Род Scilla sensu lato во флоре Армении

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատման ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, կիրառման պայմանների և քրեաիրավական նշանակության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այս ինստիտուտի տեղը քրեական իրավունքի համակարգում, դրա նպատակները և այն դերը, որը այն կարող է ունենալ քրեական քաղաքականության մարդասիրացման, տուժողի իրավունքների վերականգնման և սոցիալական կոնֆլիկտների իրավական կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեական պատասխանատվությունից ազատման կիրառման նախադրյալներին, տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության փաստին, պատճառված վնասի հատուցմանը կամ դրա վերականգնմանն ուղղված միջոցառումներին, ինչպես նաև իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան հանգամանքների գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է հաշտության կամավորության և իրական լինելու, կողմերի շահերի հավասարակշռության և տուժողի ազատ կամարտահայտության ապահովման նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև տվյալ ինստիտուտի և քրեական պատասխանատվությունից ազատման այլ հիմքերի տարբերակմանը, դրա կիրառման սահմաններին և քրեական գործի ընթացքի վրա ունեցած իրավական հետևանքներին։ Քննության են առնվում իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները, մասնավորապես՝ հաշտության փաստի հաստատման, վնասի հատուցման բավարարության, տուժողի կամքի ազատության և կատարված արարքի բնույթի գնահատման հարցերը։ Կարևորվում է տուժողի իրավունքների ու օրինական շահերի պաշտպանության և հանցանք կատարած անձի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության նպատակների միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հաշտության ինստիտուտի նշանակությունը վերականգնողական արդարադատության գաղափարների համատեքստում, բացահայտել դրա կիրառման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրները և դիտարկել օրենսդրական ու իրավակիրառ կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և վերականգնողական արդարադատության ու քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Այս հրատարակությունը հայ ազգային և հասարակական մտքի պատմությանն առնչվող աշխատություն է, որի վերնագիրը կենտրոնանում է Հայաստանի գաղափարի, ազգային կյանքի և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների վրա։ «Նոր Հայաստան» անվանումը կարող է արտահայտել հայրենիքի վերափոխման, հասարակական առաջընթացի, ազգային կյանքի բարելավման կամ հայ ժողովրդի ապագայի վերաբերյալ նոր մոտեցումների գաղափարը։ Տասնիններորդ դարում հայ հասարակական և մշակութային կյանքում մեծ նշանակություն էին ձեռք բերել կրթության տարածման, լեզվի զարգացման, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման և հասարակական հարաբերությունների բարեփոխման հարցերը։ Այս ժամանակաշրջանում հայ մտավորականության տարբեր ներկայացուցիչներ քննարկում էին ժողովրդի կրթական, մշակութային և հասարակական առաջընթացի ուղիները՝ կարևորելով գիտելիքի տարածումը, գրականության զարգացումը և ազգային ինքնության պահպանումը։ Այդ ընդհանուր պատմական միջավայրում «Նոր Հայաստան» վերնագիրը կարող է կապվել նորացված ազգային կյանքի կամ ապագա Հայաստանի վերաբերյալ պատկերացումների հետ, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ որոշել, թե տվյալ աշխատությունն ինչ կոնկրետ գաղափարներ է առաջադրում, ինչ հարցեր է քննարկում կամ ինչ ժանրի է պատկանում։ Հրատարակությունը կարող է լինել հասարակական-քաղաքական բնույթի շարադրանք, ազգային թեմաներով գրական ստեղծագործություն, պատմական նյութերի ժողովածու կամ այլ բնույթի աշխատություն։ Այս տարբերակներից որևէ մեկը հաստատելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի տիտղոսաթերթը, նախաբանը և բուն տեքստը։ Հայաստանի գաղափարը հայ գրականության և հասարակական մտքի մեջ ունեցել է բազմաշերտ նշանակություն։ Այն կարող է վերաբերել պատմական հայրենիքին, ժողովրդի հավաքական հիշողությանը, լեզվական ու մշակութային ժառանգությանը, ինչպես նաև ազգային ապագայի վերաբերյալ ձգտումներին։ Հայերի պատմական փորձը՝ քաղաքական փոփոխությունները, տարբեր պետությունների կազմում ապրելու հանգամանքը, արտագաղթը և սփյուռքի համայնքների ձևավորումը, նպաստել է հայրենիքի ու ազգային ինքնության մասին բազմազան պատկերացումների ձևավորմանը։ Այդ պայմաններում Հայաստանի մասին գրված աշխատությունները հաճախ դիտարկվել են ոչ միայն որպես պատմական կամ աշխարհագրական տեղեկությունների աղբյուրներ, այլև որպես ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային հիշողության պահպանման միջոցներ։ Այնուամենայնիվ, այս ընդհանուր պատմական համատեքստը չի նշանակում, որ տվյալ հրատարակությունն անպայմանորեն անդրադառնում է թվարկված բոլոր հարցերին։ Դրա բովանդակության վերաբերյալ ավելի որոշակի եզրակացություններ կարելի է անել միայն գրքի տեքստի ուսումնասիրությունից հետո։ Կոստանդնուպոլիսը տասնիններորդ դարում հայալեզու գրականության, մամուլի, կրթության և հասարակական մտքի կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ գործող տպագրական և հրատարակչական միջավայրը հնարավորություն էր տալիս տարածելու գրքեր, պարբերականներ և տարբեր բնույթի գրավոր նյութեր, որոնք մասնակցում էին հայ համայնքի մտավոր ու մշակութային կյանքին։ Քաղաքի հայ համայնքում զարգանում էին կրթական հաստատությունները, գրական խմբակները և հասարակական քննարկումները, իսկ հայերեն տպագիր խոսքը նպաստում էր նոր գաղափարների շրջանառությանը։ Այդ միջավայրում լույս տեսած աշխատությունները կարող են կարևոր տեղեկություններ պարունակել տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական, մշակութային և հասարակական նախասիրությունների մասին։ «Նոր Հայաստան» վերնագրով գրքի ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև պարզելու, թե ինչպես է Հայաստանի գաղափարը ներկայացվել տասնիններորդ դարի հայերեն տպագիր գրականության մեջ և ինչ իմաստային շեշտադրումներ են ստացել «նորության», ազգային առաջընթացի կամ հայրենիքի վերափոխման հասկացությունները։ Եթե աշխատությունն ունի հասարակական կամ պատմական ուղղվածություն, այն կարող է հետաքրքրել հայ ազգային մտքի պատմությամբ զբաղվողներին, իսկ եթե գեղարվեստական բնույթի է, կարող է դիտարկվել հայ գրականության և ազգային թեմատիկայի զարգացման համատեքստում։ Գրքի նշանակությունը կարող է կապված լինել նաև հայ տպագրության պատմության հետ, քանի որ հին հրատարակությունների վերնագրերը, լեզուն և կառուցվածքը հաճախ արտացոլում են իրենց ժամանակի մտավոր ու մշակութային միջավայրը։ Նման նյութերի մատենագիտական գրանցումը կարևոր է հայերեն գրավոր ժառանգության ամբողջական պատկերը կազմելու, հրատարակությունների թեմատիկ շրջանակը որոշելու և հետագա հետազոտությունների համար աղբյուրներ պահպանելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ, քանի որ հրատարակության հեղինակի անունը և բովանդակային մանրամասները տրամադրված տվյալներում բացակայում են, հնարավոր չէ հաստատել աշխատության հեղինակային պատկանելությունը, ժանրը, հիմնական թեզերը կամ այն հանգամանքները, որոնց ներքո այն կազմվել է։ Հետևաբար, այս նկարագրությունը հիմնվում է վերնագրի իմաստի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր պատմամշակութային միջավայրի վրա՝ առանց չստուգված տեղեկությունները գրքի փաստացի բովանդակություն ներկայացնելու։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է նախնականորեն դասել հայ ազգային և հասարակական մտքի պատմությանն առնչվող գրականության շարքին, իսկ դրա վերջնական թեմատիկ դասակարգումը պետք է ճշտել բնագրի ուսումնասիրությամբ։

