Профилактика постринопластических обструкций клапанов носа методом открытой ринопластики с использованием хрящевых аутотрансплантатов

Литература

Հրատարակությունը վերնագրից ելնելով անդրադառնում է կղերականության՝ հոգևորականության և եկեղեցական հաստատությունների գործունեության շուրջ ձևավորված գաղտնիքներին ու հակասություններին։ «Արյունալի վիհեր» արտահայտությունը հաղորդում է դրամատիկ և քննադատական երանգ՝ ակնարկելով ծանր իրադարձությունների, մարդկային ողբերգությունների կամ իշխանության չարաշահման թեմաներով հնարավոր պատմողական նյութ։ XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության մեջ կրոնական հաստատությունների, հոգևոր իշխանության և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ քննադատական երկերը հաճախ արտահայտել են ժամանակի գաղափարական տարաձայնություններն ու հասարակական քննարկումները։ Նման գործերը կարող էին ընթերցողին ներկայացնել հոգևորականության դերի, կրոնական հեղինակության, բարոյական պատասխանատվության և անհատի ու հաստատության փոխհարաբերությունների հարցերը՝ դրանք դիտարկելով պատմական կամ գեղարվեստական պատումի միջոցով։ Վերնագրի ձևակերպումը հուշում է սուր, հնարավոր է՝ բացահայտող կամ դատապարտող բնույթ, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել կոնկրետ դեպքերի, անձանց կամ պատմական իրադարձությունների առկայությունը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հասարակական մտքի պատմության, կրոնական թեմաներով քննադատական գրականության և XIX դարի ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես ժամանակաշրջանի տպագիր ժառանգության օրինակ, որն արտացոլում է եկեղեցու և հասարակության հարաբերությունների շուրջ ձևավորված գրական հետաքրքրությունները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի շարադասական համակարգի ձևայնացված նկարագրությանը և այն համակարգչային լեզվաբանության գործիքներով ներկայացնելու խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում հայերեն նախադասությունների կառուցվածքի, բառերի ու բառակապակցությունների միջև շարահյուսական հարաբերությունների և դրանց մեքենայորեն մշակելի ներկայացման սկզբունքների ուսումնասիրությունն է։ Քննության են առնվում նախադասության հիմնական և երկրորդական անդամների փոխհարաբերությունները, բառերի դասավորության օրինաչափությունները, համաձայնությունը, խնդրառությունը, կապակցման միջոցները, պարզ և բարդ շարահյուսական կառույցները, ինչպես նաև հայերենին բնորոշ այն առանձնահատկությունները, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել լեզվական տեղեկատվությունը ձևայնացնելիս։ UNL միջավայրը դիտարկվում է որպես բնական լեզուներով արտահայտված բովանդակությունը միասնական իմաստային ներկայացման միջոցով նկարագրելու հնարավորություն, որի պայմաններում կարևոր խնդիր է հայերենի քերականական կառուցվածքների համապատասխանեցումը համակարգի ձևային միավորներին և հարաբերություններին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել հայերեն նախադասությունների վերլուծության կանոններ, սահմանվել լեզվական միավորների միջև հարաբերությունների տեսակները և ձևավորվել այնպիսի նկարագրություններ, որոնք հնարավոր կլինի օգտագործել համակարգչային ավտոմատ մշակման ժամանակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձևաբանական և շարահյուսական մակարդակների փոխկապակցվածությանը, քանի որ բառաձևերի քերականական հատկանիշները կարևոր դեր ունեն նախադասության կառուցվածքի և բառերի գործառույթների որոշման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև հայերենի համեմատաբար ազատ բառադասության հետ կապված խնդիրները, երբ նույն կամ մոտ իմաստային հարաբերությունները կարող են արտահայտվել բառերի տարբեր դասավորությամբ։ Ձևային կանոնների համակարգի ստեղծումը հնարավորություն է տալիս բնական լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները ներկայացնել համակարգչի համար մշակելի տեսքով և հիմք ստեղծել ավտոմատ շարահյուսական վերլուծության համար։ Նման մոտեցումները կիրառական նշանակություն կարող են ունենալ մեքենայական թարգմանության, տեղեկատվության որոնման, տեքստերի ավտոմատ վերլուծության, լեզվական տվյալների մշակման և բազմալեզու համակարգերի զարգացման ոլորտներում։ Աշխատությունն ունի միջգիտակարգային նշանակություն՝ համադրելով հայոց լեզվի շարահյուսության տեսական ուսումնասիրությունը, ձևային քերականության մեթոդները և համակարգչային լեզվաբանության տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ նպաստելով հայերենի թվային մշակման գործիքների և լեզվական ռեսուրսների զարգացմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է գլոբալացման պայմաններում գրական արաբերենի զարգացման, գործառութային փոփոխությունների և լեզվական քաղաքականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տիպաբանական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում արաբերենի ժամանակակից գործածության բազմաշերտ համակարգն է, որտեղ գրական կամ ստանդարտ արաբերենը գոյակցում է տարբեր խոսակցական բարբառների և լեզվական այլ ձևերի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է գլոբալացման ազդեցությունը լեզվի զարգացման վրա՝ հաշվի առնելով միջազգային հաղորդակցության, զանգվածային լրատվության, կրթության, գիտության, թվային տեխնոլոգիաների և սոցիալական ցանցերի արագ տարածումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել ժամանակակից գրական արաբերենի կառուցվածքային և գործառութային առանձնահատկությունները, դրա կիրառության ոլորտները և տարբեր հասարակական միջավայրերում ունեցած դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական քաղաքականությանը՝ պետական կառույցների, կրթական համակարգերի և հասարակական հաստատությունների կողմից լեզվի կարգավորման, պահպանման և զարգացման մեխանիզմներին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գրական արաբերենի առանձնահատկությունները դիտարկել այլ լեզուների և լեզվական համակարգերի համեմատությամբ՝ բացահայտելով լեզվական ստանդարտացման, նորմավորման, երկլեզվության և բազմալեզվության ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև արաբական աշխարհի լեզվական իրավիճակի բազմազանության վերլուծությունը, քանի որ տարբեր երկրներում ստանդարտ լեզվի և տեղական բարբառների հարաբերակցությունը կարող է էապես տարբեր լինել։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այսպես կոչված լեզվական երկշերտությանը, երբ պաշտոնական, կրթական և գրավոր հաղորդակցության մեջ գերակայում է ստանդարտ ձևը, իսկ առօրյա բանավոր շփման մեջ լայնորեն կիրառվում են տարածաշրջանային խոսվածքները։ Գլոբալացման պայմաններում այդ հարաբերությունները ենթարկվում են նոր փոփոխությունների՝ հատկապես մեդիայի, համացանցի և թվային հաղորդակցության ազդեցությամբ, որտեղ գրական ու խոսակցական լեզվական ձևերը կարող են փոխազդել և արագորեն տարածվել ազգային սահմաններից դուրս։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օտար լեզուների, հատկապես անգլերենի ազդեցությանը, նոր բառապաշարի ներթափանցմանը, տերմինաբանական համակարգերի զարգացմանը և լեզվի արդիականացման խնդիրներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են լեզվական ինքնության պահպանման, ազգային լեզվական ժառանգության պաշտպանության և գլոբալ հաղորդակցության պահանջներին համապատասխանելու միջև հավասարակշռության հարցերը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական քաղաքականության արդյունավետությունը կարևոր դեր ունի կրթության, մշակույթի, պետական կառավարման և տեղեկատվական միջավայրի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, արաբագետներին, արևելագետներին, լեզվական քաղաքականության մասնագետներին, թարգմանիչներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գրական արաբերենի ժամանակակից վիճակը դիտարկել գլոբալացման, լեզվական բազմազանության և հասարակական փոփոխությունների համատեքստում՝ բացահայտելով ստանդարտացման, լեզվական քաղաքականության, բարբառային բազմազանության և միջազգային ազդեցությունների փոխհարաբերությունները։

Другие предметы

Նվիրված է բուսաբուծական մթերքների՝ այդ թվում պտուղների, բանջարեղենի, համեմունքների և բույսերի պահպանման և վերամշակման ժամանակակից տեխնոլոգիաներին։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական մեթոդները, որոնք ապահովում են հումքի պահպանողականությունը, սննդային արժեքի պահպանությունը և վնասակար ազդեցություններից պաշտպանությունը։ Գիրքն ընդգրկում է սառեցման, չորացման, թթվային մշակման, կոնսերվացման և այլ վերամշակման գործընթացների տեխնոլոգիական հիմունքները, սարքավորումների կառուցվածքը, ընթացակարգերի կարգավորումները և որակի գնահատման չափանիշները։ Նյութը համադրում է տեսական գիտելիքներ և գործնական ցուցումներ, ներառում է օրինակներ և հաշվարկների մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս ընթերցողին կիրառել գիտելիքները ինչպես արտադրական, այնպես էլ տնային պայմաններում։ Գիրքը օգտակար է գյուղատնտեսական մասնագետների, սննդի