Проказа в Эриванской губернии

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանագիտության, մատենագիտության և հարակից տեղեկատվական ոլորտների վերաբերյալ մասնագիտական գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով մասնագետներին, հետազոտողներին, գրադարանային աշխատողներին և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին տրամադրել համապատասխան հրապարակումների մասին կազմակերպված տեղեկություններ։ Նյութերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գրադարանային գործի տեսության և պրակտիկայի, գրադարանների գործունեության կազմակերպման, գրքային և փաստաթղթային ֆոնդերի համալրման, պահպանման ու օգտագործման, ընթերցողների սպասարկման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման վերաբերյալ մասնագիտական գրականության շրջանակի մասին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում մատենագիտական գործունեության մեթոդաբանությանը, գրականության հաշվառմանը, դասակարգմանը, նկարագրմանը և թեմատիկ մատենագիտական ցանկերի կազմմանը վերաբերող հրապարակումները։ Տեղեկատվական նյութը կարող է ներառել գրքեր, գիտական աշխատություններ, մեթոդական հրատարակություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ տիպի փաստաթղթեր՝ ներկայացնելով դրանց նույնականացման և որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական մատենագիտական տվյալները։ Հրատարակության կառուցվածքը նպաստում է մասնագիտական տեղեկատվության արագ որոնմանը և հնարավորություն է տալիս հետևելու ոլորտային գրականության զարգացման հիմնական ուղղություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նոր մասնագիտական հրապարակումների վերաբերյալ ընթացիկ տեղեկատվության տրամադրումը, քանի որ այն օգնում է գրադարանային և մատենագիտական հաստատություններին համալրել մասնագիտական ֆոնդերը և տեղեկանալ ոլորտում շրջանառվող նոր գաղափարներին, մեթոդներին ու կազմակերպական մոտեցումներին։ Միաժամանակ նման տեղեկատվական աղբյուրը կարող է ծառայել գիտական հետազոտությունների սկզբնական աղբյուրագիտական բազայի ձևավորման, համապատասխան գրականության ընտրության և թեմատիկ որոնումների իրականացման համար։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության կապերը գրքագիտության, տեղեկատվագիտության, փաստաթղթագիտության և մշակութային ժառանգության պահպանության հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունն ունի տեղեկատու, մասնագիտական և հետազոտական նշանակություն՝ նպաստելով ոլորտային գրականության մատչելիությանը, մատենագիտական տեղեկատվության տարածմանը և գրադարանային ու տեղեկատվական գործունեության գիտամեթոդական ապահովմանը։

Литература

«Գոմալա» վերնագրով հրատարակությունը պատկանում է 19-րդ դարի հայալեզու գրքի պատմությանը և կարող է հետաքրքրել այդ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գրականության, ընթերցողական մշակույթի ու գրական երկերի տարածման ուղիների ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին։ Վերնագրի ձևը կարող է արտացոլել անձնանուն կամ օտարալեզու ստեղծագործության անվան հայերեն փոխանցում, սակայն միայն այդ տվյալով հնարավոր չէ վստահորեն որոշել երկի սկզբնաղբյուրը, հեղինակը կամ ժանրային պատկանելությունը։ Հրատարակության ծավալը ենթադրում է առանձին, համեմատաբար ամբողջական գրական երկ կամ բովանդակային առումով միավորված նյութերի ժողովածու։ Այդ շրջանի հայերեն գրահրատարակչական միջավայրում տարածված էին ինչպես ինքնուրույն ստեղծագործությունները, այնպես էլ այլ լեզուներից թարգմանված կամ հարմարեցված երկերը, որոնց միջոցով հայ ընթերցողը ծանոթանում էր տարբեր ժողովուրդների գրական ավանդույթներին, պատմություններին և կերպարներին։ Նման գրքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայերեն գրական լեզվի զարգացման ընթացքը, վերնագրերի փոխանցման ձևերը, հրատարակչական ընտրությունները և ընթերցողական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես նյութ պատմական գրագիտության, հայ գրքի տարածման և արևմտահայ գրական միջավայրի ուսումնասիրության համար՝ հատկապես 19-րդ դարի գրական երկերի շրջանառության համատեքստում։