Лингвистика

Այս տեղեկատուն ներկայացնում է վերջին տարիներին Հայաստանի Հանրապետությունում և հարակից տարածաշրջանում հրատարակված գրականության համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտությունների, լեզվաբանության, գրականագիտության, պատմության և պատմագրության ոլորտները։ Նյութում տրամադրվում են յուրաքանչյուր գրքի հիմնական տվյալները՝ հեղինակը, վերնագիր, հրատարակման տարեթիվ, հրատարակչություն և թեմատիկ ուղղվածություն, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել և ընտրել ուսումնասիրության կամ հետազոտության համար համապատասխան աղբյուրներ։ Աշխատությունը նախատեսված է գիտնականների, ուսուցիչների, ուսանողների, մատենագետների և լայն հանրության համար՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիություն, հետազոտական ու ուսուցողական գործընթացների հարմարեցում և ոլորտային տեղեկատվական հոսքերի վերահսկողություն։ Տեղեկատուն նաև ընդգծում է նոր հետազոտական միտումները, դասական աշխատությունների վերանայումները և լեզվաբանական, գրականագիտական ու պատմագիտական ոլորտներում հրապարակված նոր նյութերի թեմատիկ բազմազանությունը։

Экономика

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսության հանրային կառավարման զարգացման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով պետական կառավարման համակարգի, տնտեսական քաղաքականության և հասարակական շահերի արդյունավետ համադրման անհրաժեշտությունը։ Հանրային կառավարումը տնտեսական գործընթացների վրա պետության նպատակային ներգործության համակարգ է, որի միջոցով ձևավորվում են տնտեսական զարգացման առաջնահերթությունները, իրականացվում են պետական ծրագրերն ու քաղաքականությունները, կարգավորվում են շուկայական հարաբերությունները և ապահովվում են հանրային նշանակության ծառայությունների մատուցումը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող է գտնվել ՀՀ տնտեսական կառավարման համակարգի կառուցվածքը, դրա ինստիտուցիոնալ հիմքերը, պետական մարմինների գործառույթների բաշխումը և տնտեսական որոշումների ընդունման արդյունավետությունը։ Կարևոր խնդիր է պետական կառավարման և շուկայական մեխանիզմների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Շուկայական տնտեսության պայմաններում պետությունը մի կողմից պետք է ապահովի մրցակցային և կանխատեսելի միջավայր, սեփականության ու պայմանագրային հարաբերությունների պաշտպանություն, իսկ մյուս կողմից՝ միջամտի այն ոլորտներում, որտեղ շուկան ինքնուրույն չի կարող ապահովել հասարակականորեն անհրաժեշտ արդյունք։ Այս համատեքստում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ կարգավորման արդյունավետության, պետական միջամտության սահմանների և տնտեսական ազատության ու հանրային շահի հավասարակշռության հարցերին։ ՀՀ տնտեսության հանրային կառավարման արդիական խնդիրներից է պետական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացումը։ Տնտեսական քաղաքականության մշակման և իրականացման ընթացքում անհրաժեշտ է հիմնվել հավաստի վիճակագրական տվյալների, կանխատեսումների, ռիսկերի գնահատման և ծրագրերի արդյունքների չափելի ցուցանիշների վրա։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն սահմանել նպատակներ, այլև գնահատել դրանց իրականացման աստիճանը և անհրաժեշտության դեպքում վերանայել կիրառվող գործիքները։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պետական բյուջեի