Սելենօրգանական միացությունների հակաօքսիդիչ ազդեցության քիմիական մեխանիզմը

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկական բնակչությանը տրամադրվող ստացիոնար բժշկական օգնության կազմակերպման արդյունավետության ուսումնասիրությանը և դրա օպտիմալացման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Քննության են առնվում մանկաբուժական ստացիոնար ծառայությունների կառուցվածքը, բժշկական օգնության կազմակերպման սկզբունքները, հիվանդանոցային ռեսուրսների օգտագործումը և երեխաների բուժսպասարկման որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Վերլուծվում են հիվանդանոցային մահճակալային ֆոնդի օգտագործման արդյունավետությունը, բուժման տևողությունը, հոսպիտալացման կազմակերպումը, բուժհաստատությունների ծանրաբեռնվածությունը, բժշկական անձնակազմի և նյութատեխնիկական միջոցների բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների բժշկական օգնության հասանելիությանը, բուժման շարունակականությանը, առաջնային և ստացիոնար բուժօգնության օղակների փոխգործակցությանը և տարբեր մակարդակների բուժհաստատությունների միջև պացիենտների ուղղորդման կազմակերպմանը։ Քննարկվում են մանկաբուժական հիվանդանոցային ծառայությունների գործունեության գնահատման չափանիշները, առկա կազմակերպական խնդիրների բացահայտման մեթոդները և բժշկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստացիոնար բուժօգնության որակի բարելավմանը, անհարկի հոսպիտալացումների նվազեցմանը, բուժման կազմակերպման կատարելագործմանը և երեխաների առողջապահական կարիքներին համապատասխան ծառայությունների պլանավորմանը։ Կարևորվում է վիճակագրական և կազմակերպական տվյալների համակարգված վերլուծությունը՝ առողջապահական կառավարման հիմնավորված որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մանկական ստացիոնար ծառայությունների կառուցվածքի կատարելագործմանը, բժշկական օգնության մատչելիության և արդյունավետության բարձրացմանը, ինչպես նաև առողջապահական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբույժների, հանրային առողջության և առողջապահության կազմակերպման մասնագետների, բուժհաստատությունների ղեկավարների, հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Հայ ժողովրդի պատմական անցյալի, պետականության ձևավորման ու զարգացման, քաղաքական և հասարակական կյանքի, հոգևոր ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանն ուղղված պատմագիտական աշխատություն է։ Գիրքը նպատակ ունի համառոտ, բայց համակարգված ձևով ներկայացնել հայ ժողովրդի պատմության հիմնական ժամանակաշրջանները, նշանակալի իրադարձությունները, պետական կազմավորումները և պատմական այն գործընթացները, որոնք վճռորոշ դեր են ունեցել ազգային ինքնության ու պատմական շարունակականության ձևավորման գործում։ Աշխատության գաղափարական առանցքը հայ ժողովրդի պատմության ամբողջական ընկալումն է՝ որպես քաղաքական, հասարակական, հոգևոր և մշակութային զարգացման փոխկապակցված ընթացք։ Պատմական շարադրանքի կարևոր սկզբնական ուղղություններից է հայ ժողովրդի ծագման, Հայկական լեռնաշխարհի պատմական աշխարհագրության, հնագույն բնակավայրերի և հայկական պետականության նախնական ձևերի ներկայացումը։ Հնագույն Հայաստանի պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի քաղաքակրթական զարգացման, հայկական պետական կազմավորումների առաջացման և հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հին հայկական թագավորությունների պատմությունը՝ Երվանդունիների, Արտաշեսյանների և Արշակունիների հարստությունների ժամանակաշրջանները։ Այս ժամանակաշրջանները կարևոր են Հայաստանի քաղաքական ինքնուրույնության, պետական կառավարման համակարգի, ռազմական