Романистика Мариэтты Шагинян

Другие предметы

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի օրացուցային տեղեկատու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է 2017 թվականին լրացող պատմական, հասարակական, գիտական, գրական, կրթական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարեդարձերն ու հիշարժան իրադարձությունները։ Այն նախատեսված է տարվա ընթացքում կարևոր տարեթվերի վերաբերյալ տեղեկատվության որոնումը հեշտացնելու և համապատասխան թեմաներով գրադարանային, կրթական ու մշակութային աշխատանքների կազմակերպմանը նպաստելու համար։ Նյութերը սովորաբար դասավորվում են ժամանակագրական սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով ըստ ամիսների և օրերի հետևել նշանավոր գործիչների ծննդյան, գործունեության կամ հիշատակման տարեդարձերին, կարևոր պատմական իրադարձություններին, գիտական ձեռքբերումներին, գրական ու մշակութային կյանքի նշանակալի դրվագներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայ պատմության, գրականության, գիտության և մշակույթի հետ կապված տարեթվերին՝ դրանք ներկայացնելով համաշխարհային պատմության և մշակույթի նշանակալի իրադարձությունների հետ համադրությամբ։ Նման տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկություններից է դրա կիրառական նշանակությունը գրադարանային աշխատանքի համար, քանի որ ընդգրկված տվյալները կարող են հիմք ծառայել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, գրական երեկոների, հանդիպումների, ընթերցումների, դասախոսությունների և այլ տեղեկատվական ու կրթական միջոցառումների կազմակերպման համար։ Մատենագիտական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս հիշարժան տարեթվերը կապել համապատասխան գրականության և տեղեկատվական աղբյուրների հետ՝ նպաստելով յուրաքանչյուր թեմայի առավել ամբողջական ներկայացմանը։ Հրատարակությունն օգտակար գործիք է նաև ուսուցիչների և կրթության ոլորտի աշխատողների համար, որոնք կարող են տարվա ընթացքում նախատեսվող միջոցառումների պլանավորման ժամանակ ընտրել պատմական, գրական, գիտական կամ մշակութային նշանակություն ունեցող թեմաներ։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում հասարակական և մշակութային հիշողության շրջանակում կարևորվող անձանց, իրադարձությունների և տարեդարձերի մասին։ Տարբեր բնագավառների նյութերի համատեղ ներկայացումը նպաստում է պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության և հասարակական կյանքի միջև կապերի բացահայտմանը և ընթերցողների ընդհանուր ճանաչողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Տեղեկատուն կարող է օգտագործվել նաև որպես ժամանակագրական և մատենագիտական օժանդակ աղբյուր՝ կոնկրետ տարեթվերի կամ գործիչների վերաբերյալ նախնական տեղեկություններ որոնելիս։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գրադարանային տեղեկատվական ծառայությունների, մշակութային ծրագրերի և կրթադաստիարակչական գործունեության կազմակերպման տեսանկյունից՝ նպաստելով հիշարժան իրադարձությունների համակարգված լուսաբանմանը և պատմամշակութային ժառանգության հանրայնացմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, ուսուցիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ուսանողների, հետազոտողների և պատմական ու մշակութային տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է նոր հրատարակված գրականության համակարգված մատենագիտական համադրություն՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն, պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն։ Այն նպատակ ունի ապահովել գիտական հանրության, ուսանողների և հետազոտողների համար արդի տեղեկատվական հոսքի հասանելիություն՝ ներկայացնելով տարբեր ոլորտներում հրապարակված նոր աշխատությունների ընդհանուր պատկերը և թեմատիկ բազմազանությունը։ Ցանկում ներառված հասարակական-քաղաքական գիտությունների բաժինը անդրադառնում է ժամանակակից քաղաքական գործընթացներին, պետական կառավարման մոդելներին, միջազգային հարաբերություններին և հասարակական զարգացման միտումներին։ Բանասիրական և լեզվաբանական բաժինները ընդգրկում են լեզվի կառուցվածքի, պատմական զարգացման, խոսքի գործառական առանձնահատկությունների և գրական տեքստերի վերլուծության նոր մոտեցումները։ Գրականագիտության հատվածում ներկայացվում են տարբեր գրական ուղղությունների, հեղինակային ոճերի և գեղարվեստական համակարգերի ուսումնասիրություններ։

Психология

