Փոսհորատման տեխնոլոգիայի կատարելագործում և բանող օրգանի պարամետրերի հիմնավորում

Биология

Աշխատությունը նվիրված է խոզերի աֆրիկյան ժանտախտի սուր ձևի ժամանակ արյան մակարդման համակարգում առաջացող ախտաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է Աֆրիկյան խոզերի ժանտախտը որպես ծանր վիրուսային վարակ, որի սուր ընթացքը կարող է ուղեկցվել համակարգային բորբոքային և անոթային խանգարումներով, հեմոռագիկ երևույթներով և կենդանու արագ ընդհանուր վիճակի վատթարացմամբ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հեմոստազի համակարգն է՝ արյան մակարդման, հակամակարդիչ և ֆիբրինոլիզի գործընթացների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև վարակի ընթացքում դրանց հավասարակշռության խախտման մեխանիզմները։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն է տրվում մակարդման համակարգի տարբեր օղակների փոփոխությունների բացահայտմանը և դրանց համադրմանը հիվանդության կլինիկական ու ախտաբանաանատոմիական դրսևորումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնք կարող են նպաստել արյունահոսությունների և բազմաթիվ օրգաններում արյունազեղումների առաջացմանը, ինչպես նաև միկրոշրջանառության խանգարմանը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են մակարդման գործոնների ակտիվության փոփոխությունները, թրոմբոցիտային և պլազմային հեմոստազի առանձնահատկությունները, ֆիբրինոլիտիկ գործընթացները և հնարավոր սպառման կոագուլոպաթիկ խանգարումները։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից է նաև ախտաբանական փոփոխությունների և հիվանդության ծանրության միջև հնարավոր կապերի ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վարակի պաթոգենեզի մասին։ Աֆրիկյան խոզերի ժանտախտը բնորոշվում է բարձր մահացությամբ և համակարգային ախտահարումներով, իսկ սուր ձևի դեպքում հեմոռագիկ փոփոխությունները հիվանդության կարևոր ախտաբանական հատկանիշներից են։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել անասնաբուժական վիրուսաբանության, ախտաֆիզիոլոգիայի, հեմատոլոգիայի և անասնաբուժական պաթոլոգիայի ոլորտների մասնագետների համար, քանի որ հեմոստազի խանգարումների ուսումնասիրությունը լրացնում է հիվանդության զարգացման մեխանիզմների վերաբերյալ գիտելիքները և կարող է նշանակություն ունենալ ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործման համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Ա. Վ. Ակոպյանի թեկնածուական ատենախոսության սեղմագիրն է՝ կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման համար, «Մոլեկուլային և բջջային կենսաբանություն» մասնագիտությամբ։ Այն հրատարակվել է Երևանում 2017 թվականին, ունի 22 էջ և ներառում է նաև անգլերեն ու հայերեն ամփոփումներ։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ղազարոս Աղայանի լեզվագիտական հայացքների վերլուծությանը՝ դիտարկելով նրա ներդրումը հայ լեզվի, գրական լեզվի ձևավորման և լեզվամշակութային մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունում ներկայացվում են Ղազարոս Աղայան-ի լեզվի վերաբերյալ ունեցած պատկերացումները, նրա մոտեցումները գրական հայերենի պարզեցման, ժողովրդական խոսքի արժեքավորման և լեզվի ժողովրդավարացման հարցերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա այն տեսակետներին, ըստ որոնց գրական լեզուն պետք է հիմնվի կենդանի խոսակցական հիմքի վրա՝ պահպանելով միաժամանակ նորմատիվ կայունություն և արտահայտչական ճկունություն։ Քննարկվում են նաև Աղայանի մանկավարժական գործունեության և լեզվական հայացքների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև նրա դերը հայ լեզվամտածողության ազգային ուղղության ձևավորման մեջ։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ նրա լեզվագիտական մոտեցումները միավորում են կրթական, գրական և հասարակական գործառույթներ՝ նպաստելով հայ լեզվի զարգացման նոր փուլերի ձևավորմանը։

