Ռեսուրսների օպտիմալ կառավարման հիմնախնդիրները (ՀՀ հանքարդյունաբերության օրինակով)

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգի հաստատված ռեժիմի օպտիմալացման և կառուցվածքային վերլուծության տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրաէներգետիկ համակարգի բնականոն աշխատանքի ռեժիմների մաթեմատիկական նկարագրությունն է, դրանց կայունության և արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև համակարգի աշխատանքի օպտիմալ պայմանների որոշումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի հիմնական պարամետրերի փոխհարաբերությունները, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխումը, կորուստները, բեռնվածության մակարդակները և համակարգի առանձին տարրերի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օպտիմալացման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է ընտրել էլեկտրաէներգետիկ համակարգի աշխատանքի առավել նպատակահարմար ռեժիմ՝ հաշվի առնելով տեխնիկական սահմանափակումները, հուսալիության պահանջները և էներգետիկ արդյունավետության չափանիշները։ Կառուցվածքային վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են համակարգի ներքին կապերը, դրա կառուցվածքային հատկությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են տարբեր ռեժիմների ձևավորումն ու փոփոխությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելավորման և հաշվարկային ալգորիթմների կիրառություն՝ բարդ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի ռեժիմների վերլուծությունն ու օպտիմալացումը համակարգչային եղանակով իրականացնելու համար։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի օպտիմալ կառավարումը պահանջում է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ տեխնիկական և տնտեսական գործոններ, իսկ կառուցվածքային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել համակարգի աշխատանքի օրինաչափությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրաէներգետիկայի, էլեկտրական ցանցերի, համակարգերի տեսության, օպտիմալացման և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, նախագծողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Сельское хозяйство

Գրքում ընդգրկված են այն հիմնական տնտեսական տարրերը, որոնք անհրաժեշտ են գյուղատնտեսության արդյունավետ կազմակերպման և զարգացման համար՝ ռեսուրսների (հող, աշխատանքային ուժ, կապիտալ, տեխնոլոգիաներ) օգտագործման օպտիմալացման մեթոդներ, գյուղատնտեսության ֆինանսական ու տնտեսական մոդելներ, ինչպես նաև գյուղատնտեսության շուկաների կառուցվածքը։ Աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում են նաև գյուղատնտեսության մրցունակությունը և զարգացումը, այն հարցերը, որոնք վերաբերում են պետական աջակցության քաղաքականությանը, ինչպես նաև համաշխարհային տնտեսության համատեքստում գյուղատնտեսական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման մեթոդներին։ Հեղինակը ընդգծում է, որ գյուղատնտեսության ոլորտում տնտեսական աճը հնարավոր է միայն այն դեպքում, եթե կիրառվեն նորագույն տեխնոլոգիաներ, որոնք կբարձրացնեն արտադրողականությունը և կստեղծեն կայուն արտադրական համակարգեր։ Վերլուծվում են նաև գյուղատնտեսական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները՝ նախանշելով գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հետ կապված մարտահրավերները և հնարավոր լուծումները։ Աշխատությունը կարևոր է գյուղատնտեսության ոլորտի բոլոր մասնագետների համար՝ ինչպես քաղաքական որոշ-makers-ների, այնպես էլ ուսանողների և գիտնականների, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի և տնտեսական քաղաքականության մեջ։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է դեյքտիկ բառերի իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ժամանակակից անգլերեն լեզվի նյութի հիման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է դեյքսիսի երևույթը՝ որպես լեզվական միջոց, որը կապում է խոսքի բովանդակությունը հաղորդակցական իրավիճակի, խոսողի, հասցեատիրոջ, ժամանակի և տարածության հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են դեյքտիկ միավորների սեմանտիկական կառուցվածքը, դրանց կիրառման համատեքստային պայմանները, խոսքային նշանակությունը և հաղորդակցական գործառույթները։ Քննարկվում են անձնական, տարածական, ժամանակային և այլ տեսակի