Աշխատանքը նվիրված է միջազգային կազմակերպությունների միջավայրում մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի տեղայնացման հոգեբանական նախադրյալների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հիմնախնդիրն է, թե ինչպես կարող են կազմակերպությունները մարդկային ռեսուրսների կառավարման ընդհանուր սկզբունքներն ու գործիքները հարմարեցնել կոնկրետ երկրի, հասարակության, մշակույթի և աշխատաշուկայի առանձնահատկություններին՝ պահպանելով կազմակերպության ընդհանուր արժեքներն ու կառավարման չափանիշները։ Ուսումնասիրությունը ելնում է այն մոտեցումից, որ մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը միայն վարչական կամ տնտեսական գործընթաց չէ, այլ ներառում է աշխատակիցների վարքագծի, մոտիվացիայի, արժեքների, վերաբերմունքների, հաղորդակցության և կազմակերպական մշակույթի բազմաթիվ հոգեբանական բաղադրիչներ։ Միջազգային կազմակերպություններում այս հարցն առավել բարդ է, քանի որ տարբեր մշակութային միջավայրերից եկած աշխատակիցները կարող են ունենալ աշխատանքի, ղեկավարության, հեղինակության, համագործակցության, պատասխանատվության և մասնագիտական զարգացման վերաբերյալ տարբեր պատկերացումներ։ Այդ տարբերությունները կարող են ազդել ինչպես անհատական աշխատանքի արդյունավետության, այնպես էլ թիմային փոխգործակցության և կազմակերպության ընդհանուր գործունեության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղայնացման և ստանդարտացման հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Միջազգային կազմակերպությունը կարող է ունենալ մարդկային ռեսուրսների կառավարման միասնական քաղաքականություն, սակայն դրա գործնական կիրառումը տարբեր երկրներում կարող է պահանջել որոշակի հարմարեցումներ։ Այդ հարմարեցումների արդյունավետությունը մեծապես կախված է տվյալ հասարակության մշակութային նորմերից, աշխատակիցների սպասումներից, հաղորդակցական առանձնահատկություններից և կազմակերպական միջավայրի ընկալումից։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այն հոգեբանական գործոնները, որոնք պայմանավորում են աշխատակիցների կողմից նոր կառավարման մեթոդների ընդունումը կամ մերժումը։ Փոփոխությունների նկատմամբ վերաբերմունքը կարող է կախված լինել վստահության մակարդակից, ղեկավարության նկատմամբ վերաբերմունքից, կազմակերպության արժեքների հետ նույնականացումից, մասնագիտական ինքնավստահությունից և փոփոխությունների անհրաժեշտության ընկալումից։ Այդ պատճառով տեղայնացման գործընթացը պահանջում է ոչ միայն կառավարչական որոշումներ, այլև աշխատակիցների հոգեբանական պատրաստվածության և կազմակերպական միջավայրի գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կազմակերպական մշակույթին։ Այն ձևավորում է աշխատակիցների վարքագծի չգրված կանոնները, հաղորդակցության ընդունված ձևերը, ղեկավարության և ենթակաների փոխհարաբերությունները, համագործակցության եղանակները և աշխատանքային միջավայրի ընդհանուր մթնոլորտը։ Միջազգային կազմակերպության ընդհանուր մշակույթի և տեղական մշակութային առանձնահատկությունների միջև անհամապատասխանությունը կարող է առաջացնել թյուրըմբռնումներ, դիմադրություն կամ աշխատակիցների ներգրավվածության նվազում։ Հետևաբար տեղայնացման արդյունավետ ռազմավարությունը պետք է հաշվի առնի ինչպես կազմակերպության համընդհանուր արժեքները, այնպես էլ տեղական հոգեբանական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է աշխատանքային մոտիվացիայի հարցը։ Տարբեր մշակութային միջավայրերում աշխատակիցների համար նյութական վարձատրության, մասնագիտական ճանաչման, կարիերայի առաջխաղացման, ինքնուրույնության, աշխատանքի կայունության և սոցիալական կապերի նշանակությունը կարող է տարբեր լինել։ Մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի տեղայնացումը ենթադրում է մոտիվացիոն գործիքների այնպիսի ընտրություն, որը համապատասխանում է աշխատակիցների իրական պահանջմունքներին և միաժամանակ համահունչ է կազմակերպության ռազմավարական նպատակներին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև առաջնորդության հոգեբանական առանձնահատկություններին։ Ղեկավարի կառավարման ոճի ընկալումը կարող է էապես տարբերվել տարբեր մշակութային միջավայրերում։ Որոշ պայմաններում բարձր գնահատվում է ղեկավարի մասնակցային և գործընկերային մոտեցումը, իսկ այլ միջավայրերում կարող է առավել ընդունելի լինել հստակ հիերարխիան և որոշումների կենտրոնացված ընդունումը։ Այս տարբերությունները հաշվի չառնելու դեպքում նույնիսկ արդյունավետ համարվող կառավարչական մեթոդները կարող են չտալ ակնկալվող արդյունքը։ Միջազգային կազմակերպությունների համար կարևոր խնդիր է նաև