Persian sturgeon growth hormone gene cloning and expression in E.coli, purification and trial

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ոռոգման տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը այն պայմաններում, երբ փոփոխվում են ոռոգման ջրի գինը, մշակաբույսերի ցանքատարածությունների չափերը և դրանց կառուցվածքը՝ որպես ուսումնասիրության տարածք դիտարկելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության Քաշանի տարածաշրջանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ջրի արժեքի փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերի, եկամտաբերության, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության և մշակաբույսերի ընտրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ոռոգման ջրի սահմանափակ ռեսուրսի տնտեսական նշանակությանը և այն հանգամանքին, որ ջրի գնի փոփոխությունը կարող է ազդել գյուղատնտեսական տնտեսությունների վարքագծի, մշակաբույսերի տարածքային բաշխման և արտադրական կառուցվածքի վրա։ Քաշանի տարածաշրջանի օրինակով հնարավոր է վերլուծել տարբեր մշակաբույսերի ջրապահանջը, դրանց արտադրական ծախսերը, բերքատվությունը, ստացվող եկամուտները և ջրի օգտագործման տնտեսական արդյունքը՝ գնահատելով, թե որ մշակաբույսերն են առավել արդյունավետ սահմանափակ ջրային ռեսուրսների պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև ջրի գնագոյացման տարբեր սցենարների ուսումնասիրություն և դրանց ազդեցության գնահատում գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքի վրա։ Ջրի գնի բարձրացումը, օրինակ, կարող է խթանել ջրատարածքային ավելի արդյունավետ մշակաբույսերի ընտրությունը, ոռոգման տեխնոլոգիաների կատարելագործումը կամ ջրօգտագործման ծավալների կրճատումը, մինչդեռ ցածր գինը կարող է նվազեցնել ջրի խնայողության տնտեսական խթանները։ Մշակաբույսերի տարածքների և կառուցվածքի փոփոխության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել նաև հողային և ջրային ռեսուրսների փոխկապակցված օգտագործումը և որոշել գյուղատնտեսական արտադրության առավել ռացիոնալ համադրությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, ոռոգման ջրի տնտեսական հիմնավորված գնագոյացման, գյուղատնտեսական արտադրության օպտիմալացման և տարածաշրջանի սահմանափակ ջրային պաշարների պայմաններում կայուն գյուղատնտեսական քաղաքականության մշակման համար։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է ֆինանսական ռիսկերի կառավարման համակարգում արդյունավետ և հիմնավորված որոշումների կայացման տեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բանկային գործունեության ընթացքում առաջացող ֆինանսական ռիսկերի բացահայտման, գնահատման, կանխատեսման և կառավարման գործընթացների վրա, ինչպես նաև այն գործոնների վերլուծությանը, որոնք կարող են ազդել կառավարչական որոշումների արդյունավետության վրա։ Դիտարկվում են վարկային, շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, իրացվելիության և ֆինանսական գործունեությանը բնորոշ այլ ռիսկերի կառավարման առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց փոխկապակցվածությունն ու ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական կայունության վրա։ Կարևորվում է որոշումների կայացման ժամանակ ամբողջական և հավաստի տեղեկատվության օգտագործումը, ռիսկերի քանակական ու որակական գնահատումը, հնարավոր սցենարների համեմատությունը և անորոշության պայմաններում առավել նպատակահարմար կառավարչական տարբերակի ընտրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բանկային համակարգի առանձնահատկություններին և առևտրային բանկերի գործունեության նյութերի հիման վրա ֆինանսական ռիսկերի կառավարման գործող մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են ռիսկերի կառավարման համակարգի կատարելագործման հնարավորությունները, կառավարչական որոշումների որակի բարձրացման նախադրյալները և այն մոտեցումները, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել հնարավոր ֆինանսական կորուստների նվազեցմանը։ Աշխատությունում ֆինանսական ռիսկերի կառավարումը դիտարկվում է որպես բանկի ընդհանուր կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետությունը կապված է ոչ միայն առանձին ռիսկերի վերահսկման, այլև դրանց համակցված ազդեցության գնահատման և ռազմավարական նպատակների հետ համապատասխանեցված որոշումների ընդունման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների, բանկային գործի, ռիսկերի կառավարման և տնտեսագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է կինոյի լեզվի էությանը, ձևավորման առանձնահատկություններին և ժամանակակից տեսալսողական մշակույթում դրա դրսևորման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում կինոյի լեզուն դիտարկվում է որպես արտահայտչամիջոցների ամբողջություն, որի միջոցով կինեմատոգրաֆը կառուցում է պատմություն, փոխանցում գաղափարներ, ձևավորում զգացմունքային ազդեցություն և ստեղծում իրականության յուրահատուկ գեղարվեստական մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում կադրի կառուցմանը, տեսանկյունին, մոնտաժին, շարժմանը, լուսավորությանը, գույնին, ձայնին, երաժշտությանը, դերասանական խաղին և կինեմատոգրաֆիական այլ միջոցներին՝ բացահայտելով դրանց փոխազդեցությունն ու նշանակությունը ֆիլմի իմաստային կառուցվածքի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում մոնտաժին՝ որպես կինեմատոգրաֆիական մտածողության կարևոր գործիքի, որի միջոցով առանձին կադրերի և տեսարանների համադրությունը կարող է ստեղծել նոր իմաստներ, փոխել ժամանակի ու տարածության ընկալումը և ուղղորդել հանդիսատեսի ուշադրությունը։ Աշխատանքը միաժամանակ անդրադառնում է կինոյի լեզվի