Педагогика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 19-րդ դարի 30–80-ական թվականներին Արևելյան Հայաստանում ուսուցչի պատրաստման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի կրթական, հասարակական և մշակութային զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ուսուցչական կադրերի ձևավորման անհրաժեշտությունը, դրանց պատրաստման առկա ձևերը, կրթական հաստատությունների դերը և այն գործոնները, որոնք ազդել են ուսուցչի մասնագիտական կերպարի ու պատրաստության համակարգի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանը կարևոր փուլ էր Արևելյան Հայաստանի կրթական կյանքի համար, քանի որ փոխվում էին հասարակական պայմանները, ընդլայնվում էր դպրոցական կրթության նկատմամբ հետաքրքրությունը, իսկ կրթված մասնագետների պահանջարկը աստիճանաբար մեծանում էր։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել դպրոցների ցանցի ձևավորումն ու զարգացումը, ուսուցչական աշխատանքի կազմակերպումը և կրթական հաստատությունների համար պատրաստված մասնագետների անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի մասնագիտական գիտելիքներին, մանկավարժական կարողություններին, ընդհանուր կրթական մակարդակին և այն պահանջներին, որոնք տվյալ ժամանակաշրջանում ներկայացվում էին ուսուցչի նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչական կադրերի պատրաստման տարբեր ուղիների ուսումնասիրությունը։ Դրանց թվում կարող էին լինել ուսումնական հաստատություններում ստացած մասնագիտական պատրաստությունը, հոգևոր և աշխարհիկ կրթական կառույցների գործունեությունը, ինքնակրթությունը, փորձառու ուսուցիչների ազդեցությունը և արտերկրում կամ այլ կրթական կենտրոններում ստացած կրթությունը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր աստիճանաբար ձևավորվում ուսուցչի մասնագիտությունը որպես առանձին մասնագիտական գործունեության ոլորտ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև մանկավարժական գաղափարների տարածման և կրթության բովանդակության փոփոխության հարցերը։ 19-րդ դարի ընթացքում հայկական կրթական միջավայրում տարածվում էին նոր մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք շեշտադրում էին սովորողի գիտելիքների համակարգված զարգացումը, ուսուցման մեթոդների կատարելագործումը, աշխարհիկ կրթության ընդլայնումը և մայրենի լեզվով ուսուցման կարևորությունը։ Այդ գործընթացները անմիջականորեն ազդում էին նաև ուսուցչի պատրաստության նկատմամբ ներկայացվող պահանջների վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել ժամանակի հայկական դպրոցների և ուսուցչական սեմինարիաների գործունեության վերլուծությունը, ինչպես նաև այն կրթական գործիչների ներդրումը, որոնք նպաստեցին ուսուցչական մասնագիտության զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կրթական ծրագրերին, դասավանդվող առարկաներին, ուսուցման մեթոդներին և ապագա ուսուցիչների ընդհանուր ու մասնագիտական պատրաստության հարաբերակցությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում էին ուսուցչական կադրերի բավարար պատրաստմանը՝ կրթական հաստատությունների սահմանափակ թվին, նյութական միջոցների պակասին, որակյալ մասնագետների սակավությանը, կրթական անհավասարություններին և դպրոցական համակարգի կազմակերպչական դժվարություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգծվել հասարակության մտավոր և մշակութային զարգացման գործում ուսուցչի ունեցած առանձնահատուկ դերը։ Ուսուցիչը ոչ միայն գիտելիքներ փոխանցող մասնագետ էր, այլև հասարակական և մշակութային արժեքների տարածող, ազգային կրթության կարևոր գործիչ և նոր սերնդի ձևավորման պատասխանատու։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը կարող է պայմանավորված լինել ժամանակաշրջանի դպրոցական փաստաթղթերի, մանկավարժական գրականության, կրթական ծրագրերի, մամուլի նյութերի, հիշողությունների և կրթական գործիչների աշխատությունների օգտագործմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կրթության պատմությամբ, հայ մանկավարժության պատմությամբ, 19-րդ դարի հայկական հասարակական ու մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև մանկավարժներին և կրթության ոլորտի մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Արևելյան Հայաստանում ուսուցչական մասնագիտության և մասնագիտական պատրաստության ձևավորման գործընթացը՝ ցույց տալով կրթական համակարգի զարգացման, մանկավարժական գաղափարների տարածման և հասարակական պահանջների փոփոխության ազդեցությունը ուսուցչի պատրաստման հիմնախնդրի վրա։

