Պետականության պատմություն

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական իրավունքում ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ դրա ժամանակակից վիճակի և զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ընդհանուր սեփականության իրավական բնույթը, դրա ձևավորման հիմքերը, կառուցվածքը և նշանակությունը քաղաքացիական իրավահարաբերությունների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընդհանուր սեփականության հիմնական ձևերին, համասեփականատերերի իրավական կարգավիճակին, նրանց իրավունքներին և պարտականություններին, ինչպես նաև ընդհանուր գույքի տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ընդհանուր սեփականության ծագման հիմքերը, սեփականատերերի միջև իրավական հարաբերությունների կարգավորումը, գույքի օգտագործման և կառավարման հետ կապված հնարավոր վեճերը, ինչպես նաև սեփականության բաժանման և բաժնեմասերի որոշման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում համասեփականատերերի իրավունքների պաշտպանության իրավական միջոցներին, ընդհանուր գույքի նկատմամբ գործարքների իրականացման առանձնահատկություններին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ սեփականատերերի շահերի անհամապատասխանության դեպքում։ Կարևորվում է նաև ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի և քաղաքացիական շրջանառության կայունության փոխկապակցվածությունը, քանի որ գույքային հարաբերությունների արդյունավետ կարգավորումը կարևոր պայման է սեփականության իրավունքի լիարժեք իրականացման համար։ Գիրքը վերլուծում է գործող իրավական կարգավորման հիմնական առանձնահատկությունները, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները և օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի զարգացման միտումներին և ժամանակակից քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների պայմաններում դրա արդյունավետ կարգավորման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և սեփականության իրավունքի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Ճարտասանություն աշխատությունը նվիրված է լեզվաբանական արվեստի կարևորագույն ճյուղերից մեկին՝ ճարտասանության տեսությանը և գործնական կիրառմանը՝ ներկայացնելով բանավոր խոսքի կառուցվածքի, արտահայտչական միջոցների, բանական և զգայական ուժերի համադրության սկզբունքները։ Գրքում մանրամասնորեն քննարկվում են ճարտասանության պատմական զարգացումը, տեսակներն ու ոճերը, խոսքի հմտությունների ձևավորման մեթոդները, լսարանի վրա ազդելու և համոզելու տեխնիկաները, ինչպես նաև բանավոր խոսքի մշակման և արտահայտման նրբությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է խոսքի կազմի, ճշգրտության, գեղեցկության և հնչյունային կողմերի կարևորությանը, ընդգծում է ճարտասանության գործնական կիրառությունը կրթության, մշակույթի, քաղաքականության և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Աշխատությունում ներառված են օրինակներ, վարժանքներ և խորհուրդներ, որոնք նպաստում են խոսքի զարգացմանը, հմտությունների ձևավորմանը և բանավոր ինքնատիրապետման բարձրացմանը։ Գիրքը ուսուցողական և ուղեցույցային բնույթ ունի՝ դարձնելով այն արժեքավոր ուսումնական միջոց թե ուսանողների, թե մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել գիտելիքները բանավոր արտահայտչի արվեստում և կատարելագործել խոսքի ազդեցիկությունը։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական հողօգտագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Արմավիրի մարզի օրինակով։ Աշխատությունում վերլուծվում են հողային ռեսուրսների օգտագործման ներկա վիճակը, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները, հողերի արտադրողականության վրա ազդող բնական, տնտեսական և կազմակերպչական գործոնները, ինչպես նաև հողային հարաբերությունների զարգացման արդի միտումները։ Հեղինակը գնահատում է հողօգտագործման արդյունավետության ցուցանիշները, բացահայտում առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և առաջարկում դրանց հաղթահարմանն ուղղված գործնական լուծումներ՝ ներառյալ հողերի նպատակային և ռացիոնալ օգտագործումը, ժամանակակից ագրոտեխնոլոգիաների ներդրումը, ոռոգման համակարգերի կատարելագործումը, տնտեսավարման արդյունավետ ձևերի կիրառումը և պետական աջակցության մեխանիզմների բարելավումը։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է վիճակագրական տվյալների, տնտեսական վերլուծությունների և տարածաշրջանային առանձնահատկությունների գնահատման վրա՝ ներկայացնելով առաջարկություններ գյուղատնտեսության կայուն զարգացման և հողային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համար։ Գիրքը նախատեսված է ագրարային տնտեսագետների, հողաշինարարների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և ոլորտի քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական համախմբման պայմաններում քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման տեսական, ինստիտուցիոնալ ու հասարակական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական գործընթացների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում են քաղաքական մասնակցության էությունը, դրա հիմնական ձևերն ու մեխանիզմները, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման գործընթացում