Получение полифункциональных производных пиразола на основе промышленного 3-метилпиразола

Право

Սույն փոքրածավալ հրատարակությունը ներկայացնում է Խադդի Հյումայունի օրինակը՝ կրոնական, բարոյական և ուսուցողական բնույթի նյութ, որի վերնագիրը մատնանշում է իսլամական ավանդության հետ առնչվող օրինակելի վարքի, կանոնների կամ սկզբունքների ներկայացումը։ Աշխատության թեմատիկ ուղղվածությունը կապված է կրոնական ուսմունքի, հասարակական ու անհատական վարքագծի, բարոյական պարտականությունների և ընդունված նորմերի պահպանման գաղափարների հետ։ «Օրինակ» հասկացությունը տվյալ համատեքստում կարող է ընկալվել որպես ուսուցողական նմուշ կամ վարքականոնի արտահայտություն, որի միջոցով ընթերցողին ներկայացվում են որոշակի սկզբունքներ և դրանց գործնական կիրառության նշանակությունը։ Վերնագրում հիշատակված «Հյումայուն» եզրը կապված է օսմանյան պետական և մշակութային միջավայրում կիրառված պատվանվանական ու վարչական բառապաշարի հետ, որտեղ այն արտահայտել է բարձրագույն իշխանության կամ արքունական հաստատության հետ առնչվող բնույթ։ Այս հանգամանքը ստեղծագործությանը հաղորդում է նաև պատմամշակութային հետաքրքրություն՝ այն դիտարկելու որպես արևելյան կրոնական և հասարակական միջավայրի հետ կապված տպագիր նյութ։ Նման բնույթի հրատարակություններն իրենց նշանակությամբ կարող էին ծառայել կրոնական պատկերացումների, բարոյական սկզբունքների և հասարակական վարքականոնների տարածմանը՝ նպաստելով ընթերցողի ծանոթությանը տվյալ մշակութային միջավայրում ընդունված արժեքային համակարգին։ Աշխատության հնարավոր ուսուցողական նշանակությունը պայմանավորված է կրոնական և բարոյական սկզբունքները հակիրճ ու մատչելի ձևով ներկայացնելու նպատակով, ինչն առանձնահատուկ կարևորություն ուներ կրթական և համայնքային միջավայրերում։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև հայ ընթերցողական հասարակության՝ օսմանյան մշակութային և վարչական միջավայրի հետ ունեցած առնչություններին։ Կոստանդնուպոլիսը երկար ժամանակ եղել է հայ տպագրության, կրթության, կրոնական կյանքի և միջմշակութային հաղորդակցության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Այստեղ հրատարակված տարբեր լեզվական ու բովանդակային ուղղվածության գրքերը վկայում են քաղաքի բազմազգ և բազմակրոն հասարակական միջավայրի, ինչպես նաև հայ գրավոր մշակույթի լայն կապերի մասին։ Այս առումով գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն իր կրոնական ու ուսուցողական բնույթի, այլև այն մշակութային միջավայրի տեսանկյունից, որտեղ ձևավորվել և տարածվել են տարբեր ժողովուրդների կրոնական, բարոյական ու հասարակական պատկերացումները։ Այն կարող է դիտարկվել որպես հայ հին տպագիր ժառանգության այնպիսի միավոր, որն արտացոլում է արևելյան մշակութային ազդեցությունների, կրոնական բառապաշարի և հասարակական ավանդույթների ներկայությունը հայ գրավոր միջավայրում։ Հրատարակության կարևորությունը պայմանավորված է նաև հայ գրքի պատմության մեջ պահպանված բազմազանությամբ, քանի որ հայ տպագրական գործունեությունը ներառել է ոչ միայն ազգային գրականության ու հոգևոր ժառանգության ստեղծագործություններ, այլև տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ առնչվող նյութեր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել օսմանագիտության, հայ-թուրքական մշակութային հարաբերությունների, կրոնական գրականության, հայ տպագրության պատմության և XIX դարի Կոստանդնուպոլսի հասարակական կյանքի ուսումնասիրողների համար։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է կրոնական և հասարակական եզրաբանության, արևելյան մշակութային ազդեցությունների ու հայ գրավոր ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընթերցողական առումով հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու կրոնական ու բարոյախոսական բնույթի տպագիր նյութերի բազմազանությանը և ուշադրություն դարձնելու այն պատմական միջավայրին, որտեղ տարբեր կրոնական ու մշակութային ավանդույթներ գոյակցել և փոխազդել են։ Այն հայ հին գրքի պատմության հետաքրքրական նմուշ է, որի նշանակությունը կապված է ոչ միայն վերնագրով արտահայտված թեմատիկ ուղղվածության, այլև XIX դարի Կոստանդնուպոլսի տպագրական ու միջմշակութային կյանքի ուսումնասիրության հետ։

