Решение некоторых смешанных задач плоской теории упругости методом «парных» интегральных уравнений

Культура

Այս աշխատությունը վերաբերում է Թեհրանի հայ համայնքի ճարտարապետական ժառանգության գնահատմանը և դրա օգտագործման հնարավորություններին՝ ընդգծելով մշակութային ժառանգության պահպանության, քաղաքային պատմական միջավայրի և հայկական սփյուռքի ինքնության պահպանման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել Թեհրանում ձևավորված հայկական ճարտարապետական միջավայրի առանձնահատկությունները, գնահատել դրա պատմամշակութային արժեքը և առաջարկել ժամանակակից օգտագործման ու վերակենդանացման հնարավոր ուղիներ։ Ուսումնասիրվում են հայկական համայնքի կողմից կառուցված եկեղեցիները, դպրոցները, հասարակական շենքերը և բնակելի կառույցները՝ դրանց ճարտարապետական ոճերի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և պատմական զարգացման համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ճարտարապետական ավանդույթների և իրանական քաղաքային միջավայրի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև այդ ժառանգության պահպանման ներկա վիճակին՝ ներառյալ ֆիզիկական քայքայումը, վերափոխումները և քաղաքաշինական ճնշումները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է մշակութային ժառանգության վերօգտագործման (adaptive reuse) հնարավորությունները՝ առաջարկելով այդ կառույցների ինտեգրումը ժամանակակից քաղաքային կյանքին որպես մշակութային, կրթական կամ զբոսաշրջային կենտրոններ։ Միաժամանակ վերլուծվում են միջազգային փորձը և ժառանգության պահպանման լավագույն մոտեցումները, որոնք կարող են կիրառվել Թեհրանի հայկական ժառանգության պաշտպանության և արժևորման համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ճարտարապետության և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտում՝ նպաստելով Թեհրանի հայ համայնքի պատմական միջավայրի գիտական գնահատմանը և արդյունավետ օգտագործման ռազմավարությունների մշակմանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Մկրտիչ Արմենի 1920–1930-ական թվականների ստեղծագործական գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հեղինակի գրական ձևավորման, գաղափարական որոնումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են այդ ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների թեմատիկ ընդգրկումը, կերպարային համակարգը, սյուժետային կառուցվածքը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և պատմողական եղանակները՝ բացահայտելով հեղինակի անհատական ստեղծագործական ձեռագիրը։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում ժամանակի հասարակական, մշակութային և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը գրողի ստեղծագործությունների վրա, ինչպես նաև ազգային ինքնության, մարդու ներաշխարհի, սոցիալական հարաբերությունների և բարոյական արժեքների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Գրքում ներկայացված գրականագիտական վերլուծություններն ու համեմատական դիտարկումները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Մկրտիչ Արմենի վաղ շրջանի ստեղծագործական ժառանգության, նրա գրական զարգացման առանձնահատկությունների և հայ գրականության պատմության մեջ ունեցած նշանակալի դերի մասին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, հայ բանասիրության մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Այս գիրքը ներկայացնում է հարմոնիկ ֆունկցիաների տեսության հիմունքները՝ բացատրելով դրանց հիմնական հատկությունները, կառուցվածքը և կապը մաթեմատիկական անալիզի ու դիֆերենցիալ հավասարումների հետ։ Գրքում քննարկվում են Լապլասի հավասարումը, պոտենցիալի տեսությունը և հարմոնիկ ֆունկցիաների անալիտիկ հատկությունները, ինչպես նաև սահմանային խնդիրների լուծման մեթոդները։ Հեղինակը անդրադառնում է միջին արժեքի հատկությանը, առավելագույնի սկզբունքին և հարմոնիկ ֆունկցիաների կարևոր թեորեմներին։ Նյութը ներառում է նաև կիրառական օրինակներ ֆիզիկայից և ինժեներական խնդիրներից, որտեղ հարմոնիկ ֆունկցիաները օգտագործվում են դաշտերի և պոտենցիալների նկարագրության համար։ Գիրքը համադրում է տեսական խորը վերլուծությունը և գործնական կիրառությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ այս ոլորտի հիմնարար գաղափարները։

