնք նպաստում են սովորողների քննադատական մտածողության և հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, միաժամանակ դիտարկվում է ընտանիքի և դպրոցական միջավայրի դերը ընթերցանության մշակույթի ձևավորման գործում, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը ընթերցանության սովորությունների վրա՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել գրագիտության մակարդակը և լեզվական կրթության արդյունավետությունը։