հզորության և արտաքին քաղաքական հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Տիգրան Մեծի գահակալությունը հայկական պետականության հզորացման և տարածաշրջանային ազդեցության ընդլայնման նշանակալի հանգրվաններից է, իսկ հետագա ժամանակաշրջանների պատմությունը ներկայացնում է Հայաստանի քաղաքական դիրքի փոփոխությունները Հռոմեական և Պարսկական տերությունների միջև ծավալված հակամարտությունների պայմաններում։ Աշխատության կարևոր թեմատիկ ուղղություններից է քրիստոնեության ընդունումը որպես պետական կրոն և դրա ազդեցությունը հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային կյանքի վրա։ Քրիստոնեության տարածումը, Հայ եկեղեցու ձևավորումը և հայոց գրերի ստեղծումը Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից ազգային պատմության հիմնարար իրադարձություններ են, որոնք նպաստել են ինքնուրույն գրավոր մշակույթի, կրթական համակարգի և գրական ավանդույթի զարգացմանը։ Հայ գրերի ստեղծումից հետո ծավալված թարգմանական, մատենագրական և կրթական գործունեությունը մեծապես ամրապնդել է ազգային ինքնագիտակցությունը և ապահովել հայ մշակույթի շարունակականությունը քաղաքական բարդ պայմաններում։ Միջնադարյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում նախարարական համակարգը, հայկական իշխանական տների գործունեությունը, օտար տիրապետությունների ժամանակաշրջանները և ազգային ազատագրական պայքարի տարբեր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Բագրատունյաց թագավորության վերելքը, Անիի՝ որպես քաղաքական ու մշակութային կենտրոնի զարգացումը, ինչպես նաև Կիլիկյան հայկական պետության պատմությունը։ Այս ժամանակաշրջանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական պետականության վերականգնման, քաղաքական ինքնուրույնության պահպանման և միջազգային հարաբերություններում հայ ժողովրդի ունեցած դերի առանձնահատկությունները։ Աշխատության պատմական ընդգրկումը կարևորում է նաև ուշ միջնադարի և նոր շրջանի իրադարձությունները, երբ հայ ժողովուրդը գտնվում էր տարբեր պետությունների քաղաքական ազդեցության ներքո, իսկ ազգային կյանքի պահպանման գործում մեծ դեր էին կատարում եկեղեցին, կրթական հաստատությունները, հոգևոր կենտրոնները և համայնքային կառույցները։ Պատմության այս փուլերի ուսումնասիրությունը նպաստում է Հայաստանի քաղաքական ճակատագրի, հասարակական հարաբերությունների և ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմների ըմբռնմանը։ Աշխատության գաղափարական կարևոր բաղադրիչներից է պատմական հիշողության և ազգային ինքնագիտակցության կապի ընդգծումը։ Հայոց պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես ժողովրդի հավաքական փորձի, պետական ու մշակութային ժառանգության և սերունդների միջև շարունակական կապի արտահայտություն։ Պետականության վերելքի ու անկման, մշակութային նվաճումների, կրոնական կյանքի և հասարակական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց ազդեցությունը հետագա սերունդների վրա։ Գրական և գիտական առումով աշխատությունը պատկանում է հայ պատմագիտական համառոտ շարադրանքի ավանդույթին։ Նման պատմական ուսումնասիրություններին բնորոշ է նյութի ժամանակագրական կազմակերպումը, պատմական կարևոր իրադարձությունների ընտրությունն ու համադրումը և քաղաքական պատմության կապակցումը ազգային մշակույթի զարգացման հետ։ Համառոտ շարադրանքի ձևը նպատակ ունի ընթերցողին տրամադրել հայ ժողովրդի պատմության ամբողջական ընդհանուր պատկերը՝ առանց առանձին ժամանակաշրջանների չափազանց մանրամասն քննության։ Այս մոտեցումը կարևոր է պատմական գիտելիքների համակարգման և պատմության ուսուցման համար անհրաժեշտ հիմքի ձևավորման