Экономика

Տնտեսագիտական և կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտաքին տնտեսական գործունեության կառավարման համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա զարգացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում արտաքին առևտրի, միջազգային տնտեսական համագործակցության, ներդրումային կապերի և արտահանման ու ներմուծման գործընթացների կառավարման հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կարգավորման գործիքներին, մաքսային և հարկային քաղաքականությանը, արտաքին շուկաներ մուտք գործելու պայմաններին և տնտեսավարող սուբյեկտների միջազգային գործունեության կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են արտաքին տնտեսական հարաբերությունների արդյունավետության վրա ազդող իրավական, ինստիտուցիոնալ, ֆինանսական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը երկրի տնտեսական զարգացման հետ։ Քննարկվում են արտահանման խթանման, ներդրումային համագործակցության ընդլայնման, միջազգային մրցունակության բարձրացման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու արտաքին տնտեսական գործունեության կառավարման առկա մոտեցումները և առանձնացնելու դրանց զարգացման հեռանկարային ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միջազգային տնտեսագիտության, արտաքին առևտրի, տնտեսական քաղաքականության և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանական բռնության արդարացման, օրինականացման կամ հասարակական ընդունելիության ձևավորման գաղափարական և հռետորական մեխանիզմների քննադատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե քաղաքական իշխանությունները, գաղափարական շարժումները, քարոզչական համակարգերը կամ այլ դերակատարներ ինչպիսի փաստարկներ ու պատկերացումներ են օգտագործել զանգվածային բռնությունը ներկայացնելու որպես անհրաժեշտ, անխուսափելի կամ ընդունելի գործողություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թշնամու կերպարի ձևավորմանը, հասարակական խմբերի ապամարդկայնացմանը, կոլեկտիվ մեղավորության վերագրմանը և անվտանգության կամ պետական շահերի մասին պնդումների օգտագործմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես բռնությունը հիմնավորող խոսույթի հնարավոր բաղադրիչներ։ Քննվում է նաև լեզվի նշանակությունը, քանի որ զանգվածային հանցագործությունների նախապատրաստման կամ հետագա մեկնաբանման ընթացքում կիրառվող բառապաշարը կարող է քողարկել կատարված գործողությունների բնույթը, մեղմացնել դրանց ընկալումը կամ պատասխանատվությունը տեղափոխել զոհերի վրա։ Պատմագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են համապատասխան գաղափարների ձևավորման քաղաքական ու սոցիալական պայմանները, դրանց տարածման միջոցները և հասարակական վերաբերմունքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պաշտոնական փաստաթղթերի, մամուլի, հրապարակախոսության, քաղաքական ելույթների և այլ սկզբնաղբյուրների քննադատական վերլուծությանը՝ տարբերակելու փաստական տեղեկությունները, քարոզչական պնդումները և հետագա արդարացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժխտողականության խնդրին՝ ուսումնասիրելով, թե զանգվածային բռնությունից հետո ինչպես են վերաիմաստավորվում իրադարձությունները, նվազեցվում պատասխանատվությունը կամ վիճարկվում զոհերի փորձառությունն ու պատմական փաստագրումը։ Իրավական տեսանկյունից կարևոր է ցեղասպանության՝ որպես միջազգային հանցագործության հասկացության և դրա վերաբերյալ պատմական ու քաղաքական խոսույթների տարբերակումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, որ բռնության արդարացումը միայն անցյալի մեկնաբանության խնդիր չէ, այլ նաև պատմական հիշողության, պատասխանատվության և զանգվածային հանցագործությունների կանխարգելման ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է ցեղասպանագիտության, պատմագիտության, քաղաքական խոսույթի վերլուծության և միջազգային իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելով այն գաղափարական ու հաղորդակցական գործընթացները, որոնց միջոցով զանգվածային բռնությունը փորձ է արվում ներկայացնել որպես հիմնավորված կամ ընդունելի, և քննադատաբար ուսումնասիրելով նման փաստարկների պատմական ու հասարակական գործառույթները։

