С. Довлатов։ проблемы поэтики

Литература

«Թափառական հրեա» անվանումը կապված է եվրոպական գրականության մեջ տարածված ավանդության հետ, որի կենտրոնական կերպարը դատապարտված է անվերջ թափառելու և չի կարողանում հանգրվան գտնել։ Այս խորհրդանշական պատկերը տարբեր ժամանակներում օգտագործվել է մարդկային ճակատագրի, տառապանքի, պատժի, ապաշխարության, հավատի և փրկության գաղափարներն արտահայտելու համար։ Թափառականության մոտիվը գեղարվեստական պատումում հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև օտարության, մենության, հասարակական անարդարության և մարդու՝ սեփական անցյալի հետ ունեցած հարաբերությունների հարցերին։ Եվրոպական գրականության մեջ այս ավանդությունը ստացել է տարբեր մեկնաբանություններ՝ կրոնական առասպելից վերածվելով հասարակական ու բարոյական խնդիրներ ներկայացնելու գրական միջոցի։ Հատորի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնելու կերպարների զարգացմանը, պատմողական կառուցվածքին, իրադարձությունների հաջորդականությանը և անհատական ճակատագրերի ու հասարակական միջավայրի փոխազդեցությանը։ Այս թեմայով ստեղծագործություններում անձնական պատմությունները կարող են միահյուսվել պատմական իրադարձությունների, հասարակական հարաբերությունների և բարոյական ընտրությունների հետ՝ ընդգծելով մարդու գործողությունների հետևանքներն ու պատասխանատվության խնդիրը։ Հատորի գրական նշանակությունը կարելի է դիտարկել նաև թարգմանական գրականության զարգացման համատեքստում՝ ուսումնասիրելով եվրոպական գրական թեմաների տարածումը հայ ընթերցողական միջավայրում և դրանց դերը գեղարվեստական ճաշակի ձևավորման գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում համաշխարհային գրականության, կրոնական ավանդությունների գրական վերամշակման, սոցիալական արձակի և հայ գրահրատարակչական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է շինարարական նյութերի համար նախատեսված նոր օրգանական կապակցանյութերի ստեղծման գիտական հիմքերի և դրանց կիրառմամբ կոմպոզիտային նյութերի հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանական կապակցող համակարգերի կառուցվածքի, բաղադրիչների փոխազդեցության և դրանց հիման վրա ստացվող կոմպոզիտների ֆիզիկամեխանիկական ու շահագործական բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող կապերն են։ Քննվում է կապակցանյութի դերը կոմպոզիտային համակարգի կառուցվածքի ձևավորման, լցանյութերի և այլ բաղադրիչների միավորման, նյութի ամրության, ամբողջականության և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ կայունության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նոր կապակցող նյութերի հատկությունների նպատակային փոփոխման հնարավորություններին՝ շինարարական կոմպոզիտների ամրության, առաձգականության, ջրակայունության, ջերմային վարքագծի, կպչողականության և երկարատև շահագործման ցուցանիշների բարելավման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կառուցվածք և բաղադրություն ունեցող կապակցող համակարգեր՝ գնահատելով դրանց համատեղելիությունը հանքային կամ այլ տեսակի լցանյութերի հետ և վերջնական կոմպոզիտի կառուցվածքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե նյութի միկրոկառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են արտահայտվում դրա մակրոսկոպիկ մեխանիկական և շահագործական բնութագրերում։ Դիտարկվում են նաև կոմպոզիտների ծերացման, խոնավության, ջերմաստիճանային փոփոխությունների և մեխանիկական բեռնվածությունների նկատմամբ կայունության ընդհանուր խնդիրները, որոնք կարևոր են շինարարական նյութերի երկարաժամկետ կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ նյութատարության, արտադրական արդյունավետության և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատումը՝ նոր նյութերի կիրառական հեռանկարները որոշելիս։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ընդլայնելու հատուկ հատկություններով շինարարական կոմպոզիտների տեսականին և ձևավորելու նյութերի ընտրության գիտական սկզբունքներ՝ տարբեր կառուցվածքային ու պաշտպանական կիրառությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պոլիմերային նյութագիտության, շինարարական նյութերի տեխնոլոգիայի, կոմպոզիտների մեխանիկայի և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները՝ կենտրոնանալով նոր կապակցող համակարգերի և դրանց հիմքով շինարարական կոմպոզիտների հատկությունների գիտական գնահատման վրա։