տեխնոլոգների, արտադրողների, ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր հետաքրքրված են բուսաբուծական մթերքների արդյունավետ պահպանմամբ և վերամշակմամբ՝ նպատակ ունենալով բարձրորակ և անվտանգ արտադրանք ստանալ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է տերահերցային տիրույթի էլեկտրամագնիսական ճառագայթման գեներացման ֆիզիկական սկզբունքների և ոչ գծային օպտիկական կառուցվածքներում դրա իրականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են տերահերցային ալիքների հիմնական հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը նյութի հետ, ինչպես նաև ժամանակակից ֆոտոնիկայի, սպեկտրոսկոպիայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտներում կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբերային հաճախության գեներացման և օպտիկական ուղղման երևույթներին, որոնք հիմնված են նյութերի երկրորդ կարգի ոչ գծային օպտիկական արձագանքի վրա։ Ուսումնասիրվում են օպտիկական ճառագայթման հաճախությունների փոխակերպման մեխանիզմները, ոչ գծային բևեռացման առաջացման առանձնահատկությունները և տերահերցային ճառագայթման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում ոչ գծային միջավայրերի կառուցվածքային ու օպտիկական հատկություններին, փուլային համաձայնեցման պայմաններին, կլանման երևույթներին և ճառագայթման տարածման օրինաչափություններին։ Կարևորվում են լազերային ճառագայթման պարամետրերի, նյութերի ոչ գծային գործակիցների և կառուցվածքային երկրաչափության ազդեցությունները գեներացվող ալիքների ինտենսիվության ու սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Դիտարկվում են տեսական մոդելավորման, թվային հաշվարկների և փորձարարական հետազոտությունների կիրառման հնարավորությունները՝ տերահերցային ճառագայթման աղբյուրների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել տերահերցային տեխնոլոգիաների զարգացմանը, նոր օպտիկական սարքերի նախագծմանը և ճառագայթման կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն նախատեսված է ֆիզիկոսների, օպտիկայի և ֆոտոնիկայի մասնագետների, նյութագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայկական պահանջատիրության ձևավորման, զարգացման և դրսևորման գործընթացներին սփյուռքում 1965–1975 թվականների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայոց ցեղասպանության պատմական հիշողության պահպանման, միջազգային հանրության ուշադրությունը հայկական հարցի նկատմամբ ակտիվացնելու և արդարության ու ճանաչման պահանջները քաղաքական ու հասարակական օրակարգում առաջ մղելու ուղղությամբ սփյուռքահայ համայնքների գործունեությունն է։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ 1965 թվականի՝ Հայոց ցեղասպանության 50-ամյակի հետ կապված հիշատակի միջոցառումներին և դրանց նշանակությանը հայկական պահանջատիրության հետագա զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սփյուռքահայ կազմակերպությունների, հասարակական ու քաղաքական կառույցների, մտավորականների և երիտասարդական շրջանակների գործունեությանը, ինչպես նաև տարբեր երկրներում պահանջատիրական գաղափարների տարածման և կազմակերպչական ձևերի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել հանրահավաքները, հիշատակի միջոցառումները, հրապարակային հայտարարությունները, մամուլի հրապարակումները, քաղաքական նախաձեռնությունները և միջազգային կառույցների ու օտարերկրյա հասարակությունների շրջանում իրազեկման աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև այն հարցը, թե ինչպես փոխվեց հայկական հարցի ընկալումը սփյուռքում տվյալ ժամանակահատվածում և ինչպիսի ազդեցություն ունեցան միջազգային քաղաքական իրադարձությունները, սփյուռքի ներքին զարգացումները և նոր սերնդի ակտիվացումը պահանջատիրական շարժման վրա։ 1970-ականների առաջին կեսը դիտարկվում է որպես մի շրջան, երբ հայկական պահանջատիրությունը աստիճանաբար ստացավ ավելի կազմակերպված և հրապարակային բնույթ՝ նախապատրաստելով հետագա տասնամյակների քաղաքական և հասարակական գործընթացները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր աղբյուր լինել սփյուռքահայ քաղաքական մտքի, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և հայկական հարցի միջազգայինացման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն հատկապես օգտակար է պատմաբանների, հայագետների, սփյուռքագետների, քաղաքական գործընթացների հետազոտողների, ինչպես նաև հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողների և ընթերցողների համար։