Технология

Աշխատանքը նվիրված է խոշոր էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի հաստատված ռեժիմների մաթեմատիկական մոդելների կառուցման և գործնական իրականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ներկայացնել այնպիսի մաթեմատիկական ու հաշվողական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել էլեկտրաէներգետիկ համակարգի կայուն աշխատանքային վիճակը, հաշվարկել դրա հիմնական պարամետրերը և գնահատել տարբեր տարրերի փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրակայանների, ենթակայանների, հաղորդման գծերի, տրանսֆորմատորների և այլ բաղադրիչների մաթեմատիկական ներկայացման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց միավորման եղանակները ընդհանուր հաշվարկային մոդելի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստատված ռեժիմի հավասարումների ձևավորմանը, հանգուցային լարումների, հզորությունների, հոսանքների և կորուստների հաշվարկին, ինչպես նաև էլեկտրաէներգետիկ ցանցի պարամետրերի միջև փոխկապակցվածության նկարագրությանը։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել ոչ գծային հավասարումների համակարգերի լուծման թվային մեթոդները, դրանց ալգորիթմական իրականացման առանձնահատկությունները, հաշվարկների արագության և ճշգրտության բարձրացման հնարավորությունները և մեծ չափի համակարգերի դեպքում հաշվողական բարդության հաղթահարման մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մաթեմատիկական մոդելների ծրագրային իրականացմանը, հաշվարկային գործընթացի ավտոմատացմանը և ստացված արդյունքների ստուգմանը։ Խոշոր էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի համար նման մոդելների կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ցանցի ընթացիկ վիճակը, հայտնաբերել գերբեռնված կամ անկայուն հատվածները, որոշել էներգիայի կորուստները և վերլուծել համակարգի աշխատանքի տարբեր սցենարներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև մոդելների կիրառումը էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի նախագծման, շահագործման, ռեժիմների օպտիմալացման և տեխնիկական վիճակի գնահատման խնդիրներում։ Աշխատանքի արդյունքները կարևոր նշանակություն ունեն էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի հուսալի և արդյունավետ կառավարման համար, քանի որ հաստատված ռեժիմների ճշգրիտ հաշվարկը համակարգի աշխատանքի վերլուծության և հետագա տեխնիկական որոշումների ընդունման հիմնական գործիքներից է։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկայի, էներգետիկ համակարգերի, կիրառական մաթեմատիկայի և հաշվողական տեխնիկայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և ուսանողներին՝ որպես խոշոր էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման և ռեժիմների հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրման հիմք։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է որդանման ելունի լիմֆոիդ հյուսվածքի և միկրոշրջանառու հունի մորֆոֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը սուր ապենդիցիտի տարբեր ձևերի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում որդանման ելունի հյուսվածքային կառուցվածքի փոփոխություններն են, որոնք զարգանում են բորբոքային գործընթացի տարբեր փուլերում և կարող են արտացոլել հիվանդության ընթացքի ու ծանրության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիմֆոիդ հյուսվածքի կառուցվածքային փոփոխություններին, դրա բջջային կազմի և կազմակերպվածության հնարավոր տեղաշարժերին, ինչպես նաև միկրոշրջանառության համակարգի անոթային բաղադրիչների վիճակին։ Ուսումնասիրվում են միկրոանոթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, անոթային պատի, արյան հոսքի և հյուսվածքների արյունամատակարարման առանձնահատկությունները, որոնք կարող են էական նշանակություն ունենալ բորբոքային գործընթացի զարգացման համար։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս սուր ապենդիցիտի տարբեր ձևերը դիտարկել ոչ միայն կլինիկական և մակրոսկոպիկ, այլև մանրադիտակային ու մորֆոֆունկցիոնալ մակարդակներում՝ բացահայտելով հյուսվածքային փոփոխությունների և հիվանդության ձևի միջև հնարավոր կապերը։ Կարևոր է նաև լիմֆոիդ հյուսվածքի և միկրոշրջանառու հունի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ իմունային և անոթային գործընթացները կարող են համատեղ պայմանավորել բորբոքային պատասխանի բնույթն ու ինտենսիվությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել սուր ապենդիցիտի պաթոգենեզի, հյուսվածքային փոփոխությունների հաջորդականության և տարբեր ձևերի ձևավորման մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ախտաբանական անատոմիայի, հյուսվածաբանության, անատոմիայի և վիրաբուժության մասնագետներին, բժշկական բուհերի դասախոսներին, գիտաշխատողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան ոլորտներում հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը համեմատական էկոլոգիական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Հայաստանի և Ղազախստանի անտառային ու թփուտային բուսականության էկոլոգիական վիճակը՝ կիրառելով «Շրջակա միջավայրի որակի հայկական ինդեքսը», որի միջոցով գնահատվում են բուսական ծածկույթի առողջությունը, կայունությունը և կենսաբազմազանության մակարդակը, ուսումնասիրությունը հիմնված է դաշտային տվյալների հավաքագրման, բուսաբանական դիտարկումների և վիճակագրական վերլուծության վրա, ներառելով ծառային և թփուտային տեսակների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տեսակային բազմազանությունը և տարածքային բաշխվածությունը, աշխատանքում համադրվում են երկու երկրների տարբեր էկոհամակարգեր՝ Հայաստանի լեռնային անտառային գոտիները և Ղազախստանի ավելի բաց լանդշաֆտները, ինչի արդյունքում բացահայտվում են շրջակա միջավայրի ազդեցության տարբեր աստիճաններ և մարդկային գործունեության հետևանքները, ներառյալ գյուղատնտեսական օգտագործումը, ուրբանիզացիան և բնական միջավայրի փոփոխությունները, ինդեքսային գնահատման միջոցով ցույց է տրվում, որ կենսաբազմազանության բարձր մակարդակը սովորաբար համընկնում է էկոլոգիական ավելի կայուն վիճակի հետ, մինչդեռ տեսակային աղքատացումը և միջավայրի ճնշումը բերում են ինդեքսի նվազմանը, աշխատանքը նաև ընդգծում է մոնիթորինգի համակարգերի կարևորությունը էկոհամակարգերի պահպանության և կառավարման համար՝ առաջարկելով կիրառել ստանդարտացված գնահատման մոտեցումներ տարբեր տարածաշրջաններում բնապահպանական քաղաքականության բարելավման նպատակով։

