Պայքարը միջազգային իրավունքի կարմիր գծերի սահմաններում

Linguistics

«Հայագիտություն և զուգադրական լեզվաբանություն» աշխատությունը կապված է Հայագիտություն-ի և Զուգադրական լեզվաբանություն-ի ոլորտների հետ և նվիրված է հայերեն լեզվի ու մշակույթի ուսումնասիրությանը համեմատական դիտանկյունից։ Այն ուսումնասիրում է հայերենի կառուցվածքը, պատմական զարգացումը և կապերը այլ լեզուների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է տարբեր լեզուներ համեմատելով բացահայտել դրանց ընդհանուր և տարբեր առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում լեզուների ծագմանը, հնչյունական և քերականական փոփոխություններին, ինչպես նաև լեզվական ընտանիքների գաղափարին։ Միևնույն ժամանակ, այն ընդգրկում է նաև հայագիտության շրջանակում կարևոր հարցեր՝ կապված հայ ժողովրդի լեզվի, պատմության և մշակույթի հետ՝ փորձելով դրանք դիտարկել ավելի լայն՝ համաշխարհային գիտական համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ, գործը նպատակ ունի ցույց տալ, թե ինչպես է հայերենը տեղավորվում լեզուների ընդհանուր համակարգում և ինչ կարևորություն ունի դրա ուսումնասիրությունը համեմատական լեզվաբանության մեջ։

Political Science

Փաստաթուղթը ներկայացնում է Հայոց ազգային ժողովի երրորդ նիստի արձանագրությունը՝ պահպանելով արևմտահայ համայնքի ներկայացուցչական մարմնի գործունեության կարևոր գրավոր հետքերից մեկը։ Ազգային ժողովը համայնքային ինքնակազմակերպման առանցքային կառույցներից էր, որի միջոցով քննարկվում և կարգավորվում էին ազգային հաստատությունների, հասարակական կյանքի ու համայնքի ընդհանուր շահերի հետ կապված հարցեր։ Նիստի արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժողովական աշխատանքի կազմակերպումը, օրակարգային խնդիրների քննարկման ընթացքը, մասնակիցների տեսակետների արտահայտման ձևերը և որոշումների փաստաթղթավորման սկզբունքները։ Նման գրառումները կարևոր են հասկանալու համար, թե ինչպես էին համայնքի ներկայացուցիչները համատեղ քննարկումների միջոցով փորձում լուծումներ գտնել տարբեր բնույթի խնդիրների համար և ապահովել կառավարման շարունակականությունը։ Դրանք նաև արտացոլում են 19-րդ դարի արևմտահայ հասարակական ու քաղաքական մտքի զարգացման առանձնահատկությունները, ներկայացուցչական կառավարման փորձը և համայնքային պատասխանատվության գաղափարը։ Արձանագրությունների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պատմական գործընթացները դիտարկել ոչ միայն ընդհանուր իրադարձությունների, այլև կառավարման ամենօրյա աշխատանքի տեսանկյունից։ Այս նյութը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է ազգային ինքնակառավարման, իրավական-վարչական մշակույթի և Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի պատմության ուսումնասիրության համար։

Literature

Աստվածային կատակերգություն միջնադարյան իտալական գրականության գլուխգործոց է, որը Դանտե Ալիգիերին ստեղծել է որպես եռամաս էպիկական պոեմ՝ բաղկացած «Դժոխք», «Քավարան» և «Դրախտ» բաժիններից, որտեղ ներկայացվում է հոգու խորհրդանշական ճանապարհորդությունը մեղքից դեպի փրկություն և աստվածային իմացություն, ստեղծագործությունը միավորում է քրիստոնեական աստվածաբանությունը, փիլիսոփայական մտածողությունը և քաղաքական ակնարկները՝ ստեղծելով բազմաշերտ տիեզերական պատկեր, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ ունի բարոյական և խորհրդանշական նշանակություն, գիրքը առանձնանում է իր կառուցվածքային ճշգրտությամբ, պատկերավոր լեզվով և սիմվոլիկ կերպարներով, որոնք մարմնավորում են մարդկային մեղքերը, առաքինությունները և հոգևոր վերափոխման փուլերը, միաժամանակ այն համարվում է եվրոպական գրականության հիմք հանդիսացող ստեղծագործություններից մեկը, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա գրականության, արվեստի և մշակութային մտածողության զարգացման վրա։

