Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловЭкономика
Պետական ձեռնարկությունների սեփականաշնորհման և ապապետականացման հիմնահարցերն ու դրանց լուծման ուղիները ՀՀ-ում
Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ձեռնարկությունների սեփականաշնորհման և ապապետականացման հիմնահարցերին՝ ընդգծելով անցումային տնտեսության ձևավորման, սեփականության հարաբերությունների վերափոխման և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման փոխկապակցված գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել սեփականաշնորհման քաղաքականության իրականացումը ՀՀ-ում, բացահայտել դրա ընթացքում առաջացած խնդիրները և առաջարկել լուծումներ՝ ուղղված գործընթացի թափանցիկության, արդյունավետության և սոցիալական արդարության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են պետական գույքի մասնավորեցման ձևերը, իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, գնահատման և աճուրդային մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը տնտեսության կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականաշնորհման գործընթացում առաջացած հիմնախնդիրներին՝ ակտիվների թերագնահատում, մենաշնորհների ձևավորում, կոռուպցիոն ռիսկեր, ինչպես նաև արտադրական կարողությունների անկում որոշ ոլորտներում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ապապետականացման սոցիալ-տնտեսական հետևանքները՝ զբաղվածության փոփոխություն, եկամուտների բաշխման անհավասարություն և նոր մասնավոր հատվածի ձևավորում։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը՝ հետխորհրդային երկրների և անցումային տնտեսությունների օրինակներով, ինչպես նաև դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է տնտեսագիտության և հանրային քաղաքականության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ սեփականաշնորհման գործընթացների բարելավմանը և տնտեսական զարգացման արդյունավետության բարձրացմանը։
Обновлено. 2026-09-13Математика
Multi-wavelength properties of starburst galaxies
Այս գիրքը նվիրված է աստղառատ գալակտիկաների՝ հատկապես ինտենսիվ աստղառաջացման փուլում գտնվող համակարգերի, բազմալիքային ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է տարբեր էլեկտրամագնիսական տիրույթներում ստացված դիտողական տվյալների համադրմամբ բացահայտել նման գալակտիկաների կառուցվածքը, ֆիզիկական հատկությունները, աստղառաջացման գործընթացները և դրանցում տեղի ունեցող էներգետիկ երևույթները։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ աստղառաջացումն ամբողջությամբ հասկանալու համար անհրաժեշտ է դիտարկել գալակտիկան ոչ թե մեկ առանձին ալիքի երկարությամբ, այլ ռադիոալիքներից և ինֆրակարմիր ճառագայթումից մինչև օպտիկական, ուլտրամանուշակագույն և ռենտգենյան տիրույթներ ստացված տեղեկությունների ամբողջությունը։ Գրքում քննարկվում են երիտասարդ և զանգվածեղ աստղերի ձևավորման արագությունները, աստղաստեղծ շրջանների տարածական բաշխումը, միջաստղային գազի և փոշու դերը, փոշու կողմից աստղերի ճառագայթման կլանումն ու դրա հետագա վերաճառագայթումը ինֆրակարմիր տիրույթում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նաև գազային և փոշային միջավայրի ֆիզիկական պայմաններին, աստղային քամիներին, գերնոր աստղերի պայթյուններին և դրանց ազդեցությանը գալակտիկայի միջաստղային միջավայրի վրա։ Բազմալիքային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համադրել միմյանց լրացնող դիտողական ցուցանիշներ և ավելի ճշգրիտ գնահատել աստղառաջացման ինտենսիվությունը, գալակտիկաների էներգետիկ բյուջեն, աստղային բնակչությունների հատկությունները և ակտիվության աղբյուրները։ Քննարկվում են նաև այն խնդիրները, որոնք առաջանում են դիտողական տվյալների մեկնաբանման ժամանակ, օրինակ՝ փոշու ուժեղ կլանումը, տարբեր ճառագայթային բաղադրիչների խառնուրդը և այն հանգամանքը, որ նույն ֆիզիկական գործընթացը տարբեր ալիքների երկարություններում կարող է դրսևորվել տարբեր կերպ։ Գիրքը կարևոր է նաև աստղառատ գալակտիկաների և ակտիվ գալակտիկական միջուկներ ունեցող համակարգերի տարբերակման տեսանկյունից, քանի որ որոշ դեպքերում ուժեղ ճառագայթումը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն աստղերի ձևավորմամբ, այլև գալակտիկայի կենտրոնում գտնվող ակտիվ գերզանգվածային սև խոռոչով։ Նյութը ցույց է տալիս, թե ինչպես են տարբեր դիտողական մեթոդները միասին օգտագործվում գալակտիկաների էվոլյուցիան ուսումնասիրելու համար և ինչ դեր կարող են ունենալ ինտենսիվ աստղառաջացման փուլերը գալակտիկաների զարգացման ընդհանուր պատմության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը խորքային գիտական ուսումնասիրություն է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են գալակտիկաների ֆիզիկայով, աստղառաջացման գործընթացներով, միջաստղային միջավայրով և ժամանակակից դիտողական աստղագիտության բազմալիքային մեթոդներով։
Обновлено. 2026-09-14Математика
Об одном методе факторизации и его приложении в интегральных уравнениях
Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական ֆակտորիզացիայի մեթոդներից մեկի մշակմանը, տեսական հիմնավորմանը և ինտեգրալ հավասարումների լուծման խնդիրներում դրա կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ֆունկցիոնալ և օպերատորային հավասարումների այնպիսի դասեր, որոնց ուսումնասիրության ընթացքում բարդ մաթեմատիկական օբյեկտի ներկայացումը ավելի պարզ բաղադրիչների արտադրյալի կամ համապատասխան գործոնների տեսքով հնարավորություն է տալիս էապես պարզեցնել խնդրի կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆակտորիզացիայի պայմանների որոշմանը, ստացվող գործոնների հատկություններին և դրանց միջոցով սկզբնական խնդիրը համեմատաբար պարզ օժանդակ խնդիրների վերածելու հնարավորությանը։ Վերլուծվում են ինտեգրալ օպերատորների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց միջուկների հատկությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում առաջարկվող մոտեցումը կարող է արդյունավետորեն կիրառվել համապատասխան հավասարումների նկատմամբ։ Կարևորվում են լուծումների գոյության և միակության հարցերը, ինչպես նաև ընտրված ֆակտորիզացիայի ազդեցությունը լուծման կառուցման և հետազոտման ընթացքի վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել տարբեր տիպի ինտեգրալ հավասարումներ՝ կախված դրանց միջուկների, ինտեգրման տիրույթի և սահմանային պայմանների առանձնահատկություններից։ Ֆակտորիզացիոն մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սկզբնական օպերատորի ներքին կառուցվածքը, առանձնացնելու խնդրի հիմնական բաղադրիչները և որոշ դեպքերում ստանալու լուծման ավելի հարմար ներկայացումներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մեթոդի կիրառելիության սահմաններին, հատուկ դեպքերին և այն պայմաններին, որոնց խախտման դեպքում անհրաժեշտ է կիրառել լրացուցիչ մաթեմատիկական միջոցներ։ Կարևոր ուղղություն է ստացված արդյունքների համադրումը ինտեգրալ հավասարումների տեսության մեջ կիրառվող այլ վերլուծական մեթոդների հետ՝ առաջարկվող մոտեցման առավելությունները և առանձնահատկությունները գնահատելու նպատակով։ Նման մեթոդների զարգացումը նշանակություն ունի ոչ միայն մաքուր մաթեմատիկայի, այլև մաթեմատիկական ֆիզիկայի բազմաթիվ խնդիրների համար, քանի որ ինտեգրալ հավասարումները լայնորեն կիրառվում են տարբեր ֆիզիկական գործընթացների և սահմանային խնդիրների մաթեմատիկական նկարագրության մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օպերատորների ֆակտորիզացիայի տեսության զարգացմանը, ինտեգրալ հավասարումների որոշ դասերի լուծման եղանակների ընդլայնմանը և համապատասխան հաշվարկային մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիոնալ անալիզի, օպերատորների տեսության, ինտեգրալ հավասարումների և մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։
Обновлено. 2026-09-19Математика
Распространение и дифракция сдвиговых волн в составных пьезоэлектрических средах