տեսանկյունից։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի XIX դարի հայ պատմագիտական մտքի և ազգային լուսավորական շարժման զարգացման պատմության մեջ։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է կատարել հայ պատմության ուսումնասիրության, պատմական աղբյուրների հավաքման, մշակման, հրատարակման և հայերեն պատմագիտական գրականության զարգացման գործում։ Միաբանության մտավորականները կարևորել են հայ ժողովրդի անցյալի գիտական ուսումնասիրությունը և ազգային պատմության գիտելիքների տարածումը՝ այն դիտարկելով որպես կրթության, մշակույթի և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր միջոց։ Նման աշխատությունների հրատարակությունը նպաստել է հայոց պատմության՝ որպես գիտական և կրթական ինքնուրույն բնագավառի զարգացմանը, ինչպես նաև պատմական գիտելիքների հասանելիության ընդլայնմանը։ Այն արտացոլում է XIX դարի հայ մտավորականության ձգտումը՝ համախմբելու ազգային պատմական ժառանգության մասին գիտելիքները և դրանք փոխանցելու հասարակության տարբեր խավերին։ Գիրքը կարևոր արժեք ունի հայ պատմագրության պատմության, հայ ժողովրդի քաղաքական ու մշակութային զարգացման, պատմական ինքնագիտակցության ձևավորման և Մխիթարյան միաբանության գիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հայագետների, պատմագրության ուսումնասիրողների, մանկավարժների և ազգային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես հայ ժողովրդի անցյալի համակարգված ներկայացմանն ու պատմական գիտելիքների տարածմանն ուղղված նշանակալի հրատարակություն։

Другие предметы

Այս մատենագիտական աշխատությունը ներկայացնում է 1901–1920 թվականներին հրատարակված հայկական գրական ժառանգության համակողմանի և համակարգված ցանկը՝ ընդգրկելով տարբեր բնագավառների, թեմաների և ժանրերի հրատարակություններ։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրքագիտությամբ, գրադարանագիտությամբ, պատմությամբ, մշակույթով և հայագիտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ինչպես նաև գիտաշխատողների և ուսանողների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեությունը, գրական ու գիտական զարգացումները և հայկական տպագիր մշակույթի առանձնահատկությունները։ Հրատարակության մեջ գրքերը դասակարգված և նկարագրված են մատենագիտական սկզբունքներին համապատասխան՝ ներառելով հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության վայրերի, տարեթվերի և այլ կարևոր տվյալներ, որոնք նպաստում են անհրաժեշտ նյութերի արագ որոնմանն ու նույնականացմանը։ Այն նաև կարևոր փաստագրական աղբյուր է, որն արտացոլում է XX դարի սկզբի հասարակական, կրթական, մշակութային և մտավոր կյանքի զարգացումները՝ ընթերցողին տրամադրելով ժամանակաշրջանի գրքային արտադրության ամբողջական և արժանահավատ պատկեր։

Биология

Այս աշխատությունը նվիրված է հիպոթալամուսի կողմից առաջացող կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ուսումնասիրմանը, դրանց հայտնաբերման ու հետազոտության մեթոդաբանական մոտեցումներին և նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման ռազմավարությանը։ Այն Սամվել Գրիգորի Չայլյանի կենսաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի համար ներկայացված ատենախոսության սեղմագիրն է, որը հրատարակվել է Երևանում 2004 թվականին՝ ՀՀ ԳԱԱ Գ. Հ. Բունիաթյանի անվան կենսաքիմիայի ինստիտուտում։ Աշխատությունը բաղկացած է 39 էջից և վերաբերում է կենսաքիմիայի բնագավառին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հիպոթալամուսն է՝ կենտրոնական նյարդային համակարգի այն կարևորագույն հատվածներից մեկը, որը մասնակցում է օրգանիզմի բազմաթիվ կենսական գործընթացների կարգավորմանը։ Այն կապում