Պահածոյացման տեխնոլոգիա- Մաս II

Лингвистика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է քաղաքական դիսկուրսի տեսության կոգնիտիվ-պրագմատիկ կողմի հետազոտությանը՝ ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների նյութի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում քաղաքական խոսքի կառուցման և ընկալման այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով խոսողը ոչ միայն փոխանցում է տեղեկատվություն, այլև ձևավորում է լսարանի վերաբերմունքը, արժեքային կողմնորոշումները և քաղաքական իրադարձությունների ընկալման շրջանակը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական դիսկուրսը դիտարկվում է որպես լեզվական, ճանաչողական և սոցիալական գործընթացների փոխազդեցության արդյունք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների կողմից կիրառվող լեզվական ռազմավարություններին և մարտավարություններին, համոզման միջոցներին, գնահատողական բառապաշարին, փոխաբերություններին, կրկնություններին, հակադրություններին և այլ հռետորական հնարքներին։ Կոգնիտիվ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են քաղաքական ելույթներում կառուցվում և փոխանցվում որոշակի մտապատկերներ, հասկացություններ և արժեքային շրջանակներ, մինչդեռ պրագմատիկ վերլուծությունը բացահայտում է խոսքային միջոցների կիրառման նպատակները և դրանց կապը կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակի հետ։ Ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական խոսքի համադրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ընդհանուր օրինաչափություններն ու ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երկու քաղաքական համակարգերի, հասարակական միջավայրերի և հաղորդակցական ավանդույթների տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև խոսողի և լսարանի փոխհարաբերության, քաղաքական ինքնության ձևավորման, իշխանության և ազդեցության լեզվական արտահայտության, ինչպես նաև հանրային կարծիքի վրա քաղաքական հաղորդակցության հնարավոր ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքական դիսկուրսի բազմաշերտ բնույթը հասկանալու և լեզվական ձևերի, հաղորդակցական նպատակների ու ճանաչողական գործընթացների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, քաղաքագետներին, դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կոգնիտիվ և պրագմատիկ լեզվաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է միջին դպրոցում անգլերենի ուսուցման գործընթացում միջմշակութային հաղորդակցության գաղափարների ներկայացման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով դասագրքերի բովանդակությունը, կառուցվածքը և ուսումնական առաջադրանքների համակարգը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե օտար լեզվի ուսուցումը որքանով է նպաստում ոչ միայն լեզվական գիտելիքների ու հաղորդակցական հմտությունների ձևավորմանը, այլև տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ, հարգալից և համատեքստին համապատասխան հաղորդակցվելու կարողության զարգացմանը։ Միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես լեզվական, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական կարողությունների փոխկապակցված համակարգ, որի ձևավորման համար սովորողը պետք է ճանաչի ինչպես ուսումնասիրվող լեզվի մշակութային միջավայրը, այնպես էլ կարողանա գիտակցել սեփական մշակույթի առանձնահատկությունները և դրանք համեմատել այլ մշակութային երևույթների հետ։ Ուսումնասիրվում են դասագրքերում ներկայացված թեմաները, տեքստերը, երկխոսությունները, պատկերային նյութերը և առաջադրանքները՝ պարզելու, թե ինչպիսի մշակութային տեղեկություններ են փոխանցվում դրանց միջոցով և ինչ հնարավորություններ են ստեղծվում մշակութային տարբերությունների ու ընդհանրությունների քննարկման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առօրյա վարքագծին, հաղորդակցական նորմերին, տոներին, ավանդույթներին, արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և տարբեր ժողովուրդների կենսակերպին վերաբերող նյութերին։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, թե դասագրքային նյութը որքանով է խուսափում մշակույթների պարզեցված կամ կարծրատիպային ներկայացումից և հնարավորություն տալիս սովորողին ձևավորել բազմակողմանի պատկերացումներ տարբեր հասարակությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական մշակութային նյութի և անգլախոս կամ այլ մշակույթների վերաբերյալ բովանդակության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել սովորողի՝ սեփական մշակույթը օտար լեզվով ներկայացնելու և այլ մշակութային փորձառությունները հասկանալու կարողության զարգացմանը։ Քննվում են նաև համեմատական, քննարկումային, դերային և իրավիճակային առաջադրանքների հնարավորությունները, որոնք խթանում են սովորողների քննադատական մտածողությունը, տարբեր տեսակետների ընկալումը և հաղորդակցական իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Դասագրքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածության արտահայտումը ուսումնական նյութերում և բացահայտելու միջմշակութային կարողությունների զարգացման մեթոդական հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի անգլերենի դասավանդման մեթոդիկայի և հանրակրթական դասագրքերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լեզվական կրթության այնպիսի մոտեցումների զարգացմանը, որոնք սովորողին պատրաստում են բազմամշակութային միջավայրում գիտակցված և արդյունավետ հաղորդակցության։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրական մեքենաների և ապարատների կոլեկտիվ ավտոմատացված նախագծման ու հետազոտման համակարգի մշակմանը՝ բաշխված հաշվարկային միջավայրի հնարավորությունների օգտագործմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի միասնական ծրագրային և տեղեկատվական ենթակառուցվածքի ստեղծման վրա, որը թույլ է տալիս տարբեր մասնագետների և հաշվարկային ռեսուրսների համատեղ մասնակցությամբ իրականացնել էլեկտրատեխնիկական օբյեկտների նախագծում, մոդելավորում, հաշվարկ և վերլուծություն։ Քննության են առնվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կառուցվածքային սկզբունքները, ծրագրային մոդուլների փոխգործակցությունը, տվյալների փոխանակման կազմակերպումը և տարբեր օգտվողների աշխատանքների համակարգման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բաշխված հաշվարկների կիրառմանը, որի շնորհիվ հնարավոր է բարդ հաշվարկային խնդիրները բաժանել առանձին ենթախնդիրների և դրանք կատարել տարբեր համակարգչային հանգույցներում՝ բարձրացնելով ընդհանուր արտադրողականությունը և կրճատելով նախագծման ժամանակը։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրական մեքենաների և ապարատների հիմնական պարամետրերի հաշվարկման, դրանց էլեկտրամագնիսական, ջերմային և կառուցվածքային բնութագրերի գնահատման, ինչպես նաև նախագծային տարբերակների համեմատության և օպտիմալացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մաթեմատիկական մոդելների, հաշվարկային ալգորիթմների և տվյալների միասնական բազայի համադրումը, որը թույլ է տալիս նախագծման տարբեր փուլերում օգտագործել փոխկապակցված տեխնիկական տեղեկատվություն։ Կոլեկտիվ աշխատանքի կազմակերպման տեսանկյունից դիտարկվում են օգտվողների դերերի բաշխումը, նախագծային տվյալների համատեղ հասանելիությունը, կատարված փոփոխությունների համաձայնեցումը և հաշվարկային արդյունքների պահպանման ու փոխանակման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի ճկունությունն ու ընդլայնելիությունը, քանի որ տարբեր տեսակի էլեկտրական մեքենաների և սարքերի ուսումնասիրությունը կարող է պահանջել նոր հաշվարկային մոդուլների և մեթոդների ավելացում։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են համակարգի արտադրողականությունը, հուսալիությունը, տեղեկատվական փոխանակման արդյունավետությունը և բաշխված ռեսուրսների օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Քննարկվում են նաև ցանցային միջավայրում նախագծային գործընթացների կազմակերպման առանձնահատկությունները, այդ թվում՝ հեռավոր աշխատատեղերի և կենտրոնացված կամ բաշխված տվյալների պահոցների միջև փոխգործակցությունը։ Նման համակարգը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել նախագծման բազմաթիվ փուլեր, նվազեցնել կրկնվող հաշվարկների ծավալը, արագացնել տարբեր նախագծային լուծումների փորձարկումը և բարձրացնել ինժեներական որոշումների հիմնավորվածությունը։ Աշխատությունը համադրում է էլեկտրատեխնիկայի, համակարգչային մոդելավորման, ավտոմատացված նախագծման և բաշխված հաշվարկների մեթոդները՝ ներկայացնելով դրանց կիրառման հնարավորությունները միասնական ինժեներական միջավայրում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էլեկտրական մեքենաների և ապարատների նախագծման, ավտոմատացված նախագծման համակարգերի, հաշվարկային տեխնիկայի, ծրագրային ճարտարագիտության և բաշխված համակարգերի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, ծրագրավորողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատավարձի ձևերի և համակարգերի արդյունավետ կիրառումը պայմանավորված է այնպիսի կազմակերպական, տնտեսական և իրավական պայմաններով, որոնք ապահովում են աշխատուժի արդար վարձատրություն, աշխատանքի արտադրողականության աճ և ձեռնարկության ընդհանուր արդյունավետության բարձրացում։ Աշխատավարձի հիմնական ձևերն են ժամանակային և գործային (piece-rate) համակարգերը, ինչպես նաև դրանց համակցված տարբերակները, որոնց ճիշտ ընտրությունը կախված է արտադրության բնույթից, տեխնոլոգիական մակարդակից և աշխատանքի չափելիությունից։ Ժամանակային համակարգը առավել արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ աշխատանքի արդյունքը դժվար է չափել քանակապես, իսկ գործային համակարգը կիրառվում է այնտեղ, որտեղ հնարավոր է հստակ գնահատել կատարված աշխատանքի ծավալը և որակը։ Արդյունավետ կիրառման կարևոր պայմաններից են աշխատանքի նորմավորման հստակ համակարգի առկայությունը, արդար և թափանցիկ գնահատման չափանիշները, արտադրողականության և որակի վերահսկման մեխանիզմները, ինչպես նաև աշխատավարձի կապը աշխատանքի արդյունքի հետ, ինչը խթանում է աշխատողների մոտիվացիան։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է ապահովել ֆինանսական կայունություն և ձեռնարկության վճարունակություն, որպեսզի աշխատավարձի վճարումները լինեն կանոնավոր և ժամանակին, ինչպես նաև հաշվի առնել սոցիալական երաշխիքները և նվազագույն աշխատավարձի պետական կարգավորումը։ Կարևոր պայման է նաև մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համակարգի առկայությունը, որը ներառում է վերապատրաստում, աշխատանքի գնահատում և կարիերայի աճի հնարավորություններ։

