Շահույթի աուդիտի դերը ՀՀ առևտրային բանկերում

Математика

Այս աշխատությունը նվիրված է անկախ պատահական մեծությունների գումարների սուպրեմումների բաշխումների պոչային վարքի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այդ պոչերի ճիշտ ասիմպտոտիկ փոփոխություններին և դրանց գնահատման մեթոդներին։ Նյութում դիտարկվում են այնպիսի խնդիրներ, որտեղ հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն գումարի ընդհանուր բաշխումը, այլ նաև նրա առավելագույն արժեքների վարքը որոշ ինդեքսավորված բազմությունների վրա, ինչը կարևոր է էքստրեմալ երևույթների մոդելավորման համար։ Քննարկվում են մեծ շեղումների տեսության հիմնական արդյունքները, Լյապունովի և Լյապունով-Ֆունկցիոնալ մոտեցումները, ինչպես նաև Լարգ Դիվիեյշնսի (large deviations) սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս նկարագրել հազվադեպ, բայց կարևոր իրադարձությունների հավանականությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ բաշխումների պոչերը ծանր են կամ ենթադրաբար չեն բավարարում դասական կենտրոնական սահմանային թեորեմի պայմանները, և որտեղ անհրաժեշտ է ավելի նուրբ ասիմպտոտիկ վերլուծություն։ Վերլուծվում են նաև սուպրեմումային գործընթացների կապը Բրաունյան շարժման և ընդհանուր ստոխաստիկ պրոցեսների հետ, ինչպես նաև կիրառությունները ռիսկերի տեսության, ֆինանսական մաթեմատիկայի և հուսալիության մոդելավորման մեջ։ Աշխատությունը համադրում է խիստ մաթեմատիկական ապացույցներ և ասիմպտոտիկ գնահատումներ՝ նպատակ ունենալով ճշգրիտ նկարագրել ծայրահեղ արժեքների վարքը բարդ հավանականական համակարգերում։

Религия

Գիրքը ներկայացնում է Դավթի սաղմոսները՝ աստվածաշնչյան հոգևոր ժառանգության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը, որն առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական աղոթական և եկեղեցական ավանդության մեջ։ Սաղմոսները բանաստեղծական բնույթի հոգևոր երգեր ու աղոթքներ են, որոնցում արտահայտվում են մարդու հավատը, Աստծուն ուղղված փառաբանությունը, երախտագիտությունը, ապաշխարությունը, օգնության խնդրանքը և հոգևոր մխիթարության որոնումը։ Դրանց բովանդակությունն ընդգրկում է մարդկային ապրումների ու հոգևոր վիճակների լայն շրջանակ՝ ուրախությունից և հույսից մինչև վիշտ, զղջում և կյանքի դժվարություններին դիմակայելու ձգտում։ Սաղմոսների լեզուն առանձնանում է պատկերավորությամբ, խորհրդանշական արտահայտություններով և բանաստեղծական կառուցվածքով՝ հաղորդելով դրանց գեղարվեստական ու գաղափարական խորություն։ Դարերի ընթացքում դրանք կիրառվել են քրիստոնեական եկեղեցու ժամերգություններում, ծիսական արարողություններում և անհատական աղոթքի ժամանակ՝ դառնալով հավատացյալի հոգևոր կյանքի կարևոր բաղադրիչ։ Հայերեն սաղմոսագրքի հրատարակությունները նպաստել են աստվածաշնչյան գրականության տարածմանը և հայ հոգևոր ընթերցանության ավանդույթի պահպանմանը։ Լոնդոնում տպագրված այս օրինակը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ գրքի աշխարհագրության և արտերկրում հայերեն տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է աստվածաշնչագիտությամբ, հայ եկեղեցական մշակույթով և հայ տպագրության պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