Linguistics

Աշխատությունը հայոց լեզվի քերականական կանոնների ուսուցմանն ու լեզվի կառուցվածքի բացահայտմանն ուղղված ձեռնարկ է։ Այն կարևորում է լեզվական գիտելիքի համակարգված փոխանցումը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով հայերենի քերականական օրինաչափություններին և դրանց գործնական կիրառությանը։ Նման բնույթի աշխատություններում սովորաբար ուսումնասիրվում են խոսքի մասերը, բառերի ձևափոխության առանձնահատկությունները, հոլովման և խոնարհման համակարգերը, բառերի միջև քերականական կապերը և նախադասության կառուցման սկզբունքները։ Այս գիտելիքները հիմք են ստեղծում գրավոր ու բանավոր խոսքի ճիշտ ընկալման և կիրառման, լեզվական սխալներից խուսափելու և գրագիտության զարգացման համար։ Քերականության ուսուցումը հատկապես կարևոր էր հայերեն կրթական միջավայրում, քանի որ նպաստում էր լեզվի կանոնների պահպանմանը, գրական խոսքի մշակմանը և հայերենով ուսումնական գործընթացի կազմակերպմանը։ Հրատարակության կրթական նշանակությունը կարելի է դիտարկել նաև հայկական համայնքային կյանքի համատեքստում․ հայերեն լեզվագիտական գրքերի ստեղծումն ու տարածումը կարևոր միջոց էին լեզվական ինքնության և ազգային կրթական ավանդույթների շարունակականության համար։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց լեզվի պատմական քերականության, հայագիտական կրթության, հայ համայնքների մշակութային կյանքի և 19-րդ դարի լեզվաբանական գրականության ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Մատենագիտական ցանկը նվիրված է մշակույթի և արվեստի բնագավառներում հրատարակված նոր գրականության հաշվառմանը, համակարգմանը և հանրությանը ներկայացմանը։ Հրատարակությունը նպատակ ունի ապահովելու մշակութային և գեղարվեստական կյանքի վերաբերյալ տեղեկատվության մատչելիությունը, աջակցելու գիտահետազոտական, կրթական և ստեղծագործական գործունեությանը, ինչպես նաև նպաստելու մասնագիտական գրականության տարածմանը։ Ցանկում ներկայացվում են մշակութաբանության, արվեստագիտության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ստեղծագործության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքերի, հոդվածների, պարբերական հրապարակումների և այլ տպագիր նյութերի համակարգված ներկայացմանը՝ ըստ թեմատիկ ուղղությունների։ Կարևորվում են մատենագիտական նկարագրությունների ճշգրտությունը, նյութերի դասակարգման սկզբունքները և անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնման հնարավորությունները։ Հրատարակությունն արտացոլում է համապատասխան ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ հնարավորություն ընձեռելով ուսումնասիրելու գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը և հրատարակչական գործունեության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման, մատենագիտական աշխատանքների կազմակերպման և մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գիտելիքների տարածման նշանակությանը։ Ցանկը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու աղբյուր հետազոտական աշխատանքների, մասնագիտական ուսումնասիրությունների և գրականության ընտրության համար։ Այն նախատեսված է արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրադարանավարների, մատենագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և մշակույթի ու արվեստի ոլորտի նոր հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1945 թվականի օգոստոսի 9-ից սեպտեմբերի 2-ն ընկած խորհրդա-ճապոնական պատերազմի ընթացքում հայ ժողովրդի զավակների մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլում ԽՍՀՄ ռազմական գործողությունների և դրանցում հայ զինծառայողների ներդրման պատմական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել հայ զինվորների և սպայական կազմի մասնակցությունը Հեռավոր Արևելքում իրականացված ռազմական գործողություններին, նրանց մարտական ուղին, ծառայողական գործունեությունը և անձնական սխրանքները։ Ուսումնասիրվում են պատերազմի ռազմավարական ընթացքը Մանջուրիայի, Կուրիլյան կղզիների և հարակից տարածաշրջաններում, ինչպես նաև խորհրդային բանակի կազմում գործող հայկական ծագում ունեցող զորամասերի և զինծառայողների մասնակցության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատական հերոսությունների, պարգևների և ռազմական տարբերանշանների, ինչպես նաև հայ զինծառայողների ներդրման գնահատմանը ընդհանուր ռազմական հաղթանակի համատեքստում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պատերազմի սոցիալ-քաղաքական հետևանքները, հայ զինծառայողների հետպատերազմյան ճակատագիրը և նրանց հիշատակի պահպանման խնդիրները։ Միաժամանակ ընդգծվում է հայ ժողովրդի մասնակցության կարևորությունը ԽՍՀՄ ռազմական պատմության մեջ և միջազգային հակամարտությունների շրջանակում նրա դերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ռազմական պատմագիտության ոլորտում՝ նպաստելով խորհրդա-ճապոնական պատերազմի պատմության և հայ զինծառայողների մասնակցության ավելի ամբողջական և համակարգված ներկայացմանը։