Պայքարը միջազգային իրավունքի կարմիր գծերի սահմաններում

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է Վիլյամ Գոլդինգի ստեղծագործության փիլիսոփայական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա վեպերում մարդու բնության, բարու և չարի, բարոյական ընտրության, ազատության, պատասխանատվության և հասարակության կառուցվածքի վերաբերյալ բարձրացված հարցերի վրա։ Հետազոտության հիմքում Գոլդինգի գրական աշխարհընկալման վերլուծությունն է, որտեղ մարդը հաճախ ներկայացվում է բարդ ներքին հակասությունների մեջ՝ քաղաքակրթական նորմերի և բնազդային մղումների, անհատական ցանկությունների և հասարակական պատասխանատվության միջև։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել հեղինակի ստեղծագործությունների սյուժետային և կերպարային համակարգերը՝ բացահայտելու համար դրանցում առկա փիլիսոփայական գաղափարներն ու խորհրդանշական շերտերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են մեկուսացումը, վտանգը, իշխանության համար պայքարը, վախը և սոցիալական վերահսկողության թուլացումը ազդում մարդու վարքագծի վրա և բացահայտում նրա ներքին հակասությունները։ Գոլդինգի արձակում հասարակությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես քաղաքակրթական կարգի և բարոյական սահմանափակումների համակարգ, որի խախտումը կարող է հանգեցնել բռնության, քաոսի և մարդկային վարքի մութ կողմերի դրսևորմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի խորհրդանշական պատկերներին և առասպելական կամ աստվածաշնչյան ակնարկներին, որոնք խորացնում են նրա ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարդու և հասարակության փոխհարաբերությանը, քանի որ Գոլդինգի փիլիսոփայական մտածողության մեջ անհատական բարոյականությունը սերտորեն կապված է սոցիալական միջավայրի և հավաքական վարքի հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև մեղքի, անմեղության, ինքնության, մահվան և հոգևոր ընտրության թեմաները, որոնք գրողի ստեղծագործություններին հաղորդում են ընդգծված էքզիստենցիալ և բարոյափիլիսոփայական բնույթ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Գոլդինգի վեպերը դիտարկել ոչ միայն որպես գեղարվեստական պատմություններ, այլև որպես մարդու էության և քաղաքակրթության սահմանների վերաբերյալ մտորումների ձև։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գրողի գեղարվեստական լեզվին, կերպարների հոգեբանական զարգացմանը և խորհրդանշական կառուցվածքին, որոնց միջոցով փիլիսոփայական գաղափարները վերածվում են գրական պատկերների։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, անգլիական գրականության մասնագետներին, փիլիսոփայական արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և XX դարի գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը բացահայտում է Գոլդինգի արձակի այն առանձնահատկությունը, որի շնորհիվ մարդու բնության և հասարակության մասին հիմնարար փիլիսոփայական հարցերը ներկայացվում են սյուժեի, կերպարների, խորհրդանիշների և բարոյական կոնֆլիկտների միջոցով։

Химия

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է պրոլինի նոր մոդիֆիկացված քիրալային կարբոնիլային ածանցյալների ստացմանը և դրանց կիրառության գնահատմանը ասիմետրիկ սինթեզի ռեակցիաներում՝ ընդգծելով քիրալության կառավարման և էնանտիոսելեկտիվության բարձրացման ժամանակակից մոտեցումները։ Աշխատությունը վերլուծում է պրոլինի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը կատալիտիկ ակտիվության վրա, ռեակցիոն կենտրոնների ստերեոքիմիական վերահսկումը և միջանկյալ կոմպլեքսների ձևավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամինաթթուների ասիմետրիկ սինթեզի արդյունավետության բարձրացմանը, նոր քիրալային օրգանոկատալիզատորների նախագծմանը և դրանց կիրառմանը կարբոնիլային միացությունների ընտրողական վերափոխումների մեջ։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև ռեակցիաների կինետիկ վերլուծություն, ստերեոքիմիական արդյունքների համեմատություն և կառուցվածք–ակտիվություն կապի գնահատում, ինչը հնարավորություն է տալիս մշակել բարձր ընտրողականությամբ սինթեզային համակարգեր։ Աշխատությունը կարևոր է օրգանական քիմիկոսների, դեղագործական քիմիայի մասնագետների և սինթետիկ օրգանական քիմիայի հետազոտողների համար՝ նպաստելով ասիմետրիկ սինթեզի նոր արդյունավետ մեթոդների զարգացմանը և ամինաթթուների քիրալային քիմիայի խորացմանը։