պատմական զարգացմանը և դրա փոփոխություններին՝ պայմանավորված տեխնիկական առաջընթացով, նոր նկարահանման և հետարտադրական հնարավորություններով, թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ և հանդիսատեսի մեդիա-սպառման վարքագծի փոփոխությամբ։ Ժամանակակից դրսևորումների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են թվային պատկերի, համակարգչային գրաֆիկայի, հատուկ էֆեկտների, նոր մոնտաժային լուծումների և ինտերակտիվ կամ հիբրիդային տեսալսողական ձևերի ազդեցությունը կինեմատոգրաֆիական արտահայտչականության վրա։ Քննարկվում է նաև ավանդական կինոլեզվի և նոր մեդիա միջավայրի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչպես են ժամանակակից կինոգործիչները վերաիմաստավորում դասական արտահայտչամիջոցները և համադրում դրանք նոր տեխնոլոգիական հնարավորությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կինոյի լեզուն դիտարկել ոչ միայն որպես տեխնիկական միջոցների համակարգ, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական հաղորդակցության և մշակութային արտահայտության ձև, որը շարունակաբար փոփոխվում է հասարակական, տեխնոլոգիական և գեղագիտական գործընթացների ազդեցությամբ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կինոգետների, արվեստաբանների, ռեժիսորների, սցենարիստների, օպերատորների, մեդիա և տեսալսողական մշակույթի հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև կինոյի գեղարվեստական լեզվի և դրա ժամանակակից զարգացման միտումների նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Литература

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական գրող Մուրացանի կյանքին և ստեղծագործական գործունեությանը, ով համարվում է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայ գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Մուրացանը ծնվել է 1854 թվականին Շուշիում՝ հոգևորականի ընտանիքում, իսկ նրա իսկական անունը Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան է։ Նա ստացել է կրթություն Շուշիի հոգևոր դպրոցում և Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, որտեղ ձևավորվել է նրա գրական և պատմական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Մուրացանի ստեղծագործությունները հիմնականում պատմավեպեր և պատմական դրամաներ են, որոնցում նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ ժողովրդի անցյալին, ազգային արժեքներին և բարոյական խնդիրներին։ Նրա ամենահայտնի գործերից է «Գևորգ Մարզպետունի» վեպը, որը ներկայացնում է X դարի Հայաստանի պատմական իրադարձությունները և Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի պայքարը պետականության պահպանման համար։ Մուրացանի ստեղծագործություններում հաճախ ընդգծվում են հայրենասիրության, անձնազոհության և ազգային ինքնության գաղափարները։ Նա քննադատել է ժամանակի սոցիալական անարդարությունները և բարոյական անկումը՝ փորձելով իր գրականությամբ բարձրացնել ազգային գիտակցությունը։ Մուրացանը երկար տարիներ աշխատել է ուսուցչի և գրողի կարգավիճակով՝ միաժամանակ զարգացնելով իր գրական գործունեությունը։ Նրա կյանքի վերջին տարիները անցել են դժվար պայմաններում, և նա մահացել է 1908 թվականին։ Չնայած համեմատաբար կարճ կյանքին՝ Մուրացանը թողել է հարուստ գրական ժառանգություն, որը կարևոր դեր ունի հայ պատմական արձակի զարգացման մեջ և մինչ այսօր համարվում է ազգային գրականության արժեքավոր մաս։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Շավարշ Նարդունու գեղարվեստական արձակի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հեղինակի ստեղծագործական աշխարհը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և հայ արձակի զարգացման մեջ նրա ունեցած ներդրումը։ Վերլուծվում են արձակ ստեղծագործությունների թեմատիկ շրջանակը, կերպարների համակարգը, սյուժետային կառուցվածքը, պատմողական եղանակները, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և հոգեբանական պատկերավորման միջոցները։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է հեղինակի ստեղծագործություններում արտացոլված ազգային, հասարակական և բարոյական խնդիրները, մարդու ներաշխարհի պատկերումը, պատմական ու մշակութային իրողությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունը, ինչպես նաև նրա արձակի կապը ժամանակի գրական գործընթացների և հայ գրական ավանդույթի հետ։ Գրքում ներկայացված են գրականագիտական հիմնավորված վերլուծություններ և ընդհանրացումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Շավարշ Նարդունու արձակ ժառանգության գեղարվեստական արժեքի, գաղափարական ուղղվածության և ժանրային առանձնահատկությունների մասին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, հայ բանասիրության մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ դասական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Իոսիվ Բրոդսկի-ի գեղարվեստական անհատականության առանձնահատկություններին, որտեղ վերլուծվում են նրա պոեզիայի գաղափարական, լեզվական և ոճական շերտերը, ինչպես նաև այն յուրահատուկ ստեղծագործական համակարգը, որի միջոցով ձևավորվում է նրա լիրիկական «ես»-ը, աշխատանքը ընդգծում է Բրոդսկու պոեզիայում ինտելեկտուալ խորության և փիլիսոփայական խորհրդածության համադրությունը, ժամանակի, տարածության և մարդկային գոյության թեմաների մշտական ներկայությունը, ինչպես նաև նրա լեզվի բարդ սինտաքսային կառուցվածքները և պատկերային մտածողության առանձնահատկությունները, միաժամանակ դիտարկվում է նրա ստեղծագործության կապը ռուսական դասական ավանդույթի և 20-րդ դարի մոդեռնիստական հոսանքների հետ, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը համաշխարհային պոեզիայի զարգացման վրա։