Աշխատությունը նվիրված է բաղադրյալ պիեզոէլեկտրական միջավայրերում սահքի ալիքների տարածման և դիֆրակցիայի տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում են պիեզոէլեկտրական հատկություններով օժտված բարդ կառուցվածք ունեցող միջավայրերում մեխանիկական ալիքների տարածման օրինաչափությունները, ալիքային դաշտերի ձևավորումը և տարբեր բաղադրիչների սահմանային ու միջերեսային փոխազդեցությունները։ Քննության են առնվում սահքի ալիքների առանձնահատկությունները, դրանց տարածման արագության և ուղղության փոփոխությունները, ինչպես նաև պիեզոէլեկտրական կապակցվածության ազդեցությունը ալիքային գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բաղադրյալ միջավայրերի կառուցվածքային և նյութական պարամետրերի ազդեցությունը ալիքների տարածման բնույթի վրա՝ ներառելով տարբեր նյութերի համակցությամբ ձևավորված շերտավոր և այլ բարդ համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիֆրակցիոն երևույթներին, որոնք առաջանում են միջավայրի երկրաչափական կառուցվածքի, սահմանային պայմանների և նյութերի ֆիզիկական հատկությունների հետևանքով։ Տեսական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են ալիքային դաշտերի վերափոխման, անդրադարձման, բեկման և փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր են ալիքային տարածման յուրահատուկ ռեժիմներ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարևոր են պիեզոէլեկտրական նյութերի և կառուցվածքների ալիքային հատկությունների ավելի խոր ընկալման, դրանց մոդելավորման և տեխնիկական կիրառությունների զարգացման տեսանկյունից։ Նման հետազոտությունները կարող են հիմք ծառայել ակուստոէլեկտրոնային սարքերի, սենսորային համակարգերի, ալիքատարների, հաճախականային ընտրիչների և պիեզոէլեկտրական տեխնոլոգիաների այլ տարրերի կատարելագործման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել կիրառական ֆիզիկայի, մեխանիկայի, պիեզոէլեկտրականության, ակուստիկայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։
Обновлено. 2026-09-12Литература
Тема Армении в русской художественной прозе 60-80-х годов XX века
Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 1960–1980-ական թվականների ռուսական գեղարվեստական արձակում Հայաստանի թեմայի արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով երկրի պատմության, մշակույթի, բնաշխարհի, հասարակական կյանքի և ազգային ինքնության գրական ներկայացմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն արձակ ստեղծագործություններն են, որոնցում հայկական իրականությունը հանդես է գալիս որպես սյուժեի միջավայր, կերպարների կենսաշխարհի բաղադրիչ, պատմական հիշողության տարածք կամ հեղինակային գեղարվեստական ընկալման առարկա։ Ուսումնասիրվում է, թե ռուսագիր հեղինակները ինչպիսի պատկերային և լեզվաոճական միջոցներով են ներկայացրել Հայաստանը, ինչպես են մեկնաբանել հայկական մշակութային միջավայրը և ինչ դեր է այդ թեման կատարել ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի գրական կերպարի ձևավորման վրա։ Գեղարվեստական արձակում երկիրը կարող է ներկայանալ իր բնաշխարհով, քաղաքային և գյուղական միջավայրով, պատմական հուշարձաններով, կենցաղով, մարդկանց փոխհարաբերություններով, ազգային ավանդույթներով և մշակութային հիշողությամբ։ Այս տարրերը ստեղծագործության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես նկարագրական ֆոն, այլև կարող են մասնակցել կերպարների հոգեբանական աշխարհի, ստեղծագործության տրամադրության և գաղափարական բովանդակության ձևավորմանը։ Բնապատկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպես են լեռները, հովիտները, քաղաքները, գյուղերը և պատմամշակութային տարածքները վերածվում գեղարվեստական խորհրդանիշների և ինչպիսի զգացմունքային նշանակություն են ձեռք բերում հեղինակային պատումում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Երևանի գրական կերպարին։ Քաղաքային տարածքը կարող է ներկայացվել որպես ժամանակակից կյանքի, մշակութային հաղորդակցության և պատմական հիշողության հանդիպման վայր։ Քաղաքի