Другие предметы

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածական պլանավորման համակարգի ուսումնասիրությանը, առկա հիմնախնդիրների բացահայտմանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ երկրի տարածքային զարգացումը պետք է իրականացվի ոչ թե առանձին բնակավայրերի և ոլորտների չհամակարգված զարգացման, այլ տնտեսական, սոցիալական, բնապահպանական, ենթակառուցվածքային և քաղաքաշինական գործոնների փոխկապակցված հաշվառման միջոցով։ ՀՀ օրենսդրությամբ տարածական պլանավորումը դիտարկվում է որպես այնպիսի գործընթաց, որի միջոցով սահմանվում են տարաբնակեցման համակարգերի, տարածքների համաչափ զարգացման և նպատակային օգտագործման հիմնական ուղղություններն ու պայմանները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տարածքային կառուցվածքի և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Երկրի լեռնային ռելիեֆը, բնակավայրերի անհավասար տարածական բաշխվածությունը, տնտեսական գործունեության բարձր կենտրոնացվածությունը, ենթակառուցվածքների տարածքային անհամաչափությունները և տարբեր համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման մակարդակների տարբերությունները բարդացնում են միասնական և հավասարակշռված տարածական քաղաքականության իրականացումը։ Այս պայմաններում տարածական պլանավորումը պետք է նպաստի բնակչության, տնտեսական գործունեության, արտադրական ներուժի և ենթակառուցվածքների առավել արդյունավետ տարածքային կազմակերպմանը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել տարածական պլանավորման փաստաթղթերի գործող համակարգը։ ՀՀ-ում այն ներառում է ազգային մակարդակի տարաբնակեցման և տարածքային կազմակերպման գլխավոր նախագծերը, մարզային և միկրոռեգիոնալ մակարդակների տարածքային հատակագծման նախագծերը, համայնքների գլխավոր հատակագծերը և քաղաքաշինական գոտիավորման նախագծերը։ Օրենսդրությունը նախատեսում է նաև պատմամշակութային և բնապահպանական տարածքների, ինչպես նաև լանդշաֆտային, ռեկրեացիոն, արտադրական, տրանսպորտային, ինժեներական և սոցիալական ենթակառուցվածքների տարածքային կազմակերպման նախագծեր։ Այդ համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու պլանավորման տարբեր մակարդակների փոխկապակցվածությունը և դրանց միջև գործառույթների բաշխման արդյունավետությունը։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից մեկը կարող է լինել տարածական պլանավորման փաստաթղթերի ոչ լիարժեքության կամ դրանց արդիականացման անհրաժեշտության ուսումնասիրությունը։ Համայնքի գլխավոր հատակագիծը ռազմավարական բնույթի փաստաթուղթ է, որը սահմանում է տարածական զարգացման հիմնական ուղղությունները, հողերի օգտագործման ռեժիմները, կառուցապատման պահանջները և զարգացման առաջնահերթ, միջնաժամկետ ու հեռանկարային փուլերը։ Հետևաբար այդ փաստաթղթերի առկայությունն ու արդիականությունը կարևոր նախապայման են համայնքների զարգացման գործընթացը կանխատեսելի և համակարգված դարձնելու համար։ Առանձին հիմնախնդիր է տարածքային զարգացման անհամաչափությունը։ Հայաստանի տարածքում տնտեսական ակտիվությունը, աշխատատեղերը, բնակչության կենտրոնացումը և ծառայությունների հասանելիությունը տարբեր տարածքներում էապես տարբերվում են։ Տարածական պլանավորման արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ուղղված լինի այդ անհամաչափությունների մեղմմանը՝ խթանելով մարզային կենտրոնների և փոքր բնակավայրերի զարգացման ներուժը, բարելավելով տրանսպորտային հասանելիությունը և ստեղծելով տնտեսական գործունեության տարածքային նոր կենտրոններ։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև միկրոռեգիոնալ պլանավորման կիրառումը, որը հնարավորություն է տալիս մեկից ավելի համայնքների փոխկապակցված խնդիրները դիտարկել միասնական տարածքային համակարգի շրջանակում։ ՀՀ օրենսդրությունը նախատեսում է մինչև 15,000 բնակիչ ունեցող համայնքների որոշ խմբերի համար համակցված տարածական պլանավորման փաստաթղթերի մշակման հնարավորություն, որտեղ կարող են միասնականորեն ներառվել միկրոռեգիոնալ տարածքային հատակագծման, գլխավոր հատակագծի և գոտիավորման պահանջները։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Տարածական պլանավորման միջոցով անհրաժեշտ է հստակեցնել բնակելի, հասարակական, արտադրական, գյուղատնտեսական, բնապահպանական և ռեկրեացիոն նշանակության տարածքների փոխհարաբերությունները։ Հողերի ոչ նպատակային կամ չհամակարգված օգտագործումը կարող է հանգեցնել գյուղատնտեսական նշանակության հողերի կորստի, բնական լանդշաֆտների խախտման և քաղաքային տարածքների անկառավարելի ընդարձակման։ Հետևաբար տարածական պլանավորումը պետք է ապահովի հողօգտագործման և կառուցապատման փոխկապակցված կառավարում։ Մեծ նշանակություն ունի նաև տրանսպորտային և ինժեներական ենթակառուցվածքների տարածական կազմակերպումը։ Ճանապարհային ցանցի, հասարակական տրանսպորտի, ջրամատակարարման, ջրահեռացման, էներգետիկ համակարգերի և կապի ենթակառուցվածքների զարգացումը պետք է համապատասխանեցվի բնակավայրերի աճի և տնտեսական գործունեության տարածական հեռանկարներին։ Քաղաքաշինության կոմիտեի գործառույթների շրջանակում ընդգրկված են նաև տրանսպորտային և ինժեներական ենթակառուցվածքների զարգացման ծրագրերի հետ կապված քաղաքաշինական փաստաթղթերի համակարգման հարցերը, ինչը ընդգծում է այդ ոլորտների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնել բնապահպանական գործոնների ինտեգրմանը տարածական պլանավորման գործընթացում։ Հայաստանի համար կարևոր խնդիրներ են բնական լանդշաֆտների պահպանումը, էրոզիոն և սողանքային գործընթացների կառավարումը, ջրային ռեսուրսների պաշտպանությունը, բնական աղետների ռիսկերի նվազեցումը և բնակավայրերի կայուն զարգացումը։ Տարածքային որոշումների ընդունման ժամանակ բնական վտանգների քարտեզագրումը և տարածքների խոցելիության գնահատումը կարող են կանխել այնպիսի կառուցապատումը, որը հետագայում կստեղծի լրացուցիչ ռիսկեր բնակչության և ենթակառուցվածքների համար։ Կարևոր հիմնախնդիր է նաև պատմամշակութային ժառանգության և ժամանակակից քաղաքաշինական զարգացման համատեղումը։ Պատմական բնակավայրերի և հուշարձանների պահպանությունը պետք է իրականացվի այնպես, որ միաժամանակ հնարավոր լինի ապահովել տարածքների ժամանակակից սոցիալ-տնտեսական զարգացումը։ Տարածական պլանավորման փաստաթղթերի համակարգում դրա համար նախատեսված են նաև բնակավայրերի պատմամշակութային հիմնավորումների և պատմության ու մշակույթի անշարժ հուշարձանների պահպանության գոտիների նախագծերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև բնակչության մասնակցության խնդիրը։ Տարածական պլանավորման արդյունավետությունը մեծապես կախված է նրանից, թե որքանով են պլանավորման գործընթացներում հաշվի առնվում բնակիչների, համայնքային կառույցների, մասնավոր հատվածի և այլ շահագրգիռ կողմերի կարիքները։ Հանրային քննարկումների և թափանցիկ որոշումների միջոցով հնարավոր է նվազեցնել տարածքային զարգացման վերաբերյալ հակասությունները և բարձրացնել ընդունվող որոշումների լեգիտիմությունն ու արդյունավետությունը։ Գործնական կարևորություն ունի նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է առաջարկել աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, թվային քարտեզագրման, տարածական տվյալների միասնական բազաների և մշտադիտարկման համակարգերի ավելի լայն կիրառում։ Դրանք հնարավորություն են տալիս համատեղ վերլուծել հողօգտագործման, բնակչության, ենթակառուցվածքների, բնապահպանական սահմանափակումների և տնտեսական գործունեության վերաբերյալ տվյալները և դրանց հիման վրա ավելի հիմնավորված տարածական որոշումներ ընդունել։ Տարածական պլանավորման փաստաթղթերի մշակման, փորձաքննության, համաձայնեցման և հաստատման ընթացակարգերը ՀՀ-ում կարգավորվում են կառավարության համապատասխան կարգավորմամբ, իսկ վերջին փոփոխություններով այդ համակարգում ներառվում են նաև համակցված տարածական պլանավորման փաստաթղթերը։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել տարածական պլանավորման համակարգի կատարելագործման մի շարք ուղղություններ՝ փաստաթղթերի պարբերական թարմացում, ազգային-տարածքային-տեղական մակարդակների ավելի