Ժամանակների վախճանը

Culture

Գիրքը նվիրված է հայ թատրոնի և կինոյի նշանավոր դերասան, բեմադրիչ և թատերական գործիչ Վաղարշ Վաղարշյանի ստեղծագործական անհատականության, գեղարվեստական մտածողության և բազմակողմանի գործունեության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում նրա դերասանական արվեստն է, բեմական կերպարների ստեղծման առանձնահատկությունները և այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց շնորհիվ նա նշանակալի հետք է թողել հայ նորագույն թատրոնի պատմության մեջ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դերասանի արվեստը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին դերերի և ներկայացումների նկարագրության, այլև նրա ստեղծագործական մտածողության, բեմական արտահայտչամիջոցների և կերպարի նկատմամբ անհատական մոտեցման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի, դիմախաղի, շարժման, ձայնի, ներքին հոգեբանական ապրումների և բեմական ներկայության համադրմանը, որոնց միջոցով դերասանը ստեղծում էր տարբեր բնույթի ու խորության կերպարներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նրա ստեղծագործական ճանապարհի, թատրոնում ունեցած դերակատարության և հայ դերասանական դպրոցի զարգացման գործում ունեցած ավանդի մասին։ Քննության են առնվում նաև նրա գործունեության տարբեր փուլերը, ստեղծագործական համագործակցությունները, թատերական և կինեմատոգրաֆիական աշխատանքները, ինչպես նաև ժամանակի մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նրա արվեստի վրա։ Վաղարշյանի կերպարը ներկայացվում է որպես արվեստագետ, որի համար դերասանական գործունեությունը ոչ միայն մասնագիտական կատարողականություն էր, այլև գաղափարների, մարդկային բնավորությունների և հասարակական իրականության գեղարվեստական մեկնաբանության միջոց։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ թատրոնի պատմությամբ, դերասանական արվեստով և 20-րդ դարի հայկական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն օգտակար է նաև թատերագետներին, արվեստաբաններին, դերասաններին, ռեժիսորներին, մշակույթի պատմաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ձգտում է բացահայտել Վաղարշ Վաղարշյանի արվեստի հիմնական առանձնահատկությունները և ներկայացնել նրան որպես ինքնատիպ ստեղծագործական մտածողությամբ արվեստագետ, որի գործունեությունը կարևոր դեր է ունեցել հայ թատրոնի մասնագիտական և գեղարվեստական զարգացման մեջ։

Literature

Վեպը հայ պատմավիպական գրականության կարևոր ստեղծագործություններից է, որը ներկայացնում է XIX դարի ազգային-ազատագրական պայքարի, արևելահայության սոցիալական և քաղաքական իրավիճակի, ինչպես նաև հայրենասիրության ու ինքնության պահպանման գաղափարները։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են Պարսկաստանի և հայկական բնակավայրերի միջավայրում, որտեղ ժողովուրդը գտնվում է բռնությունների, անարդարության և քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Ստեղծագործության կենտրոնական հերոսը՝ Ջալալեդինը, ուժեղ կամքի, խիզախության և ազատատենչ ոգու մարմնավորում է, որի կերպարի միջոցով հեղինակը ներկայացնում է ազգային արժանապատվության, պայքարի և արդարության գաղափարները։ Վեպում Րաֆֆին պատկերում է ժամանակի հասարակական հակասությունները, իշխանական կամայականությունները, ժողովրդի ծանր կյանքը և ազգային զարթոնքի անհրաժեշտությունը։ Հեղինակը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև հայ ժողովրդի հոգեբանական վիճակին, կրթության, ազգային ինքնագիտակցության և միասնության խնդիրներին։ «Ջալալեդին»-ում առկա են դրամատիկ իրադարձություններ, քաղաքական ինտրիգներ, պայքարի տեսարաններ և մարդկային հարաբերությունների խորքային նկարագրություններ, որոնք ստեղծում են լարված և հուզական մթնոլորտ։ Րաֆֆու լեզուն արտահայտիչ է, պատկերավոր և հայրենասիրական շնչով լի, իսկ հերոսները ներկայացված են ուժեղ բնավորություններով և գաղափարական հակադրություններով։ Վեպը ոչ միայն պատմական և գեղարվեստական արժեք ունի, այլև կրում է ազգային դաստիարակչական նշանակություն՝ կոչ անելով պահպանել ժողովրդի արժանապատվությունը, մշակույթն ու ազատության ձգտումը։ «Ջալալեդին»-ը համարվում է Րաֆֆու հայրենասիրական գրականության կարևոր նմուշներից մեկը և շարունակում է մնալ հայ ընթերցողների կողմից սիրված դասական ստեղծագործություն։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է օտարերկրյա ներդրումների նշանակության ուսումնասիրությանը Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության տնտեսության զարգացման գործընթացում և դրանց ներգրավման ընթացքում առաջացող հիմնական խնդիրների վերլուծությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է օտարերկրյա կապիտալի դերը տնտեսական աճի, արտադրական ներուժի ընդլայնման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, տեխնոլոգիական առաջընթացի, կառավարման ժամանակակից մեթոդների ներդրման և տնտեսության մրցունակության բարձրացման գործում։ Քննարկվում են ներդրումների հնարավոր ուղղությունները, մասնավորապես՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, ենթակառուցվածքների, զբոսաշրջության և ծառայությունների ոլորտները, ինչպես նաև դրանց զարգացման ներուժը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ներդրումային միջավայրի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական, իրավական, քաղաքական և ենթակառուցվածքային գործոններին։ Վերլուծվում են ներդրողների համար հնարավոր խոչընդոտները՝ շուկայի սահմանափակությունը, ֆինանսական և ենթակառուցվածքային ռիսկերը, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, տեղեկատվության պակասը, տնտեսական անկայունությունը և ներդրումների պաշտպանությանը վերաբերող խնդիրները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է օտարերկրյա ներդրումների խթանման հնարավոր մեխանիզմներին՝ հարկային և ֆինանսական խթաններին, ներդրումային ծրագրերի պետական աջակցությանը, գործարար միջավայրի բարելավմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և միջազգային տնտեսական համագործակցության ընդլայնմանը։ Ներկայացվող վերլուծությունը նպատակ ունի բացահայտելու այն պայմաններն ու գործիքները, որոնց միջոցով հնարավոր կլիներ բարձրացնել տարածաշրջանի ներդրումային գրավչությունը և օտարերկրյա կապիտալն ուղղել տնտեսության երկարաժամկետ զարգացման առաջնահերթ ոլորտներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ներդրումային քաղաքականության, տարածաշրջանային տնտեսության և տնտեսական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Literature