է նյարդային և ներզատական համակարգերի գործունեությունը և կարևոր դեր ունի հորմոնային կարգավորման, նյութափոխանակության, ջերմակարգավորման, ջրի և աղերի հավասարակշռության, քնի, ախորժակի, սթրեսային արձագանքների և վերարտադրողական գործընթացների վերահսկման մեջ։ Այդ պատճառով հիպոթալամուսի կողմից արտադրվող կամ կարգավորվող կենսաակտիվ միացությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես հիմնարար կենսաբանության, այնպես էլ բժշկակենսաբանական հետազոտությունների համար։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը «մեթոդաբանական ռազմավարության» գաղափարն է։ Այստեղ նոր միացությունների որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես առանձին կենսաքիմիական փորձերի պատահական հաջորդականություն, այլ որպես նպատակային գիտական գործընթաց, որի համար անհրաժեշտ է ընտրել համապատասխան օբյեկտներ, մեթոդներ, կենսաբանական թեստեր և հետազոտական չափանիշներ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս համակարգված կերպով անցնել բնական կենսաբանական նյութերի ուսումնասիրությունից դեպի նոր ակտիվ միացությունների հայտնաբերում և դրանց հատկությունների բացահայտում։ Հիպոթալամուսում առկա կենսաակտիվ նյութերի բազմազանությունը պայմանավորում է դրանց ուսումնասիրման բարդությունը։ Այդ նյութերը կարող են ազդել տարբեր թիրախների և ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա, ուստի դրանց հայտնաբերման համար անհրաժեշտ է համադրել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և ֆարմակոլոգիական մոտեցումները։ Աշխատության թեման այդ տեսանկյունից կարևոր է նրանով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն արդեն հայտնի միացությունների բնութագրման, այլև նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման սկզբունքների վրա։ Հետազոտական ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կենսաբանական ակտիվության նախնական հայտնաբերումը։ Նյութերի մեծ բազմազանության պայմաններում անհրաժեշտ է առանձնացնել այն ֆրակցիաները կամ միացությունները, որոնք ունեն նկատելի կենսաբանական ազդեցություն։ Դրա համար օգտագործվում են համապատասխան կենսաբանական փորձարկումներ, որոնց արդյունքները հնարավորություն են տալիս ընտրել հետագա քիմիական և կենսաքիմիական ուսումնասիրության առավել հեռանկարային ուղղությունները։ Այս գործընթացում հատկապես կարևոր է ակտիվության և նյութի կառուցվածքի միջև կապի աստիճանական բացահայտումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հիպոթալամուսային կենսաակտիվ նյութերի առանձնացման և նույնականացման խնդիրը։ Կենսաբանական հյուսվածքից ակտիվ միացության ստացումը սովորաբար պահանջում է մի շարք հաջորդական փուլեր՝ հումքի մշակում, ակտիվ նյութերի առանձնացում, ֆրակցավորում, մաքրում և վերջնական բնութագրում։ Յուրաքանչյուր փուլում անհրաժեշտ է պահպանել նյութի կենսաբանական ակտիվությունը, քանի որ չափազանց կոշտ պայմանները կարող են հանգեցնել ակտիվ բաղադրիչի քայքայման կամ հատկությունների փոփոխության։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է նաև հայտնաբերված նյութերի կենսաբանական ազդեցության բնութագրումը։ Միացության գոյությունը ինքնին բավարար չէ այն կենսաբանորեն նշանակալի համարելու համար․ անհրաժեշտ է պարզել դրա ազդեցության բնույթը, ակտիվության ուժգնությունը, հնարավոր թիրախները և ֆիզիոլոգիական նշանակությունը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս տարբերակել պարզապես քիմիական բաղադրիչները կենսաբանական կարգավորման մեջ իրական դեր ունեցող ակտիվ նյութերից։ Թեման սերտորեն կապված է նեյրոէնդոկրին կարգավորման ընդհանուր խնդիրների հետ։ Հիպոթալամուսում