քաղաքացիների ներգրավվածության նշանակությունը և հասարակության ու պետական իշխանության փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդավարական համախմբման հասկացության տեսական մեկնաբանություններին, քաղաքական համակարգի կայունացման պայմաններին, ժողովրդավարական արժեքների հասարակական արմատավորմանը և քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման գործոններին։ Ուսումնասիրվում են քաղաքական մասնակցության ավանդական և ժամանակակից ձևերը, մասնավորապես՝ ընտրություններին մասնակցությունը, քաղաքական կուսակցությունների գործունեության մեջ ներգրավվածությունը, հասարակական կազմակերպությունների աշխատանքը, հանրային քննարկումները, քաղաքացիական նախաձեռնությունները, խաղաղ հավաքները և պետական որոշումների ընդունման գործընթացների նկատմամբ հասարակական վերահսկողությունը։ Կարևորվում է քաղաքական մասնակցության և ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների ներգրավվածության հնարավոր ազդեցությունը քաղաքական ներկայացուցչության, պետական կառավարման հաշվետվողականության և հանրային քաղաքականության ձևավորման վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո քաղաքական համակարգի վերափոխման առանձնահատկությունները, բազմակուսակցական համակարգի ձևավորումը, ընտրական ինստիտուտների զարգացումը և քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների գործունեության ընդլայնումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական մշակույթի, հասարակական արժեքների, պատմական փորձառության և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությանը քաղաքացիների քաղաքական վարքագծի և մասնակցության շարժառիթների վրա։ Քննարկվում են քաղաքական ակտիվության և պասիվության պատճառները, քաղաքական օտարման, հասարակական անվստահության, քաղաքացիական անտարբերության և քաղաքական գործընթացներից հեռանալու հնարավոր գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական անհավասարության, կրթական մակարդակի, զբաղվածության, բնակության վայրի և տեղեկատվության հասանելիության ազդեցությանը քաղաքական մասնակցության հնարավորությունների վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում երիտասարդների, կանանց, տարբեր սոցիալական խմբերի և մարզային բնակչության քաղաքական ներգրավվածության առանձնահատկությունները, նրանց մասնակցության խոչընդոտները և հանրային որոշումների կայացման գործընթացներում ներկայացվածության հարցերը։ Կարևորվում են քաղաքական սոցիալականացման մեխանիզմները, ընտանիքի, կրթական հաստատությունների, լրատվամիջոցների և հասարակական կազմակերպությունների դերը քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության ու քաղաքացիական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական կուսակցությունների և քաղաքացիական հասարակության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, կուսակցությունների հասարակական ներկայացուցչության գործառույթների գնահատումը և քաղաքացիների շահերի արտահայտման ինստիտուցիոնալ հնարավորությունների վերլուծությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական կազմակերպությունների, նախաձեռնող խմբերի և քաղաքացիական շարժումների գործունեությանը՝ որպես հանրային մասնակցության և քաղաքական պահանջների ձևակերպման հնարավոր հարթակների։ Քննարկվում են պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մակարդակներում մասնակցային մեխանիզմների զարգացման հարցերը, այդ թվում՝ հանրային լսումների, խորհրդակցությունների, համայնքային քննարկումների և քաղաքացիների առաջարկությունների ներկայացման ընթացակարգերի նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակներում դիտարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, սոցիալական ցանցերի և թվային հաղորդակցության միջոցների ազդեցությունները քաղաքական մասնակցության նոր ձևերի առաջացման վրա։ Կարևորվում են առցանց քաղաքական քննարկումների, էլեկտրոնային մասնակցության և թվային քաղաքացիական նախաձեռնությունների հնարավորությունները, ինչպես նաև տեղեկատվական անհավասարության, ապատեղեկատվության և հասարակական բևեռացման հետ կապված մարտահրավերները։ Հետազոտության տեսական հիմքում կարող են դիտարկվել մասնակցային և ներկայացուցչական ժողովրդավարության հայեցակարգերը, քաղաքական մշակույթի տեսությունները, քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ մոտեցումները և ժողովրդավարական անցման ու համախմբման ուսումնասիրության համեմատական մեթոդները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Հայաստանի քաղաքական գործընթացների համեմատական վերլուծությանը՝ հաշվի առնելով հետխորհրդային հասարակությունների ինստիտուցիոնալ վերափոխումների առանձնահատկությունները, պետական կառավարման զարգացման տարբեր փուլերը և հասարակական մասնակցության փոփոխվող պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական մասնակցության գնահատման մեթոդաբանական հարցերին, մասնավորապես՝ հասարակական կարծիքի ուսումնասիրություններին, ընտրական մասնակցության ցուցանիշների վերլուծությանը, սոցիոլոգիական հարցումներին և քաղաքական վարքագծի որակական ու քանակական հետազոտության հնարավորություններին։ Կարևորվում է ժողովրդավարական համախմբման գործընթացում ոչ միայն քաղաքացիների մասնակցության ծավալը, այլև դրա