Պաստերացված կաթի արտադրության ռիսկերի գնահատում և մածունի տեխնոլոգիայի կատարելագործում

Экономика

Տնտեսագիտական և հաշվապահական հաշվառման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սննդարդյունաբերության ոլորտում ռազմավարական հաշվառման ներդրման հիմնախնդիրների, դրա կազմակերպման մեթոդաբանական մոտեցումների և ձեռնարկությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ռազմավարական հաշվառման տեսական հիմունքները, դրա տեղը կառավարչական հաշվառման համակարգում և նշանակությունը կազմակերպությունների երկարաժամկետ զարգացման նպատակների իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սննդարդյունաբերական ձեռնարկությունների արտադրական և տնտեսական գործունեության առանձնահատկություններին, ծախսերի կառուցվածքին, ինքնարժեքի ձևավորմանը և ֆինանսական ու ոչ ֆինանսական տեղեկատվության օգտագործմանը ռազմավարական որոշումների ընդունման ժամանակ։ Վերլուծվում են ռազմավարական հաշվառման գործիքների կիրառման հնարավորությունները, մրցակցային միջավայրի գնահատումը, արտադրանքի շահութաբերության վերլուծությունը և կազմակերպության գործունեության հիմնական ցուցանիշների վերահսկման մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև արտադրական ծախսերի ռազմավարական կառավարման, արժեքի ստեղծման շղթայի վերլուծության, բյուջետավորման և երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի սննդարդյունաբերական կազմակերպություններում հաշվառման տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործման, կառավարման գործընթացների թվայնացման և ռազմավարական հաշվառման ներդրման կազմակերպական ու մեթոդական նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում ռազմավարական հաշվառման նշանակությանը ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման, տնտեսական ռիսկերի գնահատման և կայուն զարգացման ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հաշվապահական և կառավարչական հաշվառման, ռազմավարական կառավարման, սննդարդյունաբերության տնտեսագիտության և Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ձեռնարկությունների զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայոց գրավոր մշակույթի համապարփակ թվայնացման հիմնախնդրին՝ այն դիտարկելով ոչ միայն որպես մշակութային ժառանգության պահպանման տեխնիկական միջոց, այլև որպես պետական զարգացման, գիտության, կրթության և ազգային ինքնության ամրապնդման ռազմավարական ուղղություն։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ձեռագրերը, հին ու նոր տպագիր գրքերը, արխիվային փաստաթղթերը, պարբերականները, քարտեզները և գրավոր մշակույթի այլ նմուշները կազմում են ազգային հիշողության կարևորագույն շերտերից մեկը, որի երկարաժամկետ պահպանման և հասանելիության ապահովումը պահանջում է ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների համակարգված կիրառում։ Աշխատության մեջ թվայնացումը ներկայացվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը չի սահմանափակվում փաստաթղթերի սկանավորմամբ։ Այն ներառում է նյութերի ընտրություն և նախապատրաստում, բարձրորակ թվային պատճենների ստեղծում, մետատվյալների ձևավորում, էլեկտրոնային կատալոգավորում, տեքստերի ճանաչում, թվային պահպանման համակարգերի ստեղծում և օգտվողների համար հասանելի տեղեկատվական հարթակների զարգացում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական կրիչների վրա պահպանվող մշակութային արժեքները վերածել երկարաժամկետ օգտագործման ենթակա թվային ռեսուրսների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն գրավոր ժառանգության առանձնահատկություններին։ Հայկական ձեռագրերի և հին տպագիր նյութերի թվայնացումը պահանջում է ոչ միայն տեխնիկական բարձր որակ, այլև մասնագիտական նկարագրություն, քանի որ յուրաքանչյուր նյութ կարող է պարունակել պատմական, լեզվաբանական, գրական, արվեստաբանական և մատենագիտական մեծ արժեք ունեցող տեղեկություններ։ Թվային պատճենը լիարժեք գիտական ռեսուրս է դառնում այն դեպքում, երբ այն ուղեկցվում է հեղինակային, ժամանակագրական, տեղագրական, մատենագիտական և բովանդակային համապատասխան տվյալներով։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարևորվում է միասնական չափորոշիչների և փոխգործունակ տեղեկատվական համակարգերի ստեղծումը։ Թվայնացման կարևորագույն արդյունքներից մեկը մշակութային ժառանգության հասանելիության ընդլայնումն է։ Եթե ֆիզիկական ձեռագիրը կամ հազվագյուտ գիրքը հասանելի է միայն այն հաստատության այցելուներին, որտեղ այն պահվում է, ապա թվային տարբերակը կարող է հասանելի դառնալ հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար աշխարհի տարբեր երկրներից։ Սա հատկապես նշանակալի է հայկական սփյուռքի և հայագիտությամբ զբաղվող միջազգային գիտական համայնքի համար։ Թվային հասանելիությունը կարող է նպաստել նաև հայերեն լեզվով գիտական և կրթական նյութերի տարածմանը և նոր հետազոտությունների առաջացմանը։ Աշխատությունը թվայնացումը կապում է նաև պետական կառավարման և զարգացման գործընթացների հետ։ Համակարգված թվային մշակութային ենթակառուցվածքը կարող է նպաստել պետական և գիտակրթական հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, տվյալների միասնականացմանը և մշակութային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը։ Թվային շտեմարանները կարող են օգտագործվել կրթական ծրագրերում, գիտական հետազոտություններում, մշակութային զբոսաշրջության զարգացման և միջազգային գիտական համագործակցության շրջանակում։ Միաժամանակ աշխատանքը ենթադրում է, որ թվայնացումը պետք է իրականացվի երկարաժամկետ պահպանման սկզբունքներով։ Թվային ֆայլի ստեղծումը դեռևս չի երաշխավորում դրա պահպանումը․ անհրաժեշտ են տվյալների կրկնօրինակում, պահպանման անվտանգ ենթակառուցվածքներ, ֆայլային ձևաչափերի կառավարում, մետատվյալների պահպանում և տեխնոլոգիական փոփոխություններին համապատասխան պարբերական թարմացում։ Հակառակ դեպքում թվային հավաքածուները կարող են ժամանակի ընթացքում դառնալ անհասանելի կամ տեխնոլոգիապես հնացած։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը հայերեն գրավոր ժառանգության մշակման գործում։ Նիշերի օպտիկական ճանաչման, մեքենայական որոնման, արհեստական բանականության և լեզվական տեխնոլոգիաների զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ոչ միայն պահպանել գրավոր նյութերի պատկերները, այլև ստեղծել դրանց որոնելի և մեքենայական մշակման ենթակա տեքստային տարբերակներ։ Սա հատկապես կարևոր է մեծածավալ հավաքածուների գիտական ուսումնասիրության համար, քանի որ թվայնացված տեքստերի միջոցով հնարավոր է արագ որոնել բառեր, անուններ, տեղանուններ և թեմատիկ կապեր։ Միևնույն ժամանակ հին ուղղագրության, ձեռագրային գրերի և վնասված փաստաթղթերի ճանաչումը պահանջում է մասնագիտացված տեխնոլոգիական լուծումներ և փորձագիտական վերահսկողություն։ Աշխատության մեջ պետական զարգացման հետ կապը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ ազգային գրավոր ժառանգությունը կարող է դիտարկվել որպես գիտելիքի և նորարարության ռեսուրս։ Թվայնացված հավաքածուները կարող են հիմք դառնալ նոր գիտական նախագծերի, թվային հումանիտար գիտությունների, կրթական ծրագրերի և մշակութային տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Այդպիսով մշակութային ժառանգության թվայնացումը դառնում է ոչ միայն անցյալի պահպանման, այլև ապագայի համար գիտելիքի նոր ենթակառուցվածք ստեղծելու միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայոց գրավոր մշակույթի թվայնացումը որպես բազմակողմանի պետական ծրագիր, որը միավորում է մշակութային ժառանգության պահպանությունը, գիտությունը, կրթությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաները և հանրային հասանելիությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել մշակութաբաններին, հայագետներին, գրադարանագետներին, արխիվագետներին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին և թվային հումանիտար գիտություններով զբաղվող հետազոտողներին։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բարդ կիսահաղորդչային և գերհաղորդիչ միջավայրերում ճառագայթային ազդեցությամբ առաջացող ֆիզիկական երևույթների վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նյութերի կառուցվածքային և էլեկտրական հատկությունների փոփոխությունների մեխանիզմները բարձր էներգիայի ճառագայթման պայմաններում։ Նյութում քննարկվում են ճառագայթման փոխազդեցության հիմնական գործընթացները՝ իոնիզացիա, դեֆեկտների առաջացում, բյուրեղային ցանցի խախտումներ և կրիչների կոնցենտրացիայի փոփոխություններ, որոնք էական ազդեցություն են ունենում կիսահաղորդիչների էլեկտրահաղորդականության և գերհաղորդիչների կրիտիկական պարամետրերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բարդ համակարգերին, որտեղ միաժամանակ դրսևորվում են տարբեր ֆիզիկական երևույթներ՝ ոչ գծային հաղորդականություն, ֆազային անցումներ և քվազի-մասնիկային փոխազդեցություններ, որոնք ճառագայթման ազդեցության տակ կարող են զգալիորեն փոխվել։ Քննարկվում են նաև փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները՝ արագացուցիչների օգտագործում, սպեկտրոսկոպիկ վերլուծություն և ցածր ջերմաստիճանային չափումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել նյութերի դիմադրողականությունը և կառուցվածքային կայունությունը։