արդյունավետ համակարգում, միկրոռեգիոնալ պլանավորման ընդլայնում, տարածքային տվյալների թվայնացում, համայնքների մասնագիտական կարողությունների ուժեղացում, հանրային մասնակցության բարձրացում և տարածական պլանավորման կապի ամրապնդում տնտեսական ու ենթակառուցվածքային զարգացման ծրագրերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տարածական պլանավորումը դիտարկում է որպես Հայաստանի Հանրապետության երկարաժամկետ և հավասարակշռված զարգացման կարևոր գործիք։ Դրա արդյունավետ կազմակերպումը կարող է նպաստել բնակավայրերի համաչափ զարգացմանը, հողային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, ենթակառուցվածքների արդյունավետ տեղաբաշխմանը, բնապահպանական և բնական աղետների ռիսկերի նվազեցմանը, պատմամշակութային ժառանգության պահպանմանը և բնակչության համար անվտանգ ու բարենպաստ կենսամիջավայրի ձևավորմանը։

Другие предметы

Ագարակային տնտեսության կառավարում աշխատությունը նվիրված է ագարակային (ֆերմերային) տնտեսությունների կառավարման տեսական հիմքերին և գործնական կազմակերպման մեթոդներին՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել փոքր և միջին գյուղատնտեսական տնտեսությունների արդյունավետությունը, մրցունակությունը և կայուն զարգացումը։ Հեղինակ Գյուլխասյան Լ.Մ.-ն գրքում ներկայացնում է ագարակային տնտեսության կառավարման համակարգի կառուցվածքը՝ ընդգրկելով պլանավորում, կազմակերպում, վերահսկում և արտադրական գործընթացների օպտիմալացում։ Աշխատությունում մանրամասն քննարկվում են ագարակային տնտեսության կառավարման հիմնական գործոնները՝ հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում, աշխատուժի կազմակերպում, տեխնիկական միջոցների կիրառություն և ֆինանսական հոսքերի կառավարում։ Հեղինակը շեշտում է, որ ժամանակակից ագարակային տնտեսությունը պահանջում է ոչ միայն գյուղատնտեսական գիտելիքներ, այլև կառավարչական հմտություններ՝ ռազմավարական պլանավորում, ռիսկերի գնահատում և շուկայական վերլուծություն։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական արդյունավետության բարձրացման ուղիներին՝ ծախսերի նվազեցում, արտադրողականության աճ, նոր տեխնոլոգիաների ներդրում և արտադրանքի իրացման ճիշտ կազմակերպում։ Վերլուծվում են նաև ագարակային տնտեսությունների զարգացման խոչընդոտները՝ շուկայի անկայունություն, ֆինանսավորման սահմանափակումներ և տեխնիկական հագեցվածության պակաս։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև կառավարման ժամանակակից մոտեցումներ՝ բիզնես-պլանավորում, մարքեթինգային ռազմավարություն և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառություն գյուղատնտեսական կառավարման մեջ։ Միջազգային փորձի համեմատական վերլուծության միջոցով ցույց է տրվում, թե ինչպես կարող են ֆերմերային տնտեսությունները դառնալ ավելի արդյունավետ և մրցունակ։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսության, ագրոբիզնեսի, տնտեսագիտության և կառավարման ոլորտների ուսանողների, ֆերմերների և մասնագետների համար։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ազգագրական ցուցադրությունների դերին ժամանակակից հայկական ինքնության ձևավորման, պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում թանգարանային միջավայրում ներկայացվող նյութական և ոչ նյութական մշակութային ժառանգությունն է՝ դիտարկված որպես հասարակության պատմական հիշողության, մշակութային արժեքների և ինքնության մասին պատկերացումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Աշխատանքում ազգագրական ցուցադրությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմամշակութային առարկաների հավաքածուի ներկայացման եղանակ, այլև որպես որոշակի պատմական և մշակութային պատմություն կառուցող ու փոխանցող միջավայր, որտեղ առարկաների ընտրությունը, դասավորությունը, մեկնաբանությունը և ներկայացման եղանակը կարող են ազդել այցելուների կողմից ազգային անցյալի ընկալման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հայկական ավանդական կենցաղի, ընտանիքի, համայնքային կյանքի, արհեստների, գյուղատնտեսական մշակույթի, տարազի, խոհանոցի, ծիսական սովորույթների, հավատալիքների և ժողովրդական արվեստի