բովանդակությունը, կամավորությունը, տեղեկացվածությունը և հանրային որոշումների վրա ազդեցության իրական հնարավորությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու քաղաքական մասնակցության զարգացման խոչընդոտներն ու ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, ինչպես նաև հանրային վստահության, քաղաքական հաշվետվողականության և քաղաքացիական ներգրավվածության միջև փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի քաղաքական համակարգի զարգացման, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման, քաղաքացիական հասարակության և քաղաքական վարքագծի ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական սոցիոլոգների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, հասարակական կազմակերպությունների հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի ժողովրդավարական զարգացման ու քաղաքացիական մասնակցության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Անատոլիայի (Փոքր Ասիա) տարածաշրջանի պատմական, աշխարհագրական և քաղաքակրթական զարգացման համապարփակ ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես Արևելքի և Արևմուտքի միջև ձևավորված կարևորագույն խաչմերուկային տարածք։ Գրքում վերլուծվում են տարածաշրջանի հնագույն քաղաքակրթությունները՝ սկսած նեոլիթյան բնակավայրերից մինչև խեթական, հելլենիստական, հռոմեական, բյուզանդական և օսմանյան ժամանակաշրջանները՝ ցույց տալով մշակութային շերտերի բազմազանությունն ու շարունակականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Անատոլիայի աշխարհագրական դիրքի ազդեցությանը պատմական գործընթացների վրա՝ առևտրային ճանապարհների, ռազմական արշավների և բնակչության տեղաշարժերի համատեքստում, որոնք ձևավորել են տարածաշրջանի բազմէթնիկ և բազմամշակութային բնույթը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կրոնական և մշակութային փոխազդեցությունները, որոնք արտահայտվել են տարբեր դարաշրջաններում՝ ներառյալ քրիստոնեության տարածումը, իսլամական քաղաքակրթության ձևավորումը և դրանց համակեցությունը նույն տարածքում։ Վերլուծվում են նաև Անատոլիայի տնտեսական նշանակությունը, բնական ռեսուրսները և ռազմավարական կարևորությունը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական համակարգում՝ ընդգծելով նրա շարունակական ազդեցությունը տարածաշրջանային և գլոբալ գործընթացների վրա։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հոսպիտալյերների ասպետական միաբանության ձևավորմանը, գործունեությանը և պատմական դերակատարությանը Լևանտում XI դարի երկրորդ կեսից մինչև XIV դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սկզբնապես ուխտավորներին և հիվանդներին աջակցելու նպատակով ձևավորված կրոնական հաստատության աստիճանական վերափոխումն է միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի կարևոր ռազմաքաղաքական, տնտեսական և կրոնական կառույցներից մեկի։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են միաբանության կազմակերպական կառուցվածքը, կառավարման համակարգը, նյութական և ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման աղբյուրները, ամրոցների ու այլ տիրույթների կառավարումը և տարածաշրջանի քաղաքական ուժերի հետ հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խաչակրաց պետությունների քաղաքական ու ռազմական համակարգում միաբանության զբաղեցրած դիրքին, ինչպես նաև Երուսաղեմի թագավորության, Տրիպոլիի կոմսության, Անտիոքի իշխանության և տարածաշրջանի այլ ուժերի հետ նրա փոխհարաբերություններին։ Կարևորվում է նաև միաբանության գործունեության անդրազգային բնույթը, քանի որ Լևանտում նրա հնարավորությունները կապված էին Եվրոպայում ձևավորված տնտեսական, մարդկային և քաղաքական աջակցության լայն ցանցերի հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ամրոցների և ռազմավարական նշանակություն ունեցող տարածքների դերի ուսումնասիրությունը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն ռազմական պաշտպանության, այլև տարածքային կառավարման և տնտեսական վերահսկողության համակարգի բաղադրիչներ։ Միաժամանակ քննության են առնվում միաբանության կրոնական ինքնությունը, բարեգործական սկզբնական առաքելությունը և ռազմական գործառույթների ընդլայնման արդյունքում առաջացած ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հոսպիտալյերների հարաբերություններին տարածաշրջանի քրիստոնեական տարբեր համայնքների, մահմեդական իշխանությունների և այլ ասպետական միաբանությունների հետ՝ բացահայտելով համագործակցության, մրցակցության և հակամարտության տարբեր ձևերը։ Ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու կազմակերպության զարգացմանը խաչակրաց շարժման վաղ փուլերից մինչև Լևանտում լատինական քաղաքական ներկայության էական վերափոխումները և միաբանության գործունեության աշխարհագրական կենտրոնի փոփոխությունը XIV դարի սկզբին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է խաչակրաց արշավանքների պատմության, միջնադարյան ռազմական ու կրոնական հաստատությունների, Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմության և միջերկրածովյան փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ներկայացնելով Հոսպիտալյերներին որպես միջնադարյան Լևանտի հասարակական, ռազմական և քաղաքական համակարգերի հետ սերտորեն փոխկապակցված հաստատություն։