և հանրային ֆինանսների կառավարման դերը։ Բյուջետային միջոցների արդյունավետ բաշխումը, պետական ծախսերի թափանցիկությունը, ծրագրային բյուջետավորումը, հարկային եկամուտների արդյունավետ հավաքագրումը և պետական պարտքի կայուն կառավարումը տնտեսական հանրային կառավարման կարևոր բաղադրիչներ են։ Դրանց արդյունավետությունը անմիջականորեն կապված է պետության՝ հանրային ծառայություններ մատուցելու և զարգացման ծրագրեր ֆինանսավորելու կարողության հետ։ Առանձին կարևորություն ունի պետական կառավարման թվայնացումը։ Թվային պետական ծառայությունները, տվյալների փոխանակման համակարգերը, էլեկտրոնային կառավարման գործիքները և վարչական գործընթացների ավտոմատացումը կարող են կրճատել գործարքային ծախսերը, բարձրացնել ծառայությունների հասանելիությունը և նվազեցնել վարչարարական բեռը։ Միաժամանակ թվայնացումը առաջացնում է տվյալների պաշտպանության, կիբեռանվտանգության, համակարգերի համատեղելիության և թվային անհավասարության խնդիրներ, որոնք նույնպես պետք է ներառվեն հանրային կառավարման զարգացման օրակարգում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն կարող է լինել բիզնես միջավայրի պետական կարգավորումը։ Ձեռնարկատիրական գործունեության համար կանխատեսելի իրավական դաշտը, պարզ և արագ վարչական ընթացակարգերը, լիցենզավորման և թույլտվությունների համակարգերի արդյունավետությունը, մրցակցության պաշտպանությունը և կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցումը նպաստում են մասնավոր հատվածի զարգացմանը և ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը։ Հետևաբար տնտեսական հանրային կառավարման արդյունավետության կարևոր չափանիշներից է նաև այն, թե որքանով է պետական համակարգը նպաստում մասնավոր տնտեսական նախաձեռնության զարգացմանը։ Մյուս կարևոր հիմնախնդիրը տարածքային և սոցիալ-տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցումն է։ Հայաստանի տարբեր մարզերի տնտեսական ներուժի, ենթակառուցվածքների, զբաղվածության և եկամուտների տարբերությունները պահանջում են տարածքային զարգացման նպատակային քաղաքականություն։ Հանրային կառավարման համակարգը կարող է նպաստել մարզերի տնտեսական ակտիվության խթանմանը՝ ենթակառուցվածքային ներդրումների, տեղական զարգացման ծրագրերի, աշխատատեղերի ստեղծման և ձեռնարկատիրության աջակցության միջոցով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մարդկային կապիտալի և հանրային կառավարման փոխկապակցվածությանը։ Կրթության, առողջապահության, զբաղվածության և սոցիալական պաշտպանության ոլորտներում պետական քաղաքականության արդյունավետությունը երկարաժամկետ տնտեսական աճի կարևոր նախապայման է։ Բարձր որակավորում ունեցող աշխատուժի ձևավորումը, աշխատաշուկայի պահանջներին կրթության համապատասխանեցումը և սոցիալական պաշտպանության արդյունավետ մեխանիզմների զարգացումը կարող են բարձրացնել տնտեսության արտադրողականությունն ու մրցունակությունը։ Կարևոր խնդիր է պետական կառավարման հաշվետվողականության և թափանցիկության ապահովումը։ Հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ոչ միայն ներքին վերահսկողություն, այլև հանրության հասանելի տեղեկատվություն, որոշումների հիմնավորվածություն և պատասխանատվության հստակ մեխանիզմներ։ Կառավարման նկատմամբ հասարակական վստահությունը մեծապես կախված է նրանից, թե որքանով են պետական մարմինները գործում կանխատեսելի, բաց և հաշվետու սկզբունքներով։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են մշակվել հանրային կառավարման կատարելագործման ուղղություններ, ինչպիսիք են պետական կառավարման մարմինների գործառույթների օպտիմալացումը, վարչական ընթացակարգերի պարզեցումը, թվային կառավարման ընդլայնումը, արդյունքահեն կառավարման