Политология

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հովսեփ Էմինի՝ Հայաստանի ազատագրության վերաբերյալ քաղաքական և գաղափարական հայեցակարգի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա պատկերացումները Հայաստանի քաղաքական ապագայի, ազգային ազատագրության, զինված պայքարի, արտաքին ուժերի աջակցության և հայ ժողովրդի ինքնակազմակերպման վերաբերյալ։ Հովսեփ Էմինը XVIII դարի հայ ազգային-ազատագրական մտքի նշանավոր ներկայացուցիչներից էր, որի գործունեությունը ձևավորվեց այն ժամանակաշրջանում, երբ Հայաստանը գտնվում էր Օսմանյան կայսրության և Պարսկաստանի տիրապետության ներքո, իսկ հայ քաղաքական ու մտավոր շրջանակներում աստիճանաբար ուժեղանում էր ազգային պետականության վերականգնման գաղափարը։ Նրա հայեցակարգը կարևոր փուլ է ներկայացնում հայ ազատագրական գաղափարների զարգացման պատմության մեջ, քանի որ Էմինը փորձում էր ազգային ազատագրության գաղափարը վերածել գործնական քաղաքական և ռազմական ծրագրի։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է Էմինի աշխարհայացքի և նրա ազատագրական ծրագրի ձևավորման նախադրյալների բացահայտումը։ Նա կրթություն և ռազմական պատրաստություն է ստացել Եվրոպայում, ծանոթացել ժամանակի քաղաքական ու ռազմական մտածողությանը և ձգտել այդ փորձը կիրառել Հայաստանի ազատագրության նպատակով։ Նրա համոզմամբ՝ միայն բարոյական կոչերը կամ արտաքին օգնության սպասումը բավարար չէին․ անհրաժեշտ էր պատրաստել հայ ժողովրդին կազմակերպված պայքարի, ստեղծել ռազմական ուժ և ապահովել այնպիսի քաղաքական պայմաններ, որոնք հնարավորություն կտային վերականգնելու հայկական պետականությունը։ Էմինի հայեցակարգում կարևոր տեղ ուներ զինված պայքարի գաղափարը։ Նա կարծում էր, որ ազատագրությունը հնարավոր չէ իրականացնել առանց ռազմական պատրաստվածության և գործողությունների։ Այդ պատճառով նրա գործունեության մեջ մեծ նշանակություն էին ստանում ռազմական գիտելիքը, զինվորական կարգապահությունը, կազմակերպված ուժի ստեղծումը և տեղական բնակչության ներգրավումը։ Այս մոտեցումը տարբերվում էր այն պատկերացումներից, որոնց համաձայն հայերի ազատագրությունը հիմնականում պետք է իրականացվեր որևէ արտաքին տերության միջամտության կամ հովանավորության միջոցով։ Միաժամանակ Էմինը չէր մերժում արտաքին աջակցության անհրաժեշտությունը։ Նրա ծրագրում կարևոր դեր էին խաղում եվրոպական պետությունների և Ռուսաստանի հետ կապերի հաստատումը, քանի որ XVIII դարի քաղաքական պայմաններում փոքր և բաժանված ուժերով Հայաստանի ազատագրության իրականացումը չափազանց բարդ էր։ Նա ձգտում էր գտնել այնպիսի արտաքին դաշնակիցներ, որոնք կարող էին ռազմական և քաղաքական աջակցություն տրամադրել հայ ազատագրական շարժմանը։ Այդուհանդերձ, նրա մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ արտաքին օգնությունը պետք է զուգակցվեր հայերի սեփական ուժերի կազմակերպման հետ։ Էմինի քաղաքական հայեցակարգի կարևոր բաղադրիչ էր հայ ժողովրդի ներքին միավորման գաղափարը։ Հայաստանի ազատագրությունը նրա պատկերացմամբ պահանջում էր հաղթահարել ներքին մասնատվածությունը, համախմբել տարբեր հասարակական խմբերին և ձևավորել միասնական ազգային նպատակ։ Այդ նպատակով նա կարևորում էր հայ հոգևորականության, աշխարհիկ իշխանավորների և ժողովրդի համագործակցությունը։ Նրա գործունեությունը ցույց է տալիս, որ ազատագրական ծրագիրը նրա համար միայն ռազմական խնդիր չէր, այլև հասարակական կազմակերպման և ազգային համախմբման խնդիր։ Էմինի ծրագրերում առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Արցախի և Սյունիքի հայկական ուժերի ներուժը։ XVIII դարի հայկական ազատագրական շարժումների շրջանակում այդ շրջանները կարևոր դեր ունեին, քանի որ այստեղ պահպանվել էին տեղական զինված ուժերի և ինքնակազմակերպման որոշ հնարավորություններ։ Էմինը փորձել է կապ հաստատել հայկական իշխանական և հոգևոր շրջանակների հետ և նրանց միջոցով ստեղծել ազատագրական պայքարի համար անհրաժեշտ հենարան։ Այս գործունեությունը վկայում է այն մասին, որ նրա գաղափարները կապված էին ոչ միայն տեսական պատկերացումների, այլև գործնական քաղաքական քայլերի հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Էմինի հարաբերությունների դիտարկումը ժամանակի հայ քաղաքական և հոգևոր գործիչների հետ։ Նրա գործունեությունը կապված էր հատկապես Մովսես Բաղրամյանի և այլ ազգային գործիչների գաղափարական միջավայրի հետ։ XVIII դարի երկրորդ կեսին ձևավորվող հայ ազատագրական մտքի մեջ Էմինի գաղափարները զուգակցվում էին այլ գործիչների ծրագրերի հետ՝ ստեղծելով Հայաստանի ազատագրության ավելի ամբողջական քաղաքական պատկեր։ Այս գործընթացում կարևոր էր նաև հայկական գաղթավայրերի և հատկապես Հնդկաստանի հայկական համայնքի դերը, որտեղ ձևավորվում էին ազգային-քաղաքական նոր գաղափարներ և տարածվում ազատագրական ծրագրեր։ Էմինի հայեցակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրա գաղափարների և եվրոպական լուսավորական մտածողության կապը հասկանալու համար։ Նրա պատկերացումներում ազատագրությունը միայն օտար տիրապետությունից ազատվելը չէր․ այն ենթադրում էր հասարակության վերակազմավորում, կրթության զարգացում, ռազմական կարողությունների ամրապնդում և ազգային պետության ստեղծում։ Այս առումով նրա քաղաքական մտածողությունը միավորում էր ազգային-ազատագրական և լուսավորական տարրեր։ Էմինի գործունեության մեջ կարևոր դեր էր խաղում կրթության և գիտելիքի նշանակության գիտակցումը։ Նա համոզված էր, որ ազգային առաջընթացի համար անհրաժեշտ է կրթված և կազմակերպված հասարակություն, իսկ ռազմական ու քաղաքական պայքարը պետք է հիմնված լինի գիտելիքի և ժամանակակից փորձի վրա։ Նրա հայեցակարգի այս կողմը հետագայում կարևոր նշանակություն ստացավ հայ ազգային-քաղաքական մտքի զարգացման համար։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Էմինի ծրագրերը բախվում էին լուրջ խոչընդոտների։ XVIII դարի Հայաստանի քաղաքական մասնատվածությունը, միասնական պետական կենտրոնի բացակայությունը, հայ իշխանական ուժերի սահմանափակ հնարավորությունները, արտաքին քաղաքական բարդությունները և բավարար նյութական ու ռազմական ռեսուրսների պակասը դժվարացնում էին նրա ծրագրերի իրականացումը։ Էմինի մի շարք նախաձեռնություններ չհանգեցրին նախատեսված ռազմական կամ քաղաքական արդյունքին, սակայն դրանց պատմական նշանակությունը պետք է գնահատել ոչ միայն անմիջական հաջողության, այլև հայ քաղաքական մտքի հետագա զարգացման վրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Էմինի հայեցակարգի պատմական նշանակությունն այն է, որ այն հայ ազատագրական գաղափարը տեղափոխեց ավելի կազմակերպված և գործնական քաղաքական ծրագրավորման հարթություն։ Նրա գործունեությունը նախապատրաստեց այն գաղափարական միջավայրը, որի շրջանակում հետագայում զարգացան Հայաստանի ազատագրության վերաբերյալ նոր ծրագրեր և ազգային-քաղաքական կազմակերպման գաղափարներ։ Նրա անունը կապվում է այն ժամանակաշրջանի հետ, երբ հայկական ազատագրական միտքը սկսեց ավելի հստակորեն ձևակերպել ազգային պետականության վերականգնման, զինված ուժի ստեղծման և միջազգային դաշնակիցների որոնման անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հովսեփ Էմինի գործունեությունը դիտարկել ոչ միայն որպես XVIII դարի առանձին քաղաքական նախաձեռնությունների պատմություն, այլև որպես հայ ազգային-ազատագրական մտքի զարգացման կարևոր փուլ։ Նրա հայեցակարգում միավորվում են ազգային անկախության ձգտումը, ռազմական կազմակերպվածության գաղափարը, արտաքին քաղաքական դաշնակցությունների որոնումը, ներքին համախմբման անհրաժեշտությունը և կրթության ու հասարակական առաջընթացի կարևորության գիտակցումը։ Այդ պատճառով թեման կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, XVIII դարի հայ քաղաքական մտքով, ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ, հայկական սփյուռքի պատմությամբ և Հայաստանի պետականության վերականգնման գաղափարի ձևավորմամբ զբաղվող պատմաբաններին, քաղաքագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Экономика