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սիլվա Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ճանապարհորդական տպավորությունների, էսսեիստիկ դիտարկումների և հայրենասիրական մտորումների գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն կերպով, որով Կապուտիկյանը իր ուղեգրական արձակում համադրում է անհատական զգացողությունները, պատմամշակութային դիտարկումները և ազգային ինքնության հարցադրումները՝ ստեղծելով բազմաշերտ գրական պատկերներ տարբեր երկրներում կատարած այցելությունների հիման վրա։ Ուսումնասիրվում են նրա լեզվաոճական առանձնահատկությունները՝ հուզական արտահայտչականություն, պատկերավորման հարուստ համակարգ, հրապարակախոսական շեշտադրումներ և քնարական մտածողության տարրեր, որոնք ուղեգրական արձակը մոտեցնում են էսսեիստիկ և փիլիսոփայական արձակին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենիքի և սփյուռքի թեմաների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև օտար միջավայրերում հայ ինքնության ընկալման և վերարժևորման խնդիրներին, որոնք կենտրոնական տեղ ունեն նրա ուղեգրություններում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի դերը հայ ժամանակակից գրականության մեջ՝ որպես մշակութային կապերի և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր միջոց։ Միաժամանակ վերլուծվում է նրա ստեղծագործությունների ազդեցությունը ընթերցողի աշխարհընկալման ընդլայնման և հասարակական մտածողության ձևավորման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գրականագիտության ոլորտում՝ բացահայտելով Սիլվա Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։

Literature

Հրատարակությունը նվիրված է հայ մեծ բանաստեղծ Վահան Տերյանի կյանքին, ստեղծագործական ժառանգությանը և գրական-մշակութային նշանակությանը՝ ներկայացնելով մեթոդական նյութերի ժողովածու՝ ուսումնական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպման համար։ Ներառում է բանաստեղծի կենսագրությանը, ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին, գրական ոճին և հայ նորագույն պոեզիայի զարգացման գործում ունեցած դերին վերաբերող նյութեր։ Ժողովածուում ներկայացված են դասավանդման, զեկուցումների, գրական երեկոների, ցուցահանդեսների և այլ միջոցառումների կազմակերպման համար նախատեսված առաջարկություններ, տեղեկություններ և մեթոդական մշակումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Տերյանի քնարերգության թեմատիկ բազմազանությանը, հայրենասիրական, սիրային, փիլիսոփայական և հոգեբանական մոտիվներին, ինչպես նաև նրա ստեղծագործությունների ազդեցությանը հայ գրականության հետագա զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրականության ուսուցիչների, դասախոսների, գրադարանավարների, մշակութային կազմակերպիչների, ուսանողների, աշակերտների, ինչպես նաև հայ գրականության պատմությամբ և Վահան Տերյանի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Culture

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Գյումրի քաղաքի XIX դարի և XX դարի առաջին կեսի հասարակական շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց արդիականացման հիմնախնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում է քաղաքի քաղաքաշինական զարգացման պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով հասարակական նշանակության կառույցների ձևավորման փուլերը, ճարտարապետական ոճերի բազմազանությունը և կառուցապատման ավանդույթների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի ձևավորման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է կրթական, վարչական, մշակութային և ծառայողական նշանակության շենքերի ճարտարապետական լուծումները, շինարարական տեխնոլոգիաները, դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխկապակցվածությունը ժամանակի սոցիալ-տնտեսական պայմանների հետ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային արժեքների պահպանության, վերականգնման և ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջներին համապատասխանեցման խնդիրներին՝ քննարկելով հին կառույցների ինտեգրման հնարավորությունները նոր քաղաքային միջավայրում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, արվեստաբանների, պատմաբանների և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես վերլուծական մոտեցում, այնպես էլ գործնական լուծումների շրջանակ։