բազմամշակութային թիմերի ձևավորումը և կառավարումը։ Տարբեր մշակույթներ ներկայացնող աշխատակիցների համագործակցությունը կարող է առաջացնել հաղորդակցական դժվարություններ, սակայն ճիշտ կազմակերպման դեպքում այն կարող է դառնալ ստեղծագործականության, նորարարության և խնդիրների բազմակողմանի լուծման կարևոր աղբյուր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել միջմշակութային հաղորդակցության, փոխադարձ վստահության, հանդուրժողականության և խմբային նույնականացման հոգեբանական գործոնները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև աշխատակիցների ընտրության, գնահատման, վերապատրաստման և մասնագիտական զարգացման համակարգերի տեղայնացման հարցերը։ Տեղական աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները, կրթական համակարգը, մասնագիտական որակավորումների կառուցվածքը և աշխատանքային արժեքները կարող են պահանջել անձնակազմի հավաքագրման ու զարգացման գործիքների հարմարեցում։ Վերապատրաստման ծրագրերի դեպքում նույնպես կարևոր է հաշվի առնել սովորելու նախընտրելի ձևերը, հաղորդակցության մշակույթը և մասնակիցների նախնական փորձը։ Հետազոտության մեթոդաբանական շրջանակում կարող են կիրառվել հարցումներ, հարցազրույցներ, հոգեբանական թեստեր, կազմակերպական միջավայրի գնահատման մեթոդներ և համեմատական վերլուծություն։ Այդպիսի գործիքները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու աշխատակիցների վերաբերմունքը կառավարման տարբեր մեխանիզմների նկատմամբ, գնահատելու կազմակերպական մշակույթի առանձնահատկությունները և պարզելու տեղայնացմանը նպաստող կամ խոչընդոտող գործոնները։ Կարևոր է նաև գնահատել տեղայնացման ազդեցությունը աշխատակիցների բավարարվածության, ներգրավվածության, աշխատանքի արդյունավետության և կազմակերպության նկատմամբ նվիրվածության վրա։ Աշխատանքը կարող է հանգել այն եզրակացության, որ մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի հաջող տեղայնացումը պահանջում է հավասարակշռություն միջազգային միասնական չափանիշների և տեղական առանձնահատկությունների միջև։ Ամբողջականորեն տեղական պայմանները անտեսող համակարգը կարող է առաջացնել հոգեբանական դիմադրություն, իսկ չափազանց մեծ տեղայնացումը կարող է թուլացնել կազմակերպության ընդհանուր կառավարման միասնականությունը։ Հետևաբար արդյունավետ մոտեցումը ենթադրում է հիմնական արժեքների և սկզբունքների պահպանում՝ դրանց իրականացման ձևերի ճկուն հարմարեցմամբ։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է վիճակագրական հասկացությունների և օրինաչափությունների ձևավորման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը մոլեկուլային ֆիզիկայի ուսուցման գործընթացում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը սովորողների մոտ նյութի միկրոսկոպիկ կառուցվածքի, մասնիկների շարժման և փոխազդեցության, ինչպես նաև այդ գործընթացները նկարագրող վիճակագրական օրինաչափությունների վերաբերյալ գիտական և համակարգված պատկերացումների ձևավորման արդյունավետ մանկավարժական մոտեցումների բացահայտումն է։ Մոլեկուլային ֆիզիկայի բազմաթիվ երևույթներ հիմնված են մեծ թվով մասնիկների հավաքական վարքի վրա, ինչի պատճառով առանձին մասնիկների շարժումը նկարագրելու փոխարեն անհրաժեշտ է կիրառել հավանականային և վիճակագրական մեթոդներ։ Այդ հանգամանքը ուսուցման գործընթացում առաջացնում է որոշակի դժվարություններ, քանի որ սովորողը պետք է անցում կատարի առանձին, անմիջականորեն չդիտարկվող միկրոմակարդակային պատկերացումներից դեպի մակրոսկոպիկ մեծությունների և վիճակագրական օրինաչափությունների ընկալում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են այն մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդները, որոնք կարող են նպաստել այդ անցման արդյունավետ իրականացմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այնպիսի առանցքային հասկացությունների ձևավորմանը, ինչպիսիք են մասնիկների ջերմային շարժումը, ջերմաստիճանը, ճնշումը, ներքին էներգիան, հավանականությունը, միջին արժեքը և մասնիկների արագությունների կամ էներգիաների բաշխումը։ Հետազոտությունը կարևորում է հասկացությունների աստիճանական ձևավորումը՝ դիտարկումից և փորձից դեպի տեսական ընդհանրացում, իսկ այնուհետև՝ մաթեմատիկական և վիճակագրական նկարագրություն անցնելու սկզբունքը։ Ուսուցման արդյունավետության բարձրացման նպատակով կարող են կիրառվել խնդիրների լուծում, փորձարարական աշխատանքներ, մոդելավորում, գրաֆիկական ներկայացումներ, համակարգչային սիմուլյացիաներ, աղյուսակների և վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, ինչպես նաև միջառարկայական կապեր մաթեմատիկայի և ինֆորմատիկայի հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի սովորողների կողմից վիճակագրական օրինաչափությունների էմպիրիկ բացահայտումը, երբ նրանք բազմակի դիտարկումների կամ մոդելավորման արդյունքների հիման վրա ինքնուրույն նկատում են որոշակի օրինաչափություններ և այնուհետև փորձում դրանք ձևակերպել ու հիմնավորել։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վիճակագրական ֆիզիկայի գաղափարները ներկայացնել ոչ միայն որպես պատրաստի բանաձևերի և սահմանումների ամբողջություն, այլ որպես իրական ֆիզիկական երևույթները բացատրելու և կանխատեսելու միջոց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների տարածված սխալ պատկերացումներին, օրինակ՝ միկրոսկոպիկ և մակրոսկոպիկ մեծությունների շփոթությանը, միջին մեծության ֆիզիկական իմաստի ոչ լիարժեք ընկալմանը կամ հավանականային նկարագրությունը բացարձակ կանխատեսման հետ նույնացնելուն։ Այդ դժվարությունների բացահայտումը կարևոր է ուսուցման մեթոդների նպատակային ընտրության և ուսումնառության արդյունքների բարելավման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են մշակվել դասերի կառուցվածքային մոդելներ, ուսումնական առաջադրանքների համակարգ և մեթոդական ցուցումներ, որոնք ուղղված են վիճակագրական մտածողության աստիճանական զարգացմանը։ Կարևոր է նաև գնահատել առաջարկվող մեթոդիկայի արդյունավետությունը՝ համեմատելով սովորողների գիտելիքների, հասկացությունների կիրառման կարողությունների, խնդիրների լուծման հմտությունների և ֆիզիկական երևույթները բացատրելու ունակությունների փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է մոլեկուլային ֆիզիկայի բովանդակային առանձնահատկությունները և ֆիզիկայի դասավանդման ժամանակակից մեթոդաբանությունը՝ նպատակ ունենալով ձևավորել սովորողների մոտ վիճակագրական մտածողություն և օգնել նրանց հասկանալ, թե ինչպես են բազմաթիվ միկրոմասնիկների անկանոն շարժումից առաջանում նյութի դիտարկելի մակրոսկոպիկ հատկությունները։ Թեման կարևոր նշանակություն ունի ֆիզիկայի խորացված ուսուցման համար, քանի որ վիճակագրական հասկացությունների ճիշտ և գիտակցված ձևավորումը հիմք է ստեղծում ոչ միայն մոլեկուլային ֆիզիկայի, այլև վիճակագրական մեխանիկայի, թերմոդինամիկայի և հարակից ֆիզիկական ուղղությունների հետագա ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կերպարվեստային գործունեության դերի ուսումնասիրությանը՝ որպես ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր կարողությունների զարգացման և ակտիվացման արդյունավետ միջոց։ Հեղինակը վերլուծում է ստեղծագործական գործունեության ազդեցությունը երեխաների երևակայության, մտածողության, ուշադրության, հիշողության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նկարչության, ծեփակերտման, ապլիկացիայի և ստեղծագործական այլ մեթոդների կիրառման մանկավարժական հնարավորությունները, ինչպես նաև ներկայացվում են երեխաների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանն ու զարգացմանը նպաստող մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է դաստիարակի դերը, կրթական միջավայրի կազմակերպումը և հատուկ մեթոդների կիրառումը՝ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր ու ստեղծագործական զարգացման խթանման նպատակով։ Հրատարակությունը նախատեսված է մանկավարժների, նախադպրոցական կրթության մասնագետների, հոգեբանների, ուսանողների և երեխաների զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի (Երևանի) գիմնազիայի պատմական զարգացման համակողմանի նկարագիրը՝ ընդգծելով ուսումնական հաստատության հիմնադրման, կազմակերպական կառուցվածքի և կրթական գործունեության հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են գիմնազիայի դերը տարածաշրջանի կրթական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև նրա ներդրումը հասարակական-մշակութային կյանքի և մտավորականության ձևավորման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, դասավանդման մեթոդներին, ուսուցիչների կազմին և աշակերտական համակազմի սոցիալական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է գիմնազիայի գործունեությունը տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական քաղաքականության համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի կրթամշակութային միջավայրի վրա։ Աշխատությունը հանդիսանում է կարևոր պատմական աղբյուր՝ տարածաշրջանի կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։