ներկայացման ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են ազգագրական ցուցադրությունների միջոցով կառուցվում «ավանդական հայկականի» մասին պատկերացումները և ինչպես են պատմական մշակութային տարրերը կապվում ժամանակակից ազգային ինքնության հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև թանգարանի՝ որպես հիշողության ինստիտուտի դերը, որտեղ անցյալի մշակութային փորձը կարող է ոչ միայն պահպանվել, այլև վերաիմաստավորվել ժամանակակից հասարակության պահանջներին համապատասխան։ Քննարկվում են ցուցադրությունների կրթական, ճանաչողական և սոցիալական գործառույթները, այցելուների ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարածաշրջանային, սերնդային և սոցիալական տարբերությունների պայմաններում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկությունները և այն հարցը, թե ինչպես կարելի է թանգարանային ցուցադրությունների միջոցով համատեղել պատմական հավաստիությունը, մշակութային բազմազանությունը և ժամանակակից ինքնության պահանջները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգագրական ցուցադրությունների և ազգային ինքնության փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, որ մշակութային ժառանգության հանրայնացումը կարևոր դեր ունի հասարակության պատմական հիշողության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանագետներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, արվեստաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայկական մշակութային ժառանգության և ժամանակակից ինքնության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների հեռավար կառավարման համար նախատեսված բազմօգտագործող հիերարխիկ ծրագրային համակարգի նախագծման, մշակման և գործնական իրականացման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են այն հիմնական սկզբունքներն ու տեխնոլոգիական մոտեցումները, որոնք անհրաժեշտ են տարբեր մակարդակի օգտատերերի կողմից տվյալների անվտանգ, կազմակերպված և արդյունավետ կառավարման ապահովման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի հիերարխիկ կառուցվածքի ձևավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է սահմանել օգտատերերի տարբեր դերեր, իրավասություններ և հասանելիության մակարդակներ՝ կախված նրանց գործառույթներից ու համակարգում զբաղեցրած դիրքից։ Դիտարկվում են տվյալների պահպանման, փոխանցման, փոփոխման, որոնման և հեռավար հասանելիության կազմակերպման մեխանիզմները, ինչպես նաև բազմօգտագործող միջավայրում միաժամանակյա աշխատանքի հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է օգտատերերի նույնականացման և թույլտվությունների կառավարման համակարգի ձևավորումը, քանի որ տարբեր մակարդակների միջև գործողությունների ճիշտ սահմանափակումը տվյալների ամբողջականության և համակարգի հուսալի աշխատանքի ապահովման կարևոր պայմաններից է։ Ներկայացվում են ծրագրային համակարգի ճարտարապետության նախագծման սկզբունքները, առանձին բաղադրիչների միջև փոխգործակցության կազմակերպումը և տվյալների կառավարման գործընթացների ավտոմատացման հնարավորությունները։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև ծրագրային իրականացման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրներին, համակարգի ընդլայնելիությանը, աշխատանքի կայունությանը, տվյալների ամբողջականության պահպանմանը և տարբեր օգտատերերի գործողությունների համակարգմանը։ Հեռավար կառավարման հնարավորությունը դիտարկվում է որպես համակարգի կարևոր գործառույթ, որը թույլ է տալիս օգտատերերին աշխատել տվյալների հետ անկախ իրենց ֆիզիկական գտնվելու վայրից՝ պահպանելով սահմանված հասանելիության կանոնները։ Աշխատությունում ծրագրային նախագծումն ու իրականացումը դիտարկվում են միասնական գործընթացի շրջանակում՝ սկսած համակարգի կառուցվածքի և հիմնական պահանջների սահմանումից մինչև համապատասխան ծրագրային լուծումների մշակումն ու գործնական կիրառումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ծրագրավորման, ծրագրային ճարտարագիտության, տվյալների կառավարման, տեղեկատվական համակարգերի և համակարգչային գիտությունների ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։