Другие предметы

Գրադարանագիտության, խորհրդային մշակութային քաղաքականության և գիտելիքների հանրայնացման պատմության բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է քիմիական գիտելիքների տարածման գործում գրադարանների դերակատարությանը և Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի դեկտեմբերյան ու փետրվարյան պլենումների նյութերի քարոզչության կազմակերպմանը։ Քննության են առնվում խորհրդային ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական գիտելիքների հանրամատչելի ներկայացման նպատակները, գրադարանների լուսավորչական գործառույթները և կուսակցական որոշումների տարածման կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քիմիայի և քիմիական արդյունաբերության վերաբերյալ գրականության ներկայացմանը, ընթերցողների տեղեկացվածության բարձրացմանը և գիտական թեմաներով զանգվածային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Հրատարակության շրջանակներում կարող են ներկայացվել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ գրականության ցանկերի, մատենագիտական տեսությունների, զրույցների և ընթերցողական քննարկումների կազմակերպման մեթոդական առաջարկություններ։ Անդրադարձ է կատարվում կուսակցական պլենումների որոշումների լուսաբանմանը, դրանց տնտեսական և գաղափարախոսական նշանակության ներկայացմանը, ինչպես նաև գրադարանային աշխատանքի համապատասխանեցմանը ժամանակաշրջանի պետական առաջնահերթություններին։ Քննարկվում են գիտահանրամատչելի, մասնագիտական և հասարակական-քաղաքական գրականության օգտագործման հնարավորությունները տարբեր ընթերցողական խմբերի հետ աշխատանքում։ Կարևորվում է գրադարանների մասնակցությունը գիտական տեղեկությունների տարածման, մասնագիտական հետաքրքրությունների խթանման և խորհրդային հասարակության գաղափարական դաստիարակության գործընթացներում։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմական աղբյուր՝ խորհրդային գրադարանների գործունեության, գիտելիքների հանրայնացման և կուսակցական քարոզչության փոխկապակցվածությունը ուսումնասիրելու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, խորհրդային մշակույթի պատմության, գիտության հանրայնացման և գաղափարախոսական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգի կայունության վրա ազդող մակրոտնտեսական, ֆինանսական և ներքին կառավարչական գործոնների տնտեսամաթեմատիկական գնահատմանը։ Հետազոտության մեջ ուսումնասիրվում են բանկային կայունության ձևավորման հիմնական նախադրյալները, ֆինանսական ռիսկերի ազդեցությունը, կապիտալի բավարարության, իրացվելիության, ակտիվների որակի, շահութաբերության և այլ առանցքային ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը։ Հեղինակը կիրառում է ժամանակակից տնտեսամաթեմատիկական և վիճակագրական մեթոդներ՝ բացահայտելու տարբեր գործոնների ազդեցության ուժգնությունը, մշակելու կանխատեսման մոդելներ և գնահատելու բանկային համակարգի դիմակայունությունը տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ֆինանսական ճգնաժամերի ազդեցությունը, ռիսկերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները, կարգավորող քաղաքականության դերը և բանկային վերահսկողության կատարելագործման հնարավորությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել ֆինանսական համակարգի կայունության գնահատման, ռազմավարական որոշումների ընդունման և բանկային ոլորտի զարգացման քաղաքականության մշակման գործընթացներում։ Հետազոտությունը նախատեսված է տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, որոնք հետաքրքրված են բանկային համակարգի կայունության քանակական գնահատման և ֆինանսական ռիսկերի վերլուծության հիմնախնդիրներով։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է պարտադիր ապահովագրության համակարգի տնտեսական և կազմակերպական զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես հիմնական ուսումնասիրության դաշտ դիտարկելով ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության ապահովագրության փորձը Հայաստանում։ Հետազոտության առանցքում պարտադիր ապահովագրության դերն է ապահովագրական շուկայի զարգացման, ռիսկերի վերաբաշխման և պատահարների հետևանքով վնաս կրած անձանց փոխհատուցման համակարգի ձևավորման տեսանկյունից։ Քննվում են ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների՝ ապահովագրողների, ապահովադիրների, վնաս կրած անձանց և ոլորտը կարգավորող կառույցների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև համակարգի արդյունավետ գործունեության համար անհրաժեշտ տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապահովագրավճարների և ապահովագրական հատուցումների փոխհարաբերությանը, ռիսկերի գնահատմանը, ապահովագրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունությանը և վնասների կարգավորման գործընթացների արդյունավետությանը։ Դիտարկվում է նաև պարտադիր ապահովագրության առանձնահատկությունը կամավոր ապահովագրության համեմատությամբ, քանի որ դրա կիրառումը պայմանավորված է ոչ միայն անհատական ռիսկերի կառավարմամբ, այլև հանրային շահի և երրորդ անձանց գույքային պաշտպանության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ապահովագրական դեպքերի հաճախականությունը, վնասների կառուցվածքը, համակարգի ֆինանսական ցուցանիշները և ապահովագրական ծառայություններից օգտվողների վարքագծային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ապահովագրական մշակույթի և հասարակության վստահության խնդիրը, քանի որ համակարգի արդյունավետությունը կապված է նաև քաղաքացիների կողմից դրա նպատակների, իրավունքների և պարտականությունների ընկալման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, տվյալների միասնական համակարգերի և գործընթացների թվայնացման նշանակությանը՝ ապահովագրական դեպքերի գրանցման, վնասների գնահատման և փոխհատուցման կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։ Զարգացման հեռանկարները դիտարկվում են ապահովագրական ծառայությունների որակի, ռիսկերի գնահատման մեխանիզմների, շուկայի մրցակցային պայմանների և վերահսկողության կատարելագործման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ապահովագրության տեսության, ֆինանսական շուկաների, ռիսկերի կառավարման և ոլորտային կարգավորման մոտեցումները՝ պարտադիր ապահովագրության համակարգի զարգացման հնարավոր ուղղությունները և դրա տնտեսական նշանակությունը գնահատելու նպատակով։