մեխանիզմների ներդրումը, հանրային ֆինանսների արդյունավետության բարձրացումը, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցումը և պետական-մասնավոր համագործակցության զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ՀՀ տնտեսության հանրային կառավարումը դիտարկում է որպես տնտեսական աճի, սոցիալական կայունության և պետական ինստիտուտների արդյունավետության փոխկապակցված համակարգ։ Դրա զարգացման հիմնական խնդիրը միայն պետական կառավարման կառուցվածքի կատարելագործումը չէ, այլ այնպիսի կառավարման միջավայրի ձևավորումը, որտեղ պետական քաղաքականությունը հիմնված է տվյալների և երկարաժամկետ նպատակների վրա, պետական ռեսուրսներն օգտագործվում են արդյունավետ, իսկ տնտեսական զարգացման արդյունքները հասանելի են հասարակության ավելի լայն շրջանակների։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենի, մոլիբդենի դիսիլիցիդի և վոլֆրամի կարբիդների ստացման ընթացքում առաջացող այրման (combustion) արտադրանքների ֆազային կազմի և միկրոկառուցվածքի կարգավորման խնդիրներին՝ ընդգծելով բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի գործընթացների վերահսկման գիտատեխնիկական հիմքերը։ Հեղինակը վերլուծում է ինքնապաշտպանական և այրման սինթեզի մեթոդներով նյութերի ստացման ֆիզիկաքիմիական մեխանիզմները՝ ներառյալ ռեակցիայի ջերմային ռեժիմները, դիֆուզիոն գործընթացները և միջանկյալ ֆազերի ձևավորումը։ Գրքում դիտարկվում են ֆազային փոխակերպումների կառավարումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ ցանկալի կառուցվածք ունեցող բարձրամուր և ջերմակայուն նյութեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այրման գործընթացի կինետիկայի վրա ազդող գործոններին՝ նախահումքի մասնիկային կազմ, ռեակցիոն խառնուրդի ստոյխիոմետրիա և արտաքին ջերմային պայմաններ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև ստացված նյութերի միկրոկառուցվածքային վերլուծության արդյունքները՝ էլեկտրոնային մանրադիտակային և ռենտգենյան դիֆրակցիոն մեթոդներով։ Աշխատությունը ընդգծում է վերահսկվող սինթեզի կարևորությունը նոր սերնդի հրակայուն և բարձրամեխանիկական հատկություններով նյութերի ստացման համար։ Այն օգտակար է նյութագետների, քիմիկների և բարձր ջերմաստիճանային տեխնոլոգիաների մասնագետների համար։

Культура

Այս երաժշտական ժողովածուն ներառում է հայկական աշուղական արվեստի ընտրված երգերը, որոնք կատարվել են Հայկական ԽՍՀ պետական անսամբլի կողմից՝ անվանի կատարող և ժողովրդական երաժշտության տարածման գործում մեծ ներդրում ունեցած Շարա Տալյանի ղեկավարությամբ։ Հրատարակությունը ներկայացնում է հայկական աշուղական ավանդույթի լավագույն նմուշները՝ արտացոլելով ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, սիրային ապրումները, բարոյական արժեքները, հայրենասիրական զգացումները և առօրյա կյանքի պատկերները։ Ժողովածուում ընդգրկված ստեղծագործությունները պատկանում են տարբեր ժամանակաշրջանների հայտնի աշուղների ժառանգությանը և առանձնանում են իրենց բանաստեղծական խորությամբ, մեղեդիական հարստությամբ ու ազգային երաժշտական առանձնահատկություններով։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայկական ժողովրդական և աշուղական երաժշտության պահպանման, ուսումնասիրման և տարածման համար՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալ ավանդական կատարողական ոճերին և ազգային երաժշտական մշակույթի զարգացման ուղիներին։ Հրատարակությունը նախատեսված է երաժշտագետների, կատարողների, ուսանողների, ժողովրդական արվեստի սիրահարների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար՝ ներկայացնելով աշուղական երգարվեստի արժեքավոր նմուշներ և դրանց գեղարվեստական նշանակությունը։