История

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի միջնադարյան ճարտարապետական և պատմամշակութային ժառանգության շրջանակում հայկական վանական համալիրներից մեկի տեղին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և պատմական նշանակությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վանական համալիրի ճարտարապետական հորինվածքն է, առանձին կառույցների փոխադարձ կապը, շինարարական լուծումները, հարդարանքը և դրանց հարաբերությունը տարածաշրջանի միջնադարյան ճարտարապետական ավանդույթների հետ։ Քննվում են եկեղեցական կառույցների հատակագծային և ծավալատարածական առանձնահատկությունները, շինարարական նյութերի կիրառությունը, ճակատների մշակումը, զարդաքանդակները և վիմագրական նյութերը՝ որպես հուշարձանի ժամանակագրության ու մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության կարևոր աղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համալիրի ձևավորման փուլերին և տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական փոփոխություններին՝ դրանք կապելով Վայոց ձորի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր կյանքի զարգացման հետ։ Վանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճարտարապետական հուշարձան, այլև որպես միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային կյանքի բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի բնակավայրերի, ճանապարհային կապերի, իշխանական կենտրոնների և այլ վանական հաստատությունների փոխհարաբերությունների մասին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հուշարձանի համեմատությունը Վայոց ձորի այլ միջնադարյան կառույցների հետ՝ բացահայտելու ընդհանուր ճարտարապետական սկզբունքները և տեղային առանձնահատկությունները։ Վիմագրերի, պատմական հիշատակությունների և նյութական մշակույթի տվյալների համադրումը կարող է նպաստել կառուցապատման փուլերի, հովանավորության և վանական կյանքի որոշ կողմերի վերականգնմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համալիրի բնական լանդշաֆտի հետ փոխհարաբերությանը, քանի որ տեղանքի ընտրությունը և կառույցների տարածական կազմակերպումը հայկական միջնադարյան ճարտարապետության կարևոր առանձնահատկություններից են։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի նաև պահպանության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով փաստագրել պատմական կառուցվածքը և գնահատել մշակութային ժառանգության արժեքը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, վիմագրագիտության և պատմական աշխարհագրության մոտեցումները՝ վանական համալիրը ներկայացնելով Վայոց ձորի միջնադարյան հուշարձանային համակարգի և հայկական մշակութային ժառանգության համատեքստում։