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարությունում մինչդատական վարույթի նկատմամբ իրականացվող նախնական դատական վերահսկողության տեսական և գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում դատական վերահսկողության նշանակությունը, դրա իրականացման իրավական հիմքերը և մինչդատական վարույթի ընթացքում դատարանի լիազորությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության, դատավարական հարկադրանքի միջոցների կիրառման իրավաչափության և վարույթն իրականացնող մարմինների գործողությունների նկատմամբ վերահսկողության խնդիրներին։ Վերլուծվում են դատական վերահսկողության ընթացակարգերը, համապատասխան որոշումների կայացման պայմանները և քրեական դատավարության մասնակիցների իրավական երաշխիքները։ Քննարկվում են նաև նախնական դատական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների հաղթահարման և դատավարական կարգավորումների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դատական վերահսկողության դերը մինչդատական վարույթի օրինականության ապահովման և մարդու իրավունքների պաշտպանության գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական դատավարության, դատական իրավունքի և իրավապահ գործունեության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Պատմագիտական, վիմագրագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական վիմագրության նորահայտ կամ լրացուցիչ նյութերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Անի-Ալամին, Մրեն, Բագարան, Երվանդակերտ և Վերին Թալին պատմական բնակավայրերն ու հուշարձանային համալիրները։ Քննության են առնվում նշված բնակավայրերի տարածքներում պահպանված հայերեն արձանագրությունները, դրանց պատմական միջավայրը, ստեղծման հանգամանքները և աղբյուրագիտական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիմագիր հուշարձանների ընթերցման, վերծանման, թվագրման և գիտական նկարագրության խնդիրներին։ Վերլուծվում են արձանագրությունների լեզվական, գրչագրական և բովանդակային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանցում հիշատակվող պատմական անձինք, տեղանունները, եկեղեցական հաստատություններն ու հասարակական հարաբերությունները։ Քննարկվում են շինարարական, նվիրատվական, հիշատակագրական և տապանագրային արձանագրությունների հնարավոր տեսակները՝ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի լուսաբանման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են համադրվել նորահայտ վիմագրական նյութերը նախկինում հրատարակված արձանագրությունների, պատմագրական սկզբնաղբյուրների և հնագիտական տվյալների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական վիմագրության տարածաշրջանային առանձնահատկություններին, արձանագրությունների պահպանվածության վիճակին և պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության մեթոդաբանական խնդիրներին։ Կարևորվում է վիմագիր աղբյուրների նշանակությունը բնակավայրերի պատմական տեղագրության, եկեղեցաշինության, իշխանական տոհմերի և համայնքային կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների ճշգրտման համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայկական վիմագրական ժառանգության գիտական շրջանառության ընդլայնմանը, պատմական աղբյուրների համալրմանը և միջնադարյան Հայաստանի առանձին բնակավայրերի պատմության առավել ամբողջական վերակազմությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, վիմագրագիտության, հնագիտության, միջնադարագիտության, պատմական աշխարհագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է 1965–1990 թվականներին Հայաստանում գրադարանային և մատենագիտական գործի զարգացման հիմնական միտումների, կազմակերպական փոփոխությունների և մասնագիտական ձեռքբերումների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են հանրապետության գրադարանային համակարգի ընդլայնման, գրադարանների գործունեության կազմակերպման, տեղեկատվական և մատենագիտական ծառայությունների կատարելագործման, ինչպես նաև գրքային ֆոնդերի համալրման ու պահպանման գործընթացները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գրադարանների դերը գիտության, կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, մատենագիտական տեղեկատվության համակարգման սկզբունքները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման և ոլորտի մեթոդական ապահովման հարցերը։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի արդիականացման, տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետության բարձրացման և գրադարանային ցանցի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանային համակարգի պատմության, տեղեկատվական մշակույթի ձևավորման և մատենագիտական գործունեության զարգացման ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների և տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների համար։