դեյքսիսների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը անգլերեն խոսքի կառուցման և իմաստային մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի լեզվի տեսության, ժամանակակից անգլերենի ուսումնասիրության, թարգմանության և հաղորդակցական լեզվաբանության ոլորտների համար։ Այն նախատեսված է լեզվաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և լեզվի կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է խմբերի տեսության կարևոր հատվածին՝ ազատ պարբերական խմբերի մոնոմորֆիզմների և ավտոմորֆիզմների կառուցվածքային հատկություններին՝ ընդգծելով աբստրակտ ալգեբրայի մեջ այդ օբյեկտների ներքին սիմետրիայի և մորֆիզմների դասակարգման խնդիրները։ Նյութում վերլուծվում են այն ձևափոխությունները, որոնք պահպանում են խմբի կառուցվածքը՝ ներառյալ ներդրումային (injective) հոմոմորֆիզմները և ինքնահամապատասխանությունները, որոնք ձևավորում են ավտոմորֆիզմների խումբը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազատ պարբերական խմբերի սահմանափակումներին և դրանց տարրերի կարգերի ազդեցությանը մորֆիզմների գոյության ու կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է կոմբինատոր և հանրահաշվական մեթոդների կիրառությունը՝ խմբերի կառուցվածքի դասակարգման, ինվարիանտների ուսումնասիրության և հնարավոր իզոմորֆիզմների հայտնաբերման համար։ Միաժամանակ դիտարկվում են ազատ խմբերի հատուկ դեպքերը և դրանց ավտոմորֆիզմների խմբերի բարդ կառուցվածքային հատկությունները՝ կապելով դրանք ժամանակակից խմբերի տեսության լայն խնդիրների հետ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է բյուրեղային միջավայրում բարձր էներգիայի լիցքավորված մասնիկների փոխազդեցության ժամանակ առաջացող էլեկտրամագնիսական երևույթների ուսումնասիրությանը և դրանց վրա հիպերձայնային ալիքների ազդեցության տեսական վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում երկու փոխկապակցված գործընթացներ են՝ արագ շարժվող էլեկտրոնների ու պոզիտրոնների արգելակային ճառագայթումը և բարձր էներգիայի ֆոտոնների ազդեցությամբ էլեկտրոն-պոզիտրոնային զույգերի առաջացումը։ Բյուրեղի պարբերական կառուցվածքը էական դեր է կատարում այս երևույթներում, քանի որ ատոմների կանոնավոր դասավորությունը կարող է հանգեցնել մասնիկների ցրման և ճառագայթման առանձին բաղադրիչների կոհերենտ ուժեղացման կամ թուլացման։ Հիպերձայնային ալիքի տարածումը բյուրեղում առաջացնում է պարբերական դեֆորմացիաներ, որոնք փոփոխում են բյուրեղային ցանցի տեղային կառուցվածքը և դրանով ազդում մասնիկների ու միջավայրի փոխազդեցության պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե այդ փոփոխությունները ինչպես կարող են արտահայտվել ճառագայթման սպեկտրային և անկյունային բնութագրերում, ինչպես նաև զույգերի առաջացման հավանականության փոփոխություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բյուրեղի կողմնորոշման, ընկնող մասնիկների կամ ֆոտոնների էներգիայի, ակուստիկական ալիքի բնութագրերի և բյուրեղային ցանցի պարամետրերի փոխադարձ կապին։ Տեսական նկարագրության մեջ կարևոր նշանակություն ունեն էներգիայի և իմպուլսի պահպանման օրենքները, բյուրեղային պարբերականության հետ կապված դիֆրակցիոն պայմանները և միջավայրի արտաքին պարբերական խ perturbation-ի ազդեցությունը փոխազդեցության հավանականությունների վրա։ Քննարկվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում հիպերձայնային ազդեցությունը կարող է առավել նկատելիորեն փոփոխել կոհերենտ գործընթացների բնույթը և առաջացնել սպեկտրային կառուցվածքի առանձնահատկություններ։ Արգելակային ճառագայթման և զույգերի առաջացման համատեղ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց միջև առկա ֆիզիկական ընդհանրությունները, քանի որ քվանտային էլեկտրադինամիկայի տեսանկյունից դրանք փոխկապակցված գործընթացներ են։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի բարձր էներգիաների ֆիզիկայի և բյուրեղային միջավայրերում մասնիկների փոխազդեցության տեսության համար՝ ընդլայնելով պատկերացումները արտաքին ակուստիկական ազդեցությունների միջոցով ճառագայթային գործընթացների բնութագրերի փոփոխման հնարավորությունների վերաբերյալ։ Ստացված տեսական մոտեցումները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև բյուրեղային ճառագայթման աղբյուրների, բարձր էներգիայի ֆոտոնների փոխակերպման և մասնիկների ու նյութի փոխազդեցության փորձարարական ուսումնասիրությունների համար։