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական մասը՝ ընդգրկելով հայրենասիրական, ազգային-ազատագրական, քնարական և երգիծական բնույթի գործեր։ Այս ժողովածուում Պատկանյանը հանդես է գալիս որպես ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր դեմքերից մեկը՝ իր բանաստեղծություններով արտահայտելով հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի ցավը, ազատության ձգտումը և ազգային արժանապատվության գաղափարը։ Նրա պոեզիայում հաճախ հանդիպում են հայրենիքի կորուստի, պայքարի և վերածննդի թեմաները, որոնք ներկայացված են ուժեղ հուզականությամբ և պարզ, բայց ազդեցիկ լեզվով։ Միաժամանակ ժողովածուն ներառում է նաև կենցաղային ու երգիծական ստեղծագործություններ, որտեղ հեղինակը քննադատում է հասարակական թերությունները, մարդկային արատները և ժամանակի սոցիալական խնդիրները՝ օգտագործելով հումոր և սուր դիտարկումներ։ Պոեմներում առավել ընդգծված է էպիկական շունչը, որտեղ պատմական իրադարձությունները և ազգային հերոսական կերպարները ներկայացվում են վեհ և գաղափարական հարթության վրա։ Պատկանյանի լեզուն համեմատաբար պարզ է, ժողովրդական խոսքին մոտ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Ընդհանուր առմամբ այս ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլ նաև կարևոր դեր է խաղում հայ ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ՝ համադրելով քնարական զգացմունքայնությունը և հասարակական-քաղաքական մտահոգությունը։

Другие предметы

Հրատարակությունը միավորում է 1849 թվականի օրացուցային տվյալներն ու եղանակային գուշակությունները՝ ներկայացնելով տարվա ժամանակային կառուցվածքը և բնության երևույթների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Օրացույցային բաժինը նախատեսված էր ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հերթականությանը հետևելու, տարվա կարևոր օրերը հիշելու և առօրյա գործերը կազմակերպելու համար։ Քրիստոսի ծննդյան ու հայոց թվականությունների զուգահեռ կիրառումը հնարավորություն էր տալիս համադրել տարբեր ժամանակագրական համակարգերը և պահպանել ազգային թվագրման ավանդույթը։ Եղանակային գուշակություններն արտացոլում են բնության փոփոխությունները դիտարկելու, դրանց կրկնվող օրինաչափությունները նկատելու և հետագա ընթացքը կանխատեսելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին վերաբերել տարվա եղանակներին, տեղումների, ցրտի ու տաքության փոփոխություններին և եղանակային պայմանների ազդեցությանը գյուղատնտեսական աշխատանքների ու առօրյա կյանքի վրա։ Նման կանխատեսումները պետք է դիտարկել որպես իրենց ժամանակի բնաճանաչողական պատկերացումների ու կուտակված կենցաղային փորձի արտահայտություն, այլ ոչ թե ժամանակակից գիտական օդերևութաբանություն։ Օրացուցային և եղանակային տեղեկությունների համադրությունը ցույց է տալիս, որ այսպիսի հրատարակությունները միաժամանակ կատարում էին ժամանակը կազմակերպելու և տարվա բնական ընթացքի մասին տեղեկություններ փոխանցելու գործառույթ։ Դրանք արժեքավոր նյութ են հայ տոմարագիտության, ժողովրդական հավատալիքների, բնության ընկալման և 19-րդ դարի հայկական տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության ճանապարհամերձ ռեկրեացիոն օբյեկտների և համալիրների տեղաբաշխման ցանցի ձևավորմանը և դրանց ճարտարապետական կազմակերպման սկզբունքներին՝ դիտարկելով դրանք որպես զբոսաշրջային ենթակառուցվածքի և տարածքային պլանավորման կարևոր բաղադրիչ։ Ճանապարհամերձ ռեկրեացիոն համակարգը ներառում է հանգստի գոտիներ, զբոսաշրջային կանգառներ, հյուրանոցային և սպասարկման փոքր համալիրներ, դիտակետեր և հասարակական սննդի կետեր, որոնք տեղակայվում են հիմնական ավտոմայրուղիների և զբոսաշրջային ուղիների երկայնքով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են այդ օբյեկտների տեղաբաշխման աշխարհագրական, տրանսպորտային և էկոլոգիական գործոնները՝ ընդգծելով մատչելիության, անվտանգային պայմանների և բնական լանդշաֆտի պահպանության կարևորությունը։ Ճարտարապետական կազմակերպման տեսանկյունից դիտարկվում են տարածական լուծումները, տեղական նյութերի օգտագործումը, ազգային ճարտարապետական ավանդույթների ինտեգրումը ժամանակակից ֆունկցիոնալ պահանջների հետ, ինչպես նաև օբյեկտների ներդաշնակությունը շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատությունը շեշտում է նաև ռեկրեացիոն ենթակառուցվածքների դերը ներքին և միջազգային զբոսաշրջության զարգացման, տնտեսական ակտիվության խթանման և տարածաշրջանային համաչափ զարգացման ապահովման գործում։