ճարտարապետությունը, փողոցները, հասարակական ու մշակութային միջավայրը և առօրյա կյանքը հնարավորություն են տալիս հեղինակներին բացահայտել ժամանակաշրջանի սոցիալական փոփոխություններն ու մարդկանց կենսակերպը։ Միաժամանակ քաղաքային պատկերի միջոցով կարող է արտահայտվել հնի և նորի հարաբերակցությունը, երբ պատմական շերտերը համադրվում են արդիականացման գործընթացների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական գյուղի և ավանդական կենսակերպի ներկայացմանը։ Գյուղական միջավայրը գեղարվեստական արձակում կարող է կապվել աշխատանքի, ընտանիքի, սերունդների հարաբերությունների, հողի նկատմամբ վերաբերմունքի և ավանդույթների պահպանման թեմաների հետ։ Նման պատկերները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ռուսական արձակը ինչպես է ընկալել հայկական հասարակության առօրյա մշակույթը և ինչպիսի կերպարային միջոցներով է ներկայացրել ազգային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է հայ մարդու գեղարվեստական կերպարի վերլուծությունը։ Ուսումնասիրվում են տարբեր սոցիալական խմբերի և սերունդների ներկայացուցիչների կերպարները, նրանց բնավորությունը, արժեքային պատկերացումները, ընտանեկան ու հասարակական հարաբերությունները։ Կարևորվում է այն հարցը, թե հեղինակները որքանով են ստեղծում անհատականացված կերպարներ և ինչպես են դրանց միջոցով ներկայացնում ավելի լայն մշակութային ու սոցիալական միջավայրը։ Այս տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում կերպարների խոսքին, վարքագծին, հոգեբանական նկարագրությանը և նրանց հարաբերություններին այլ մշակութային միջավայրերի ներկայացուցիչների հետ։ Կարևոր թեմա է պատմական հիշողության դերը։ Հայաստանի մասին գեղարվեստական պատումներում ժամանակակից իրականությունը հաճախ կարող է ընկալվել անցյալի հետ շարունակական կապի մեջ։ Հնագույն և միջնադարյան մշակութային հուշարձանները, պատմական տեղանունները, ընտանեկան պատմությունները և սերունդների հիշողությունը կարող են ծառայել որպես տարբեր ժամանակաշրջանների միջև կապ ստեղծող գեղարվեստական միջոցներ։ Այսպիսի կառուցվածքում անցյալը չի սահմանափակվում պատմական տեղեկատվությամբ, այլ ներգրավվում է կերպարների ինքնագիտակցության և ստեղծագործության ընդհանուր իմաստային համակարգի մեջ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացմանը։ Ճարտարապետական հուշարձանները, եկեղեցիները, վանքերը, ձեռագրական մշակույթը, երաժշտությունը, գրականությունը և ժողովրդական արվեստը կարող են դառնալ գեղարվեստական պատկերման կարևոր տարրեր։ Դրանց միջոցով ռուս հեղինակները հնարավորություն են ստանում ներկայացնելու հայկական մշակույթի պատմական խորությունը և տարբեր դարաշրջանների միջև պահպանվող շարունակականությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է ուսումնասիրվել, թե մշակութային ժառանգությունը ստեղծագործություններում ինչ գործառույթ է կատարում՝ նկարագրակա՞ն, խորհրդանշակա՞ն, պատմակա՞ն, թե կերպարների աշխարհընկալումը բացահայտող։ Բնության պատկերը նույնպես դիտարկվում է որպես թեմայի կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական բնաշխարհի նկարագրությունները կարող են ստեղծել ստեղծագործության տարածական միջավայրը և միաժամանակ արտահայտել հեղինակի վերաբերմունքը երկրի նկատմամբ։ Բնական պատկերները երբեմն կարող են համադրվել պատմական հիշողության կամ մարդու ներաշխարհի հետ՝ ձեռք բերելով խորհրդանշական նշանակություն։ Բնապատկերի լեզվաոճական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գունային, ձայնային, տարածական և զգայական պատկերների համակարգը և որոշել դրանց դերը պատումի կառուցվածքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է «սեփականի» և «օտարի» հարաբերակցության խնդիրը։ Մեկ այլ ազգային մշակույթի մասին գրող հեղինակը գործում է իր լեզվական ու մշակութային փորձի շրջանակում և միաժամանակ փորձում է ճանաչել այլ միջավայր։ Այդ պատճառով Հայաստանի գրական պատկերը կարող է կառուցվել արտաքին դիտարկման և ներքին մշակութային ընկալման փոխազդեցությամբ։ Ուսումնասիրվում է, թե հեղինակներն ինչպես են հաղթահարում մշակութային հեռավորությունը, ինչպես են մեկնաբանում իրենց համար նոր կամ առանձնահատուկ երևույթները և որքանով են կարողանում խուսափել ընդհանրացված պատկերացումներից։ Այս խնդիրը կարևոր է ազգային կերպարների և միջմշակութային հաղորդակցության գրական ուսումնասիրության համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում հայ և ռուս ժողովուրդների մշակութային հարաբերությունների թեման։ Գրական ստեղծագործություններում տարբեր ազգային պատկանելություն ունեցող կերպարների հանդիպումները կարող են ներկայացնել փոխադարձ ճանաչման, բարեկամության, մասնագիտական համագործակցության կամ մշակութային հետաքրքրության տարբեր ձևեր։ Նման դրվագների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տվյալ ժամանակաշրջանի արձակում ինչպիսի պատկերացումներ են ձևավորվել միջմշակութային հարաբերությունների վերաբերյալ և ինչպես է Հայաստանը ներառվել ռուսական գրական աշխարհընկալման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 1960–1980-ական թվականների գրական միջավայրի առանձնահատկություններին։ Այդ ժամանակաշրջանի արձակում նկատելի էին մարդու ներաշխարհի, բարոյական ընտրության, պատմական հիշողության, առօրյա կյանքի և ազգային մշակույթների նկատմամբ հետաքրքրության տարբեր դրսևորումներ։ Հայաստանի թեմայի ուսումնասիրությունը այս լայն գրական գործընթացների համատեքստում հնարավորություն է տալիս պարզել, թե այն ինչպիսի տեղ է զբաղեցրել ժամանակաշրջանի ռուսական արձակում և ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական մեկնաբանությունը տարբեր տասնամյակների ընթացքում։ Կարևորվում է հեղինակային դիրքորոշման վերլուծությունը։ Նույն մշակութային տարածքը տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում կարող է ներկայացվել տարբեր կերպ՝ պայմանավորված նրանց կենսափորձով, ճանապարհորդություններով, անձնական կապերով, գեղագիտական սկզբունքներով և ընտրված ժանրով։ Հետևաբար համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի վերաբերյալ տարբեր հեղինակային պատկերացումները և առանձնացնել կրկնվող թեմատիկ ու պատկերային կառուցվածքները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել վեպերը, վիպակները, պատմվածքները, գեղարվեստական ակնարկները և արձակի այլ ձևեր։ Ժանրային տարբերությունները նույնպես ազդում են թեմայի ներկայացման եղանակի վրա։ Ծավալուն վեպում հայկական միջավայրը կարող է դառնալ սյուժեի ամբողջական տարածք, մինչդեռ պատմվածքում կամ ակնարկում այն կարող է կենտրոնանալ մեկ դրվագի, կերպարի կամ մշակութային տպավորության շուրջ։ Ժանրային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպես է նույն թեման փոփոխվում ստեղծագործության կառուցվածքային պահանջներին համապատասխան։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Հայաստանի և հայկական իրականության ներկայացման ժամանակ ռուսերեն արձակում կարող են օգտագործվել հայկական տեղանուններ, անձնանուններ, մշակութային հասկացություններ և առանձին ազգային իրողություններ արտահայտող բառեր։ Դրանց ներգրավումը ռուսերեն գեղարվեստական տեքստ կարող է կատարել ոչ միայն տեղեկատվական, այլև ոճական ու մշակութային գործառույթ։ Ուսումնասիրվում է, թե այդ լեզվական միավորները ինչպես են բացատրվում կամ մեկնաբանվում համատեքստում և ինչ դեր ունեն ազգային միջավայրի գեղարվեստական հավաստիության ձևավորման գործում։ Կարևոր խնդիր է նաև կերպավորման միջոցների ուսումնասիրությունը։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, խորհրդանիշները, բնապատկերային նկարագրությունները, դիմանկարները և հեղինակային մեկնաբանությունները միասին ձևավորում են Հայաստանի գեղարվեստական պատկերը։ Դրանց համակարգային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն այն, թե ինչ է պատմվում երկրի մասին, այլև այն, թե ինչպես է ստեղծվում այդ պատկերը գրական լեզվի միջոցով։ Այս տարբերակումը կարևոր է թեմատիկ ուսումնասիրությունը զուտ բովանդակային նկարագրությունից