Лингвистика

Գիրքը նվիրված է հին հայերենի՝ գրաբարի V դարի լեզվական համակարգում ենթակայի և դրա արտահայտության ձևերի մանրամասն ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նախադասության գլխավոր անդամներից մեկի՝ ենթակայի քերականական, իմաստային և շարահյուսական առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով դասական գրաբարի լեզվական նյութի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչ խոսքի մասերով, բառաձևերով և շարահյուսական կառուցվածքներով կարող էր արտահայտվել ենթական, ինչպես էր այն կապվում ստորոգյալի հետ և ինչ դեր էր կատարում նախադասության ընդհանուր կառուցվածքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գոյականով, դերանունով, թվականով և այլ քերականական միջոցներով արտահայտված ենթականերին, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ ենթակայի դերը կարող էր ստանձնել բառակապակցություն կամ ավելի բարդ շարահյուսական միավոր։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են նաև հոլովական ձևերի, հատկապես անվանական հոլովի, կիրառության առանձնահատկությունները և դրանց կապը ենթակայի շարահյուսական գործառույթի հետ։ Քննարկվում են ենթակայի և ստորոգյալի համաձայնության, նախադասության բառակարգի, ենթակայի դիրքի և ենթատեքստային դերի հարցերը՝ հաշվի առնելով V դարի գրական հայերենի յուրահատուկ կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու դասական հայերենի շարահյուսական համակարգի ձևավորման և զարգացման մասին՝ տարբերակելով գրաբարի օրինաչափությունները հետագա հայերենի փուլերից։ Հեղինակը լեզվական փաստերի միջոցով բացահայտում է այն բազմազան եղանակները, որոնցով նախադասության գործող անձը, կրողը կամ թեմատիկ կենտրոնը կարող էր ձևավորվել և արտահայտվել։ Գիրքը կարող է արժեքավոր լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, գրաբարի քերականությամբ և պատմական շարահյուսությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բանասերների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և V դարի հայ մատենագրության լեզվական առանձնահատկություններն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մտավոր սեփականության կառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են մտավոր սեփականության օբյեկտների պաշտպանության իրավական հիմքերը, կառավարման մեխանիզմները, հեղինակային իրավունքի, հարակից իրավունքների, արդյունաբերական սեփականության և նորարարական գործունեության կարգավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է մտավոր սեփականության ոլորտում պետական քաղաքականության իրականացման խնդիրներին, իրավական պաշտպանության արդյունավետությանը, տնտեսական զարգացման մեջ մտավոր ակտիվների դերին և դրանց առևտրայնացման հնարավորություններին։ Աշխատությունում քննարկվում են միջազգային փորձը, իրավական համակարգի կատարելագործման ուղղությունները, ստեղծագործողների և կազմակերպությունների իրավունքների պաշտպանության, ինչպես նաև գիտության, տեխնոլոգիաների և բիզնեսի զարգացման համար մտավոր սեփականության կառավարման նշանակությունը։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մտավոր սեփականության պաշտպանության և կառավարման արդիական խնդիրներով։

Педагогика

Այս գիտական-մանկավարժական աշխատանքը նվիրված է ավագ դպրոցականների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով կրթական միջավայրի, ընտանիքի և սոցիալական ազդեցությունների փոխազդեցությունը։ Գրքում վերլուծվում են արժեքային համակարգի ձևավորման հոգեբանական հիմքերը՝ ներառյալ անձի ինքնագիտակցության զարգացումը, սոցիալականացման գործընթացները և բարոյական նորմերի յուրացումը դեռահասության տարիքում։ Հեղինակը ներկայացնում է ավագ դպրոցականների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման հիմնական ուղիները՝ կրթական ծրագրերի բովանդակության բարելավում, ուսուցչի դաստիարակչական դերը, արտադասարանային գործունեությունը և սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արժեքների ինտեգրման մեթոդներին ուսումնական գործընթացում, ինչպես նաև քննադատական մտածողության և ինքնուրույն դատողության զարգացմանը՝ որպես արժեքային համակարգի կայացման կարևոր նախապայմաններ։ Ներկայացվում են նաև գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված դպրոցական միջավայրում արժեքային դաստիարակության արդյունավետ կազմակերպմանը և ուսումնական գործընթացի հումանիզացմանը։ Գիրքը օգտակար է մանկավարժների, հոգեբանների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և դպրոցական դաստիարակության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Այս ուսումնական նյութը նվիրված է տարրական դասարաններում համագործակցային ուսուցման կիրառման առանձնահատկություններին և դրա արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Այն ներկայացնում է համագործակցային ուսուցման հիմնական սկզբունքները, մեթոդներն ու կազմակերպման ձևերը՝ ընդգծելով սովորողների ակտիվ մասնակցության, փոխօգնության և թիմային աշխատանքի կարևորությունը ուսումնական գործընթացում։ Նյութում քննարկվում է, թե ինչպես է համագործակցային միջավայրը նպաստում երեխաների հաղորդակցական, սոցիալական և ճանաչողական կարողությունների զարգացմանը, ձևավորում պատասխանատվության զգացում, ինքնուրույն մտածելու ունակություն և համատեղ խնդիրներ լուծելու հմտություններ։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի դերին՝ որպես համագործակցության կազմակերպողի և ուղղորդողի, ինչպես նաև ներկայացվում են այն պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են արդյունավետ խմբային աշխատանքի իրականացման համար։ Ներկայացվում են համագործակցային ուսուցման առավելությունները՝ սովորողների մոտիվացիայի բարձրացումից մինչև ակադեմիական արդյունքների բարելավում, ինչպես նաև հնարավոր դժվարություններն ու դրանց հաղթահարման ուղիները։