Экономика

Ֆինանսատնտեսական, բանկային գործի և դրամավարկային համակարգի կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում վճարահաշվարկային համակարգի գործունեության առանձնահատկությունների, զարգացման հիմնախնդիրների և կառավարման ժամանակակից գերակայությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վճարահաշվարկային համակարգի կառուցվածքը, հիմնական մասնակիցները, վճարային գործիքները և դրանց դերը երկրի ֆինանսական համակարգի կայունության ու տնտեսական շրջանառության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անկանխիկ վճարումների զարգացմանը, միջբանկային հաշվարկների կազմակերպմանը, էլեկտրոնային վճարային ծառայությունների տարածմանը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են վճարային ենթակառուցվածքների արդյունավետության, գործարքների արագության, հուսալիության և անվտանգության ապահովման վրա ազդող կազմակերպական, տեխնոլոգիական ու իրավակարգավորիչ գործոնները։ Քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի դերը վճարահաշվարկային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության գործընթացներում, ինչպես նաև առևտրային բանկերի ու վճարահաշվարկային կազմակերպությունների փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վճարային համակարգերի ռիսկերի կառավարման, գործառնական անխափանության, կիբերանվտանգության և սպառողների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային վճարային համակարգերի զարգացման փորձին, ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումների կիրառմանը և Հայաստանի ֆինանսական ենթակառուցվածքների արդիականացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է վճարահաշվարկային համակարգի կառավարման գերակայությունների սահմանումը՝ ֆինանսական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման, գործարքների թափանցիկության և վճարումների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել վճարային համակարգերի զարգացման ռազմավարական ուղղությունների հիմնավորմանը, կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործմանը և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսական կառավարման, դրամավարկային քաղաքականության, վճարային տեխնոլոգիաների և Հայաստանի ֆինանսական համակարգի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման ձևի սահմանադրաիրավական զարգացման, դրա ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների միջև լիազորությունների բաշխման ու հավասարակշռման մեխանիզմներն են, պետական մարմինների փոխհարաբերությունները, քաղաքական պատասխանատվության համակարգը և պետական կառավարման արդյունավետության սահմանադրական երաշխիքները։ Հայաստանի սահմանադրական զարգացման ընթացքում կառավարման համակարգը ենթարկվել է էական փոփոխությունների. 2015 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով ձևավորված կարգավորումների հիման վրա 2018 թվականից երկիրը կիսանախագահական համակարգից անցել է խորհրդարանական կառավարման ձևի։ Գործող սահմանադրական կառուցվածքում Ազգային ժողովն իրականացնում է օրենսդիր իշխանությունը և վերահսկողություն գործադիր իշխանության նկատմամբ, իսկ Կառավարությունը գործադիր իշխանության բարձրագույն մարմինն է և իր ծրագրի հիման վրա մշակում ու իրականացնում է պետության ներքին և արտաքին քաղաքականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել խորհրդարանական կառավարման պայմաններում Կառավարության ձևավորման և պատասխանատվության մեխանիզմները, վարչապետի ու Հանրապետության նախագահի սահմանադրական կարգավիճակը, Ազգային ժողովի վերահսկողական գործառույթները և պետական իշխանության տարբեր ճյուղերի միջև հակակշիռների արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իշխանությունների բաժանման սկզբունքի գործնական իրականացմանը, պետական մարմինների լիազորությունների հստակ սահմանազատմանը և սահմանադրական վերահսկողության նշանակությանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև Հայաստանի կառավարման համակարգի զարգացման տարբեր փուլերի և խորհրդարանական կառավարման միջազգային մոդելների համեմատական իրավական ուսումնասիրություն՝ առանձնացնելով տարբեր ինստիտուցիոնալ լուծումների առանձնահատկությունները՝ առանց դրանցից որևէ մեկը որպես նախընտրելի մոդել գնահատելու։ Գործող Սահմանադրությունը պետական իշխանության իրականացումը կառուցում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բաժանման ու հավասարակշռման սկզբունքի վրա, իսկ կառավարման ձևին առնչվող մի շարք առանցքային սահմանադրական դրույթների փոփոխության համար նախատեսում է հանրաքվեի ընթացակարգ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու կառավարման ձևի զարգացման սահմանադրական տրամաբանությունը, պետական ինստիտուտների փոխհարաբերությունների իրավական հիմքերը և այն կառուցակարգերը, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր է պետական կառավարման համակարգի հետագա կատարելագործման վերաբերյալ գիտական քննարկումների համար։