История

Սա պատմագիտական հետազոտություն է, որը նվիրված է 1917 թվականի նոյեմբերից մինչև 1918 թվականի մարտ ամիսները Անդրկովկասում քաղաքական իշխանության ձևավորման և փոփոխությունների գործընթացներին՝ հայ իրականության համատեքստում, որտեղ վերլուծվում են Russian Revolution-ի հետևանքով առաջացած տարածաշրջանային իշխանական վակուումը, ազգային ուժերի վերադասավորումը և վարչական կառավարման նոր համակարգերի ձևավորման փորձերը, ինչպես նաև հայ քաղաքական և հասարակական ուժերի դիրքորոշումները այդ բարդ փուլում, աշխատանքը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Անդրկովկասի կառավարման ժամանակավոր մարմինների գործունեությանը, այդ թվում՝ Transcaucasian Commissariat-ի դերին, և դրանց ազդեցությանը հայ բնակչության քաղաքական անվտանգության, ինքնորոշման ձգտումների և պետականության գաղափարի ձևավորման վրա, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային հակասությունները, ազգային շահերի բախումները և արտաքին ուժերի ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա, որոնք ձևավորեցին հետագա պետական զարգացումների հիմքերը։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում ձևավորված հնագույն հավատալիքների, առասպելաբանական պատկերացումների և կրոնական աշխարհընկալման զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ պատկերացումները, բնության ուժերի պաշտամունքը, ծիսական ավանդույթները, սրբազան վայրերի նշանակությունը և աստվածությունների ու առասպելական կերպարների մասին պատկերացումների ձևավորումը։ Հետազոտվում են արևի, լուսնի, կրակի, ջրի, լեռների, ծառերի, կենդանիների և բնական այլ երևույթների հետ կապված պաշտամունքային դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով հին հասարակությունների աշխարհընկալման և առօրյա կյանքի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոտեմական, բնապաշտական և նախնիների պաշտամունքի հետ կապված պատկերացումներին, ինչպես նաև պտղաբերության, կյանքի ու մահվան, բնության վերածննդի և տիեզերական կարգի մասին առասպելական ընկալումներին։ Քննության են առնվում հայկական դիցարանի ձևավորման առանձնահատկությունները, աստվածությունների գործառույթները, նրանց միջև հարաբերությունները և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կրոնական պատկերացումների կրած փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության համար կարևոր աղբյուրներ կարող են հանդիսանալ հնագիտական գտածոները, ժայռապատկերները, պաշտամունքային կառույցները, հին հեղինակների հաղորդած տեղեկությունները, միջնադարյան գրավոր աղբյուրները, բանահյուսական նյութերը, ժողովրդական ավանդությունները և ծիսական սովորույթները։ Համեմատական-պատմական մեթոդի միջոցով հնարավոր է հայկական նյութը համադրել հարևան և հինարևելյան մշակույթների կրոնական ու դիցաբանական համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանրությունները, այնպես էլ տեղական առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում հին հավատալիքների տարրերի հետագա գոյատևումը ժողովրդական մշակույթում, տոներում, ծեսերում, հեքիաթներում, ավանդազրույցներում և խորհրդանշական պատկերացումներում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև կրոնական պատկերացումների պատմական փոխակերպումներին և հասկանալու, թե ինչպես են ավելի վաղ հավատալիքների որոշ տարրեր նոր պայմաններում վերաիմաստավորվել կամ ստացել այլ գործառույթներ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայագիտության, կրոնագիտության, ազգագրության, բանագիտության և մշակույթի պատմության համար՝ նպաստելով Հայաստանի հնագույն բնակչության հոգևոր աշխարհի, առասպելական մտածողության և մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է 1905–1906 թվականներին Ռուսական կայսրության Անդրկովկասում տեղի ունեցած հայ-թաթարական զինված ընդհարումների պատճառների, զարգացման ընթացքի և հետևանքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դեպքերը դիտարկում է ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում՝ անդրադառնալով հատկապես Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, ցարական իշխանությունների ազգային քաղաքականությանը, Անդրկովկասում հայերի և տեղի մահմեդական բնակչության միջև գոյություն ունեցող սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական հակասություններին և ազգամիջյան լարվածության խորացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1905 թվականի փետրվարին Բաքվում բռնկված արյունալի ընդհարումների վերլուծությունը, որոնցից հետո բախումները տարածվեցին Անդրկովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում՝ ընդգրկելով Երևանի նահանգը, Նախիջևանը, Զանգեզուրը, Ղարաբաղը, Շուշին, Գանձակը, Թիֆլիսը և այլ շրջաններ։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն ռազմական բախումների ընթացքին, այլև դրանց նախադրյալներին, իշխանությունների վարքագծին, տեղական վարչական մարմինների դերակատարությանը, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը և հայկական քաղաքական ուժերի գործունեությանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում հայկական ինքնապաշտպանական կառույցների ձևավորմանն ու գործողություններին, ինչպես նաև այն գործիչների գործունեությանը, որոնք տարբեր շրջաններում կազմակերպեցին բնակչության պաշտպանությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև բախումների աշխարհագրական տարածումը, առանձին քաղաքներում և գյուղերում տեղի ունեցած իրադարձությունները, բնակչության կրած մարդկային և նյութական կորուստները, ավերածությունները, տեղահանությունները և տնտեսական հետևանքները։ Միաժամանակ աշխատությունը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը չի կարելի բացատրել միայն առանձին կենցաղային կամ տեղային միջադեպերով․ այն կապված էր կայսրության քաղաքական ճգնաժամի, հեղափոխական շարժման, ազգային հարաբերությունների սրման և տարածաշրջանում իշխանության պահպանման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ ներկայացնում է 1905–1906 թվականների իրադարձությունները պատմական ավելի լայն գործընթացների շրջանակում և հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրանց ազդեցությունը հետագա հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների, ազգային քաղաքականության և հայկական ինքնապաշտպանության պատմության վրա։ Աշխատանքը հիմնված է պատմագիտական ուսումնասիրության սկզբունքների վրա և հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել XX դարի սկզբի Անդրկովկասի քաղաքական ու ազգային պատմությունը։ Հեղինակը՝ Գրիգոր Ա. Թարխանյանը, աշխատանքը ներկայացրել է որպես պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտում։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է կենսապոլիմերներում սպիրալ-կծիկ (helix–coil) անցումների տեսության ուսումնասիրությանը՝ ցածրամոլեկուլային միացությունների առկայության պայմաններում՝ ընդգծելով մոլեկուլային կառուցվածքի կոնֆորմացիոն փոփոխությունների թերմոդինամիկական և կինետիկական հիմքերը։ Վերլուծվում են պոլիպեպտիդների և նուկլեինաթթուների երկրորդային կառուցվածքի կայունության գործոնները, ջրածնային կապերի դերը, ինչպես նաև լուծիչի և փոքր մոլեկուլների (իոններ, օրգանական մոդիֆիկատորներ) ազդեցությունը կառուցվածքային հավասարակշռության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սպիրալացման և ապասպիրալացման անցումների վիճակագրական մեխանիկային, փուլային անցումների մոդելավորմանը և համապատասխան էներգետիկ պարամետրերի գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է կենսաբանական համակարգերում այդ անցումների նշանակությունը՝ սպիտակուցների ֆոլդինգի, ԴՆԹ-ի կառուցվածքային կայունության և մոլեկուլային ճանաչման գործընթացներում։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեսական մոդելներ և մաթեմատիկական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են կենսապոլիմերների կոնֆորմացիոն վարքագծի ավելի խորքային ըմբռնմանը։