առաջացող կամ դրա գործունեությունը կարգավորող նյութերը կարող են ազդել հորմոնային համակարգերի վրա և միաժամանակ կապել նյարդային ազդանշաններն ու ներզատական պատասխանները։ Այդ պատճառով դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է օրգանիզմի կարգավորման մեխանիզմների ամբողջական պատկերացում կազմելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այդ գործընթացները ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված համակարգի շրջանակում։ Նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման խնդիրը կարևոր է նաև դեղաբանական հետազոտությունների տեսանկյունից։ Եթե հայտնաբերվում է որոշակի կենսաբանական ազդեցություն ունեցող նյութ, ապա հետագա ուսումնասիրությունները կարող են հանգեցնել դրա կառուցվածքի, գործողության մեխանիզմի և հնարավոր կիրառությունների բացահայտմանը։ Այսպիսի աշխատանքը կարող է հիմք ստեղծել նոր դեղաբանական թիրախների կամ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հետագա ուսումնասիրման համար, թեև նման կիրառությունները պահանջում են առանձին, երկարատև փորձարարական և կլինիկական հետազոտություններ։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է կենսաքիմիական որոնումը և մեթոդաբանական մտածողությունը։ Նոր նյութի հայտնաբերումը ներկայացվում է որպես փուլային գործընթաց, որտեղ յուրաքանչյուր հաջորդ քայլ պետք է հիմնված լինի նախորդ փորձարարական արդյունքների վրա։ Այս մոտեցումը բարձրացնում է հետազոտության նպատակաուղղվածությունը և հնարավորություն է տալիս սահմանափակել այն նյութերի շրջանակը, որոնք ենթակա են մանրամասն ուսումնասիրության։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, նեյրոկենսաբաններին, ֆիզիոլոգներին, նյարդաէնդոկրինոլոգիայի և դեղաբանական հետազոտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև կենսաբանական գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես հիպոթալամուսի կենսաքիմիական գործունեության, կենսաակտիվ միացությունների որոնման մեթոդաբանության և նյարդային ու ներզատական կարգավորման փոխկապակցված մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է առաձգականության տեսության խառը եզրային խնդիրների և մեխանիկական ալիքների դիֆրակցիայի ուսումնասիրությանը այնպիսի տիրույթներում, որտեղ առկա են լարումների տեղային կենտրոնացում առաջացնող կառուցվածքային անհամասեռություններ։ Քննության կենտրոնում են ճաքեր, անցքեր, կտրվածքներ, անկյունային հատվածներ և երկրաչափական այլ առանձնահատկություններ պարունակող առաձգական մարմինները, որոնց շրջակայքում արտաքին բեռնվածության ազդեցությամբ լարումների ու դեֆորմացիաների բաշխումը կարող է էապես տարբերվել համասեռ տիրույթներում դիտվող պատկերից։ Հետազոտության շրջանակում ձևակերպվում և վերլուծվում են խառը եզրային խնդիրներ, որոնց դեպքում մարմնի սահմանի տարբեր հատվածներում կարող են տրվել տեղաշարժերի, լարումների կամ դրանց համապատասխան հարաբերակցությունների վերաբերյալ տարբեր պայմաններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լարումների կենտրոնացման գոտիներում մեխանիկական դաշտերի վարքին և այն մաթեմատիկական առանձնահատկություններին, որոնք առաջանում են կառուցվածքային անկանոնությունների եզրերի ու ծայրամասերի մոտ։ Դիտարկվում են նաև առաձգական ալիքների տարածման և այդպիսի անհամասեռությունների հետ փոխազդեցության գործընթացները, որոնց հետևանքով կարող են առաջանալ ալիքների անդրադարձ, բեկում, ցրում և դիֆրակցիա։ Մաթեմատիկական վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել տեղաշարժերի ու լարումների դաշտերը, ուսումնասիրել ալիքային դաշտի տարածական կառուցվածքը և գնահատել երկրաչափական ու ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի մեխանիկական արձագանքի վրա։ Կարևոր խնդիրներից է լարումների կենտրոնացման գործակիցների և կառուցվածքի առավել ծանրաբեռնված հատվածների որոշումը, քանի որ դրանք անմիջականորեն կապված են նյութերի ամրության և կառուցվածքային տարրերի հուսալիության գնահատման հետ։ Ալիքային խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու, թե ինչպես են դինամիկ բեռնվածությունները տարածվում վնասվածքներ կամ երկրաչափական անհամասեռություններ պարունակող միջավայրերում։ Նման խնդիրների լուծման համար կարող են կիրառվել անալիտիկ, ասիմպտոտիկ և թվային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրելու ինչպես ստատիկ, այնպես էլ դինամիկ երևույթները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ամրության մեխանիկայի, կառուցվածքային ճարտարագիտության, նյութագիտության և ալիքային գործընթացների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լարումների կենտրոնացման երևույթների գնահատմանը, կառուցվածքների հուսալիության վերլուծությանը և բարդ երկրաչափությամբ առաձգական միջավայրերում ալիքների տարածման օրինաչափությունների բացահայտմանը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի զուգամիտության և տարամիտության հիմնարար խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց եռանկյունային և սեկտորային մասնակի գումարների վարքին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի այն կարևոր խնդիրը, թե ինչ պայմաններում է պարբերական ֆունկցիայի Ֆուրիեի ներկայացումը մոտենում սկզբնական ֆունկցիային և ինչպես է արդյունքը կախված շարքերի գումարման համար ընտրված տիրույթների երկրաչափական կառուցվածքից։ Քննության են առնվում կրկնակի Ֆուրիեի գործակիցները, մասնակի գումարների տարբեր ձևերը և դրանց սահմանային վարքը։ Եռանկյունային գումարների դեպքում հաճախականությունների բազմությունից ընտրվում են համապատասխան եռանկյունաձև տիրույթներում տեղակայված անդամները, իսկ սեկտորային մոտեցման դեպքում դիտարկվում են որոշակի անկյունային հատվածներին համապատասխանող հաճախականություններ։ Նման տարբերությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե հաճախականությունների ընտրման եղանակն ինչպես կարող է ազդել շարքի վերականգնողական հատկությունների և տարամիտության առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի ֆունկցիաների կամ ֆունկցիաների դասերի բացահայտումը, որոնց համար նշված մասնակի գումարները որոշ կետերում կամ բազմությունների վրա չեն ցուցաբերում կայուն սահմանային վարք։ Դիտարկվում են տարամիտության առաջացման մաթեմատիկական պայմանները, մասնակի գումարների մեծությունների հնարավոր աճը, տարբեր գումարման եղանակների առանձնահատկությունները և դրանց փոխադարձ կապերը։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր դեր ունեն իրական և հարմոնիկ անալիզի մեթոդները, ինտեգրելի ֆունկցիաների հատկությունները, Ֆուրիեի գործակիցների գնահատումները և համապատասխան միջուկների վարքի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրաչափական ձևերով սահմանված մասնակի գումարների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ բազմաչափ Ֆուրիեի շարքերի կառուցվածքը և ցույց տալ, որ մեկչափ դեպքից բազմաչափ դեպքի անցնելիս առաջանում են նոր և ավելի բարդ երևույթներ։ Աշխատության արդյունքները տեսական նշանակություն ունեն Ֆուրիեի անալիզի, ֆունկցիաների տեսության և բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի զարգացման համար, ինչպես նաև նպաստում են բազմակի շարքերի սահմանային հատկությունների և տարբեր գումարման մեթոդների վերաբերյալ մաթեմատիկական պատկերացումների խորացմանը։