գրականագիտական վերլուծության վերածելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմագրական, համեմատական-տիպաբանական, թեմատիկ, պատկերաբանական և լեզվաոճական վերլուծության մեթոդները։ Առանձին ստեղծագործությունների մանրամասն քննությունը կարող է համադրվել ժամանակաշրջանի ընդհանուր գրական գործընթացների ուսումնասիրության հետ։ Սա հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես անհատական հեղինակային առանձնահատկությունները, այնպես էլ մի շարք ստեղծագործություններում հանդիպող ընդհանուր միտումները։ Կարևոր է նաև գրական տեքստերի համադրումը պատմամշակութային համատեքստի հետ՝ առանց գեղարվեստական ստեղծագործությունը փաստագրական աղբյուրի հետ նույնացնելու։ Գեղարվեստական արձակը ներկայացնում է ոչ թե իրականության ուղղակի պատճենը, այլ հեղինակային ընտրությամբ, պատկերային համակարգով և ժանրային պայմանականություններով ձևավորված աշխարհ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է տարբերակել պատմական կամ մշակութային իրողությունը դրա գրական վերաիմաստավորումից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ Հայաստանի թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել ռուսական արձակի թեմատիկ զարգացումը, ազգային կերպարի ստեղծման սկզբունքները և հայ-ռուսական գրական ու մշակութային փոխառնչությունները։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել XX դարի ռուս գրականության պատմության վերաբերյալ պատկերացումները և ցույց տալ, թե ինչպես է մեկ ազգային մշակույթ ներկայացվել մեկ այլ լեզվով ստեղծված գեղարվեստական գրականության մեջ։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի գրական կերպարի փոփոխությունները և առանձնացնել այն թեմաները, պատկերներն ու խորհրդանիշները, որոնք առավել կայուն տեղ են զբաղեցրել ռուսագիր հեղինակների ստեղծագործություններում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Հայաստանի պատմամշակութային և ազգային կերպարի բազմակողմ գրականագիտական ուսումնասիրություն՝ ռուսական գեղարվեստական արձակի երեք տասնամյակների նյութի հիման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության, համեմատական գրականագիտության, հայ-ռուսական գրական կապերի, մշակութային փոխազդեցությունների և ազգային կերպարների գրական ներկայացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։
Обновлено. 2026-09-22Литература
Ֆրանց Շուբերտ
Ֆրանց Շուբերտը ավստրիացի դասական երաժշտության կոմպոզիտոր է, ով համարվում է ռոմանտիզմի շրջանի ամենանշանավոր ստեղծագործողներից մեկը։ Նա ծնվել է Վիեննայում և վաղ տարիքից ցուցաբերել է բացառիկ երաժշտական տաղանդ՝ երգելով եկեղեցական երգչախմբում և սովորելով երաժշտական կրթություն։ Շուբերտի ստեղծագործական ժառանգությունը առանձնանում է իր խոր հուզականությամբ, մեղեդայնությամբ և մարդկային զգացմունքների նուրբ արտահայտմամբ։ Նա հատկապես հայտնի է իր երգերով՝ «Lieder»-ներով, որոնց միջոցով կարողացել է համադրել բանաստեղծական տեքստը և երաժշտությունը՝ ստեղծելով յուրահատուկ արվեստային միություն։ Նրա ստեղծագործություններից են նաև սիմֆոնիաներ, կամերային երաժշտություն, դաշնամուրային գործեր և օպերային փորձեր։ Շուբերտի երաժշտությունը հաճախ արտահայտում է տխրություն, կարոտ, սիրո և կյանքի փխրունության զգացումներ, ինչը նրան դարձնում է ռոմանտիկ երաժշտության ամենախորքային ներկայացուցիչներից մեկը։ Չնայած իր կարճ կյանքին և ֆինանսական դժվարություններին՝ նա թողել է հսկայական ստեղծագործական ժառանգություն, որը հետագայում մեծ ճանաչում է ստացել և դարձել դասական երաժշտության անբաժանելի մաս։ Նրա երաժշտությունը առանձնանում է պարզությամբ, բայց միաժամանակ խորությամբ, ինչը թույլ է տալիս այն հասկանալի լինել լայն լսարանի համար և միաժամանակ գրավել մասնագետներին։ Ֆրանց Շուբերտի անունը այսօր համարվում է եվրոպական երաժշտական մշակույթի կարևորագույն խորհրդանիշներից մեկը, իսկ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հնչել աշխարհի լավագույն բեմերում։
Обновлено. 2026-09-18