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում անցման ժամանակաշրջանում բնակչության տեղաշարժի և տնտեսական զարգացման միջև առկա փոխադարձ կապերի համակողմանի ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են ներքին և արտաքին միգրացիոն գործընթացների հիմնական պատճառները, դրանց ազդեցությունը աշխատաշուկայի, զբաղվածության, ժողովրդագրական կառուցվածքի, մարդկային կապիտալի և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շուկայական տնտեսության ձևավորման պայմաններում տեղի ունեցած կառուցվածքային փոփոխություններին, բնակչության տարածքային վերաբաշխմանը, գյուղական և քաղաքային բնակավայրերի զարգացման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև միգրացիայի ազդեցությանը տնտեսական աճի և տարածաշրջանային անհավասարությունների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են վիճակագրական տվյալների, գիտական հետազոտությունների և վերլուծական գնահատականների հիման վրա ձևավորված եզրակացություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու անցումային շրջանի սոցիալ-տնտեսական մարտահրավերները և մշակելու բնակչության տեղաշարժի արդյունավետ կառավարման ու կայուն տնտեսական զարգացմանն ուղղված առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ժողովրդագիրների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միգրացիոն գործընթացներով, անցումային տնտեսությունների զարգացմամբ և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության հիմնախնդիրներով։

Медицина

Այս աշխատությունը նվիրված է դիմային գանգի շրջանում իրականացվող վիրաբուժական միջամտությունների պայմաններում ծամող մկանների ֆունկցիոնալ վիճակի ուսումնասիրությանը և դրա փոփոխությունների գնահատմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ծամողական ապարատի բնականոն գործունեությունն է, որը կարևոր դեր ունի ոչ միայն սննդի մեխանիկական մշակման, այլև ստորին ծնոտի շարժումների, կծվածքի, խոսքի և դիմածնոտային համակարգի ընդհանուր ֆունկցիոնալ հավասարակշռության ապահովման գործում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել վիրաբուժական միջամտությունների ազդեցությունը ծամող մկանների կծկողական ակտիվության, տոնուսի, համակարգված աշխատանքի և վերականգնման ընթացքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն փոփոխություններին, որոնք կարող են առաջանալ վիրահատությունից հետո՝ ցավի, այտուցի, հյուսվածքների վնասման, նյարդամկանային փոխազդեցությունների փոփոխության կամ ստորին ծնոտի շարժունակության սահմանափակման հետևանքով։ Ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման համար կարող են կիրառվել էլեկտրամիոգրաֆիկ և այլ գործիքային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս քանակապես գնահատելու տարբեր ծամող մկանների ակտիվությունը հանգստի և ֆունկցիոնալ ծանրաբեռնվածության պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ցուցանիշների համեմատություն վիրահատությունից առաջ և հետո, ինչպես նաև վերականգնման տարբեր փուլերում՝ պարզելու ֆունկցիոնալ խանգարումների տևողությունը և դրանց վերականգնման դինամիկան։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև վիրահատական մեթոդի, միջամտության ծավալի և անատոմիական տեղակայման հնարավոր ազդեցության գնահատումը ծամողական համակարգի ֆունկցիայի վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հետվիրահատական վերականգնման միջոցառումներին, ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ վերականգնողական մոտեցումներին և դրանց հնարավոր դերին ծամող մկանների բնականոն գործունեության վերականգնման գործում։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել դիմածնոտային վիրաբուժությունից հետո ֆունկցիոնալ բարդությունների ավելի վաղ հայտնաբերմանը և բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը գործնական նշանակություն ունի վիրաբույժների, ստոմատոլոգների, ֆիզիոթերապևտների և դիմածնոտային վերականգնմամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական գնահատել վիրաբուժական միջամտությունների ազդեցությունը ծամողական համակարգի աշխատանքի վրա։